H Βάσια Γκολφινοπούλου ισορροπεί ανάμεσα σε όλα όσα αγαπά

Υπάρχουν κάποιες τηλεοπτικές σειρές που, ακόμη κι όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους, δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από τη ζωή μας. Μένουν κάπου ανάμεσα στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, στις ατάκες που επαναλαμβάνουμε και στα πρόσωπα που νιώθουμε σχεδόν σαν δικούς μας ανθρώπους. Το Σόι σου είναι μία από αυτές.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που συνδέθηκαν με αυτή την αίσθηση είναι και η Βάσια Γκολφινοπούλου. Την πρωτογνωρίσαμε ως μικρή Σάντρα- τηλεοπτική κόρη της Βάσως Λασκαράκη και του Μελέτη Ηλία και αδερφή της μικρότερης Χαράς, την οποία υποδύεται η Ηλιάνα Γαλάνη- και, κάπως χωρίς να το καταλάβουμε, την βλέπαμε να μεγαλώνει μαζί με εμάς.

Πέρσι επέστρεψε στον ρόλο που σημάδεψε τα πρώτα της βήματα στην τηλεόραση μετά από 6 χρόνια, ενώ τώρα συνεχίζει για την 7η σεζόν. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι πια το παιδί της οικογένειας.

Λίγο πριν ανοίξει ξανά η πόρτα του γνώριμου τηλεοπτικού σπιτιού, μιλήσαμε με τη Βάσια Γκολφινοπούλου για τη σειρά που έγινε κομμάτι της παιδικής της ηλικίας, το πώς είναι να μεγαλώνεις μπροστά σε ένα κοινό, τον πρωταθλητισμό, τις σπουδές νομικής και, τελικά, για το τι σημαίνει να επιστρέφεις εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα.

– Βάσια Γκολφινοπούλου, πώς νιώθεις που το «Σόι σου» επέστρεψε μετά από 6 χρόνια, ολοκλήρωσε την 6η σεζόν, ενώ αναμένεται και 7η; Ανυπομονείς για τα νέα γυρίσματα;

Είναι πραγματικά ένα πολύ περίεργο και πολύ όμορφο συναίσθημα ταυτόχρονα. Το Σόι σου ήταν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας και το να επιστρέφω σε αυτό μετά από 6 χρόνια είναι κάτι που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα μου συμβεί. Και τελικά, να που έγινε!

Οπότε, ουσιαστικά, ξανασυναντήθηκα με ανθρώπους με τους οποίους έχω δεθεί πολύ και ξαναμπήκα σε έναν χώρο που έχει υπάρξει πολύ σημαντικός σταθμός στη ζωή μου. Και οι άνθρωποι που γνώρισα μέσα από τη σειρά, αλλά και ο ίδιος ο χώρος της τηλεόρασης και των γυρισμάτων, μου έχουν δώσει πολλές εμπειρίες και στοιχεία που «κουβαλάω» στον χαρακτήρα μου.

Βέβαια, αυτή τη φορά, στην 6η σεζόν, τα βλέπω όλα με μια τελείως διαφορετική ματιά. Έχουν περάσει τόσα χρόνια, είμαι πλέον 21 χρονών, ενώ όταν ολοκληρώθηκε η σειρά το 2019 ήμουν μόλις 14. Οπότε είναι πολύ διαφορετικό να επιστρέφεις σε έναν χώρο που γνωρίζεις τόσο καλά, αλλά αυτή τη φορά ως ενήλικας και με εντελώς διαφορετικές εμπειρίες και παραστάσεις. Η 6η σεζόν ήταν υπέροχη και, φυσικά, ανυπομονώ πάρα πολύ για τη συνέχεια.

Βάσια Γκολφινοπούλου: «Το να επιστρέφω στο “Σόι σου” μετά από 6 χρόνια είναι κάτι που δεν φανταζόμουν».

– Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησες να παίζεις στο «Σόι σου» μαζί με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς. Τι σου έλεγαν τα παιδιά στο σχολείο, οι δάσκαλοι;

Ήταν κάτι πολύ πρωτόγνωρο στην αρχή, όχι μόνο για εμένα αλλά και για την οικογένειά μου και τους κοντινούς μου ανθρώπους. Ήμουν ένα παιδί που ζούσε κανονικότατα την καθημερινότητά του, με το σχολείο, τις δραστηριότητές μου, τον αθλητισμό, τις φίλες μου, αλλά παράλληλα έπαιζα και σε μια τηλεοπτική σειρά που την παρακολουθούσε πάρα πολύς κόσμος.

