Είδα το “Sinners” στο HBO Max και ξέρω γιατί προτάθηκε μια mainstream ταινία με σέξι βρικόλακες για 16 Όσκαρ
- 23 ΙΑΝ 2026
Πες μου έναν λόγο που η ταινία Sinners έσπασε ιστορικό ρεκόρ υποψηφιοτήτων και το Eddington πέρασε και δεν ακούμπησε. Πες μου γιατί μια ταινία που είναι το From Dusk till Dawn για την Gen Z προτάθηκε ως καλύτερη ταινία της χρονιάς από έναν θεσμό που πλέον μοιάζει τουλάχιστον βαρετός και ψάχνει τρόπους να γίνει relevant (εδώ μπήκε το blockbuster F1 που ο Brad Pitt είναι σαν τη Margot Robbie στο Barbie απλά με αντρικά παιχνίδια). Θα μπορούσε να είναι απλά ένα εκλεπτυσμένο rant αυτό το κείμενο αλλά θα δώσω και επιχειρήματα γιατί μια τρομερά καλή b-movie δεν είναι δυνατόν να σάρωσε στις υποψηφιότητες (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μουσικής/Πρωτότυπο Score, Μουσική /Πρωτότυπο Τραγούδι, Ήχου, Α’ Ανδρικού Ρόλου, Β’ Ανδρικού Ρόλου, Β’ Γυναικείου Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου, Φωτογραφίας,Μοντάζ, Σκηνογραφίας, Κοστουμιών,Μακιγιάζ / Κομμώσεων, Κάστινγκ, Οπτικών Εφέ).
Μάλλον, ούτε ο Ryan Coogler πιστεύει ότι το Sinners προτάθηκε σε τόσες κατηγορίες
Το Sinners είναι η πρώτη ταινία στην ιστορία του θεσμού που έχει προταθεί σε 16 κατηγορίες, ξεπέρασε δηλαδή το ρεκόρ των All About Eve, Titanic, La La Land. Ο Michael B Jordan (συνεργάστηκε με τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη και στις ταινίες Creed και Black Panther) σε διπλή διανομή είναι ο ιδανικός πρωταγωνιστής σε κάθε ταινία που ψάχνει έναν σέξι, εντυπωσιακά γυμνασμένο ηθοποιό που θυμίζει τον Wesley Snipes στο franchise του επίσης βαμπιρικού Blade.
Τι ακριβώς είναι το Sinners
Μια τίμια περιπέτεια που μεταφέρει τον θεατή στη δεκαετίας του 1930 με πρωταγωνιστή (ένας είναι) δίδυμους γκάνγκστερ του Μισισιπή με έναν Ιρλανδό βρικόλακα που χορεύει και θέλει να φάει έναν καλό μπλουζίστα.Το λες κι ένα μιούζικαλ με μαύρους βρικόλακες.
Αξίζει τόσα Όσκαρ;
Αν με ρωτάς, σίγουρα αξίζει το Όσκαρ η ενδυματολόγος Ruth E. Carter που έγινε η πρώτη μαύρη γυναίκα που προτάθηκε 5 φορές στην 97χρονη ιστορία του θεσμού και στην κινηματογραφίστρια Autumn Durald Arkapaw για τη διεύθυνση φωτογραφίας (είναι μόλις η 4η φορά που μια γυναίκα είναι υποψήφια). Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να μην δώσουν το Όσκαρ στον Paul Thomas Anderson που έχει βρεθεί 11 φορές υποψήφιος (και 3 φετινές, 14 συνολικά) και έφυγε με άδεια χέρια. Άρα το σκηνοθεσίας είναι σίγουρα χαμένο από χέρι. Μπράβο πάντως στον Ryan Coogle (τον ξέρει καλά το κοινό της Marvel) που αποφάσισε να γυρίσει την ταινία με Imax 70mm, ζήτησε τον απόλυτο έλεγχο/final cut από το στούντιο και τα δικαιώματα της ταινίας μετά από 25 χρόνια. Ένας καλλιτέχνης που έχει τον πλήρη έλεγχο και την ιδιοκτησία του έργου του είναι φόβος και τρόμος για το Hollywood.
H Warner Bros. πανηγυρίζει για το Sinners που μέχρι στιγμής έφερε 368 εκατομμύρια δολάρια στα ταμεία παγκοσμίως (αλλά θα ξαναβγεί) και τους στοίχισε περίπου 90 εκατομμύρια δολάρια. Πώς όμως ένα box office wonder έφτασε να θεωρείται οσκαρικό φαβορί; Αποφάσισε η Ακαδημία να δίνει βραβεία στα blockbuster (που έκοψε περισσότερα εισιτήρια από το Terminator 2) για να γυρίσει ο κόσμος στο σινεμά; Όχι.
