Μαρινέλλα: Χάρις Αλεξίου και Γιώργος Νταλάρας την αποχαιρέτησαν με τα πιο συγκινητικά λόγια
- 31 ΜΑΡ 2026
Τη σπουδαία ερμηνεύτρια Μαρινέλλα αποχαιρέτησε η Ελλάδα την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026. Η Μαρινέλλα έφυγε από τη ζωή το απόγευμα του Σαββάτου, 27 Μαρτίου και η σωρός της είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών από νωρίς το πρωί της Τρίτης. Το λαϊκό προσκύνημα ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 13.00
Η σορός της έπειτα μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών για την εξόδιο ακολουθία, ενώ η οικογένειά της είχε ζητήσει η ταφή να γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Στη Μητρόπολη, παρουσία του καλλιτεχνικού αλλά και του πολιτικού κόσμου της χώρας, καθώς το παρών έδωσαν τραγουδιστές, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μουσικοί αλλά και ο πρωθυπουργός της χώρας, εκφωνήθηκαν και οι 2 επικήδειοι για τη Μαρινέλλα από 2 από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές της επόμενης από τη δική της γενιάς, τη Χάρις Αλεξίου και τον Γιώργο Νταλάρα.
Συντετριμμένοι τόσο η Χάρις Αλεξίου όσο και ο Γιώργος Νταλάρας απεύθυναν τον δικό τους ύστατο χαιρετισμό στη Μαρινέλλα. Για την πρώτη υπήρξε η δική της «καπετάνισσα». Για τον Γιώργο Νταλάρα η «2η μάνα» που τον πήρε από το χέρι στα πρώτα του βήματα.
Οι 2 καλλιτέχνες μίλησαν για την προσωπικότητα και την καλλιτεχνική προσφορά της Μαρινέλλας καθώς και για το γεγονός ότι η ίδια έθεσε με τον τρόπο ζωής και δουλειάς της ένα ισχυρό πρότυπο και για τη δική τους και για τις επόμενες γενιές τραγουδιστών που ακολούθησαν. Μίλησαν για τη γενναιοδωρία της Μαρινέλλας αλλά και για την φροντίδα της που μοιραζόταν με όποιον συνεργαζόταν.
«Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου ήσουν δώρο μεγάλης αξίας. Μας γέμισες πλούτο κυρά μου, το καταλαβαίνεις;», είπε χαρακτηριστικά η Χάρις Αλεξίου ενώ ο Γιώργος Νταλάρας σημείωσε: «Μαρινέλλα, εσύ δεν έφυγες προχθές, πέταξες στη σκηνή του Ηρωδείου σαν αρχαία τραγωδός. Προχθές για μένα πέθανε η 2η μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου».
Οι επικήδειοι των Αλεξίου- Νταλάρα στην κηδεία της Μαρινέλλας
Χάρις Αλεξίου: «Μαρινέλλα μου, καπετάνισσα, αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε;»
«Μέσα στη γλύκα του φθινοπώρου, στις 25 Σεπτεμβρίου 2024 πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα. Εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις α καπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες, κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως δεν σε άφηνε να φύγεις, δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει, να παίζεις μαζί του με τα πηγαινέλα σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ για να σε τιμήσουν. Κι όχι μόνο οι συνάδελφοί σου τραγουδιστές αλλά και οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί. Οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι κι όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Μιλά για σένα όλος ο ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε “εμβληματική τραγουδίστρια”. Πολλοί σε λένε “μάνα”. Σε λένε “φίλη”, “εξαιρετική συνάδελφο”, “γενναιόδωρη”, “δασκάλα”, “γυναίκα με τσαγανό”, “αιώνια φωνή”, μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμο σου για τους αδύναμους, για την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν και οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε “όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα κι όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της”. Το φως σου το λάβαμε όμως κι από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου, καπετάνισσα, αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα φανταστεί ποτέ πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει κι έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου ήσουν δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις κυρά μου, το καταλαβαίνεις; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν 10 τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόσο όμορφη ήσουν. Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Κι εκεί κορυφαία. Κορυφαία και άλλοτε ταπεινή. Έκανα μια γορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα φορώντας μια χρυσή, χάρτινη κορώνα. Και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσά σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ. Κι όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε, να γελάς με αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσά μας. Γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς, Μαρινέλλα μου. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ».
Γιώργος Νταλάρας: «Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα»
«Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια και γιατί να τα πω άλλωστε, υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου, την ιστορία σου, την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη; Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα. Ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική κι επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ με πόσο μεγάλο σεβασμό και θαυμασμό, μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα. Κι έπειτα όταν μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για τη Χαρούλα μας.
Θέλω ακόμα να σου θυμίσω, σαν μουσικός, ότι κατάφερες κάτι απίστευτο. Οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς αν φύγει η φωνή σου τα τραγούδια θα είναι ποτέ ίδια. Όταν σε ρώτησα “Βρε μάνα πώς τα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο;” μού απάντησες “Η ανάγκη αγόρι μου”.
Μαρινέλλα, εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια. Προχθές όμως, Μαρινέλλα, για μένα πέθανε η 2η μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Τζωρτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη, να είστε περήφανοι όπως ήταν και ‘κείνη για εσάς. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου κι αν πας».
Το τελευταίο χειροκρότημα
Μετά την ολοκλήρωση της εξόδιας ακολουθίας οι παρευρισκόμενοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα για τη σπουδαία φωνή του ελληνικού τραγουδιού, καθώς το φέρετρο με τη σορό της Μαρινέλλας έβγαινε από τη μητρόπολη.
Η οικογένεια της Μαρινέλλας, είχε παρακαλέσει αντί στεφάνων να πραγματοποιηθούν δωρεές στον σύλλογο Φλόγα που στηρίζει παιδιά με νεοπλάσματα, τις ασθένειες και τις οικογένειές τους. Επιθυμούσε επιπλέον τον σεβασμό της ιδιωτικότητάς της κατά την ταφή της σορού.
Η Μαρινέλλα, τον Σεπτέμβριο του 2024, υπέστη αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο τραγουδώντας στη σκηνή του Ηρωδείου. Πρωταγωνίστησε στη μουσική σκηνή επί 65 χρόνια και η φωνή της θα συνεχίσει να αποτελεί ένα μεγάλο, λαμπρό κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