Οπότε, φυσικά, υπήρχε ένα ενδιαφέρον από τους συμμαθητές μου. Δεν θα έλεγα ότι ήταν σε υπερβολικό βαθμό, ούτε ότι ένιωθα πως αυτό με έκανε να ξεχωρίζω μέσα στο σχολείο. Ήταν κάτι που συνέβαινε παράλληλα με όλα τα υπόλοιπα και δεν το αντιλαμβανόμουν τότε ως κάτι τόσο μεγάλο όσο μπορεί να το έβλεπαν οι άνθρωποι γύρω μου.

«Όταν είσαι 11 χρονών και μπαίνεις σε έναν τόσο διαφορετικό κόσμο, χρειάζεσαι ανθρώπους να σε καθοδηγήσουν».

– Είχες κάποιον «μέντορα» στα γυρίσματα;

Ναι, θα έλεγα ότι είχα ανθρώπους που με βοήθησαν πάρα πολύ και τους θεωρώ πολύ σημαντικούς για την πορεία μου. Πρώτα απ’ όλα, ήταν οι γονείς μου, οι οποίοι πραγματικά ήταν πάντα από πάνω μου. Με έτρεχαν παντού, με στήριζαν σε όλα και ήταν δίπλα μου σε κάθε βήμα.

Προφανώς, όταν είσαι 11 χρονών και μπαίνεις σε έναν τόσο διαφορετικό κόσμο, χρειάζεσαι ανθρώπους να σε καθοδηγήσουν, όχι μόνο στο πώς θα σταθείς μέσα σε όλο αυτό, αλλά και στο πρακτικό κομμάτι της δουλειάς. Στο πώς θα μάθεις τα λόγια σου, πώς θα προσεγγίσεις μια σκηνή, πώς θα τη βγάλεις εις πέρας. Εκεί, η αλήθεια είναι ότι είχα και αρκετά το δικό μου ένστικτο.

Οι γονείς μου δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με αυτό το κομμάτι, αλλά φυσικά είχα πάρα πολλή βοήθεια από τους ανθρώπους της τηλεόρασης, τους ηθοποιούς, τον σκηνοθέτη και όλους τους ανθρώπους του πλατό, που μας καθοδηγούσαν και μας βοηθούσαν πάρα πολύ. Και ήμουν πραγματικά πολύ τυχερή γιατί βρέθηκα ανάμεσα σε ανθρώπους με τεράστια εμπειρία, αλλά ταυτόχρονα πολύ ευγενικούς και δοτικούς.

– Όπως έχεις αναφέρει στο παρελθόν, από μικρή είχες ένα πρόγραμμα με πολλή πειθαρχία. Σχολείο, γυρίσματα και μετά διάβασμα. Είχες σκεφτεί να αφήσεις κάποιο από αυτά πίσω, λόγω περιορισμένου χρόνου ή πίεσης;

Υπήρχαν σίγουρα στιγμές που ένιωθα ότι ήταν πάρα πολλά για ένα παιδί. Είχα σχολείο, γυρίσματα και παράλληλα πρωταθλητισμό στη ρυθμική γυμναστική, οπότε ουσιαστικά η ημέρα μου ήταν γεμάτη από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος. Νομίζω ότι κάπου στην πρώτη γυμνασίου ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα ότι ίσως πρέπει να αφήσω κάτι πίσω.

Είχα σκεφτεί να σταματήσω τη ρυθμική γυμναστική και να ξεκινήσω κάποια άλλη, πιο χαλαρή δραστηριότητα, ώστε να μπορώ να διαχειρίζομαι καλύτερα τον χρόνο μου. Το δοκίμασα, αλλά τελικά δεν πέτυχε, γιατί κατάλαβα πολύ γρήγορα ότι μου έλειπε πάρα πολύ η ρυθμική. Την αγαπούσα και την αγαπώ ακόμα πολύ, γιατί ουσιαστικά ασχολούμαι με αυτό το άθλημα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από τα 5 μου. Οπότε τελικά προσπάθησα να τα συνδυάσω όλα όσο καλύτερα μπορούσα, με αρκετές θυσίες πολλές φορές.

«Σαν παιδί είχα σχολείο, γυρίσματα και παράλληλα πρωταθλητισμό στη ρυθμική γυμναστική».

