Η Αναστασία Ντραγκομίροβα ξέρει ότι στον στίβο χωρίς μετάλλιο, λεφτά δεν έρχονται

Η Αναστασία Ντραγκομίροβα ανήκει στη νέα γενιά του ελληνικού στίβου και ως γνήσια cool εκπρόσωπος της GenZ μιλά ανοιχτά και με τρόπο άμεσο. Πολύπλευρη, δυναμική, με έμφυτο ταλέντο στον στίβο, μπαίνει στο ταρτάν διεκδικώντας το δικαίωμα να είναι ο εαυτός της: απόλυτα αφοσιωμένη στον στόχο της, περιποιημένη και εκφραστική.

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Ισότητας Αμοιβών, η Αναστασία μού μιλά για την πραγματικότητα του κλασικού αθλητισμού στην Ελλάδα, τις αμοιβές, τα στερεότυπα που ακόμα κυνηγούν τις γυναίκες αθλήτριες και τη δύναμη του να «κλείνεις τα αυτιά σου» στους επικριτές, κρατώντας τα μάτια σου στραμμένα μόνο στους δικούς σου Ολυμπιακούς κύκλους.

Η αφετηρία & η πραγματικότητα του στίβου

 – Αναστασία, ξεκίνησες τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και σήμερα εκπροσωπείς την Ελλάδα στο υψηλότερο επίπεδο. Πώς βιώνει μια νέα πρωταθλήτρια του στίβου την οικονομική πραγματικότητα του αθλήματος σήμερα, ειδικά σε σύγκριση με άλλα δημοφιλή αθλήματα;

Εννοείται πως αν ήμουν μπασκετμπολίστας, θα είχα καλύτερη αποκατάσταση στον χώρο του αθλητισμού. Τουλάχιστον στο αντρικό επίπεδο, ακούγονται τρελά χρήματα.

Αναστασία Ντραγκομίροβα: «Στον στίβο, αν δεν έχεις κάποιο μετάλλιο στην τσέπη σου, πρέπει να βρεις χορηγούς ώστε να μπορείς να κάνεις αυτό που κάνεις. Διαφορετικά πολλοί θεωρούν ότι το κάνεις σαν χόμπι σαν επάγγελμα. Αν δεν έχεις μετάλλιο, λεφτά δεν έρχονται από μόνα τους».

Θα έρθουν μόνο άμα έχεις έναν χαρακτήρα που έχει αγαπήσει ο κόσμος, αν βλέπουν ότι σε θέλει το κοινό. Υπάρχουν όμως και αθλητές που δεν θέλουν να εκτεθούν καθόλου στα media και το καταλαβαίνω, είναι δικαίωμά τους. Αλλά έτσι απορρίπτουν μια εύκολη εναλλακτική.

Έμφυλο χάσμα και αμοιβές στον αθλητισμό

– Συχνά ακούμε για τις αποκλίσεις στις αμοιβές και τις χορηγίες. Πιστεύεις ότι η ισότητα στις αμοιβές στο χώρο σου είναι ένας εφικτός στόχος;

Σε σύγκριση με τα ομαδικά αγωνίσματα όπως το μπάσκετ, θεωρώ ότι υπάρχει αδικία για τον στίβο. Στο ομαδικό έχεις μεγαλύτερη κάλυψη και έχεις και τη δυνατότητα να «κάτσεις στον πάγκο» σε μια φάση. Στον δικό μας χώρο, αν δεν είσαι τη στιγμή που πρέπει στο επίπεδο που πρέπει, θα το δεις πολύ έντονα στην τσέπη σου. Και όχι για λίγο, αλλά για μία ολόκληρη σεζόν.

Παρ’ όλα αυτά, όσον αφορά τους ανθρώπους του χώρου μας και το πώς διαχειρίζονται τα διαθέσιμα χρήματα, θεωρώ ότι προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν και να είναι όσο πιο δίκαιοι γίνεται προς όλους.

Σίγουρα υπάρχει ανισότητα αμοιβών γενικότερα στον αθλητισμό. Όμως σήμερα, με την προβολή και τα social media, πιστεύω ότι υπάρχουν τρόποι να το ισορροπήσεις. Μια γυναίκα μπορεί να γίνει πολύ ελκυστική διαφημιστικά, να είναι δημιουργική και να βρει λύσεις μέσω χορηγιών. Το να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα σε μικρό βαθμό, αν σου δίνει δύναμη και οικονομική ανάσα για να συνεχίσεις αυτό που αγαπάς, είναι ένας τρόπος να το προσπεράσεις.

Πίσω από τις επιτυχίες

– Tι θα ήθελες να γνωρίζει ο κόσμος για το πραγματικό «κόστος» (οικονομικό, σωματικό και ψυχολογικό) που καταβάλλει μια πρωταθλήτρια;

Θα ήθελα ο κόσμος να σταματήσει να έχει τη νοοτροπία ότι ο πρωταθλητισμός είναι απλώς ένα «χόμπι».

Αναστασία Ντραγκομίροβα: «Θα ήθελα να υπάρχει πλήρης κατανόηση όταν μια αθλήτρια αναγκάζεται να κάνει και κάτι άλλο παράλληλα —όπως μια διαφήμιση ή δουλειά στα media— επειδή χρειάζεται έναν τρόπο για να ζήσει και να καλύψει τις προετοιμασίες της όταν δεν μπορεί να τη στηρίξει εξ ολοκλήρου η Ομοσπονδία».

