«Επιτέλους μία κομεντί στηριγμένη σε γυναικοπαρέα»: Μία ημέρα γυρισμάτων με τις γυναίκες της «Βαλίτσας»
- 20 ΦΕΒ 2026
Αντιλαμβάνομαι πως σε πλαίσιο συνεντεύξεων όλοι και όλες θα θελήσουν να προβάλλουν την καλύτερη εκδοχή της εμπειρίας τους σε ένα κινηματογραφικό σετ. Υπάρχουν όμως λεπτές αποχρώσεις συναισθημάτων που δεν μπορείς να παραστήσεις, όσο καλή ηθοποιός και αν είσαι. Όταν συνάντησα τη γυναικοπαρέα της νέας αστυνομικής κομεντί της Tanweer, H Βαλίτσα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανασίου και σενάριο Κατερίνα Μπέη (Ευτυχία, Η Φόνισσα, Υπάρχω), τη Ναταλία Τσαλίκη, τη Λίλα Μπακλέση, την Αναστασία Παντούση και τη Βάσω Καβαλιεράτου, ήταν η πιο κρύα ημέρα του χειμώνα ως τώρα, βρισκόμασταν σε μία καφετέρια στην Κυψέλη και έξω από τον χώρο μπαινόβγαινε ο Δημήτρης Μοθωναίος από ένα αμάξι, όπως τον καλούσε να κάνει το σενάριο.
Ήμασταν 3 ημέρες πριν λήξουν τα γυρίσματα της Βαλίτσας, και η βασική έννοια των τεσσάρων ηθοποιών ήταν να μη χαθούν μέχρι να επανενωθούν για την προώθηση της ταινίας, σε αρκετούς μήνες από τώρα. Κάποιες από την ομάδα έχουν ήδη προτάσεις διακοπών. Όλες έχουν απόλυτη σύμπνοια για τον σεβασμό τους προς τον «μαέστρο» σκηνοθέτη και για την αυθεντικότητα της κοινής τους εμπειρίας.
Η ιστορία τους στη Βαλίτσα έχει ως εξής: Τρεις φίλες, η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Alice & the Bunnies, Αλίκη, η ηθοποιός Μαρίνα και η λογίστρια Βάσω, συνοδεύουν την αγαπημένη τους γειτόνισσα, χήρα ιατρού και δεινή χρήστρια εφαρμογής ΑΙ, κυρία Στέλλα, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση, οι 3 φίλες ανακαλύπτουν στις τουαλέτες μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα δίπλα στο πτώμα μίας γυναίκας και οι ζωές όλων παίρνουν μοιραία άλλη τροπή. Ένας μηχανισμός μικρό και μεγάλο-απατεώνων βάζει στόχο τα κορίτσια και τη Στέλλα, χωρίς εκείνες να έχουν πολυκαταλάβει πού έχουν μπλέξει.
Μάθε παρακάτω για τους χαρακτήρες της Βαλίτσας, για όσα έδεσαν τις πρωταγωνίστριες, για την υποτιμημένη «γυναικεία κωμωδία» και για το αφήγημα του γυναικείου ανταγωνισμού.
Οι χαρακτήρες στη Βαλίτσα:
Λίλα Μπακλέση: Η Μαρίνα είναι μια κοπέλα που θέλει πάρα πολύ να βγάλει χρήματα. Έχει σπουδάσει υποκριτική, σε μία όχι πολύ καλή σχολή, και πιστεύει ότι μπορεί να γίνει influencer, οπότε θέλει με κάποιο τρόπο να γίνει διάσημη και να έχει λεφτά.
Μέσα της όμως, ίσως επειδή εγώ ήθελα να την αγαπήσω και να τη συμπαθήσω και να μην μείνω στην επιφάνεια γιατί ποτέ δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι είναι τόσο επιφανειακοί, πάντα κρύβεται κάτι από πίσω – πιστεύω ότι κάτω από αυτό υπάρχει μία γυναίκα 35 χρονών, πληγωμένη, μέσα στο πλαίσιο της κατάθλιψης της εποχής που ζούμε, της ματαίωσης, του εύκολου χρήματος. Είναι μία γυναίκα της εποχής της που προσπαθεί να βρει και τον έρωτα σε ανθρώπους που μάλλον δεν θα τον βρει ποτέ.
