Νέα υπόθεση Gisèle Pelicot: Εξέδιδε τη γυναίκα του σε 120 άντρες. Γκώσαμε!
- 18 ΦΕΒ 2026
Ένας άντρας στη Βόρεια Σουηδία κατηγορείται ότι εξέδιδε τη σύζυγό του σε τουλάχιστον 120 άντρες. Μια ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για μια γυναίκα δεν παραμονεύει πάντα σε κάποιο σκοτεινό στενό, αλλά στην άλλη πλευρά του κρεβατιού της.
Υπάρχει μια καθησυχαστική ψευδαίσθηση που μας αρέσει να συντηρούμε: ότι η βία, το trafficking και η εκμετάλλευση είναι πράγματα που συμβαίνουν «αλλού». Σε υποκόσμους, σε σκοτεινά κυκλώματα, από ανθρώπους που παραμονεύουν στο σκοτάδι. Η πραγματικότητα όμως, όπως αποκαλύφθηκε και πρόσφατα στη Σουηδία, μια χώρα που θεωρούμε πρότυπο έμφυλης ισότητας, έρχεται και σκάει σαν χαστούκι στο πρόσωπό μας. Ένας άντρας γύρω στα 60, ένας σύζυγος της διπλανής πόρτας, βρίσκεται προφυλακισμένος από τον Οκτώβριο. Η κατηγορία; Εκμεταλλευόταν σεξουαλικά τη γυναίκα του, πουλώντας το σώμα της σε τουλάχιστον 120 διαφορετικούς άντρες. Το νούμερο προκαλεί ίλιγγο και η ουσία της υπόθεσης προκαλεί οργή.
Μια υπόθεση αδίστακτης έμφυλης εκμετάλλευσης
Η εισαγγελέας Ida Annerstedt ήταν σαφής: πρόκειται για μια περίπτωση αδίστακτης έμφυλης κακοποίησης σε μεγάλη κλίμακα. Η γυναίκα κατάφερε τελικά να βρει το σθένος και να καταγγείλει τα περιστατικά στην αστυνομία, σπάζοντας έναν κύκλο που κανείς ως τώρα δεν ξέρει πόσο καιρό κρατούσε.
Αυτό που σοκάρει περισσότερο δεν είναι μόνο η δράση του συζύγου, ο οποίος αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως και 10 έτη για σωματεμπορία. Είναι η ύπαρξη αυτών των 120 «πελατών».
120 άντρες δεν είδαν μια γυναίκα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, αλλά ένα προϊόν προς κατανάλωση.
Στη Σουηδία σύμφωνα με το Associated Press, ο νόμος είναι αυστηρός: η αγορά σεξ είναι έγκλημα, ενώ το θύμα, η γυναίκα στη συγκεκριμένη υπόθεση, θεωρείται αποκλειστικά θύμα εκμετάλλευσης. Ήδη 2 από τους άντρες αυτούς έχουν παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη και η λίστα αναμένεται να μεγαλώσει.
Από τη Σουηδία στη Γαλλία: Το φαινόμενο Gisèle Pelicot
Αν η ιστορία στη Σουηδία σού θυμίζει κάτι, είναι γιατί η φρίκη έχει πλέον ονοματεπώνυμο. Η περίπτωση της Gisèle Pelicot στη Γαλλία συγκλόνισε την υφήλιο, όχι μόνο για τη σκληρότητά της, αλλά για τον τρόπο που κατέρριψε το προφίλ του «τέρατος».
Ο σύζυγός της, Dominique, τη νάρκωνε επί μια δεκαετία και καλούσε αγνώστους στο σπίτι τους για να τη βιάζουν, ενώ η ίδια ήταν αναίσθητη. Η Gisèle Pelicot, βρίσκοντας τη δύναμη που συχνά στερούνται τα θύματα υπό το καθεστώς του φόβου, αρνήθηκε να αφήσει το έγκλημα κλεισμένο στους 4 τοίχους. Απαίτησε η δίκη της να γίνει δημόσια. Κοίταξε στα μάτια τους κατά συρροή βιαστές της άντρες απλούς, οικογενειάρχες, γείτονες και τους ανάγκασε να καταλάβουν ότι η ντροπή δεν ανήκει στο θύμα, αλλά στους θύτες.
Η υπόθεση της Σουηδίας ταυτίζεται με αυτή της Gisèle Pelicot σε ένα βασικό σημείο: τη χρήση του γάμου ως προπέτασμα καπνού για την πιο ακραία μορφή ιδιοκτησίας.
Ο άντρας δεν είναι πια σύντροφος, αλλά ένας “broker” που διαχειρίζεται το σώμα της γυναίκας του ως περιουσιακό στοιχείο.
