O Χόρχε Κάπα γνώρισε τον Τσίτσο τη γάτα και μαζί με αυτόν την πληρότητα

Τι σχέση είχε ο Χόρχε Κάπα πριν γνωρίσει τον Τσίτσο με τα ζώα; Πόσος χρόνος χρειάζεται καθημερινά για να τα φροντίζει; Τι πρέπει να αλλάξει στη νοοτροπία μας για να μειωθούν τα αδέσποτα ζώα; Και πώς του ήρθε να κάνει τις εμπειρίες του με τη γάτα που έσωσε, την ιστοσελίδα tsitsosthecat.gr; Αν είσαι γατογονιός σίγουρα τη γνωρίζεις και την έχεις ήδη επισκεφθεί για να λύσεις δεκάδες απορίες σου σε σχέση με την υγεία και τη συμπεριφορά της γάτας. Ίσως πήρες και το βιβλίο Τσίτσος, η γάτα που μιλούσε πολύ γιατί ξέρεις ότι η αλήθεια βρίσκεται στο μυαλό κάθε γάτας εκεί έξω. Πώς άλλαξε η ζωή του Χόρχε με τον Τσίτσο; Τις απαντήσεις θα τις βρεις στα δικά του λόγια.

Η ζωή μετά τον Τσίτσο

«Πριν τον Τσίτσο δεν είχα σχέση με τα ζώα. Είχα ελάχιστη επαφή, δεν έχω μεγαλώσει με γατιά και σκυλιά. Ο μπαμπάς μου ήταν κυνηγός και είχε κάτι κυνηγόσκυλα, αλλά δεν είχα ουσιαστική επαφή μαζί τους. Το 2015 ξεκίνησε ένα καινούργιου κεφάλαιο, όταν συναντήθηκα με τον Τσίτσο. Ήταν τελείως καρμική γνωριμία, αυτό που λένε όσα φέρνει μια στιγμή. Ούτε που μπορούσα να φανταστώ πως θα άλλαζε κι η ζωή μου από εκείνη τη στιγμή και μετά, γιατί πήρα τελείως άλλο δρόμο.

Σήμερα φροντίζω περίπου 170 γάτες και 10 σκύλους. Βρίσκονται όλα στη Χίο, οι σκύλοι είναι σε περιφραγμένο χώρο και οι γάτες είναι μέσα στο σπίτι ο Τσίτσος, έξω σε έναν ημιστεγασμένο χώρο πολύ ζεστό και στενό 18 ακόμα γάτες και σε αποικίες οι υπόλοιπες 150. Θέλει πολλή δουλειά η φροντίδα τους. Δεν είμαι μόνος μου, ευτυχώς, έχω ένα μικρό team, 2 άτομα που βοηθάνε γιατί αλλιώς δεν γίνεται.

Δεν είναι μόνο το τάισμα είναι οι αποπαρασιτώσεις, οι στειρώσεις, οι κτηνίατροι, το να πάρεις είδηση αν κάποια δεν είναι καλά. Το θέμα βέβαια είναι ότι τις γάτες της αυλής τις έχουμε λες και είναι του σπιτιού. Απολαμβάνουν ακριβώς την ίδια φροντίδα που απολαμβάνει κι ο Τσίτσος. Στις αποικίες όλο και κάτι μπορεί να χάνουμε. Προσπαθούμε να είναι όσο το δυνατόν καλύτερη η παρακολούθησή τους αλλά δεν μπορεί να είναι τόσο στενή.

Όταν ήρθε ο Τσίτσος στη ζωή μου δεν σκόπευα να φροντίσω άλλες γάτες, αλλά είναι πιο πολύ ότι άρχισε το μάτι μου να τις παρατηρεί πάρα πολύ. Κάπως έτσι όταν αρχίζεις να τις παρατηρείς θα δεις και γάτες που είναι άρρωστες και γάτες που έχουν ανάγκη. Η λογική επιβάλλει να φροντίσουμε αυτές που έχουν ανάγκη, όχι κάθε γάτα που υπάρχει εκεί έξω γιατί αυτό δεν γίνεται. Στις αποικίες, λοιπόν, είναι γάτες που επειδή βάζουμε φαγητό έρχονται εκεί, οπότε τις φροντίζουμε. Αν δούμε εκτός αποικιών γάτες που έχουν ανάγκη, προσπαθούμε να τις κάνουμε καλά και μετά να τις εντάξουμε με κάποιο τρόπο είτε σε κάποια από τις αποικίες είτε τις επιστρέφουμε στον χώρο που τις βρήκαμε αν είναι ένας χώρος σχετικά φιλικός προς τις γάτες.

