The Italian Way: Ένα απόγευμα με το Crodino έφτανε για να φωνάξουμε la vita e bella!

Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στις υποχρεώσεις και στα ατελείωτα to-do lists, υπάρχει πάντα χώρος για ένα aperitivo και συγκεκριμένα, το non-alcoholic aperitivo, Crodino. Για ένα μικρό διάλειμμα που δεν έχει σκοπό να σε χορτάσει, αλλά να σε επαναφέρει. Να σου θυμίσει ότι η μέρα δεν είναι μόνο όσα πρέπει να κάνεις. Και κάπως έτσι καταλάβαμε γιατί το aperitivo για τους Ιταλούς είναι η απόλυτη ιεροτελεστία.

Το Crodino δεν είναι απλά ποτό. Είναι στάση ζωής.

Το aperitivo δεν σημαίνει «βγαίνω για ποτό». Σημαίνει ότι στις 6 ή στις 7 το απόγευμα αφήνεις για λίγο ό,τι κάνεις, βρίσκεις τους ανθρώπους σου, παραγγέλνεις κάτι δροσερό και μαζί έρχονται στο τραπέζι μικρές μπουκιές, τα περίφημα cicchetti, ελιές, τυριά, focaccia, μικρά σάντουιτς ή ό,τι έχει ετοιμάσει το κάθε μπαρ.

Δεν υπάρχει βιασύνη. Δεν υπάρχει πρόγραμμα. Υπάρχει μόνο η παρέα. Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό dolce far niente.

Το Crodino βρίσκεται σε αυτή τη συνήθεια εδώ και 60 χρόνια

Το πιο διάσημο non-alcoholic aperitivo της Ιταλίας δημιουργήθηκε το 1965, στην περιοχή του Crodo στο Πιεμόντε (Βόρεια Ιταλία) και έκτοτε παραμένει πιστό στην ίδια φιλοσοφία: να συνοδεύει αυτές τις μικρές στιγμές της ημέρας που δεν χρειάζονται αφορμή.

Με 0,0% αλκοόλ και τη χαρακτηριστική bittersweet γεύση του, το Crodino φτιάχνεται έπειτα από εξάμηνη εκχύλιση 15 βοτάνων, ριζών και μπαχαρικών. Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθετη γεύση με νότες εσπεριδοειδών, βοτάνων και μπαχαρικών που δύσκολα ξεχνάς μετά την πρώτη γουλιά. Πρόκειται για το μέρος μιας ολόκληρης καθημερινής συνήθειας.

Εμείς το καταλάβαμε μέσα σε 2 ημέρες

Ίσως γι’ αυτό και οι 2 ημέρες που περάσαμε στο House twenty four να είχαν κάτι από Μιλάνο, κάτι από Βενετία, κάτι από εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα που δεν σε νοιάζει να κοιτάξεις το κινητό σου.

Ανάμεσα σε γευστικές δοκιμές, food pairings, ζωγραφική, ηλιοτρόπια και ατελείωτες κουβέντες, το Crodino ήταν πάντα εκεί. Όχι ως πρωταγωνιστής μιας εκδήλωσης. Αλλά ως η αφορμή να καθίσουμε όλες λίγο περισσότερο γύρω από το ίδιο τραπέζι. Και κάπως έτσι καταλάβαμε στην πράξη αυτό που οι Ιταλοί κάνουν δεκαετίες τώρα.

Marios Kourouniotis

Μήπως τελικά πρέπει να γίνουμε λίγο πιο Ιταλίδες;

Δεν χρειάζεται να μετακομίσουμε στη λίμνη Κόμο, oύτε να τρώμε καθημερινά pasta. Ίσως αρκεί να δανειστούμε μία μόνο συνήθεια. Να σταματάμε για λίγο μέσα στη μέρα. Να ανοίγουμε ένα παγωμένο Crodino, να μοιραζόμαστε λίγα cicchetti με τους φίλους μας και να αφήνουμε το κινητό στην άκρη.

Αν κάτι μας έμεινε από εκείνες τις 2 ημέρες στο House24, είναι πως το Italian way of life δεν είναι τελικά τόσο μακριά. Είναι μια μικρή καθημερινή υπενθύμιση ότι η ζωή γίνεται πιο όμορφη όταν βρίσκεις χρόνο να τη γευτείς. ”La vita è Bella”.

Marios Kourouniotis