Η Μαρία Χούκλη δε χρειάζεται υπεράσπιση. Διαθέτει χιούμορ

Το μήνυμα που έφτασε στο inbox της Μαρίας Χούκλη επιβεβαιώνει το ακατανίκητο της βλακείας.

Η στιγμή που για ακόμα μία φορά νιώθεις αμηχανία. Όχι απέναντι στο γεγονός. Αμηχανία για τον άνθρωπο που βρέθηκε μπροστά στο πληκτρολόγιο. Υπεράσπιση; Ανοησία και να το σκεφτείς. Στην προκειμένη υπεράσπιση θα σήμαινε αδυναμία. Δε νομίζω να είναι το «θύμα» της μπαρούφας αδύναμο αλλά ο «θύτης» με την ατεκμηρίωτη αποψάρα του. Εθνικό σπορ η κριτική. Μάστερ στην αγένεια. Η Μαρία Χούκλη δέχθηκε το εξής μήνυμα στο προφίλ της στο Facebook.

Μήνυμα αγνώστου πρωί πρωί στο Facebook. «Είσαι από τις πιο άσχημες παρουσιάστριες αλλά αφού δούλευες σε διεφθαρμένα κανάλια ήταν επόμενο».

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

(Τουλάχιστον χρησιμοποιείστε πληθυντικό κύριε. Όλα ίσωμα.)

 

Στέκεσαι αμήχανα μπροστά στην κακία. Στην βλακεία. Στην αμετροέπεια. Κι έρχεσαι να αναρωτηθείς εκ νέου. «Ποιος σε ρώτησε;» «Ποιος σου ζήτησε να κρίνεις την εξωτερική εμφάνιση της Μαρίας Χούκλη;» Είναι ο ίδιος άνθρωπος που θα αποκαλέσει «χοντρή» μία γυναίκα που θα περάσει από μπροστά του. Ο ίδιος άνθρωπος που θα κοιτάξει με μισό μάτι γυναίκα οδηγό και θα την στολίσει με το χιλιοειπωμένο «άντε πλύνε κανα πιάτο». Ο ίδιος άνθρωπος που θα χρησιμοποιήσει το «μωρή» ως κλιτική προσφώνηση. Είναι αυτός και είναι πολλοί εκεί έξω. Συμβουλές αντιμετώπισης; Όχι άμυνα. Ούτε επίθεση. Χιούμορ, αν το διαθέτει το κατάστημα, είναι η καλύτερη απάντηση. Ως δείκτης ευφυίας κολλάει στον τοίχο όσους δεν έχουν ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

«Δεν με ενόχλησε η αξιολόγηση. Δεν είμαι φιλάρεσκη. Δικαίωμα του καθενός να πιστεύει ο,τι θέλει. Αλλά ξυπνάς το πρωί και η έννοια σου είναι να γράψεις στο inbox ξένου ανθρώπου το άσχετο πράγμα; Για λύπηση.» Θα απαντήσει η ίδια κάτω από ένα σχόλιο στο εν λόγω post.

Η λύπηση εμπεριέχει το συναίσθημα της συμπόνοιας. Θεωρεί κάποιος πως θα έπρεπε να είναι αυτή η στάση μας απέναντι σε τέτοιες «αθώες» εκρήξεις ειλικρινούς διάθεσης; Η βαθύτερη αιτία είναι η δυσανεξία απέναντι σε ένα απύθμενο εσωτερικό κενό. Και πώς γεμίζει αυτό; Με λαίμαργες κακίες προκάλυμμα της ανασφάλειας.

Πόσο δυνατός μπορείς να νιώσεις μετά την ηρωική σου πράξη όταν η απάντηση του παραλήπτη τελειώνει με την παράκληση της χρήσης πληθυντικού αριθμού; Ουπς. Κάτι πήγε πολύ στραβά. Δεν ήταν έτσι υπολογισμένα τα πράγματα. Η βλακεία χρειάζεται απάντηση και ξεμπρόστιασμα προς γνώση και συμμόρφωση.

Ας είμαστε ευγνώμονες στον καθρέφτη που μας αποκαλύπτει μόνο την εξωτερική μας εμφάνιση. Σάμουελ Μπάτλερ, Άγγλος συγγραφέας

 

Κεντρική Φωτογραφία: NDP Photo Agency

Δέσποινα Δημά

Η Δέσποινα Δημά, ζει, αναπνέει και γράφει για τη μόδα. Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έκανε το ειδησεογραφικό αγροτικό της και επιτέλους ήρθε η ώρα και η στιγμή να κολυμπήσει στα νερά της. Όταν δε χορεύει ξέφρενα, δε μιμείται την Άντζελα Δημητρίου και δεν κουτσομπολεύει τους πάντες και τα πάντα, ψωνίζει μέχρι να ξοδέψει και το τελευταίο ευρώ από το πορτοφόλι. Παρότι δε σκέφτεται το γάμο, θα μπορούσε να ψωνίσει ακόμα και νυφικό, αν στα πλαίσια ενός εφιάλτη, δεν έβρισκε κάτι άλλο στη βιτρίνα. Στον ελεύθερό της χρόνο μιλάει Κουμιώτικα, έτσι για την αλλαγή.

LADYLIKE SHOPPING

SHARE

oscars header logo
Sponsored by sponsor nova logo

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