«Χρειαζόμαστε ειρήνη». Το συναισθηματικό show του οίκου Ferragamo στο Μιλάνο
- 3 ΜΑΡ 2026
Για τον Maximilian Davis, αυτή η συλλογή είχε έναν έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Οι φήμες θέλουν να είναι η τελευταία του για τον οίκο Ferragamo. Ο Βρετανός σχεδιαστής ανέλαβε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή το 2022, καταφέρνοντας να επαναφέρει ένα brand που είχε χάσει τη δυναμική του ξανά στο προσκήνιο της μόδας. Παρά τη σαφή ταυτότητα που έδωσε στον οίκο, οι χαμηλές πωλήσεις φαίνεται να βαραίνουν περισσότερο, με τις φήμες να αναφέρουν ως πιθανό αντικαταστάτη τον Sabato De Sarno.
Αν οι φήμες επιβεβαιωθούν, τότε η Fall 2026 συλλογή Ferragamo ενδέχεται να είναι το κύκνειο άσμα του. Ένας έντονος συναισθηματισμός ήταν αισθητός σε όλο το show -ίσως λόγω αυτής της αβεβαιότητας. Ίσως, όμως, να οφειλόταν και στο ίδιο το αφήγημα που έχτισε ο σχεδιαστής: ένα συναισθηματικό ταξίδι μέσα από το οποίο μίλησε με ειλικρίνεια για την αστάθεια και την ένταση της εποχής μας.
“This crazy world needs peace”: (αυτός ο τρελός κόσμος χρειάζεται ειρήνη). Οι στίχοι του Love Notes, με τη χαρακτηριστική απαλή φωνή της Kelela, έντυσαν την πασαρέλα λίγα λεπτά αφότου το show άνοιξε με ένα υπόκωφο, σχεδόν αγωνιώδες soundtrack. Τα λόγια της, πιο επίκαιρα από ποτέ, ενίσχυσαν τη θεματική της συλλογής. Μέσα από σιλουέτες που παραπέμπουν στη δεκαετία του ’20, ο Davis βρήκε χώρο να σχολιάσει διακριτικά ζητήματα που μας αφορούν όλους/ες. Η συλλογή Ferragamo Fall 2026 ισορρόπησε ανάμεσα στην κληρονομιά του οίκου και την προοδευτική, σύγχρονη ματιά του. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: αρκεί αυτό για να διασφαλίσει τη θέση του στον οίκο;
Speakeasy και 1920s χαλαρές σιλουέτες και τα πιο εντυπωσιακά παλτό στη νέα συλλογή Ferragamo
Ο Maximilian Davis συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε. Η δεκαετία του 1920 παραμένει η βασική πηγή έμπνευσής του, όπως και στην προηγούμενη συλλογή του, όπου εξέτασε τη σχέση του ιδρυτή του οίκου, Salvatore Ferragamo, με την Africana και την jazz και την εποχή που οι γυναίκες εγκατέλειπαν τους κορσέδες και υιοθετούσαν πιο ελεύθερες γραμμές. Τώρα, για τη Fall 2026, συνεχίζει με μια παρόμοια αισθητική, ως προς το design αλλά και τις γραμμές των ρούχων, εστιάζοντας στην πιο απελευθερωμένη μόδα της δεκαετίας. Με έμπνευση από τα speakeasy μπαρ των 1920s, στη συλλογή επικράτησε μια dark ατμόσφαιρα που στο τέλος κατέληγε να έχει λυτρωτικό χαρακτήρα, θέλοντας να μας πει ότι ακόμα και στο βαθύ σκοτάδι, πάντα βρίσκουμε το φως.
Πρωταγωνιστικό ρόλο στη συλλογή, είχαν τα ναυτικά ρούχα που λειτούργησαν ως ένας φόρος τιμής σε όσους διέσχισαν τον ωκεανό εκείνη την εποχή, αναζητώντας μια καινούργια αρχή. Αυτή ήταν μια εμπειρία που είχε τόσο ο ιδρυτής του οίκου όσο και η οικογένεια του ίδιου του Davis που ταξίδεψε από την Καραϊβική στην Αγγλία, για ένα καλύτερο μέλλον.