Κάνει συνέχεια λάθος επιλογές. Είναι κάποιες φορές πολύ δυναμική και κάποιες φορές δεν μπορεί ούτε να σταθεί όρθια. Αλλά είναι η μόνη που βλέπει την ευκαιρία σε αυτό που έχει συμβεί.
Αυτή είναι μία κοπέλα που, ενώ μπορεί σε μια στιγμή να είναι σε πλήρη κατάρρευση, το ντύσιμό της να την κάνει να εξωτερικεύει, έστω και με πίεση, τη θετική πλευρά της ζωής με έναν τρόπο. Εμένα με καταπιέζει η καταναγκαστική χαρά και θετικότητα, το toxic positivity μπορεί να με τρελάνει, αυτή είναι μια κοπέλα όμως που έχει έχει βάλει στόχο ζωής να πάει προς το φως. Νομίζω είναι πάρα πολύ όμορφο αυτό και μακάρι να ήταν στόχος για όλους μας.
Βάσω Καβαλιεράτου: Εγώ είμαι μία συντηρητική κοπέλα. Χαμηλών τόνων. Η φωνή της λογικής κάπως στη Βαλίτσα. Όταν συμβαίνουν όλα αυτά με τη βαλίτσα, παθαίνει απανωτά σοκ. Τους λέει πως εννοείται ότι δεν θα πάρουμε τα λεφτά, αλλά τα παίρνουμε. Εννοείται ότι δεν θα μπλέξουμε, αλλά μπλέκουμε. Παθαίνω σοκ συνέχεια και εκπλήσσομαι, αλλά κάπως πηγαίνω κιόλας.
Αναστασία Παντούση: Είναι ένα κορίτσι επιτέλους πολύ διαφορετικό από όλα όσα που έχω κάνει, αλλά πολύ οικείο σε μένα. Η Αλίκη συγκατοικεί με τα κορίτσια – συγκατοικούν όλες μαζί, η Βάσω, η Μαρίνα και η Αλίκη. Η Μαρίνα με τη Βάσω είναι εξαδέρφες και εγώ είμαι η κολλητή τους φίλη. Είμαι λίγο νομάς εγώ, πηγαινοέρχομαι, τα φτιάχνω με τις σχέσεις μου, ξαναχωρίζω. Η Αλίκη έχει μια μπάντα, την Alice and the Bunnies, που είναι alternative pop-punk. Αυτά που πραγματικά θέλει και γράφει κιόλας είναι πιο ήσυχα κομμάτια. Μπαλάντες μέσα από την καρδιά της βγαλμένες, που ντρέπεται πάρα πολύ να τις δώσει στον κόσμο. Κατά τα άλλα, είναι αυτό το αλανάκι, αυτό το αγοροκόριτσο, είναι της παρέας αυτή που θα πάρει θέση και πρωτοβουλία.
Αναστασία Παντούση: «Δεν ξέρω αν η Αναστασία θα έμπαινε τόσο μπροστά, είναι ανάλογα τις στιγμές. Όταν βλέπω ότι οι άλλοι είναι λίγο πιο φοβισμένοι, τότε βγαίνω. Αν δω όμως ότι οι άλλοι είναι λίγο πιο δυνατοί, γίνομαι λίγο το παιδάκι τους να με προστατεύσεις. Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί η Αλίκη που υποδύομαι είναι επιτέλους πολύ κοντά μου, έχω ταυτιστεί αρκετές φορές και μ’ αρέσει αυτός ο ρόλος».
