Η Μαρίνα Ασλάνογλου δεν θα ηρεμήσει μέχρι να πετύχει τους στόχους της

Η Μαρίνα Ασλάνογλου ακολουθεί τις σκηνοθετικές οδηγίες του Θέμη Μουμουλίδη το καλοκαίρι του 2026 σε μία μεταφορά της ανατρεπτικής κωμωδίας του Αριστοφάνη στη σκηνή με τη σύμπραξη σπουδαίων συντελεστών. Η ελεύθερη απόδοση φέρει την υπογραφή των Νεφέλη Μαϊστράλη και Θέμη Μουμουλίδη, η χορογραφία και η κινησιολογική επεξεργασία αυτή της Πατρίσια Απέργη, η Βάνα Γιαννούλα δημιουργεί τα κοστούμια, ο Νίκος Σωτηρόπουλος τους φωτισμούς και τη μουσική ο Θοδωρής Οικονόμου.

Κι ενώ εκείνη υποδύεται την Πραξαγόρα, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης γίνεται Βλέπυρος και ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης κομπέρ στο διαφορετικό αυτό, ζωντανό ανέβασμα, του έργου από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου. Μαζί τους επί σκηνής θα είναι οι: Ίντρα Κέιν, Φοίβος Ριμένας, Δήμητρα Βήττα, Μαρία Κυρώζη, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ερωφίλη Παναγιωταρέα, Αναστασία Τζελέπη.

Λίγο πριν φτιάξει τις βαλίτσες για την καλοκαιρινή της περιοδεία (και εν μέσω ενός πυρετού multitasking που συνοδεύει τη ζωή μιας εργαζόμενης μαμάς) η ηθοποιός μιλά μαζί μας για το πώς θα ήταν αν τελικά οι γυναίκες βρίσκονταν στην εξουσία, το τι είναι αυτό που κάνει τις Εκκλησιάζουσες τόσο επίκαιρες το 2026, το στοίχημα της κωμωδίας που περιμένει ανυπόμονα και τη ζωή της πέρα από τη σκηνή.

– Μαρίνα Ασλάνογλου, πόσο συχνά σκέφτεσαι «αν οι γυναίκες ήταν στην εξουσία ο κόσμος θα ήταν καλύτερος»;

Το έχω σκεφτεί αρκετές φορές. Τώρα, διαβάζοντας το έργο του Αριστοφάνη και καταλαβαίνοντας κάποια πράγματα έχω καταλήξει ότι το πρόβλημα δεν είναι το φύλο, είναι η ίδια η σχέση με την εξουσία.

«Το ζητούμενο δηλαδή δεν είναι μόνο αν θα κυβερνήσουν οι άντρες ή οι γυναίκες, αλλά να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες και αξιοκρατία. Είναι ζήτημα των ανθρώπων όλων, ανεξαρτήτως φύλου».

Αυτό βλέπουμε και στο έργο, ότι διαφορετικά χάνεται το μέτρο.Η Πραγαξόρα έχει ριζοσπαστικές ιδέες είναι επαναστάτρια και ζει στη δική της ουτοπία. Έχει όραμα, έχει ευφυΐα και ταυτόχρονα μία αφέλεια σχεδόν που είναι συγκινητική καθώς πιστεύει ότι μπορεί να το καταφέρει όλο αυτό. Τι κάνει, λοιπόν; μαζεύει τις γυναίκες, ντύνονται άντρες, πάνε στη Βουλή και καταλαμβάνουν τα έδρανα για να πάρουν την εξουσία. Προτείνει πράγματα όπως κοινοκτημοσύνη, κατάργηση ατομικής περιουσίας μέχρι και απόλυτη ισότητα στον έρωτα.

Αν και πιάνει την κοινωνία να βρίσκεται σε ένα παραλήρημα και να ψάχνει σωτηρία και πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Υπάρχουν οι καλές προθέσεις αλλά αρχίζει να διαλύεται όλο αυτό που ακούγεται ιδανικό στη θεωρία. Αποδεικνύεται ουτοπικό γιατί δεν υπάρχει ισότητα σε πολλά πράγματα. Προσπαθούμε, έχουμε κάνει κάποια βήματα, αλλά έχουμε δρόμο ακόμα.

– Αυτό που λες για την κοινωνία σε παραλήρημα, πόσο σήμερα είναι;

Πολύ σήμερα. Μα γι’ αυτό είναι και τόσο επίκαιρο το έργο και γι’ αυτό μας μιλάει ακόμα ο Αριστοφάνης. Εδώ δεν είναι να κάνουμε απλά μια κωμωδία, πρέπει να ισορροπήσουμε ανάμεσα στην κωμωδία και τη σοβαρότητα. Γιατί αν παίξεις μόνο το αστείο χάνεται το πολιτικό βάθος. Αν παίξεις μόνο τη θεωρία, χάνεται ο Αριστοφάνης.