«Ο δήμος δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Έχουμε μια μικρή βοήθεια από το φιλοζωικό σωματείο, κάποιες στειρώσεις ας πούμε μπορεί να γίνουν σε πιο χαμηλή τιμή. Μερικές φορές κάποιες τροφές που μας δίνονται, κάποια τσουβάλια τροφής. Αλλά δεν είναι κάτι στάνταρ. Κατά βάση εμείς το στηρίζουμε όλο αυτό με κάποιες φορές κάποια βοήθεια από ιδιώτες»

Ο Χόρχε Κάπα θέλει να καταλάβουμε ότι είμαστε όλοι ίσοι, άνθρωποι και ζώα

«Θέλει να έχουμε μια ευαισθησία οι άνθρωποι για να αλλάξουν τα πράγματα. Δηλαδή εμείς νομίζουμε ότι η Γη είναι για μας και τα υπόλοιπα ζώα χαριστικά ζουν σε αυτή, το οποίο είναι μία ιδέα που δεν βασίζεται πουθενά. Ακούω συχνά ιδέες ότι είναι άλλο οι άνθρωποι κι άλλο τα ζώα. Πρέπει πρώτα απ’ όλα να συνειδητοποιήσουμε ότι η γη είναι για όλους μας και να ότι το περιβάλλον που έχουμε φτιάξει είναι αφιλόξενο για τα ζώα. Οφείλουμε τουλάχιστον να τα υποστηρίξουμε για να ανταπεξέλθουν σε ένα περιβάλλον το οποίο δεν είναι καθόλου φιλικό προς αυτά. Ο καθένας θα μπορούσε να το δει λίγο διαφορετικά το όλο θέμα για να μιλήσουμε για το θα μπορούσε να αλλάξει σε επίπεδο κοινωνικό.

Σε επίπεδο κράτους θα μπορούσαν να γίνονται δαπάνες που να έχουν να κάνουν με τη φροντίδα και πιθανώς με τη στείρωση όταν το πράγμα αρχίζει και ξεφεύγει, με αποπαρασιτώσεις, με τις ανάγκες που έχουν τα ζώα».

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι νομίζουμε ότι είμαστε εμείς οι άνθρωποι κάτι και το υπόλοιπο σύμπαν κάτι άλλο. Αν αλλάξει αυτό σε επίπεδο μεμονωμένου πολίτη ή κράτους θα υπάρξει αλλαγή».

«Είπε πρόσφατα ο δήμαρχος Βόλου για ευθανασία των αδέσποτων ζώων. Φαντάζεσαι να ήταν ένα άλλο είδος από το ανθρώπινο και να το εξουσίαζε και να έλεγε οι άνθρωποι αν δεν βρουν σπίτι σε 3 μήνες να τους σκοτώνουμε γιατί μας ενοχλούν; Πραγματικά δεν βγάζει και πολύ νόημα».

Όταν ο Τσίτσος μπήκε στο διαδίκτυο και στη βιβλιοθήκη μας

«Μέχρι το 2020 φρόντιζα πολλά ζωάκια αλλά δεν το είχα κάνει μέσα από το να φτιάξω κάποιο site, social media και όλα αυτά. Είχαμε ένα μπαρ στη Χίο ως τότε και εκείνη την εποχή το αφήσαμε και είχα αρκετό χρόνο ελεύθερο και κάπως έτσι μου ήρθε η σκέψη ότι θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ με αυτό. Είδα ότι δεν υπήρχε και στην Ελλάδα κάποιος που να ασχολείται με αυτό τόσο αφοσιωμένα. Μου άρεσε η ιδέα και από τότε ασχολούμαι με πολύ μεράκι. Τα πρώτα 3-4 χρόνια μπορεί να ασχολούμουν με αυτό 10 ώρες τη μέρα, 365 μέρες τον χρόνο. Ήταν πολύ έντονο. Τώρα ασχολούμαι πιο χαλαρά γιατί έχω φτιάξει μία αρθρογραφία αρκετά μεγάλη που καλύπτει τα περισσότερα θέματα που έχουν να κάνουν με τις γάτες. Και πάλι βέβαια είναι αρκετές ώρες τη μέρα.

Δεν ήμουν σίγουρος ότι θα πάει καλά και θα υπάρξει τέτοια ανταπόκριση. Είναι μία έκπληξη όλο αυτό κάπως για μένα. Καλοδεχούμενη όμως. Χαίρομαι πολύ και για το βιβλίο και που με την ιστοσελίδα έχω λύσει απορίες πολύ κόσμου. Η αλήθεια είναι ότι καθημερινά λαμβάνω μηνύματα και προσπαθώ να τα απαντώ όλα και είναι πολλές φορές που θα πω “δεν ξέρω, θα το ψάξω” αλλά και πολλές ακόμα που έχω αρκετή εμπειρία πάνω σε κάποιο θέμα γιατί έχει συμβεί και σε δικές μου γάτες. Το ψάχνω πάρα πολύ για οτιδήποτε προκύψει μέσα από μελέτες, έρευνες, δεν γράφω πράγματα που κατεβάζω από το κεφάλι μου».