Ναταλία Τσαλίκη: Είναι η φίλη, η μεγαλύτερη φίλη των κοριτσιών, η γειτόνισσα. Κάνει παρέα με τα κορίτσια, άρα η ψυχή της είναι αρκετά νεανική. Της αρέσει το καινούριο. Της αρέσει η περιπέτεια. Της αρέσει να μπλέκεται μέσα σε όλα αυτά τα καινούργια που λέγονται social media και AI. Δεν είναι αποκομμένη από αυτά, καθόλου. Είναι μία ανήσυχη γυναίκα θα έλεγα και μου μοιάζει αρκετά σε αυτόν το τομέα. Έχει αρκετό χιούμορ και είναι πολύ ευαίσθητη.
Για τον σκηνοθέτη, Δημήτρη Παπαθανάση:
Λίλα: Η Βαλίτσα δεν είναι μία καθαρόαιμη κωμωδία, έχει κωμική δράση και στοιχείο. Είναι πολύ λεπτή γραμμή για να μη γίνεις καραγκιόζης, αλλά να μπορέσεις να αφεθείς κιόλας. Αν δεν ήταν ο Δημήτρης, να τον εμπιστευτώ τόσο πολύ ώστε να ξεπερνάω τα όρια και αυτός να με μαζεύει…Τον ξέρω από το 2012, είχαμε γνωριστεί τελείως τυχαία όταν έψαχνα σπίτι στα Εξάρχεια και δούλευε σε ένα μαγαζί τότε. Εγώ ήμουν στο Εθνικό Θέατρο, αυτός μόλις είχε τελειώσει δραματική σχολή κινηματογράφου και κάναμε παρέα. Είχαμε να βρεθούμε 10 χρόνια και τον ξαναείδα στην ακρόαση. Ήξερα πόσο ταλαντούχος είναι, απλώς δεν μπορούσα να ξέρω την εξέλιξή του. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα γνωρίσω έναν άνθρωπο που θα καταλαβαίνει πόσο ευάλωτος είναι ο ηθοποιός. Αυτό δεν καταλαβαίνουν ορισμένοι σκηνοθέτες.
Βάσω: Είναι ευλογία και ευτυχία που γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο, αυτόν τον σκηνοθέτη. Πιστεύω πάρα πολύ στον Δημήτρη. Θα κάνει πάρα πολύ ωραία πράγματα στο σινεμά και του αξίζει, γιατί είναι υπερβολικά ταλαντούχος. Ένας άνθρωπος που ξέρει να καθοδηγεί ηθοποιούς. Αυτό είναι σπάνιο στην Ελλάδα και δεν το λέω υποτιμητικά. Δεν λέω ότι οι άλλοι δεν ξέρουν. Αλλά τον τρόπο με τον οποίο ο Δημήτρης εμπλέκεται με τον ηθοποιό, δηλαδή μπαίνει στα παπούτσια του ηθοποιού και φαντάζεται πώς βλέπεις εσύ εκείνη την ώρα, και σου δίνει τη σωστή οδηγία για να σε κατευθύνει, είχα πάρα πολύ καιρό να το δω. Είναι τρομερά γενναιόδωρος και ευγενής.
Την ίδια στιγμή που είναι απαιτητικός και ζητάει κάτι συγκεκριμένο, θα το πάρει από σένα αλλά θα το κάνει με έναν τρόπο που είναι ο πιο ευγενικός, ο πιο γλυκός, ο πιο σεβαστικός στον ηθοποιό. Λειτουργεί έτσι και με τους τεχνικούς. Δεν ακούγεται η φωνή του, δεν έχει θυμώσει, και την ίδια στιγμή κοντρολάρει και έχει τα ηνία ενός ολόκληρου συνεργείου. Είναι μεγάλη περιουσία αυτό.