Ο λόγος που η ταινία προτάθηκε για τόσα Όσκαρ είναι πολιτικός και ο ίδιος ακριβώς λόγος που θα σαρώσει στα βραβεία το One Battle After Another (μάντεψε, είναι ταινία Warner Bros.)
Η μαύρη κληρονομιά είναι το πολιτικό zeitgeist της Αμερικής ΞΑΝΑ
Eli Adé/Warner Bros. Pictures via AP
Το 2025 ήταν μια χρονιά έντονης πολιτικής αναταραχής και διχασμού. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών χρησιμοποιεί τον όρο «χαμηλό IQ» για να περιγράψει οποιοδήποτε μη λευκό άτομο τολμά να επικρίνει την αμείλικτη διαφθορά του. Η ταινία δείχνει όλα τα δυσώδη που έζησαν στο Δέλτα του Mississippi οι μαύροι. Και πόσο σημαντική ήταν η ιστορία των blues στη διαμόρφωση της Αμερικανικής ταυτότητας. Βλέπεις ακόμη και μύθους των Ινδιάνων (έχει layers η ταινία) και το παρελθόν της κινέζικης μετανάστευσης στις ΗΠΑ.
Είναι μια ταινία που ξέρει ότι οι λευκοί Αμερικανοί έγιναν πλούσιοι επειδή καταδυνάστευαν τους μη λευκούς και ότι βάσισαν τη δήθεν φιλελεύθερη οικονομία τους στο συστημικό ρατσισμό. Τα λεφτά των λευκών Αμερικανών είναι γεμάτα αίμα. Σ’ το δείχνει όσο πιο γλαφυρά γίνεται με την επική σκηνή που μοιάζει σχεδόν με μια ξεχωριστή ταινία εκδίκησης που έχει ενσωματωθεί στα τελευταία λεπτά της ταινίας. Ακόμη και ο χαρακτήρας της Hailee Steinfeld σου εξηγεί χωρίς διδακτισμό τι σήμαινε Ku Klux Klan.
Ο ρόλος της Wunmi Mosaku (που γύρισε την ταινία 7 μήνες μετά τον τοκετό) είναι μια «σφαλιάρα» στο στερεότυπο της αδύνατης, σέξι, 20χρονης ενζενί. Και δίνει στη μαύρη γυναίκα μια μη στερεοτυπική απεικόνιση σε μια mainstream ταινία. Μέχρι και ο χαρακτήρας του Jack O’Connell σου μιλάει για την ταξικότητα της Αμερικής απέναντι στους Ιρλανδούς μετανάστες και το γεγονός ότι οι λευκοί «έκλεψαν» τη μουσική των μαύρων. Η φυλή ήταν ανέκαθεν ταξικό ζήτημα στην Αμερική (ίσως παντού). Το Sinners με το κυρίως μαύρο καστ του κατάφερε να μιλήσει και για τον Al Capone.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο
Ωστόσο, το Eddington του Ari Aster μιλά επίσης για την τρέχουσα πολιτική παράνοια, πρωταγωνιστεί ο Joaquin Phoenix ως σερίφης μιας μικρής πόλης του Νέου Μεξικού τους πρώτους μήνες της πανδημίας, και αποτυπώνει με οξυδέρκεια τον παραλογισμό και τη διχόνοια εκείνης της εποχής – την κοινωνική αποστασιοποίηση, τους καβγάδες για την μάσκα, τις επικίνδυνες διαδικτυακές θεωρίες συνωμοσίας. Γιατί έφαγε τόσο σνομπάρισμα από την Ακαδημία; Γιατί είναι μια ταινία του Α24 και όχι της Warner Bros. που θα την εξαγοράσει το Netflix; Κι αν είμαστε ακριβοδίκαιοι, η ταινία It Was Just an Accident του Ιρανού σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί (Jafar Panahi) είναι αυτή που συνδέεται πιο άμεσα με την παρούσα ατμόσφαιρα.
Άρα;
Το Sinners και το F1 ήταν το Barbenheimer της χρονιάς. Και η Ακαδημία θέλει σίγουρα να είναι relevant και να γιορτάσει μεγαλοπρεπώς τα 100 χρόνια της.
Γράφει ιστορία το mainstream θρίλερ Sinners, δεν σημαίνει ότι είναι η καλύτερη ταινία του 2025.
Υγ: Το Sinners σίγουρα έφτιαξε την καριέρα του 20χρονου πρωτοεμφανιζόμενου Miles Caton. Το φινάλε με τον Buddy Guy είναι λόγος να την ξαναδείς γιατί σου δείχνει πώς η λευκή Αμερική εποφθαλμιά και εκμεταλλεύεται τη μαύρη τέχνη.