– Η ρυθμική γυμναστική είναι από μόνο του ένα πολύ δύσκολο άθλημα, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για πρωταθλητισμό. Πώς διαχειριζόσουν το άγχος των αγώνων και των γυρισμάτων σε τόσο μικρή ηλικία;

Όπως όλα τα αθλήματα όταν ασχολείσαι σε επίπεδο πρωταθλητισμού, έτσι και η ρυθμική γυμναστική είναι ένα πολύ δύσκολο άθλημα, που απαιτεί μεγάλη αφοσίωση και πολλές ώρες προπόνησης καθημερινά. Θυμάμαι ότι από τα 8 μου περίπου έκανα κάθε μέρα 4-5 ώρες προπόνηση, ακόμα και τα Σάββατα. Νομίζω, όμως, ότι ακριβώς μέσα από αυτό το άθλημα έμαθα και να διαχειρίζομαι το άγχος, καθώς σε έναν αγώνα εκτίθεσαι σε πλήθος κόσμου και κριτές.

Δεν μαθαίνεις να λειτουργείς χωρίς άγχος, αλλά να λειτουργείς μαζί με αυτό. Μαθαίνεις να μην τα παρατάς όταν κάτι δεν πηγαίνει όπως θέλεις, να έχεις πειθαρχία, υπομονή, πίστη στον εαυτό σου και να καταλαβαίνεις την αξία της σκληρής δουλειάς. Φυσικά, δεν ήταν κάθε αγώνας καλός. Υπήρχαν φορές που το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που ήθελα, παρόλο που είχα δουλέψει πάρα πολύ. Νομίζω αυτό με βοήθησε πολύ και στα γυρίσματα κυρίως στα πλαίσια του άγχους και της πειθαρχίας. Είχα μάθει ότι είναι φυσιολογικό να αγχώνεσαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να ανταποκριθείς.

«Μέσα από τη ρυθμική έμαθα να διαχειρίζομαι το άγχος, καθώς σε έναν αγώνα εκτίθεσαι σε πλήθος κόσμου και κριτές».

– Όταν σου πρότειναν το revival της σειράς, ενώ σπούδαζες νομική, ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη;

Η πρώτη μου σκέψη ήταν «πώς θα τα συνδυάσω;». Από τη μία υπήρχε φυσικά τεράστιος ενθουσιασμός και προσμονή για την επιστροφή στη σειρά, αλλά ταυτόχρονα σκεφτόμουν πώς θα μπορέσω να κάνω και τα 2, χωρίς να αφήσω πίσω τη σχολή μου. Παρ’ όλα αυτά, σκέφτηκα ότι, αν στο παρελθόν είχα καταφέρει να συνδυάζω σχολείο, γυρίσματα και πρωταθλητισμό, δεν υπήρχε λόγος τώρα να θεωρήσω ότι δεν μπορώ να το κάνω.

– Στα 21 σου πια και έχοντας κάπως πιο ελεύθερο χρόνο, πώς βιώνεις τα γυρίσματα;

Τώρα το ευχαριστιέμαι πολύ περισσότερο. Βλέπω και βιώνω αυτή την εμπειρία τελείως διαφορετικά, και μπορώ να αντιληφθώ περισσότερο τι σημαίνει για μένα το να επιστρέφω σε αυτή τη σειρά. Σίγουρα τα γυρίσματα είναι πιο απαιτητικά από ό,τι παλιότερα. Είναι περισσότερες οι ώρες, υπάρχει περισσότερη κούραση και ο ρόλος μου είναι πλέον πιο ενεργός σε σχέση με όταν ήμουν μικρή. Ωστόσο, νομίζω ότι τώρα μπορώ να απολαύσω περισσότερο όλη τη διαδικασία, και ακόμα όταν υπάρχει κούραση, προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό.

– Αν μπορείς να μου πεις μια σκηνή που σε έκανε να γελάσεις πολύ αλλά και μια που σε συγκίνησε βαθιά.

Είναι πάρα πολλές οι σκηνές που θα μπορούσα να αναφέρω! Κάποιες φορές κάθομαι και βλέπω παλιά επεισόδια, αλλά και τα καινούρια, και πραγματικά γελάω μόνη μου βλέποντάς τα. Πολλές φορές μάλιστα σκέφτομαι «πώς καταφέραμε και γυρίσαμε αυτή τη σκηνή;», γιατί υπάρχουν στιγμές που μας πιάνουν τα γέλια και δεν μπορούμε με τίποτα να ολοκληρώσουμε τη σκηνή.