Αναστασία: Νομίζω ότι σε αυτόν οφείλεται το κλίμα όλης της Βαλίτσας, όλης της συνεργασίας που έχουμε με τα κορίτσια. Δηλαδή είναι ο μαέστρος που το εκκινεί όλο αυτό, ενεργειακά και πρακτικά. Ένας σκηνοθέτης που θα σου δώσει ιδέες για να πάρει αυτό που θέλει. Είναι πολύ ανοιχτός, πολύ βοηθητικός, πολύ δημιουργικός και έρχεται με χαμόγελο πάντα στο γύρισμα. Βοήθησε πολύ αυτό στο πώς επικοινωνήσαμε με τα κορίτσια ως ομάδα, από την αρχή που κάναμε τις πρόβες, που πήγαμε όλοι μαζί και είδαμε τη μικρού μήκους του, που είναι ένα αριστούργημα. Έχουμε να κάνουμε με έναν πραγματικό καλλιτέχνη και φοβερό άνθρωπο.
Ναταλία: Το ευανάγνωστο, feel-good σενάριο ήταν ένας πολύ καλός καμβάς και η συνεργασία με τον Δημήτρη ήταν άψογη. Ήταν ένα θεόσταλτο δώρο για μένα. Δεν τον ήξερα και είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Καταρχάς ξέρει τη δουλειά. Αυτό σου δημιουργεί μεγάλη σιγουριά, μεγάλη ασφάλεια. Να ξέρεις ότι είσαι με έναν άνθρωπο που ό,τι και να γίνει, ξέρει τη γλώσσα του σινεμά. Δημιουργεί ένα κλίμα συντροφικότητας και ηρεμίας, πράγμα δύσκολο όταν υπάρχουν τόσα πολλά πρόσωπα. Γιατί είχαμε και πάρα πολλούς βοηθητικούς ηθοποιούς. Κάναμε σκηνές με 250 άτομα, μες στο κρύο. Όταν υπάρχει αυτή η συνθήκη είναι δύσκολο να κρατήσεις την ηρεμία στο σετ. Ο άνθρωπος αυτός όμως, με ένα μαγικό τρόπο, επιβάλλει μία ηρεμία χωρίς να φωνάζει, χωρίς να κάνει τίποτα. Είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Το λέω και θα το ξαναλέω, παρότι ίσως είναι λίγο περίεργο, παρωχημένο. Έχει παραμείνει καλός άνθρωπος μετά από όλα τα σκαμπανευάσματα και τις δυσκολίες που έχει αυτή η δουλειά. Τον έχουμε αγαπήσει όλοι.
Για τη γυναικοπαρέα:
Λίλα: Ήταν μια διαδικασία που πήρε 2 μήνες. Είχαμε το σενάριο της Κατερίνας Μπέη, κάναμε πρόβες με αυτό, διορθώναμε κάποια πράγματα, ξανασυναντιώμαστε, το ξανακάναμε. Εκεί που ήμασταν 4 άγνωστες, βρεθήκαμε με τα κορίτσια, βγήκαμε για ένα κρασί και ένα φαγητό, πήγαμε για ένα καφέ, μιλήσαμε για 5 πράγματα πιο προσωπικά. Δεν είναι εύκολο όταν παίρνεις 4 τελείως διαφορετικούς ανθρώπους. Τη Βάσω και την Αναστασία τις ήξερα, αλλά σε ένα επαγγελματικό πλαίσιο. Με τη Ναταλία δεν θυμάμαι καν αν είχαμε ξαναγνωριστεί.
Ξαφνικά μπήκαμε μέσα στο σετ, αρχές Δεκέμβρη, και ήμασταν αυτό που ήταν οι χαρακτήρες μας, και προφανώς είχε προϋπάρξει το περιβάλλον για να το τροφοδοτήσει αυτό το πράγμα, να αναπτυχθεί αυτή η χημεία, να μπορέσει να δέσει το γλυκό κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι εύκολο να φέρνεις 4 άγνωστους ανθρώπους και να τους κάνεις οικογένεια, γιατί ουσιαστικά αυτό έπρεπε να είμαστε, να μας δεις στη μεγάλη οθόνη και να πεις, εντάξει, αυτές είναι οι ξαδέρφες, ή έχουν στενές φιλικές σχέσεις.
