7 τρόποι για να μην γίνεσαι υπεραμυντική σε μία διαφωνία
- 4 ΑΥΓ 2026
Ξεκινήσατε διαφωνώντας για κάτι μικρό όπως ποιος θα αδειάσει το πλυντήριο πιάτων και μέσα σε 5 λεπτά η κουβέντα έφτασε σε εκείνο το ακυρωμένο τραπέζι του 2019 ή στο αν σε εκτιμάει κανείς; Αν πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται «μα πώς φτάσαμε ως εδώ;», η διάγνωση είναι μία: η υπεραμυντικότητα πήρε το τιμόνι.
Το να γίνεσαι υπεραμυντική σπάνια μοιάζει με λάθος εκείνη τη στιγμή. Νιώθεις απλώς ότι υπερασπίζεσαι την αλήθεια και την αποκατάσταση της πραγματικότητας. Ωστόσο, το αρχικό πρόβλημα θάβεται κάτω από 5 νέα και όπως λένε οι ψυχολόγοι: ποιος μπορεί να λύσει πέντε διαφωνίες ταυτόχρονα; Η τάση να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου δεν είναι ελάττωμα. Είναι ένας αντανακλαστικός μηχανισμός προστασίας του «εγώ» σου. Όταν μια παρατήρηση νιώθεις να απειλεί την εικόνα σου, χτυπάει «συναγερμός».
Ευτυχώς, μπορείς να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου να αντιδρά διαφορετικά. Δες 7 πρακτικούς τρόπους που προτείνουν οι ειδικοί σχέσεων για να σταματήσεις να είσαι υπεραμυντική και να μετατρέψεις τις διαμάχες σε ουσιαστική επικοινωνία.
1. Άκουσε τα «προειδοποιητικά σημάδια» του σώματός σου
Πριν καν αρθρώσεις λέξη, η υπεραμυντικότητα ξεκινησε ήδη στο σώμα σου.
- Σφίξιμο στο στομάχι ή στο στήθος;
- Ένας κόμπος στον λαιμό;
- Η καρδιά σου που αρχίζει να χτυπάει γρήγορα;
Αυτές οι σωματικές αντιδράσεις είναι το καμπανάκι σου. Μόλις παρατηρήσεις τους παλμούς σου να ανεβαίνουν, κάνε μια παύση. Δώσε στον εαυτό σου λίγα δευτερόλεπτα πριν απαντήσεις, ώστε να επιλέξεις τις λέξεις σου αντί να αντιδράσεις αυτόματα.
2. Αναρωτήσου: «Τι προσπαθώ να προστατεύσω αυτή τη στιγμή;»
iStock
Όταν γίνεσαι υπεραμυντική, σπάνια προστατεύεις το θέμα της συζήτησης (π.χ. τα πιάτα). Συνήθως προστατεύεις την εικόνα σου: την πεποίθηση ότι είσαι καλή σύντροφος, αξιόπιστη φίλη ή ικανή επαγγελματίας.
Αν ο σύντροφός σου ζητήσει περισσότερη βοήθεια στο σπίτι, το εγώ σου μπορεί να το μεταφράσει ως: «Θεωρεί ότι είμαι κακή σύντροφος». Διαχώρισε την πρόθεση από την ερμηνεία σου. Συχνά γίνεσαι υπεραμυντική ακριβώς επειδή νοιάζεσαι πολύ και φοβάσαι μήπως κάνεις λάθος.
3. Αντικατάστησε τη βεβαιότητα με την περιέργεια
Η υπεραμυντικότητα σε κάνει να νιώθεις απόλυτα σίγουρη ότι έχεις δίκιο και ο άλλος άδικο. Όσο όμως προσπαθείς να αποδείξεις την άποψή σου, τόσο λιγότερο ακούς τον άλλον.
Δοκίμασε τη λογική του «Ναι, καταλαβαίνω τι λες, ΚΑΙ η δική μου πλευρά είναι αυτή». Στόχος δεν είναι να κερδίσεις τη μάχη, αλλά να καταλάβεις.
