ΦΩΤΗΣ ΣΕΡΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Φώτης Σεργουλόπουλος: “Έχω ματώσει στη ζωή μου για να αποφασίσω να είμαι ξεκάθαρος”

Instagram/serfotis

Είναι κάποιοι άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας και αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλους μας. Δεν είναι αυτά που λένε ή που δεν λένε που το δημιουργούν αυτό, είναι η στάση ζωής τους. Είναι η ανάγκη και το δικαίωμά τους να ζουν ελεύθερα και με αλήθεια. Είναι το γεγονός ότι δεν μπορούν να ζήσουν αλλιώς. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Φώτης Σεργουλόπουλος. Ο παρουσιαστής βρέθηκε καλεσμένος της εκπομπής «Μεσάνυχτα» της Ελεονώρας Μελέτη, και εκεί μίλησε για την απόφασή του να μιλά ανοιχτά για την προσωπική του ζωή και στο περιστατικό που τον έκανε να ξεπεράσει μια για πάντα τον φόβο του.

Διάβασε κι αυτό: Ο Φώτης Σεργουλόπουλος είναι ένας πολύ ωραίος μπαμπάς

Ο Φώτης Σεργουλόπουλος απέκτησε τον γιο του Γιώργο πριν από 6 χρόνια και το γεγονός ότι έγινε γονιός είχε φέρει το πρώτο κύμα κριτικών που είχαν ασκηθεί εναντίον του για τις προσωπικές επιλογές της ζωής του. Ναι, δεν διάβασες κάτι λάθος, του είχαν ασκηθεί κριτικές και πολλές εκπομπές ασχολήθηκαν με το αν είναι σωστό ή όχι να μεγαλώσει το παιδί του ο Φώτης, αν είναι σωστό ή όχι να γίνει μπαμπάς γενικώς. Για να σου κάνω μια μικρή αναλογία έγινε ένα μικρό κλειστό χωριουδάκι η ελληνική τηλεόραση και πολύ περισσότερο τα social media στο οποίο μια χήρα εμφανίστηκε με κοιλιά εγκύου και ξεκίνησε το σούσουρο παντού. Η μόνη αληθινά αποδεκτή απάντηση σε όλα αυτά, είναι: «Δεν σας αφορά τι κάνω στη ζωή μου». Ο Φώτης Σεργουλόπουλος όμως, την είπε με πολύ μεγαλύτερη ευφράδεια.

«Ο γιος μου είναι έξι ετών και είναι περήφανος για μένα. Δέχομαι τον όρο μονογονεϊκή οικογένεια για τα παιδιά τα οποία ζουν σε άλλες οικογένειες απ’ ότι είναι αυτές με δύο γονείς, έναν άντρα και μια γυναίκα. Είναι διαφορετική οικογένεια, αλλά δεν έχουμε αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα. Έχω συναντήσει δυσκολίες, αλλά έχω βρει τη λύση. Κι εδώ με το παιδί μου μπορεί να υπήρχαν δυσκολίες, τις ξεπερνάω. Είμαι αυτός που είμαι, είμαι ξεκάθαρος, αυτό είναι το παιδί μου, εδώ είμαστε. Θες να με κάνεις παρέα, κάνε με. Δεν θες να με κάνεις, σήκω και φύγε», σημείωσε ο Φώτης Σεργουλόπουλος ο οποίος στη συνέχεια αναφέρθηκε στα σχόλια που δέχεται στα social media. «Τα σχόλια για τις προσωπικές μου επιλογές που μπορεί να πει ο οποιοσδήποτε στα social media δεν με αφορούν καθόλου. Δεν με αφορά γιατί δεν ξέρω τι μίζερη ζωή που ζει. Δεν γνωρίζω τι περνάει αυτός ο άνθρωπος και γράφει τόσο άσχημα για μένα, έχει ένα πρόβλημα. Γράψανε ότι το παιδί μου θα υποστεί bullying στο σχολείο, ποιος είσαι εσύ που θα μου το πεις αυτό; Θα κάτσω εγώ να ακούσω το σχόλιο ενός ανθρώπου που δεν ξέρω τι διάολο έχει περάσει στη ζωή του και πόσο άσχημα ζει, βλέποντας έναν άνθρωπο ευτυχισμένο που έχει κάνει τη ζωή του ανοικτή για να τη δει ο κόσμος και να πει “παιδιά μην μασάτε, η ζωή είναι μπροστά”», σημείωσε ο Φώτης Σεργουλόπουλος.

 

Αν και όσα λέει μπορεί να φαίνονται «επαναστατικά», ο ίδιος γνωρίζει ότι όλο αυτό δεν είναι επανάσταση, είναι απλά ειλικρίνεια: «Δεν έχω σηκώσει καμιά παντιέρα, αλλά η στάση της ζωής μου χαίρομαι που είναι παράδειγμα για κάποιους. Έχω ματώσει στη ζωή μου για να αποφασίσω να είμαι ξεκάθαρος, δεν ήμουν σε μια περίοδο και σε μια χώρα που ήμασταν Σουηδοί όλοι. Πρέπει να εξηγούμε στα παιδιά μας ότι η κοινωνία αποτελείται από διαφορετικούς ανθρώπους», είπε χαρακτηριστικά ο παρουσιαστής

«Λένε ότι τελευταία έχει γίνει μόδα… Όχι, δεν έχει γίνει μόδα. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι που βγαίνουν και λένε αυτή την εποχή “εγώ είμαι αυτός που είμαι και διεκδικώ τη θέση μου στην κοινωνία από το να κρύβομαι”. Τόσα χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι ήταν, αλλά κρυβόντουσαν. Είναι σχιζοφρένεια η οποιαδήποτε φοβία για το διαφορετικό» σημείωσε ο ίδιος και στη συνέχεια διηγήθηκε ένα περιστατικό της ζωής του που τον έκανε να πάψει να φοβάται να είναι ο εαυτός του.