Επίσης, το κομμάτι των τραυματισμών είναι τεράστιο κεφάλαιο. Η Ομοσπονδία Στίβου θα καλύψει κάποια πράγματα, όπως ένα χειρουργείο και κάνει ό,τι μπορεί με τα μέσα που διαθέτει. Όμως, αν χρειαστείς την τελευταία τεχνολογία στην αποκατάσταση ή κάτι έξτρα που ξέρεις ότι θα σε βοηθήσει, συχνά το ποσό πρέπει να βγει από την δική σου τσέπη.

Και είναι πολύ δύσκολο να πρέπει να πληρώνεις από την τσέπη σου τη θεραπεία σου, αλλά και το πώς θα ζήσεις, όταν υποτίθεται ότι μιλάμε για επαγγελματισμό και δεν μπορείς να δουλεύεις παράλληλα 8ωρο.

Ελπίδες για το μέλλον & αλλαγές

– Αν είχες τη δύναμη να αλλάξεις άμεσα 2 πράγματα στον χώρο του κλασικού αθλητισμού για τις επόμενες γενιές αθλητριών, ποια θα ήταν αυτά;

Θα ήθελα πολύ να υπάρχει ένα οικονομικό «μαξιλαράκι» ασφαλείας σε περίπτωση τραυματισμού. Να υπάρχει κρατική μέριμνα ώστε, όταν μια αθλήτρια τραυματίζεται, να έχει εξασφαλισμένα τα χρήματα για μια πλήρη και σωστή αποκατάσταση χωρίς να αγχώνεται για την επιβίωσή της.

Επίσης θα ήθελα να υπάρχουν μαξιλαράκια επιβράβευσης και κίνητρα πέρα από τα μετάλλια. Βλέπουμε να δίνονται πριμ μόνο για μετάλλια σε συγκεκριμένους αγώνες- στόχους. Θα έπρεπε να υπάρχουν επιβραβεύσεις και όταν σημειώνεις μια κορυφαία επίδοση στην Ελλάδα, ώστε να νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια και να έχουμε συνεχώς κίνητρα.

Αυτοέκφραση vs στερεότυπα

-Έχεις μιλήσει ανοιχτά για το δικαίωμά σου να μπαίνεις στο ταρτάν όπως εσύ επιλέγεις, εκφράζοντας την αυτοπεποίθησή σου. Γιατί θεωρείς ότι οι γυναίκες αθλήτριες εξακολουθούν να κρίνονται αυστηρότερα σε σχέση με τους άντρες;

Είναι πολύ πιο εύκολο να κρίνεις μια γυναίκα. Αν δούμε έναν άντρα με λερωμένα χέρια, θα πούμε απλά «κάνει τη δουλειά του». Μια γυναίκα θα την παρατηρήσουμε αυστηρότερα και συχνά θα γίνουμε κακοί, σαν να θέλουμε να τη κάνουμε να νιώσει λιγότερο δυνατή. Όταν μια γυναίκα δείχνει αυτοπεποίθηση ή κάνει κάτι καινούριο, υπάρχει μια τάση να προσπαθούν να την «κατεβάσουν».

Αναστασία Ντραγκομίροβα: «Είναι πολύ πιο εύκολο να γράψει κάποιος ένα αρνητικό σχόλιο για μια γυναίκα αθλήτρια για την εικόνα της, το μακιγιάζ της ή για το αν πήρε κιλά. Στους άντρες αθλητές δεν βλέπεις να σχολιάζουν τέτοια πράγματα».

Εγώ, για παράδειγμα, βγήκα το καλοκαίρι να μιλήσω δημόσια για αυτό το θέμα, όχι επειδή με λύγισε κάποιο σχόλιο. Ήθελα να προλάβω μια κατάσταση, γιατί προερχόμουν από τραυματισμό και ήξερα ότι κάποιοι θα έλεγαν «πήγε να κάνει την πασαρέλα της και έφυγε». Βγαίνω και μιλάω γιατί ξέρω ότι κάποιο κορίτσι εκεί έξω χρειάζεται να το ακούσει.

Θέλω να πω σε όλες τις γυναίκες: ό,τι κι αν διαβάσετε στο διαδίκτυο, δεν απεικονίζει εσάς. Απεικονίζει τον χαρακτήρα αυτού που το γράφει. Δεν ζεις για τους άλλους, ζεις για σένα.

Μήνυμα ενδυνάμωσης

– Αν είχες απέναντί σου ένα νέο κορίτσι που ξεκινά τώρα τον αθλητισμό και ονειρεύεται διακρίσεις, τι θα το συμβούλευες να κρατήσει και τι να προσπεράσει;

Να κρατήσει πάντα τον στόχο του ζωντανό. Αν χρειαστεί, να τον γράψει κάπου και να τον βλέπει κάθε μέρα. Εγώ, για παράδειγμα, φοράω ένα δαχτυλίδι με τους Ολυμπιακούς κύκλους. Κάθε φορά που νιώθω ότι δεν μπορώ άλλο, το κοιτάζω και μου δίνει δύναμη.

Αναστασία Ντραγκομίροβα: «Αυτό που πρέπει να προσπεράσει ένα κορίτσι που ξεκινά τώρα τον αθλητισμό, είναι η γνώμη των άλλων. Να κλείσει τα αυτιά της σε όποιον της πει ότι δεν κάνει για αυτό. Να λατρέψει τον στόχο της, να ανοίξει την καρδιά της και να προχωρήσει!».