Να κοιτάμε και την καμπούρα μας
iStock
Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να κοιτάμε μόνο το εξωτερικό. Το 2021, η Ελλάδα πάγωσε με την υπόθεση της 19χρονης στην Ηλιούπολη. Μια κοπέλα που κρατούνταν αιχμάλωτη, βιαζόταν και εκδιδόταν παρά τη θέλησή της.
Και σε αυτή την περίπτωση, ο θύτης δεν ήταν κάποιος «σκοτεινός» τύπος, αλλά ένας αστυνομικός, ένας άνθρωπος που η κοινωνία έχει τάξει να προστατεύει τον πολίτη. Η 19χρονη κατάφερε να αποδράσει χάρη στην παρατηρητικότητα και το θάρρος μιας εργαζόμενης σε καφετέρια, αποδεικνύοντας ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών είναι συχνά η μοναδική σανίδα σωτηρίας.
Αυτές οι υποθέσεις, από τον παγωμένο Βορρά της Σουηδίας μέχρι τις γειτονιές της Αθήνας, συνδέονται με μια αόρατη κλωστή: τον καταναγκαστικό έλεγχο.
Δεν μιλάμε απλώς για τη στιγμή της βίας, αλλά για τη μεθοδική εξουδετέρωση της προσωπικότητας της γυναίκας. Είναι ο έλεγχος που ξεκινά από το «πού πας» και «τι φοράς«, περνάει από την οικονομική εξάρτηση (όπου το θύμα δεν έχει πρόσβαση ούτε σε ένα ευρώ) και καταλήγει στην πλήρη κοινωνική απομόνωση. Οι θύτες αυτών των υποθέσεων δεν χρησιμοποίησαν μόνο σωματική βία· χρησιμοποίησαν τον γάμο ή τη σχέση για να επιβάλουν μια απόλυτη κυριαρχία, όπου το θύμα σταδιακά χάνει την επαφή με την πραγματικότητα και την πίστη ότι μπορεί να αποδράσει. Είναι ο έλεγχος που μετατρέπει έναν σύντροφο σε δεσμοφύλακα και ένα σπίτι σε ιδιωτικό κολαστήριο.
Η εκμετάλλευση θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης και trafficking δεν ξεκινάει λοιπόν πάντα με μια απαγωγή. Ξεκινάει με τη σταδιακή απομόνωση, με τον έλεγχο των οικονομικών, με τη τοξική επίδραση της ψυχολογικής χειραγώγησης, που κάνει το θύμα να πιστεύει ότι δεν έχει άλλη επιλογή.
Στη Σουηδία, η εισαγγελέας απέφυγε να σχολιάσει αν η γυναίκα ήταν ναρκωμένη ή αν υπήρξε σωματικός εξαναγκασμός. Γιατί στην πραγματικότητα, όταν ένας άνθρωπος εκμεταλλεύεται την ευάλωτη θέση κάποιου άλλου, ο εξαναγκασμός είναι ήδη εκεί, ενσωματωμένος στη σχέση εξουσίας.
Kind reminder
Ίσως αναρωτιέσαι «γιατί να διαβάζω για μια τέτοια φρίκη;». Η απάντηση είναι απλή: Γιατί πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε τη βία ως κάτι εξωτικό.
Η δίκη στη Σουηδία για τη συγκεκριμένη υπόθεση αναμένεται να ξεκινήσει μετά τις 13 Μαρτίου. Θα είναι μια ακόμα δίκη που θα φέρει στην επιφάνεια τη σκοτεινή πλευρά της πατριαρχικής ιδιοκτησίας. Το γεγονός ότι η γυναίκα στη Σουηδία μίλησε, ότι η 19χρονη στην Ηλιούπολη έτρεξε να σωθεί, ότι η Gisèle Pelicot αρνήθηκε τις κεκλεισμένων των θυρών συνεδριάσεις, δείχνει μια αλλαγή εποχής.
Τα θύματα δεν κρύβονται πια. Βγαίνουν στο φως και απαιτούν να δούμε τους θύτες γι’ αυτό που πραγματικά είναι: μικροπρεπείς εγκληματίες που κρύβονται πίσω από κοινωνικά status και «αξιοπρεπείς» γάμους.
Η υπόθεση στη Σουηδία δεν είναι απλά μια είδηση στα ψιλά των διεθνών πρακτορείων. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ασφάλεια μιας γυναίκας δεν είναι ποτέ δεδομένη, όσο πολιτισμένη κι αν είναι η κοινωνία στην οποία ζει.
Είναι μια υπενθύμιση ότι πρέπει να ακούμε. Να προσέχουμε τα σημάδια. Και κυρίως, να μην αφήνουμε καμία γυναίκα να πιστεύει ότι η μοίρα της ορίζεται από εκείνον που υποσχέθηκε να την αγαπάει, αλλά κατέληξε να την πουλάει.
