Τι είναι το ''The Tale'' και γιατί όλοι μιλούν γι' αυτή την ταινία;

Η Jennifer Fox σκηνοθέτησε με απόλυτο ρεαλισμό τον βιασμό που βίωσε στα 13 της, για να τον ξορκίσει.

«Η ιστορία που θα δείτε είναι αληθινή. Απ' όσο γνωρίζω τουλάχιστον». Το "The Tale" προβλήθηκε στο τελευταίο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Sundance, έκανε βαθιά αίσθηση και με συνοπτικές διαδικασίες  αγοράστηκε από το δίκτυο HBO, στο οποίο είναι διαθέσιμο εδώ και μερικές μέρες. Δεν είναι σειρά, πρόκειται για μία αυτοβιογραφική ταινία, σκηνοθετημένη από την Jennifer Fox, η οποία εκτός από δημιουργός της είναι και το κεντρικό πρόσωπο αυτής της αληθινής  ιστορίας. Ήταν 13 ετών όταν βιάστηκε από έναν 40χρονο γοητευτικό άντρα. Η απόλυτη παραδοξότητα στην ιστορία της Fox είναι πως με εξαίρεση τα πρόσωπα των κεντρικών πρωταγωνιστών της εφηβικής ζωής της, για δεκαετίες δεν είχε την παραμικρή ανάμνηση από την παιδική της ηλικία. Δεν θυμόταν ότι είχε βιαστεί.

Δεν είχε ανάμνηση από τίποτα καλό αλλά και τίποτα κακό, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Ώσπου μια μέρα δέχεται ένα τηλεφώνημα από τη μητέρα της (που ενσαρκώνει το ιερό τέρας που ακούει στο όνομα Ellen Bernstein), η οποία 'έχει ανακαλύψει τυχαία μια έκθεση της κόρης της που ουσιαστικά αποτελεί μαρτυρία μιας εντελώς ωραιοποιημένης στο εφηβικό μυαλό της, υπόθεσης σεξουαλικής κακοποίησης.

Σε μια εποχή που για όλα υπάρχει αντίλογος και η συζήτηση περί σεξουαλικής κακοποίησης, ορίων, συναίνεσης και δικαιωμάτων έχει αρχίσει να σχηματίζει περίεργες διακλαδώσεις, η συγκεκριμένη ταινία αποδεικνύεται πολύτιμη, ουσιαστική και απαραίτητη. Όταν οι ρόλοι το θύματος και του θύτη δεν αποδίδονται κατά τρόπο αυτονόητο, σαν αντανακλαστικό που χτυπήθηκε, κάθε επισήμανση έχει σημασία.

«Μια ταινία ωμή», «που ενοχλεί», «με στιγμές που δυσκολεύεσαι να παρακολουθήσεις», «που κόβει την ανάσα», «μια από τις πιο θαρραλέες ταινίες που θα δεις φέτος» είναι μερικά από τα σχόλια που κυκλοφορούν στον Τύπο. Την 40χρονη documentarist υποδύεται η Laura Dern για την ερμηνεία της οποίας έχουν γραφτεί συγκλονιστικά καλά σχόλια.

Αυτό είναι το trailer.

 

Η σχέση της Jennifer με τον 40χρονο Bill φαινομενικά έδειχνε αθώα. Η κακοποίηση δεν έγινε με τον γνωστό προφανή και άμεσα καταδικαστέο τρόπο, ήταν μια ιστορία που κράτησε για μήνες, έγινε ύπουλα και χάθηκε μέσα στον χρόνο. Η άβολη φύση της σχέσης αυτής, ακόμα και το γεγονός ότι ο Bill αποδίδεται ως ένας άντρας με γλυκά χαρακτηριστικά, ο οποίος «την έκανε να αισθάνεται ιδιαίτερη» έχει ρόλο προβοκατόρικο.

«Τη δεκαετία του 70 οι άνθρωποι δεν μιλούσαν ανοιχτά γι' αυτά τα πράγματα. Κανείς δεν μιλούσε για τη σεξουαλική κακοποίηση και κανείς δεν το έψαχνε κιόλας», λέει η Fox σε συνέντευξη της στην Guardian. Η σκηνοθέτιδα είχε θέσει ως όρο αδιαπραγμάτευτο στους παραγωγούς της ταινίας να συμπεριληφθούν οι σκηνές του βιασμού, (ντουμπλαρισμένες φυσικά από το σώμα μίας ενήλικης γυναίκας). Η ταινία φτάνει μέχρι εκεί που κανείς δεν θέλει να βλέπει, να γνωρίζει και να φαντάζεται.