View this post on Instagram

#shadows

A post shared by Fotis Sergoulopoulos (@serfotis) on

 

«Εγώ μεγάλωσα σε μια ασφαλή οικογένεια, ήμασταν αγαπημένοι, δεν είχαμε θέματα, οι γονείς μου ήταν φιλελεύθεροι, με στήριξαν πολύ στη ζωή μου. Η πρώτη φορά που μπήκα στην “αρένα” ήταν όταν πήγα στρατό. Πήγα πάρα πολύ άνετος, χαρούμενος που θα υπηρετούσα την πατρίδα μου και εκεί αντιμετωπίζεις φυσικά τα πράγματα. Εκεί αντιμετώπισα το bullying που θα μπορούσα να πω ότι έχω δεχτεί αν και τότε δεν το λέγαμε έτσι το λέγαμε καψόνι. Είχα πάρει μια μετάθεση στα Χανιά και με το που πήγα ήταν ένας που θα απολυθεί. Κρητίκαρος, ψηλός, ντερέκι, που με βλέπει και καταλαβαίνει. Και αρχίζει ένας πόλεμος. Να έρχεται το βράδυ να με ξυπνάει. Είχε έρθει και μεθυσμένος ένα βράδυ κι έλεγε “Σήκω ρε…” και τέτοια, εγώ ξέρεις ήμουν σε στάση άμυνας, δεν ήξερα τι να κάνω. Είχαμε ένα φυλάκιο αρκετά μακριά, όπου πηγαίναμε με τα πόδια και μία φορά που ήμουν εκεί -αυτός ήταν οδηγός, μακάρι να με βλέπει τώρα- βλέπω από μακριά να έρχεται με το φορτηγό και φοβήθηκα, σκεφτόμουν “Τι θα κάνω;”. Είχε προηγηθεί κι ένα περιστατικό ένα μεσημέρι που πήγα να φάω, αυτός ήδη έτρωγε, και τον ακούω από μακριά έλα εδώ, όλα τα επίθετα στη σειρά, πολύ έντονα. Πήγα, πήρα το πιάτο μου κι έκατσα ακριβώς δίπλα, το βούλωσε. Το επόμενο βράδυ ήρθε πάλι μεθυσμένος και με ξύπνησε και μου έλεγε “γιατί δεν μου μιλάς ρε”, τον είχε πειράξει αυτό. Και έρχεται με το φορτηγό, τον βλέπω και φοβάμαι ότι θα μου κάνει κακό. Πάω να φύγω και μου λέει “πού πας; Μπες μέσα θα σε πάω εγώ”. Μπαίνω στο φορτηγό, αυτός οδηγεί, σιωπή… Με πάει στο θάλαμο, μου λέει κατέβα, του λέω απολύεσαι, ε; Ναι, μου λέει, απολύομαι, και σκύβει και με φιλάει. Ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έχω ζήσει και από τότε δεν φοβήθηκα ποτέ ξανά», περιέγραψε ο Φώτης Σεργουλόπουλος.

«Κανείς δεν πρέπει να φοβάται αυτόν που του φωνάζει, γιατί αυτός που σε φοβάται, θέλει κάτι πολύ από εσένα. Είτε εσένα είτε αυτό που είσαι ή σε θαυμάζει αλλά δεν τολμά ποτέ στη ζωή του να το πει. Και δεν μιλάω μόνο από ερωτικής πλευράς, μιλάμε για το οτιδήποτε. Τέρμα ο φόβος» είπε ο Φώτης Σεργουλόπουλος. Κι είμαστε μαζί του.

Ο φόβος δεν χωρά στη ζωή μας, αυτό που χωράει και πρέπει να χωράει είναι η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, με πρώτο και κύριο το να ζούμε ελεύθερα τη ζωή μας. Όπως είπε και ο Φώτης: «Όταν λες “άστο, άστο”, ακούς μια κουβέντα και λες “άστο μωρέ”, ξέρεις πώς είναι; Σαν να μπαίνεις στο σπίτι κουρασμένος, να βγάζεις τα ρούχα σου και πετάς μια βρώμικη κάλτσα στο πάτωμα, μαζεύεις τα άλλα και η κάλτσα μένει εκεί. Και περνάς και αυτή μένει εκεί και σιγά σιγά παύει να σε ενοχλεί. Το να πάψει να με ενοχλεί η αισθητική του άλλου που είναι τόσο βρώμικη, θα σηκωθώ κάποια στιγμή και θα τη μαζέψω την κάλτσα, δεν θα την αφήσω να μου βρωμίζει τη ζωή. Θα καθαρίσω τη ζωή μου, διεκδικώ τη θέση μου».

 

Κεντρική φωτογραφία: Instagram/serfotis