Κάπως έτσι, ο σχεδιαστής, πειραματίζεται με τα βασικά θεμέλια της ναυτικής στολής, και για τη συλλογή Ferragamo, την αποδoμεί: τα κουμπιά μετατοπίζονται, κάποια κουμπώματα μένουν ανοιχτά, οι γραμμές εξερευνώνται. Πλεκτά με ναυτικές αναφορές, «μπλέκονται» με σιφόν, ενώ τα παρκά που εμπνέονται από ρούχα εργασίας αναγεννιούνται μέσα από τη χρήση δέρματος nappa και επένδυση από shearling στους μεγάλους γιακάδες.
Η λειτουργικότητα έχει κυρίαρχο ρόλο στη συλλογή Ferragamo και συνυπάρχει αρμονικά με την απελευθερωμένη κομψότητα του βραδινού ενδύματος των 1920s. Φορέματα slip με foiled velvet lamé εφέ και μεταξωτά κομμάτια σε φλοράλ ζακάρ συνδυάζονται με ογκώδη παλτό που αγκαλιάζουν το σώμα. Οι επιρροές από τον κυβισμό και τον σουρεαλισμό, εμπνέουν την χρωματική παλέτα των σέπια αλλά και των soft κρεμ, ναυτικών μπλε και απαλών πορτοκαλί.
Ο «ξεθωριασμένος» τόνος των χρωμάτων πάντως, δεν ήταν τυχαίος. Τα color combos, ενώ έδιναν μια διακριτική εκκεντρικότητα στα ρούχα, ταυτόχρονα έμοιαζαν λες και είχαν ξεθωριάσει από τον χρόνο. Όπως σχολίασε ο Davis, τα χρώματα αυτά ήταν κάποτε ζωντανά, αλλά τώρα τα βλέπουμε «μέσα από την ομίχλη της ιστορίας».
Και έπειτα ήρθαν τα βραδινά σύνολα που έκλεψαν την παράσταση. Εκτός από τα χρυσά metallic dresses, την παράσταση έκλεψαν τα εκπληκτικά πλισέ μακριά φορέματα που ήταν διάφανα έως τη μέση, εκφράζοντας αυτή την επαναστατική διάθεση που υπήρχε στο γυναικείο ντύσιμο στα 20s. Ημιδιάφανα σύνολα σε βαθύ μοβ χρώμα, leather looks με ναυτικούς γιακάδες και επιβλητικά πανωφόρια που απογειώνουν το tailoring, έδωσαν στη συλλογή δυναμισμό αλλά και μια κινηματογραφική σχεδόν αίσθηση.
Αυτό δεν ήταν τυχαίο, μιας και ο οίκος συνδέεται βαθιά με τον κινηματογράφο. Στις αρχές του ’20, ο Salvatore Ferragamo εργαζόταν ως υποδηματοποιός στο Χόλιγουντ, πριν ιδρύσει τον οίκο στην Ιταλία το 1927. Το homage στην κληρονομιά του Ιταλού σχεδιαστή, έγινε και μέσα από τα παπούτσια, με τις μυτερές ασπρόμαυρες γόβες στιλέτο, αλλά και άκρως θηλυκά slingbacks με το βαθύ ντεκολτέ στο κουντεπιέ, υπενθυμίζοντας ότι στον οίκο Ferragamo τα παπούτσια έχουν εξίσου σημαντικό ρόλο, όσο και τα ρούχα.
Αλλά αυτή είναι η κληρονομιά που θέλει ο Davis να αφήσει στον οίκο Ferragamo. Ο στόχος του δεν είναι να αναπαράγει το παρελθόν. Φλερτάρει με αυτό, το φιλτράρει και μέσα από όλες τις αναφορές, δημιουργεί τη δική του σύγχρονη γλώσσα: ήσυχη, στοχαστική, επίκαιρη και βαθιά ανθρώπινη.