Βάσια Γκολφινοπούλου: «Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μια πιο συγκινητική στιγμή, θα έλεγα την τελευταία που κάναμε πριν ολοκληρωθεί τότε η σειρά».

Στο reunion, ειδικά, υπάρχουν αρκετές τέτοιες στιγμές με τον Μελέτη κυρίως, που υποδύεται τον μπαμπά μας. Ο τρόπος που αντιδρά σε κάποια πράγματα, οι εκφράσεις του και γενικότερα ο ρόλος του, ως ενός αρκετά αυστηρού και υπερπροστατευτικού μπαμπά που μεγαλώνει 2 κορίτσια, μου προκαλεί πολλές φορές αυθόρμητο γέλιο, όταν κάνουμε τη σκηνή. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω, όμως, μια πιο συγκινητική στιγμή, θα έλεγα την τελευταία σκηνή που κάναμε πριν ολοκληρωθεί τότε η σειρά.

Στο επεισόδιο, είχαμε υποτίθεται μετακομίσει στο καινούργιο μας σπίτι και έρχονται οι παππούδες από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη για να μας επισκεφθούν. Ήταν ουσιαστικά η τελευταία σκηνή της σειράς και, παράλληλα, η δική μου τελευταία σκηνή μετά από 4 χρόνια στα πλατό. Θυμάμαι ότι τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει πραγματικά πως δεν θα ξαναέκανα σκηνή μετά από εκείνη τη μέρα, και ότι τελείωνε ένας τόσο σημαντικός κύκλος στη ζωή μου. Ήταν συγκινητική στιγμή.

– Σκέφτεσαι να παραμείνεις γενικά στον χώρο της υποκριτικής και αν ναι, σε έχεις σκεφτεί σε άλλο είδος, πέρα από κωμωδία;

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι θέλω να παραμείνω στον χώρο της υποκριτικής, γιατί είναι κάτι που δεν έχω σκεφτεί ακόμα τόσο σοβαρά. Αυτή τη στιγμή θέλω περισσότερο να αφήσω τα πράγματα να εξελιχθούν και να δω πού θα με οδηγήσουν. Σίγουρα, όμως, είναι ένας χώρος που μέχρι σήμερα μου έχει δώσει πάρα πολλά.

Έχω αγαπήσει πολύ την εμπειρία, έχω μάθει πράγματα μέσα από αυτή και, παρόλο που έχει και τις δυσκολίες της, είναι κάτι που πραγματικά μου αρέσει. Αν τελικά συνεχίσω στην υποκριτική, θα ήθελα σίγουρα να δοκιμάσω και κάτι διαφορετικό. Νομίζω ότι θα ήταν και μια ωραία πρόκληση για μένα, για να δω μια διαφορετική πλευρά του εαυτού μου.

«Αν τελικά συνεχίσω στην υποκριτική, θα ήθελα σίγουρα να δοκιμάσω και κάτι διαφορετικό».

– Είσαι ιδιαίτερα ενεργή και στα social media. Πώς θα περιέγραφες την αισθητική σου και ποιο το αγαπημένο σου νησί;

Πλέον έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητας τα social media. Θα έλεγα ότι η αισθητική μου είναι αρκετά θηλυκή και καλοκαιρινή, αλλά ταυτόχρονα προσπαθώ να είναι και φυσική. Δεν μου αρέσει να νιώθω ότι κάτι είναι υπερβολικά στημένο, αλλά παράλληλα προσέχω αρκετά τις λεπτομέρειες και μου αρέσει να υπάρχει μια συγκεκριμένη αισθητική σε αυτό που ανεβάζω.

Όσο για τα νησιά, φέτος ξεχώρισα την Τήνο, όπου επισκέφθηκα, μου άρεσε πάρα πολύ! Αν έπρεπε όμως να ξεχωρίσω ένα, θα έλεγα την Ιθάκη. Πηγαίνω εκεί τα τελευταία χρόνια κάθε καλοκαίρι και έχει γίνει για μένα ένας πολύ αγαπημένος προορισμός. Είναι από τα μέρη που, μόλις πάω, πραγματικά ηρεμώ και ξεκουράζομαι. Έχει κάτι πολύ δικό της και, για μένα, είναι συνδεδεμένη με πολύ όμορφες στιγμές.

Info: Βάσια Γκολφινοπούλου. Πρεμιέρα για τη σειρά το “Το Σόι σου” στον ALPHA, Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου στις 20:00, με διπλό επεισόδιο.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