Ελίνα Γιουνανλή

– Τι είναι αυτό που σε συνδέει περισσότερο μαζί της;

Ότι αν της μπει ένας στόχος στο κεφάλι, δεν μπορεί να μην τον δει, να μην τον υλοποιήσει. Έτσι είμαι κι εγώ, δεν μπορώ να ηρεμήσω αν δεν κάνω αυτό που έχω στο μυαλό μου. Εγώ δεν είμαι πολιτικοποιημένη, δεν ασχολούμαι με την πολιτική όπως η Πραξαγόρα, εγώ ασχολούμαι με τα κοινωνικά και τα ανθρώπινα θέματα.

«Η Πραξαγόρα είναι μια διαφορετική γυναικεία φωνή και σε μια εποχή μάλιστα που η γυναικεία φωνή ήταν αποκλεισμένη από την πολιτική. Παίρνει ένα βήμα, κάνει την επανάστασή της, έχει ανάγκη για αλλαγή. Σκέφτεται λίγο διαφορετικά και πιστεύει ότι μπορεί να βρει λύση και να διορθώσει τα πράγματα».

– Έχεις πει ότι είσαι σε μια φάση ζωής που θες να βάζεις τον εαυτό σου μπροστά. Είναι τυχαίο που σε βρήκε σε αυτή τη φάση η δυναμική αυτή ηρωίδα;

Κοίτα, κάποια πράγματα έρχονται από μόνα τους. Νομίζω ότι ίσως με βρήκε στην κατάλληλη στιγμή ως κείμενο και ρόλος. Με τον Αριστοφάνη εγώ δεν έχω ασχοληθεί καθόλου πέρα από τη δραματική σχολή που ήμουν μικρή. Τέτοια κείμενα έκτοτε δεν τα έχω αγγίξει, συνήθως καταπιανόμουν με τα πιο δραματικά. Όχι ότι η Πραξαγόρα έχει από γραφής κωμικά στοιχεία, απλά όλο το έργο είναι πολιτική σάτιρα με κωμική σειρά. Με έχει πετύχει σε μία ισορροπία εσωτερική και χαίρομαι που θα δοκιμαστώ γιατί είναι ένα μεγάλο στοίχημα για μένα σε κάτι διαφορετικό.

– Η αλήθεια είναι πώς δεν είσαι συνδεδεμένη στο μυαλό του κοινού με την κωμωδία μέχρι τώρα…

Ναι. Αλλά ένας ηθοποιός πρέπει να τα δοκιμάζεται σε όλα. Αλλά εντάξει, έχω τον Θέμη Μουμουλίδη που το αποφασίσαμε μαζί να το κάνουμε, τον υπέροχο Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη, τον Φοίβο Ριμένα και τα υπέροχα κορίτσια μας (Ίντρα Κέιν, Δήμητρα Βήττα, Μαρία Κυρώζη, Διονυσία Μπαλαμώτη, Ερωφίλη Παναγιωταρέα, Αναστασία Τζελέπη) και τη διασκευή που είναι του Θέμη Μουμουλίδη μαζί με τη Νεφέλη Μαϊστράλη που είναι φανταστική. Είναι κι όλα τα άλλα, η κινησιολογία της Πατρίσια Απέργη, οι μουσικές του Θοδωρή Οικονόμου, είναι ένα σύνολο. Δεν γίνεται ένα πράγμα από μόνο του.

Ελίνα Γιουνανλή

– Περιβάλλεσαι από δυναμικές γυναίκες στη ζωή και τις φιλίες σου;

Ναι και είμαι πολύ τυχερή που έχω τέτοιες φίλες (και τέτοιους φίλους βέβαια). Είμαστε πολύ ετερόκλητη παρέα και σαν χαρακτήρες και επαγγελματικά. Κι όλο αυτό μας δένει τόσο πολύ γιατί όταν συναντιόμαστε φροντίζουμε να μην μιλάμε για τη δουλειά μας, αλλά να μιλάμε για εμάς. Σαν να κάνουμε ομαδική ψυχοθεραπεία. Όταν έχεις περιορισμένο χρόνο και θες να βρεθείς με ανθρώπους που αγαπάς και να περάσεις καλά, δεν θα βαρύνετε ο ένας τον άλλο με τα προβλήματα που υπάρχουν στη δουλειά και στην καθημερινότητα. Θα τα συζητήσεις βέβαια, αλλά δεν θα μείνεις εκεί, θα φροντίσεις να περάσεις καλά.

