Latex, διαφάνεια και 40s κομψότητα. Η συλλογή του οίκου Ferragamo «κέρδισε» την Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνο

Κομψότητα και μια αντικομφορμιστική προσέγγιση σχεδόν του glamour που ανέκαθεν διαφοροποιούσε τον οίκο από τους υπόλοιπους αναγνωρισμένους οίκους μόδας. Σε αυτό σίγουρα παίζει ρόλο βέβαια, και το γεγονός ότι οι δημιουργίες του Salvatore Ferragamo, που ίδρυσε τον οίκο το 1927, κυριάρχησαν στη Χρυσή Εποχή του Hollywood, ειδικά με τα καινοτόμα παπούτσια του που φτιάχνονταν με βάση την ανατομία του γυναικείου ποδιού, χωρίς όμως να στερούνται design. Για την ακρίβεια, λέγεται ότι χρησιμοποιούσε σελοφάν και περιτυλίγματα από καραμέλες, μέχρι και φελλούς από κρασιά, για να δημιουργήσει πρωτοπόρες σιλουέτες που πρόσφεραν, όχι απλώς ένα ενδιαφέρον design, αλλά και άνεση στα παπούτσια.

Όλα αυτά, σχεδόν 100 χρόνια από την ίδρυση του οίκου, ο Davis τα μελετά, τα επεξεργάζεται και τα επαναφέρει στις δημιουργίες Ferragamo, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να δείχνουν πλήρως επίκαιρα και με τη χαρακτηριστική “elegance” με την οποία έχει ταυτιστεί.

Το δέρμα, ως υλικό που έχει τόσο σημαντική ιστορία στον οίκο (όπως σου είπα, τα παπούτσια αποτελούσαν ανέκαθεν ένα από τα βασικά κεφάλαια του οίκου Ferragamo), βρίσκεται και στη Spring 2027 συλλογή σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτή τη φορά, όμως, ο Davis δεν το αντιμετωπίζει με τον αναμενόμενο τρόπο. Δερμάτινα γιλέκα και κομμάτια που παραπέμπουν στην παραδοσιακή τεχνογνωσία του οίκου συνδυάζονται με latex, διάφανο καουτσούκ και PVC, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα αντίθεση ανάμεσα στο κλασικό και το πιο σύγχρονο.

Free the nipple και 40s σιλουέτες στη νέα συλλογή Ferragamo στην Εβδομάδα Μόδας στο Μιλάνο

Ο οίκος Ferragamo, που παρουσίασε τη Spring 2027 συλλογή στο Triennale Museum, κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας στο Μιλάνο, στράφηκε στη δεκαετία του ’40. Συγκεκριμένα, άντλησε έμπνευση από μια έκθεση της φωτογράφου Lee Miller στο Musée d’Art Moderne de Paris, την οποία είχε επισκεφθεί μέσα στη χρονιά, ενώ αναφορές από τη δουλειά του φωτογράφου Man Ray, υπάρχουν είναι κι αυτές εμφανείς στη συλλογή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον του προκάλεσε όμως, η δουλειά της Miller.

«Προσπάθησα να καταλάβω τη Lee σαν δημιουργό, παρατηρώντας τη δουλειά την περίοδο που βρισκόταν στην Αίγυπτο, και συγκεκριμένα με τις φωτογραφίες των τοπίων της», δήλωσε σχετικά ο Davis.

Κάπως έτσι, οι safari αναφορές συναντούν τις utilitarian γραμμές των 40s, μέσα από δερμάτινα σακάκια, safari jackets από σουέντ και δέρμα napa, γυαλιστερά πανωφόρια με εφέ croc και παντελόνια με ζώνες στη μέση. Οι ώμοι στα ρούχα γίνονται πιο στρογγυλοί και τα μανίκια πιο φουσκωτά -ένα ξεκάθαρο homage στα 40s-, ενώ οι διπλές ζώνες στη μέση γιορτάζουν το σώμα και τονίζουν τη μέση.

Από τα highlights της συλλογής, είναι η χρήση της διαφάνειας. Η διαφάνεια γίνεται βασικό μέρος των looks: διάφανα πάνελ σε φούστες και slip dresses, ενώ το latex και το PVC προσφέρουν sexy προτάσεις για τη νέα σεζόν, ενώ ταυτόχρονα, έρχονται σε αντίθεση τη χρήση σουέντ σε κάποια από τα σύνολα. Παράλληλα, τα oversized κοστούμια συνδυάζονται με σατέν tops, συνεχίζοντας αυτό το παιχνίδι των αντιθέσεων που είχε όλη η συλλογή Ferragamo.

Ένα ακόμη βασικό στοιχείο της συλλογής, ήταν οι τσέπες που ήταν παντού: στα σακάκια με τους τονισμένους ώμους, στις pencil φούστες και φυσικά τα παντελόνια -ενισχύοντας αυτή την πρακτική λογική που είχε η μόδα στα 40s.

Με τις αποχρώσεις του chocolate brown, του olive green και του χρυσοπράσινου, το μπλε ραφ και το κόκκινο και τις αποχρώσεις του δέρματος να κυριαρχούν δε, απογειώνονται μέσα από τα glossy φινιρίσματα του latex και του PVC, δίνοντας ένταση και ένα ανεπιτήδευτο sexiness στη συλλογή.

Αλλά αυτό ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μηνύματα που περνάει η συλλογή που, φυσικά, ο Davis εμπνεύστηκε από τη Miller. Η εικόνα μιας γυναίκας που δεν περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο πρότυπο κομψότητας ή σεξουαλικότητας, αλλά μιας που συνδυάζει δύναμη και φυσικά, την elegance που παραμένει βασικό κομμάτι του DNA του Ferragamo.

Και κάπως έτσι, σχεδόν έναν αιώνα μετά τη ίδρυση του οίκου, ο Maximilian Davis καταφέρνει για ακόμη μια φορά να κοιτάξει «πίσω», χωρίς όμως η αισθητική του να δείχνει ποτέ οπισθοδρομική.