Βάσω: Είμαστε πάρα πολύ αγαπημένες. Αυτό ήταν το στοίχημα σε αυτή τη δουλειά. Από την πρώτη φάση που συζητούσαμε, έπρεπε να γίνει αυτό το δέσιμο, να φανεί και στον φακό ότι υπάρχει αυτή η χημεία. Πρέπει να φανεί ότι αυτές οι τύπισσες είναι παρέα. Και ο χαρακτήρας της Ναταλίας είναι λίγο σαν μαμά, σαν γιαγιά, σαν φίλη.
Βάσω Καβαλιεράτου: «Δεν θα το επιτρέψω να χαθούμε (γέλια). Θα παίρνω τηλέφωνο, «θα πάμε διακοπές;». Συζητάμε τώρα τι άλλη δουλειά θα κάνουμε μαζί. Δεν είναι δεδομένο ότι με ανθρώπους που συμπαθείς και αγαπάς θα σου συμβεί αυτό. Εδώ μας συνέβη και συνέβη σε όλους».
Συνέβη και στον Δημήτρη, τον σκηνοθέτη μας. Θα ήθελα να κρατήσω τη γνωριμία μου με τον Δημήτρη και με τα κορίτσια. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα με στιγματίσει τόσο πολύ και θα το σκέφτομαι.
Αναστασία: Αυτό το παρεάκι δεν θέλει να χωριστούμε. Πάντα θα συνδεθείς στις δουλειές, θα υπάρξει καλή χημεία, καλή επαγγελματική συνεργασία. Αλλά αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ένα όνειρο. Εγώ που δεν είμαι καθόλου πρωινός τύπος, κάθε φορά που έχουμε όρντινο νωρίς, χαίρομαι. Είχα πολύ καιρό να το νιώσω αυτό εδώ.
Όπως δεν βλέπουμε κανέναν περιορισμό ηλικίας στην παρέα της Βαλίτσας, έτσι είναι και στην πραγματικότητα. Η Ναταλία είναι ένας πάρα πολύ δοτικός άνθρωπος. Δεν θα σου χαριστεί, δεν είναι ψεύτικη, ό,τι έχει να πει θα το πει. Είναι πολύ ειλικρινής σαν άνθρωπος. Είναι πολύ μεγάλη χαρά και τιμή που συνεργάζομαι μαζί της. Είμαστε πραγματικά σε αυτό το κομμάτι σαν τις φίλες της ταινίας, δηλαδή θα βγούμε όλες μαζί, θα πάμε σπίτι της που μας έχει καλέσει ή αντίστοιχα θα βγούμε έξω. Έχουμε δεθεί πολύ τα 4 κορίτσια μαζί και είναι πραγματικά πολύ συγκινητικό. Δεν θέλουμε να τελειώσει.
Ναταλία: Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το καστ για μένα, πάντα. Έπαιξε ρόλο και η εταιρία παραγωγής με την οποία συνεργάζομαι ούτως ή άλλως στα Φαντάσματα, οπότε ήδη υπήρχε ένα περιβάλλον που μου δημιούργησε ασφάλεια και σιγουριά. Βρέθηκα σε ένα περιβάλλον στο οποίο επιδιώκω να έρχομαι κάθε μέρα με χαρά. Ήταν πάρα πολύ σπάνιο αυτό και πολύ σημαντικό για το αποτέλεσμα. Είναι από τις σπάνιες δουλειές όπου λες και υπάρχει ένα αεράκι από πάνω μας που μας δροσίζει, σα να μας ωθεί στη θάλασσα σε ένα βαρκάκι.
Ναταλία Τσαλίκη: «Θα μείνουν πάντα στην καρδιά μου οι δύσκολες νύχτες που πέρασα με τα κορίτσια, τυλιγμένες με κουβέρτες, έτοιμες να κοιμηθούμε η μία στην αγκαλιά της άλλης».
