CELEBRITIES

Δώρα Τσαμπάζη: Η συγκινητική ανάρτηση για τα 4 χρόνια χωρίς τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη

Ladylike.gr / Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου – Watkinson

4 χρόνια πέρασαν από τότε που ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 42 ετών και τόσο η σύζυγός του, Δώρα Τσαμπάζη, όσο και η οι δικοί του άνθρωποι, δεν τον έχουν ξεχάσει ούτε μια στιγμή.

Η Δώρα Τσαμπάζη μιλά με συγκινητικά λόγια για τον σύζυγό της με τον οποίο απέκτησε 2 παιδιά, την Ελεάννα και τον Γιώργο. Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης που ήταν αθλητής και Ολυμπιονίκης του taekwondo και χάραξε μια σπουδαία καριέρα, έφυγε από τη ζωή πριν από 4 χρόνια (14 Οκτωβρίου 2022) σε ηλικία 42 ετών έπειτα από μάχη με μια σπάνια μορφή καρκίνου.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης είχε παντρευτεί 2 φορές. Ο τελευταίος του γάμος ήταν αυτός με τη Δώρα Τσαμπαζή με την οποία έχουν αποκτήσει 2 παιδιά. Η δημοσιογράφος τα ξημερώματα της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου θέλησε να δημοσιεύσει στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, μία φωτογραφία από τον γάμο τους και μερικές από τις οικογενειακές στιγμές με τα 2 παιδιά τους μετά την απώλεια. 4 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης παραμένει «παρών» στη σκέψη της οικογένειάς του, στις ζωγραφιές των παιδιών του, στα πιο τρυφερά λόγια της Δώρας Τσαμπάζη.

«Τέσσερα χρόνια πριν τέτοια ώρα μου ανακοίνωναν ότι σε λίγες ώρες φεύγεις. Ότι δεν θα σε βρει το πρωί. Έφυγες στην αγκαλιά μου και για αυτό το δώρο θα σε ευχαριστώ πάντα. Πολλά κατάφερα χωρίς εσένα, δύσκολα, απίθανα, πράγματα που δεν είχα διανοηθεί ότι θα χρειαστεί να περάσω. Ένα πράγμα όμως δεν έχω καταφέρει, να δώσω μια απάντηση που να αρκεί στα παιδιά μας, γιατί δεν γίνεται να ξανά ζωντανέψεις. Και εκεί, όσες υπερδυνάμεις κι αν νιώθω ότι απέκτησα, γκρεμίζονται όλες. Γιατί πάντα σκέφτομαι αγαπημένε μου, ότι το ΚΕΝΟ σου δεν θα γεμίσει ποτέ» ήταν τα συγκινητικά λόγια που έγραψε η Δώρα Τσαμπαζή στη λεζάντα της ανάρτησής της για τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη.

Η Δώρα Τσαμπάζη είχε αναφερθεί σε παλαιότερη συνέντευξή της στην Ελένη Τσολάκη στον Ολυμπιονίκη του taekwondo και στη ζωή της μετά την απώλειά του. «Γυρνώντας πίσω τον χρόνο για να σκεφτώ τι έγινε τον προηγούμενο 1,5 χρόνο, νομίζω ότι βλέπω τον εαυτό μου να παίζει σε μια ταινία, που απλώς το άτομο που παίζει μου μοιάζει, δεν είμαι εγώ. Τα πράγματα γινόντουσαν καθημερινά. Μέρα με τη μέρα, συνειδητοποιώντας ότι εγώ είμαι η απόλυτη υπεύθυνη αυτού του σπιτιού, άρχισα να ανακτώ και την αυτοπεποίθησή μου.

Δεν είχα καθόλου χρόνο να πενθήσω τον άνθρωπό μου. Και ίσως καλύτερα. Δε με έπαιρνε να ακολουθήσω διαφορετικό δρόμο από αυτόν που πήρα. Νομίζω ότι τα πήγα εξαιρετικά. Και δεν είναι κακό καμιά φορά να το λέμε στον εαυτό μας. Στη ζωή όμως, ποτέ δε πρέπει να λες ποτέ. Μπορεί κάτι που θεωρείς δεδομένο, να το χάσεις».