Η Fox έχει πει πως αυτό που κάνει το The Tale είναι ουσιαστικά να μας φέρνει μπροστά στην αλήθεια αυτής της τόσο τραυματικής εμπειρίας για την οποία ο κόσμος μιλάει ξανά και ξανά, μέσα από εκ των υστέρων αποκαλύψεις και κινήματα όπως είναι το #MeToo. «Έπρεπε να δω την αλήθεια κατάματα. Και η αλήθεια ήταν τρομακτική. Δεν ήταν ωραία. Δεν ήταν ρομαντική. Ήταν επώδυνη».

Ο διάλογος για τη σεξουαλική επιβολή βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο προσκήνιο της κυρίαρχης κουλτούρας. Είναι ένα ταμπού το οποίο έχει αρθεί σε σημαντικό βαθμό, περνώντας μέσα από τα κανάλια του θεάματος, όπως πολλά ζητήματα για τα οποία η κοινωνία αγχώνεται να πάρει πρωτοβουλία για να μιλήσει ανοιχτά. Το ζήτημα είναι βαθύτατα κοινωνικό. Το debate περί «συναίνεσης» υψώνεται στο The Tale με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο τη στιγμή που η ίδια η Fox, χωρίς αναμνήσεις αναρωτιέται για το αν τελικά ήταν βιασμός ή μια παράνομη σχέση με ανήλικη.

Ο δικός της «εφιάλτης» δεν είχε τη μορφή του κακού, αλλά τη φύση του. Ένας χαρισματικός παιδόφιλος, χειριστικός, τον οποίο εκείνη εμπιστευόταν και από τον οποίο έπαιρνε την προσοχή που δεν είχε από την οικογένειά της. Ήταν ένα παιδί παραμελημένο, που ένιωθε μοναξιά. Ήταν το τέλειο θύμα. Τα ζητήματα που θίγει το The Tale είναι πολλά αλλά δεν είναι επίκαιρα. Είναι οι πιο διαχρονικοί καρποί της παθογένειας.

«Έχουμε κάνει τεράστια βήματα από τη δεκαετία του '70 και ειδικά τους τελευταίους μήνες», επισημαίνει η Laura Dern, μία από τις ηθοποιούς που στηρίζει ενεργά το κίνημα #MeToo και συμμετέχει τόσο με τις απόψεις της όσο και με τις δουλειές που επιλέγει στη συζήτηση περί έμφυλης βίας, ισότητας και φεμινισμού. Ως πρωταγωνίστρια του Big Little Lies και του The Tale και έχει κάθε δικαίωμα να επισημαίνει πως «ο δρόμος είναι ακόμα πολύς», παρόλο που, όπως θα έλεγε κι η ίδια, ο τρόπος που η Jennifer Fox αφηγήθηκε την ιστορία της, μόλις μας έφερε ένα βήμα ακόμα πιο κοντά στον προορισμό.

Υ.Γ Το The Tale έχει όνομα που παραπέμπει στο Handmaid's Tale κι όσο τυχαίο κι αν είναι αυτό, εμείς δεν θέλουμε να το βλέπουμε έτσι.

Μαριλέλλα Αντωνοπούλου

Τη βάφτισε μεθυσμένος παπάς (σε προχωρημένη ηλικία), γι' αυτό και το όνομα πέρασε χωρίς ενστάσεις. Κατόπιν μεγάλωσε με γαλλικά και πιάνο, αλλά πλέον δεν θυμάται τίποτα από τα δύο. Τελείωσε Επικοινωνία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι Ζυγός αγνώστου ωροσκόπου, για κάποιον ανεξήγητο λόγο απεχθάνεται τις πεταλούδες, δεν έχει αδέρφια μα πολλές αδερφικές φίλες και κάθε Δευτέρα ξεκινάει δίαιτα. Έχει τον πιο όμορφο άσχημο σκύλο του κόσμου, βρίζει παραπάνω απ' όσο θέλει και τη βρίσκει με τα τραγούδια που παραείναι λυπητερά. Ονειρεύεται μία ζωή μόνο με ταινίες, φαΐ, ποτό, έρωτα, ταξίδια και μουσική. Μέχρι να την κάνει πραγματικότητα, απολαμβάνει να γράφει γι' αυτά. Επί δέκα χρόνια ήταν ταμένη στα περιοδικά αλλά τώρα τελευταία το 'χει ρίξει στον Ηλεκτρονικό Τύπο.

SHARE

Clinique Beautylike

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