Έχω μάλιστα κάνει μία ανάρτηση στο Instagram μία τέτοια εικόνα, όπου πραγματικά ήμασταν στον δρόμο, σε καρέκλες, ακουμπισμένες η μία πάνω στην άλλη, προσπαθώντας να κρατηθούμε ξύπνιες. Αλλά την ίδια στιγμή βγάζαμε βιντεάκια, λέγοντας καθεμία κάτι στην κάμερα με τη φωνή της άλλης. Είναι το πιο αστείο και το πιο γλυκό που μπορώ να κρατήσω.
Για την κωμωδία γυναικών:
Λίλα: Εγώ δεν το πίστευα όταν με πήραν τηλέφωνο για να κάνω κάτι τέτοιο, ότι θα ήμασταν 4 γυναίκες πρωταγωνίστριες σε κομεντί. Μάλιστα με πέτυχαν σε φάση που ήμουν έτοιμη να κλείσω κάτι άλλο και κρατήθηκα για να κλείσω αυτό.
Λίλα Μπακλέση: «[Ότι οι γυναίκες δεν συνεργάζονται καλά μεταξύ τους] είναι πατριαρχικό και φοβερά προβληματικό. Τα ίδια μας έλεγαν όταν ήμουν στο Εθνικό. Το έχω τελειώσει 11 χρόνια και πριν ένα μήνα ήμασταν 8 κοπέλες από το ίδιο έτος και πίναμε κρασιά. Με τις 4 είμαστε κουμπάρες και κολλητές. Δεν ξέρω πώς προωθείται αυτό το πράγμα».
Θεωρώ ότι είναι ένας τρόπος για να καταπιέσουν τη δυναμικότητα των γυναικών. Είναι ένα φαινόμενο του ακραίου καπιταλισμού και είναι όλο αυτό μέσα σε αυτό το πακέτο, το πώς μπορείς να εξουσιάσεις μια γυναίκα, το σώμα της, το μυαλό της. Είναι αντίκτυπο του ακραίου καπιταλισμού.
Βάσω: Είναι κωμωδία στηριγμένη πάνω σε γυναικοπαρέα. Είναι 4 διαφορετικά γραμμένοι χαρακτήρες, όπου η αντίθεση της καθεμιάς, η διαφορετικότητα της καθεμιάς, και το πως η μία αλληλεπιδρά με την άλλη δίνει και την κωμωδία πέρα από την ατάκα, πέρα από τη συνθήκη – είναι και οι 4 αστείες, μαζί.
Αναστασία: Είμαστε μια κοριτσοπαρέα επιτέλους! Υπάρχουμε κι εμείς, παιδιά! Είναι ταμπέλες: η γυναίκα η ευαίσθητη, που μπορεί να κλάψει, που μπορεί να φέρει όλο αυτό το συναισθηματικό φορτίο, αλλά στην κωμωδία, δεν… Δεν υπάρχει ανταγωνισμός εδώ, δεν υπάρχει το να φανώ, να είμαι καλύτερη. Μέσα από την επιτυχία της Βαλίτσας που καλώς να έρθει, ευχόμαστε να δημιουργείται ένα τύπου trend για περισσότερες γυναικείες συμπράξεις. Είμαστε πολύ δυνατές μωρέ και μας έχουν μικρύνει πάρα πολύ. Αλλά παλεύουμε πολύ και αυτό φαίνεται και ενοχλεί. Το θέμα είναι να μη σταματήσουμε.
Ναταλία: Οι γυναίκες δένουμε, με ένα περίεργο τρόπο. Είμαστε, νομίζω, πιο απελευθερωμένες, βρισκόμαστε πιο κοντά και εύκολα μαζί, νομίζω πως ο εγώ μας είναι λίγο πιο πέρα απ’ ότι είναι των ανδρών, δεν του δίνουμε τόση σημασία. Αυτό είναι πολύ καλός σύμβουλος για να κάνει κανείς κωμωδία και να δημιουργηθεί ένα ωραίο κλίμα.
