«Ξεπλένεται» η έμφυλη βία στο Μουντιάλ; 4 elite παίκτες που θέλουν κόκκινη κάρτα
- 6 ΙΟΥΛ 2026
Το Μουντιάλ είναι, θεωρητικά, η απόλυτη γιορτή του αθλητισμού. Μια παγκόσμια σκηνή του ποδοσφαίρου όπου το ταλέντο, η στρατηγική και το πάθος δίνουν ραντεβού.
Μόνο που στο φετινό Μουντιάλ, πίσω από τα φώτα των προβολέων, τα εντυπωσιακά γκολ και τις αναλύσεις των συστημάτων, κρύβεται μια άλλη, πολύ πιο σκοτεινή πραγματικότητα. Αυτή που αποδεικνύει πόσο επιλεκτικά και ασυνεπώς αντιδρούν οι επίσημοι θεσμοί όταν elite αθλητές έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρότατες κατηγορίες για έμφυλη βία. Ας μιλήσουμε με ονόματα και γεγονότα, γιατί το πρόβλημα δεν είναι οπαδικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και μας αφορά όλους άνδρες και γυναίκες που αγαπούν το ποδόσφαιρο, αλλά αρνούνται να κλείσουν τα μάτια στην υποκρισία.
1. Achraf Hakimi: Ο πρωταγωνιστής με τις εκκρεμότητες στη Γαλλία
AP Photo/Dolores Ochoa
Ο δεξιός μπακ της Παρί Σεν Ζερμέν και κορυφαίος σταρ του Μαρόκου, Achraf Hakimi, οδηγεί την εθνική του ομάδα στις μεγάλες μάχες του Μουντιάλ, κάνοντας ένα εξαιρετικό τουρνουά.
Την ίδια ώρα, ο Hakimi βρίσκεται υπό επίσημη δικαστική έρευνα στη Γαλλία για τον βιασμό μιας 24χρονης γυναίκας στο σπίτι του στο Παρίσι. Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας του δήλωσε από την πρώτη στιγμή ότι «στέκεται στο πλευρό του». Για τους θεσμούς και τους χορηγούς, η υπόθεση μοιάζει να μην υφίσταται όσο ο παίκτης αποδίδει στο χορτάρι.
2. Thomas Partey: Η «πόρτα» από τον Καναδά που εξέθεσε τη FIFA
AP Photo/Dave Shopland)
Εδώ έχουμε την πιο τρανταχτή απόδειξη των 2 μέτρων και 2 σταθμών. Ο μέσος Thomas Partey αντιμετωπίζει συνολικά 7 κατηγορίες για βιασμό και σεξουαλική επίθεση από 4 διαφορετικές γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Καθώς η φετινή διοργάνωση του Μουντιάλ μοιράζεται σε 3 χώρες (Καναδάς, Μεξικό και ΗΠΑ), οι καναδικές αρχές μετανάστευσης αρνήθηκαν κατηγορηματικά να του εκδώσουν βίζα για τα παιχνίδια στο έδαφός τους, εφαρμόζοντας τη σκληρή εγχώρια νομοθεσία για άτομα με εκκρεμή κακουργήματα. Αντίθετα, οι ΗΠΑ του επέτρεψαν κανονικά την είσοδο. Ένας παίκτης, η ίδια διοργάνωση, 2 εντελώς διαφορετικές θεσμικές αντιδράσεις.
3. Kaishu Sano: Σύλληψη για υπόθεση ομαδικού βιασμού
AP Photo/Eric Gay
Ο 25χρονος Ιάπωνας μέσος της Μάιντς, Kaishu Sano, συνελήφθη στο Τόκιο με την κατηγορία της σεξουαλικής επίθεσης/βιασμού μιας γυναίκας σε ξενοδοχείο. Κρατήθηκε από τις Αρχές για 2 εβδομάδες και στη συνέχεια αποφυλακίστηκε, ζητώντας δημόσια συγγνώμη από το θύμα, ενώ η υπόθεση έκλεισε νομικά μέσω εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως συμβαίνει συχνά στην Ιαπωνία.
Στο Μουντιάλ, ο Sano αγωνίζεται κανονικά ως βασικός, σκοράροντας μάλιστα και κρίσιμα γκολ. Για τα media και την ομοσπονδία, η δημόσια παραδοχή μιας σεξουαλικής επίθεσης υποβαθμίστηκε σε ένα απλό… «διοικητικό εμπόδιο» που ξεπεράστηκε.
4. Ryan Mendes: Όταν το θύμα είναι μέσα στο ίδιο το Μουντιάλ
AP Photo/Chris Carlson
Το Πράσινο Ακρωτήρι γράφει ιστορία με την παρουσία του στο Μουντιάλ, έχοντας ως αρχηγό τον Ryan Mendes. Ωστόσο, ο Mendes μπήκε στο μικροσκόπιο των αρχών καθώς κατηγορείται ότι βίασε τη γυναίκα σύνδεσμο (liaison) της FIFA κατά τη διάρκεια επίσημης διοργάνωσης. Παρά το γεγονός ότι η έρευνα είναι ενεργή και αφορά εργαζόμενη του ίδιου του οργανισμού, ο παίκτης συνεχίζει να φοράει το περιβραχιόνιο του αρχηγού, με τη FIFA να περιορίζεται σε μια τυπική ανακοίνωση.
Γιατί αυτό δεν είναι ζήτημα “Cancel Culture”, αλλά δικαιοσύνης
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το να ζητάς διαφάνεια και σταθερούς κανόνες δεν σημαίνει ότι θέλεις να «ακυρώσεις» το ποδόσφαιρο. Κανείς δεν θέλει να στερήσει από τους φιλάθλους το άθλημα που αγαπούν.
Όταν όμως ένας αθλητής βρεθεί θετικός σε ντόπινγκ, αποκλείεται ακαριαία από κάθε διοργάνωση μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση. Γιατί όταν οι κατηγορίες αφορούν τη σωματική ακεραιότητα και την αξιοπρέπεια μιας γυναίκας, ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες και η FIFA κρύβονται πίσω από γραφειοκρατικά παραθυράκια;
Το να προστατεύεις το «προϊόν» και τα εκατομμύρια των χορηγών εις βάρος της ασφάλειας των θυμάτων έμφυλης βίας στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα: ότι αν είσαι αρκετά ταλαντούχος και κερδίζεις αγώνες, οι πράξεις σου εκτός γηπέδου δεν έχουν συνέπειες.
Το ποδόσφαιρο είναι το πιο όμορφο παιχνίδι στον κόσμο. Αλλά όσο τα γκολ και τα συμβόλαια εκατομμυρίων ζυγίζουν περισσότερο από την ασφάλεια και τη δικαίωση μιας γυναίκας, μετατρέπεται σε έναν οργανισμό με βαθιά συστημική υποκρισία. Είναι δικαίωμα του καθενός να απολαμβάνει το Μουντιάλ και να πανηγυρίζει για την ομάδα του. Είναι όμως και υποχρέωση όλων μας να μην καταπίνουμε αμάσητο το «πλυντήριο» της FIFA.
Όταν οποιοδήποτε ταλέντο λειτουργεί ως άσυλο για εγκλήματα βίας, τότε το παιχνίδι έχει ήδη χαθεί από τα αποδυτήρια.