– Τι βλέπεις μεγαλώνοντας να προσθέτουν στη ζωή σου οι γυναικείες φιλίες και συμμαχίες;

Σύνδεση πολλή, η οποία έχει χαθεί από τον κόσμο γενικά. Το να συνδέεσαι ουσιαστικά με ανθρώπους είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί πια αυτό που βλέπω και με θλίβει είναι ότι οι άνθρωποι επικοινωνούν μέσω social media και πίσω από οθόνες. Και λέει «φλερτάραμε». Πώς φλερτάρατε; Με ένα like και ένα emoji. Έχει φύγει η κατάσταση από την ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική, αυτή που ανταλλάζεις 2 κουβέντες.

– Αν εσύ μπορούσες να αποφασίσεις ποιες θα ήταν οι δικές σου «νέες αρχές» που θα ίσχυαν για έναν καλύτερο κόσμο;

Δεν ξέρω να σου το πω αυτό, εδώ δεν το ξέρουν συχνά οι άνθρωποι που κυβερνούν και είναι υπεύθυνοι γι’ αυτό και είναι το επάγγελμά τους. Το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι ότι ίσως θα μπορούσαν να αλλάξουν κάποιοι νόμοι όσον αφορά την κακοποίηση παιδιών, γυναικών, τι ποινές θα μπορούσαν να αλλάξουν για να συμμορφωθούν κάποιοι άνθρωποι. Γιατί το να κάνεις ένα έγκλημα και να μπεις στη φυλακή και να τρως και να πίνεις και να κάθεσαι δεν σωφρονίζει. Έστω λοιπόν με αυτόν τον τρόπο να αλλάζαμε κάτι. Κι έπειτα είναι κι άλλα πράγματα, ο πόλεμος, η ειρήνη. Να υπάρξει ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Αλλά αυτά είναι ουτοπικά, είναι αυτό που σου έλεγα που και να το πεις, δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει η κοινωνία πια.

Εγώ έχω σταματήσει να παρακολουθώ ειδήσεις παρόλο που είχα μάθει έτσι και από τον πατέρα μου. Ο μπαμπάς μου διάβαζε πολύ εφημερίδα, τότε που η εφημερίδα ήταν ολόκληρη τελετουργία, να πάω να την πάρω, να παρακολουθήσω τις ειδήσεις, να ενημερωθώ. Τον έβλεπα τις Κυριακές όταν ξυπνούσα να είναι με τον καφέ του και να διαβάζει την εφημερίδα του και να παρακολουθεί τις ειδήσεις. Εγώ τώρα πια δεν μπορώ να το δω αυτό το πράγμα γιατί ακούω μόνο κακές ειδήσεις.

«Βλέπεις ένα ολόκληρο δελτίο ειδήσεων και δεν έχεις δει κάτι καλό, κάτι ευοίωνο. Οπότε λέω “όχι, θα κάνω κάτι άλλο, θα διαβάσω, θα πάω να περπατήσω, θα κάνω γυμναστική, θα ασχοληθώ με το παιδί μου”. Δεν μπορώ άλλη κακή πληροφορία, δεν το αντέχω εγώ».

Ελίνα Γιουνανλή

– Στη δική σου ζωή ποιες αρχές είναι απαράβατες για να χωρέσει ένα νέο πρόσωπο συντροφικά;

Με πετυχαίνεις σε μία πολύ κλειδωμένη φάση της ζωής μου. Που έχω τους ανθρώπους μου, έχω βάλει σε μία σειρά τη ζωή μου και τη δουλειά μου. Κι επειδή περνάω πάρα πολύ καλά με τους φίλους μου και μπορούμε να κάνουμεπολύ ωραία πράγματα μαζί, το να έρθει κάποιος άνθρωπος στη ζωή μου συνεπάγεται ότι θα είναι από ένα επίπεδο και πάνω. Το πιο κάτω δεν υπάρχει.

«Έχω ολοκληρωθεί σαν άνθρωπος, έχω παντρευτεί, έχω κάνει παιδί, έχω πάρει διαζύγιο, έχω περάσει διάφορα στάδια της ζωής μου, εύκολα και δύσκολα, δεν περιμένω κάποιον να έρθει στη ζωή μου».

Είμαι στη φάση που μου αρέσει η μοναχικότητα -όχι η μοναξιά μου. Γιατί περνάω ώρες πολλές μόνη μου και τις απολαμβάνω. Δεν έχω νιώσει ποτέ μοναξιά γιατί κάνω πράγματα μόνη μου, θα πάω σινεμά μόνη, θέατρο, ένα ταξίδι.

