Ευτυχώς, φέρνει ο Tiago Rodrigues τις παραστάσεις του στην Αθήνα και βλέπουμε αριστουργήματα στο θέατρο
- 11 ΜΑΙ 2026
Δεν έχω χάσει παράσταση του Πορτογάλου Tiago Rodrigues (είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν) στη Στέγη. Η Καταρίνα και η ομορφιά να σκοτώνεις φασίστες είναι ο λόγος που υπάρχει το θέατρο και πηγαίνουμε αναζητώντας απαντήσεις για τα υπαρξιακά μας. Είδα τον Νίκο Καραθάνο και την Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου στο συγκινητικό Ο Χορός των εραστών και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί κυλούν τα δάκρυα στο πρόσωπό μου. Στην πιο πρόσφατη παράστασή του στην Κεντρική Σκήνη της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση τα δάκρυα έγιναν λυγμοί. Και κατάλαβα πόσο μου έχει λείψει ο μπαμπάς μου. Και πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε καλό θεάτρο. Η Απόσταση είναι το αριστούργημα της άνοιξης.
Γιατί θεωρώ ό,τι καλύτερο είδα στο θέατρο την Απόσταση;
Από που να ξεκινήσω; Το κείμενο της παράστασης είναι λες και διαβάζεις καλογραμμένο δυστοπικό μυθιστόρημα, υποψήφιο για Booker. Είναι η πιο ψυχαναλυτική παράσταση που είδα φέτος, γιατί ο Tiago Rodrigues εξερευνά τις συνέπειες των επιλογών μας αλλά και τι σημαίνει στο καταρρέον μέλλον η γονεϊκότητα, η γενεαλογική σύγκρουση και η χειραφέτηση των παιδιών. Η παράσταση μας μεταφέρει στο 2077, η Γη έχει γίνει το πιο αφιλόξενο μέρος να ζεις, η ανθρωπότητα αγωνίζεται να επιβιώσει, μαστιζόμενη από την οικονομική αβεβαιότητα και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, ένα μέρος του πληθυσμού ζει εξόριστο στον Άρη.
Πίσω στη Γη, ένας πατέρας αγωνίζεται να διατηρήσει μια σχέση με την κόρη του που έχει πάει στον Κόκκινο Πλανήτη, χαμένη στην απεραντοσύνη του σύμπαντος. Πόσα μίλια μπορεί να διανύσει αυτή η αγάπη; Στην πραγματικότητα, είναι μια παράσταση για έναν πατέρα και την κόρη του και ανάμεσά τους μια απόσταση που τίποτα δεν μπορεί να γεφυρώσει. Ενώ εκείνη χτίζει έναν νέο κόσμο, εκείνος παραμένει σε μια μερικώς κατεστραμμένη Γη, προσκολλημένος στην ελπίδα να την ξαναβρεί μέσα από δεκάδες μηνύματα που στέλνονται στο διάστημα.
Christophe Raynaud de Lage Festival d'Avignon
Ο συντετριμμένος πατέρας (στον ρόλο η ηθοποιάρα Adama Diop) προσκολλημένος σε ένα χαοτικό παρόν, περνάει από όλα τα στάδια της θλίψης, προσπαθώντας απεγνωσμένα να την πείσει να επιστρέψει. Είναι πολλά τα «Γιατί; Γιατί;» που ξεστομίζει. Η κόρη (στον ρόλο η Alison Dechamps) αποκαλύπτει την πρόθεσή της να υποβληθεί σε μια θεραπεία που θα σβήσει τις γήινες αναμνήσεις της για να βοηθήσει στην οικοδόμηση μιας νέας ανθρώπινης ουτοπίας στον Άρη, θα πάθει δηλαδή Alzheimer. Αν δεν σε πιάσουν τα κλάματα στο φινάλε επειδή δεν έχεις απάντηση στο «τι οφείλουμε σε αυτούς που αγαπάμε», έπιασαν τόπο τα λεφτά της ψυχανάλυσης.
Το σκηνικό του Fernando Ribeiro είναι μια κυκλική πλατφόρμα, που περιστρέφεται σαν ρολόι, συμβολίζοντας έναν πλανήτη σε κίνηση. Ο Άρης, είναι ένας εχθρικός πλανήτης όπου το μέλλον μοιάζει παραισθησιογόνο. Η Γη είναι 2 νεκροί κορμοί δέντρων και το σαλόνι του πατέρα της. Οι 2 κόσμοι τέμνονται, απομακρύνονται, μερικές φορές συναντιούνται ξανά, αλλά ποτέ δεν μπορούν πραγματικά να ενωθούν. Οι 2 κόσμοι είναι αμείλικτα απόμακροι και βαθιά συνδεδεμένοι
Δεν θέλω να προδώσω πολλά, θα πω ότι η παράσταση είναι μια μορφή παραβολής χωρίς λύση, μια ιστορία χωρίς αίσιο τέλος. Αν με ρωτάς, η πολιτική απειλή μιας ψηφιακής ολιγαρχίας, ήταν το μήνυμα που πήρα προσωπικά από την παράσταση. Και σίγουρα, η θλίψη.
Info: O Tiago Rodrigues συνομιλεί με το κοινό μετά την παράσταση του “By Heart” τη Δευτέρα 11 Μαΐου. Συντονίζει η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση Εισιτήρια εδώ.
By Heart | Tiago Rodrigues 11 & 12 Μαΐου 2026 І Κεντρική Σκηνή І20:30https://www.onassis.org/whats-on/by-heart-tiago-rodrigues
