Στο show της Hodakova τα έπιπλα μεταμορφώνονται σε ρούχα. Chair couture?
- 4 ΜΑΡ 2026
Ήταν πριν 2 χρόνια, όταν η Σουηδή Ellen Hodakova Larsson βρέθηκε και επίσημα στο spotlight της υψηλής μόδας, ως μια ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη σχεδιάστρια που «κουβαλούσε» μια πολύ σημαντική φιλοσοφία και ένα ισχυρό POV: η μόδα πρέπει να ανακυκλώνεται. Ακόμα και τα πιο αντισυμβατικά αντικείμενα και φυσικά, τσ παλιά υφάσματα, μπορούν να μεταμορφωθούν σε ρούχα υψηλής αισθητικής, αποδεικνύοντας την ευρηματικότητά της ως σχεδιάστρια μέσα από τον πειραματισμό και την αφηγηματικότητα.
Αυτό της εξασφάλισε και το 1ο βραβείο στα LVMH Awards στην κατηγορία των “Young Designers” το 2024, με τη δουλειά της να τραβάει δικαίως, το ενδιαφέρον πολλών σε διεθνές επίπεδο. Και δεν ήταν μόνο τα αντισυμβατικά της σχέδια στα οποία οφείλει τη βράβευσή της, αλλά και η ξεκάθαρη τοποθέτησή της για τη βιωσιμότητα και την υπερκατανάλωση. Αυτό σε συνδυασμό με δημιουργίες που έχουν ένα σαφές campy και χιουμοριστικό συχνά χαρακτήρα, καθιέρωσε την Ellen Hodakova Larsson (και το brand της Hodakova) ως μια από τις ουσιαστικές και ανήσυχες φωνές της γενιάς της.
Η εμμονή με το παρελθόν των υλικών, η αφηγηματική δύναμη των αντικειμένων όπως την παρουσιάζει εκείνη μέσα από τις δημιουργίες της, παραμένουν μέχρι σήμερα ο πυρήνας της δουλειάς της. Η Fall 2026 συλλογή της συνεχίζει την κληρονομιά που χτίζει σιγά-σιγά ως σχεδιάστρια, μόνο που δεν είμαι σίγουρη αν το concept ξεπέρασε τα όρια ή οχι.
Τρίχες αλόγων σαν tops, καρέκλες σαν φορέματα. Τι θέλει να μας πει η Hodakova τελικά;
Το background της Hodakova έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έμπνευση της Fall 2026 συλλογής που παρουσίασε στην Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι. Η σχεδιάστρια μεγάλωσε σε μια φάρμα με άλογα έξω από τη Στοκχόλμη, με μητέρα μοδίστρα που την ενέπνευσε να πειραματιστεί από νωρίς με ρούχα και υλικά. Η ζωή της στη φάρμα την έκανε να έχει μια βαθιά σύνδεση με τη Γη -κάτι που φυσικά, οφείλεται και στην δέσμευση που έχει με τη βιωσιμότητα.
Η έννοια του σπιτιού, λοιπόν, κυριάρχησε στο concept της συλλογής, διευρύνοντας την άποψη αυτή και με το πόσο καλά νιώθουμε εμείς οι ίδιοι/ες, «στο πετσί μας». Αυτό την οδήγησε στο να πάρει την απόφαση να δείξει περισσότερο δέρμα μέσα από τις δημιουργίες της, παρουσιάζοντας την αποδόμηση του design μέσα από μια σέξι ματιά: πανωφόρια φορεμένα ανάποδα σαν ποδιές, από καμπαρντίνες μέχρι και γούνες, και σούπερ mini φούστες από τις οποίες «ξεπεταγόταν» μποξεράκια.
Την ίδια στιγμή, η ίδια μίλησε για μια στροφή στο εσωτερικό: «μετακινούμε τα πράγματα προς τα μέσα. Αυτό έχει γίνει η αυτοβιογραφία μου», αναφέρει στις σημειώσεις του show. Το σώμα ως κατοικία του εαυτού μας, τα ρούχα ως «σπίτι» του κορμιού μας. Aυτή ήταν μια μεταφορά που κυριάρχησε σε όλο το show.
Η έννοια του σπιτιού ξεχώρισε και εκφράστηκε μέσα από τις πιο ιδιαίτερες δημιουργίες: μικροσκοπικά από φλιτζάνια τσαγιού ως σουτιέν, χαλιά που αρχικά ήταν στρωμένα στην πασαρέλα, φορέθηκαν από τα μοντέλα σαν φούστες, ξύλινες καρέκλες παρουσιάστηκαν σαν φορέματα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είδαμε τα πόδια τους να αποτελούν μέρος ενός top. Μεταξωτές χορδές από τρίχες αλόγου κάλυπταν το πρόσωπο, καθρέφτες τοποθετήθηκαν στα κεφάλια των μοντέλων και λειτούργησαν ως σύμβολα μια βαθιάς αυτοενδοσκόπησης, ενώ τα λευκά looks από σεντόνια «έπαιξαν» με το υποσυνείδητο των ονείρων. Όλα στη συλλογή της Hodakova αναπλαισιώνονται και εξερευνώνται μέσα από μια διαφορετική οπτική ματιά.
Παρ’ όλα αυτά όμως, όσο το show προχωρούσε, το concept κάπως σαν να ξέφευγε και τα looks «περνούσαν» όλο και λιγότερο ως ready-to-wear. Εδώ ακριβώς, θέτω τον εξής προβληματισμό: Η Hodakova έχει αποδείξει ότι η αποδόμηση μπορεί να είναι σέξι και χρήσιμη για την εξέλιξη της μόδας. Στη Fall 2026 συλλογή, όμως, η ιδέα σαν να «καπέλωσε» το ένδυμα. Το camp στοιχείο φλερτάρει αρκετά με μια “just for show” λογική, απομακρύνοντας τη συλλογή από τη σφαίρα του λειτουργικού design.
Ίσως η πραγματική της δύναμη να βρίσκεται όχι όταν «φωνάζει» το concept, αλλά όταν το ενσωματώνει πιο ουσιαστικά στα ρούχα της.