Οι άνθρωποι όμως έχουν φάσεις στη ζωή τους. Κι ο απόλυτος άνθρωπος για μένα είναι κουτός, δεν μπορείς να είσαι απόλυτος στις απόψεις σου. Εγώ σε αυτή τη φάση που με πετυχαίνεις είμαι έτσι. Μπορεί κάποια άλλη στιγμή να έχει έρθει κάτι άλλο που να τα έχει ανατρέψει αυτά που σου λέω τώρα. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν ψάχνω κάτι. Είμαι πάρα πολύ ήρεμη, πάρα πολύ καλά, ξεκινάω μια περιοδεία απαιτητική, με έναν ρόλο απαιτητικό, οπότε είμαι εκεί στο πώς θα βγάλω το πρόγραμμά μου σε σχέση με το παιδί μου, τις διακοπές μας, με το ότι θα λείπω ένα μεγάλο διάσημα, στο πώς θα οργανώσω το καλοκαίρι αυτό.

– Μίλησες πριν για ισότητα και για αξιοκρατία. Μεγαλώνοντας ένα αγόρι πόσο σε απασχολεί να εξασφαλίσεις ότι καταλαβαίνει την ισότητα; Ότι θα λειτουργήσει στον κόσμο αύριο με αυτή την πυξίδα;

Σπέρνεις για να θερίσεις. Οπότε εγώ από μικρός που είναι ο Κωνσταντίνος του έχω μάθει να δίνει, να σέβεται, να σκέφτεται, να διεκδικεί και να έχει θάρρος. Το έχω κατακτήσει αυτό γιατί μου μιλάει. Ας πούμε κάποιες φορές που γίνονται πράγματα στο σχολείο μου λέει «Ήταν η γνώμη μου, έπρεπε να την πω» και του απαντάω «Τη γνώμη σου θα την πεις αρκεί να μην προσβάλεις και να μην στενοχωρήσεις τον άλλο. Όχι γιατί θα στενοχωρήσει η αλήθεια σου, αλλά θα προσέξεις τον τρόπο που θα την πεις». Του έχω πει «δεν βρίζουμε, δεν χτυπάμε παρά μόνο αν είναι να αμυνθούμε» κι επειδή είναι στην ηλικία που θα πει για ένα κοριτσάκι ότι «είναι το κορίτσι μου», του έχω πει ότι φροντίζουμε τα κορίτσια κι ότι τα κορίτσια με τα αγόρια μπορούν να κάνουν τα ίδια πράγματα. Κι ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε τα ίδια συναισθήματα κι είναι λογικό άλλες φορές να είσαι θυμωμένος, στεναχωρημένος, αγχωμένος.

Να, για παράδειγμα, μιλώντας για τα συναισθήματα, τώρα ήταν αγχωμένος με τις σχολικές επιδείξεις και μου το είπε, του είπα ότι είναι φυσιολογικό να είναι αγχωμένος αλλά του θύμισα ότι δεν έχει να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Μου λέει «αν βγω δεύτερος;» και του απάντησα: «Το ίδιο θα σε αγαπάω και τελευταίος να βγεις, δεν με νοιάζει αυτό. Η προσπάθεια μετράει. Ποιος είναι ο στόχος σου; Από εκεί που θα ξεκινήσεις να τερματίσεις κάπου αλλού; Δεν έχει σημασία τι θα βγεις. Αν βγεις πρώτος, τέλεια. Αν όχι δεν πειράζει, σημασία έχει ότι προσπάθησες». Το χτίζω συνεχώς.

«Ο γιος μου θέλω να είναι ένα ελεύθερο παιδί και να κάνει αυτό που πραγματικά του δίνει χαρά κι ευτυχία, όπως κι η μαμά του, αυτό του λέω».

Η μαμά κάνει ένα επάγγελμα που την κάνει χαρούμενη, φρόντισε κι εσύ αυτό που θα κάνεις να σε κάνει ευτυχισμένο με όλες τις δυσκολίες, γιατί τίποτα δεν είναι εύκολο στη ζωή και τίποτα δεν χαρίζεται. Γι’ αυτό και τον ενθαρρύνω κάθε μέρα να βρίσκει μία στιγμή που τον έχει κάνει χαρούμενο είτε είναι το παγωτό που έφαγε, είτε το παιχνίδι με τον φίλο του, είτε κάτι στο σχολείο ή κάτι που έκανε με τον μπαμπά ή τη μαμά. Θέλω να βρίσκει κάτι καλό όποια κι αν είναι η συνθήκη.

