Κατερίνα Διδασκάλου: Ο άνθρωπος που κατήγγειλε για σεξουαλική παρενόχληση ήταν στην πρεμιέρα της κι η ταραχή της ήταν το μόνο λογικό σε όλο αυτό
- 19 ΜΑΡ 2026
Υπάρχει ένα ιδιαίτερο μείγμα θράσους και έλλειψης ενσυναίσθησης για να μπορέσει να πάει άνετα ένα άτομο στη δουλειά κάποιου άλλου, ενώ το έχει καταγγείλει για ανάρμοστη συμπεριφορά στην ίδια αυτή δουλειά και έχει καταθέσει εναντίον του και σε δικαστήριο. Ο Κώστας Κωστόπουλος, σκηνοθέτης, αθωώθηκε ομόφωνα όταν κατηγορήθηκε για βιασμό από μία ηθοποιό. Κατά τη διάρκεια της δίκης του η Κατερίνα Διδασκάλου είχε συμμετάσχει στη δίκη ως μάρτυρας κατηγορίας κι είχε μιλήσει για μία σεξουαλική επίθεση που φέρεται να δέχτηκε από τον σκηνοθέτη.
Αυτά έλαβαν χώρα στις δικαστικές αίθουσες το μακρινό(;) 2024. 2 χρόνια μετά η Κατερίνα Διδασκάλου πρωταγωνιστεί στην παράσταση Ο Γλάρος, στο θέατρο ΦΙΑΤ. Η παράσταση που σκηνοθετεί ο Γιώργος Βάλαρης, έκανε την επίσημη πρεμιέρα της, την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026. Στις επίσημες πρεμιέρες οι συντελεστές της παράστασης υποδέχονται φίλους, συναδέλφους και τα δικά τους πρόσωπα για να τους παρουσιάσουν το έργο τους. Στην πρώτη σειρά σε ένα από τα 3 μέρη της πλατείας του θεάτρου (το θέατρο είναι κυκλικό και περιλαμβάνει 3-4 σειρές καθισμάτων σε κάθε πλευρά) ήταν καθισμένος ο Κώστας Κωστόπουλος.
Σύμφωνα με πληροφορίες του LadyLike, ο Κώστας Κωστόπουλος μπήκε άνετος στον χώρο και βρέθηκε στο κάθισμά του στην πρώτη σειρά του θεάτρου. Η Κατερίνα Διδασκάλου ταράχτηκε πάρα πολύ όταν αντιλήφθηκε την παρουσία του. «Δεν μπορούσε να καταλάβει ποιος τον κάλεσε και ήθελε να φύγει. Τελικά παρέμεινε αλλά και μετά και το τέλος της επίσημης πρεμιέρας ήταν τόσο αναστατωμένη που το συζητούσε. Όποιον από τους παρευρισκόμενους ρωτούσε, της έλεγε ότι δεν τον κάλεσε αυτός», εξηγεί πρόσωπο που βρέθηκε επίσης στην πρεμιέρα του Γλάρου.
Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι υπήρχε σκέψη να ζητήσουν από τον Κώστα Κωστόπουλο να αποχωρήσει από την αίθουσα πριν ξεκινήσει η παράσταση, ωστόσο μεταφέρθηκε στους συντελεστές ότι κάτι τέτοιο δεν είναι επιτρεπτό, ή και είναι ποινικά κολάσιμο.
Η Κατερίνα Διδασκάλου κατάφερε να διατηρήσει την ψυχραιμία της και να ερμηνεύσει τον ρόλο της με τη σκηνική δύναμη που πάντα τη διακρίνει. Ο Κώστας Κωστόπουλος ακόμα και μετά το τέλος της παράστασης παρέμεινε για αρκετή ώρα στο θέατρο, συνομιλώντας με άλλους ηθοποιούς που είχαν δώσει το «παρών» στην πρεμιέρα και δείχνοντας ευδιάθετος.
Η Κατερίνα Διδασκάλου είχε καταθέσει στο δικαστήριο που έγινε το 2024 ότι είχαν συνεργαστεί στη σειρά του ΑΝΤ1, Έρωτας: «Ήμουν στο καμαρίνι μου και μπήκε μέσα. Μου είπε “με καυ@@@@@@” και αυνανιζόταν μπροστά μου. Ήρθε πάνω μου… εγώ ήμουν με το σουτιέν -στα γυρίσματα τρέχεις να αλλάξεις. Ο τελευταίος άνθρωπος που περίμενα να μπει στο καμαρίνι ήταν ο σκηνοθέτης.
Η θέση του ήταν στο κοντρόλ. Τον απώθησα, προσπάθησε να διεισδύσει. Εκείνη τη στιγμή παραλύεις, δεν το πιστεύεις ότι το ζεις. Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις γι’ αυτό, αισθάνεσαι ντροπή, αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως εσύ φταις σε κάτι. Φώναζα, του έλεγα “είναι απ’ έξω κόσμος” και μου έλεγε “σσσσς…”. Τέλος πάντων, μετά έφυγε, γι’ αυτό πιστεύω αυτό που είπε η κοπέλα (σ.σ η καταγγέλουσα)». Η ηθοποιός είχε καταγγείλει τον σκηνοθέτη στο ΣΕΗ, μετά το ξέσπασμα του ελληνικού #MeToo στον χώρο του θεάτρου υποστηρίζοντας ότι η κατάχρηση εξουσίας που επιδείκνυε πρέπει να εκλείψει από τον χώρο.
Οι άνθρωποι αθωώνονται ή καταδικάζονται και είναι θεμιτό να συνεχίζουν τη ζωή τους. Η ανάγκη όμως να παρευρίσκονται στον ίδιο χώρο με ανθρώπους που έχουν υποστηρίξει δημόσια ότι τους έβλαψαν (για πράξεις που δεν διώχθηκαν ποινικά και δεν εξετάστηκαν από τη δικαιοσύνη) είναι μία άλλη κατηγορία σουρεαλιστικής συμπεριφοράς. Κι είναι μία συμπεριφορά που γίνεται ανεκτή. Είναι κάτι που μπορούσε να συμβεί και συνέβη και τυπικά πέρασε «ανώδυνα». Ήταν ηθικό; Αν με ρωτάς, καθόλου.
Όπως έγραψα και στον πρόλογο κατά τη γνώμη μου χρειάζεται ένα κράμα θράσους και έλλειψης ενσυναίσθησης. Χρειάζεται και κάποια ανοχή από τους γύρω. Κι είναι μία ακόμα επιβεβαίωση ότι η «κουλτούρα» του «πρέπει να έχεις γερό στομάχι και να αντέχεις κάθε είδους πίεση» δεν έχει εκλείψει ακόμα από το ελληνικό θέατρο, όταν τελικά αναγκάζεσαι να παίξεις απέναντι στον άνθρωπο που έχεις υποστηρίξει ότι ήταν κακοποιητής σου. «Η ικανότητα να αντέχεις» είναι η φράση που συνοδεύει τον Γλάρο στην αφίσα της παράστασης. Κι η Κατερίνα Διδασκάλου άντεξε την ταραχή. Και η πλατεία άντεξε αυτό που συνέβαινε. Και ο Κώστας Κωστόπουλος άντεξε να βρεθει ατάραχος στην πρώτη σειρά του θεάτρου. Και γενικώς όλα αντέχονται, ακόμα κι όσα δεν πρέπει. Κι αυτό είναι το λυπηρό συμπέρασμα που δεν υπολόγιζα να βγάλω από μία επίσημη πρεμιέρα.