«Eκεί νομίζω είναι που προκύπτει η ανάγκη μου να επικοινωνήσω όσα μαθαίνω, γιατί νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω πραγματικά. Είναι τόσο μεγάλο το πεδίο της κτηνιατρικής που θεωρώ ότι δεν μπορούν οι κτηνίατροι να ξέρουν τα πάντα και την τελευταία εξέλιξη για όλα τα θέματα».

«Για παράδειγμα τα νεφρά της γάτας είναι μία ολόκληρη επιστήμη μόνα τους και δεν γίνεται να ξέρουν τα πάντα και την τελευταία εξέλιξη γι’ αυτό το θέμα. Επειδή εγώ είχα έναν γατούλη που φρόντιζα τα νεφρά του 6 μήνες Άδειες, κάθισα και διάβασα ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή για τα νεφρά και θεωρώ ότι έχω μάλλον μια πολύ επικαιροποιημένη πληροφορία σχετικά με το θέμα. Σε άλλα θέματα πάλι, δεν έχω γνώση γιατί δεν έχει τύχει κάτι αντίστοιχο στα δικά μου γατιά. Από την άλλη επειδή μιλάω με χιλιάδες φίλους παίρνω και πολύ feedback από εκείνους για διάφορα θέματα κι αυτό έχει επίσης και μια σχετική χρησιμότητα μετά από την κατάλληλη διασταύρωση που κάνω.

Γράφω γενικά. Έχω μία ιδέα για το 2ο βιβλίο με τον Τσίτσο, για τη συνέχειά του από εκεί που τέλειωσε η προηγούμενη ιστορία και πώς μπορεί να εξελιχθεί. Αλλά δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ, μπορεί, θα φανεί. Προς το παρόν γράφω ένα άλλο βιβλίο που επίσης δεν ξέρω αν θα τελειώσω και στο μεταξύ έχω γράψει κι άλλα 4».

Το μεγαλύτερο μάθημα που παίρνει από τον Τσίτσο έχει να κάνει με την ευτυχία

«Μαθαίνω πάρα πολλά πράγματα από τις γάτες. Κάθε μέρα ανακαλύπτω αυτή την ακεραιότητα που έχουν, την πληρότητα. Σαν να αντιλαμβάνονται ότι ευτυχία κρύβεται μέσα τους κι όχι σε πράγματα έξω. Το βλέπω στον Τσίτσο αλλά και στις γάτες της αυλής που έχω στενή επαφή και με αυτές»,

«Μπορεί μια γάτα να κάθεται αραχτή για πάρα πολλές ώρες και να μην είναι βαρεμάρα αυτό, αλλά απόλαυση. Απολαμβάνει αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Αυτό είναι για παράδειγμα κάτι το οποίο εγώ το βρίσκω συγκλονιστικό».

«Εμάς μας έχουν μάθει να έχουμε τύψεις κάθε φορά που ξεκουραζόμαστε. Η διαμόρφωση του σύγχρονου ανθρώπου διαφέρει τελείως από αυτό το πράγμα. Νομίζουμε ότι συνέχεια πρέπει να πασχίζουμε για κάτι. Οπότε αυτό είναι ένα ωραίο μάθημα.

Για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω ότι πρέπει να ζούμε με γάτες απαραίτητα. Εμένα μου έτυχε να ζως με γάτες κι είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένος και χαρούμενος που έτυχε αυτό. Δεν είναι όμως στην γάτα μόνο απαραίτητα αυτό που έλεγα πριν, η ομορφιά μέσα μας. Μπορεί για παράδειγμα να φροντίζω ένα μποστανάκι και να είναι αυτό το πράγμα που μου δίνει τρομερή χαρά, ακριβώς επειδή τελικά μέσα μας είναι αυτό που μας δίνει ευτυχία».

«Δεν έχει να κάνει τόσο με το αντικείμενο της φροντίδας αλλά μπορεί το κάθε αντικείμενο να γίνει αφορμή για να το ανακαλύψεις αυτό το πράγμα, ότι η ευτυχία κρύβεται μέσα μας».

Το παράδειγμα με το μποστάνι δεν το έφερα τυχαία, το έχω διαπιστώσει. Πριν από τις γάτες είχε τύχει να φτιάξω ένα μποστανάκι και ασχολιόμουν γι΄ αυτό με μία τρυφεράδα για τους βλαστούς πχ των φυτών που έβαζα να μεγαλώσουν. Παρόμοια τρυφεράδα υπάρχει και για τη φροντίδα των γατών. Αυτή η αίσθηση φροντίδας είναι πάρα πολύ ευεργετική και για την ψυχολογία μας».