– Τι είναι αυτό για το οποίο σου λες «μπράβο» ως μαμά;

Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και κάθε μαμά είναι διαφορετική και έχει διαφορετικές δουλειές και υποχρεώσεις. Εγώ έχω ένα παιδί, ενώ άλλες μαμάδες έχουν 2 και 3 για παράδειγμα. Αλλά στη δική μου την περίπτωση, επειδή είμαι καλλιτέχνης και λίγο πιο ελεύθερο πνεύμα, προσπαθώ να το καλλιεργήσω και στον Κωνσταντίνο. Με βλέπει συνέχεια με ένα βιβλίο και μου λέει «Μαμά, διαβάζεις πολύ». Του λέω «όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι να μπαίνεις σε έναν διαφορετικό κόσμο και να ονειρεύεσαι και να διαβάζεις και να βλέπεις εικόνες δικές σου». Προσπαθώ επισης να πηγαίνουμε σε μουσεία, να πηγαίνουμε θέατρο, να κάνουμε ταξίδια. Σε αυτό μου δίνω ένα μπράβο. Και με τον μπαμπά κάνει άλλα πράγματα που δεν μπορώ να τα κάνω εγώ. Φροντίζω να μην είναι μπροστά σε μία οθόνη χωρίς να του την έχω αρνηθεί, βρίσκοντας απλά μια εναλλακτική να του δώσω. Βέβαια κι εκείνος είναι ένα παιδί πολύ εύκολο, δεν με έχει δυσκολέψει.

– Ποια είναι η καλύτερή σου ανάμνηση από καλοκαιρινή περιοδεία;

Το Μεγάλο μας Τσίρκο, με τον Τάσο Νούσια και τον Σταύρο Ξαρχάκο επί σκηνής. Ήταν τεράστια περιοδεία, γελάσαμε πολύ και κουραστήκαμε επισης πολύ. Αλλά ήμασταν τόσο δεμένοι και περνούσαμε τόσο ωραία παρά τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν σε κάθε καλοκαιρινή περιοδεία, γιατί δεν υπάρχουν σε όλες τις πιάτσες οι ιδανικές υποδομές. Αλλά τώρα ξέρω, έχω προετοιμαστεί, έχω πάρει τα ανεμιστηράκια μου, τις βεντάλιες μου, τις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες μου, τα πάντα. Φέτος είναι η πρώτη φορά που κάνω περιοδεία έχοντας παιδί. Τα έχω φροντίσει όλα, γιατί θα λείπω ένα μεγάλο διάστημα ενώ σε κάποιες πιάτσες θα τον έχω μαζί μου, θα είμαστε εντάξει.

– Τι ελπίζεις γι’ αυτό το θεατρικό καλοκαίρι;

Ελπίζω την παράστασή μας να την αγκαλιάσει ο κόσμος. Ήταν το όραμα του Θέμη Μουμουλίδη να έχει πολύ χορό, τραγούδι, κάτι από την αισθητική του καμπαρέ και του τσίρκου, έχει πολύ κίνηση, εικαστικά είναι πολύ ωραίο το αποτέλεσμα.

Ελίνα Γιουνανλή

– Πάντως από τον κόσμο των καμπαρέ του Porto Leone στον κόσμο του καμπαρέ και του τσίρκου στις Εκκλησιάζουσες… Διακρίνω μια συνέχεια (γέλια).

Το Porto Leone ήταν ένας ρόλος που στενοχωρήθηκα που τον αποχωρίστηκα, που δεν το παθαίνω συχνά, αλλά την Αλεξάνδρα τη βρήκα λες και ήμουν αυτή σε κάποια άλλη ζωή. Τόσο πολύ ένιωθα ότι την ήξερα αυτή τη γυναίκα. Το χάρηκα που είχε αυτό το αποτύπωμα στον κόσμο. Είχαμε τελειώσει τα γυρίσματα έναν χρόνο πριν και είδα τις σκηνές την ίδια στιγμή που έβλεπε τη σειρά και ο κόσμος. Μου άρεσε το αποτέλεσμα που είδα, το ευχαριστήθηκα. Ήταν μία πολύ ωραία συγκυρία, μία πολύ ωραία συνεργασία και μεταξύ μας και είναι ωραίο να κρατάς όμορφα πράγματα.

Info: Οι «Εκκλησιάζουσες/ Γυναίκες στην Εξουσία» ξεκινούν το θεατρικό τους ταξίδι στις 30 Ιουνίου από το Δημοτικό Κηποθέατρο Αγρινίου και μετά θα βρεθούν στην Αττική και σε όλη την Ελλάδα. Πληροφορίες για τους σταθμούς της περιοδείας και εισιτήρια εδώ.