4. Αναζήτησε το «2% αλήθειας»
Ακόμα κι αν η κριτική που δέχεσαι σου φαίνεται άδικη ή υπερβολική, σχεδόν πάντα κρύβει ένα μικρό ποσοστό αλήθειας, το λεγόμενο «2% αλήθειας». Αντί να απαριθμήσεις το 98% των πραγμάτων που έκανε λάθος ο άλλος, αναγνώρισε το 2% που πέτυχε:
Αντί για: «Δεν είναι αλήθεια ότι δεν σε ακούω ποτέ!»
Δοκίμασε: «Έχεις δίκιο ότι ήμουν αφηρημένη την ώρα που μου μιλούσες για το ραντεβού σου».
Αυτό χαμηλώνει αμέσως τους τόνους και κάνει τον άλλον πολύ πιο δεκτικό στο να ακούσει τη δική σου πλευρά.
5. Απόφυγε τις λέξεις «Ποτέ» και «Πάντα»
Λέξεις όπως «πάντα» και «ποτέ» είναι ανοιχτή πρόσκληση για καβγά.
Αν πεις στον άλλον «δεν μαζεύεις ποτέ τα ρούχα σου», του δίνεις το πάτημα να κερδίσει το επιχειρηματολογικό ντιμπέιτ αποδεικνύοντας ότι τα μάζεψε την περασμένη Τρίτη. Έτσι, η ουσία του μηνύματός σου (ότι χρειάζεσαι βοήθεια) χάνεται. Επίσης, απόφυγε να «στοιβάζεις» παράπονα του παρελθόντος. Μείνε αυστηρά στο ένα θέμα που συζητάτε.
6. Καθρέφτισε τα συναισθήματα πριν γίνεις υπεραμυντική και δικαιολογηθείς
Όταν κάποιος σου λέει ότι πληγώθηκε, η πρώτη σου παρόρμηση είναι να εξηγήσεις τι εννοούσες. Για τον άλλον όμως, η εξηγησή σου εκείνη τη στιγμή ακούγεται σαν δικαιολογία.
Δοκίμασε να επαναλάβεις αυτό που άκουσες πριν περάσεις στη δική σου οπτική:
«Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι όταν σήκωσα τη φωνή μου, ένιωσες μόνος και πληγωμένος. Το καταλαβαίνω σωστά;»
Ακόμα κι αν θυμάσαι τα γεγονότα διαφορετικά, αναγνώρισε το συναισθηματικό αντίκτυπο που είχαν στον άλλον. Αφού νιώσει ότι τον ακούς, θα υπάρχει χώρος να εξηγήσεις και τη δική σου πρόθεση.
7. Έχε πρόχειρη μια «ατάκα συμφιλίωσης»
Όταν καταλάβεις ότι η κουβέντα ξέφυγε, δεν χρειάζεται να συνεχίσεις να αμύνεσαι. Χρησιμοποίησε μια απλή φράση επαναφοράς. Απόφυγε το «αλλά»: (π.χ. «Καταλαβαίνω πως νιώθεις, ΑΛΛΑ…». Το «αλλά» ακυρώνει όλα τα προηγούμενα).
Χρησιμοποίησε φράσεις όπως:
- «Βλέπω γιατί αυτό που έκανα φάνηκε έτσι».
- «Βοήθησέ με να καταλάβω τι μου διαφεύγει».
- «Συγγνώμη, μπορούμε να το πιάσουμε πάλι από την αρχή;»
Τι να κάνεις μετά τη διαφωνία
Αν δεν καταφέρεις να συγκρατηθείς την ώρα του καβγά, μην απογοητεύεσαι. Μόλις ηρεμήσεις, γύρνα πίσω στη συζήτηση. Πριν μπεις σε μια αντιπαράθεση, αναρωτήσου «Τι θέλω να πετύχω από αυτή τη συζήτηση;». Αν θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα, συνέχισε με ενσυναίσθηση.
