Είδα την Έλλη Τρίγγου να ντύνεται νύφη για να ΤΟΝ συναντήσει
- 10 ΜΑΡ 2026
Η ‘Ελλη Τρίγγου είναι μια influencer της χριστιανικής πίστης. Φυσικά πουλάει ψέματα με μεγάλο αντίτιμο. Περιουσίες, ζωές και την ανθρωπινότητά μας. Είναι η πρωταγωνίστρια του αθανασία της Νεφέλης Μαϊστράλη που παρακολουθεί τη διαδρομή μιας νεαρής γυναίκας που ισχυρίζεται ότι έχει επιλεγεί από τον Θεό, για να μεταφέρει στους πιστούς το μήνυμά Του. Παρωδία είναι η παράσταση που γέμισε το Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου μια Δευτέρα του Μαρτίου που θυμίζει άνοιξη με ψυχολογικά.
Τι είναι η αθανασία;
Σύμβολο μιας Ελλάδας που αναζητά θαύματα ανάμεσα στις οθόνες και στα σκοτάδια της, λέει η δημιουργός της και συμφωνεί και ο σκηνοθέτης Θανάσης Ζερίτης. Μια παράσταση για την εξαπάτηση και τα echo chambers μας (εδώ παίζει μπάλα ο αλγόριθμος της αγιοσύνης). Η Έλλη Τρίγγου είναι η πολυσυζητημένη «Αγία» Αθανασία του Αιγάλεω. Μια απάτη δηλαδή με πολλά θύματα.
Η Έλλη Τρίγγου πάσχει από δερματοστιξία και πείθει κόσμο μέσω των social media ότι ο Θεός επικοινωνεί μέσω αυτής γράφοντας ανορθόγραφα μηνύματα στο σώμα της και πουλάει το «θαυματουργό νερό» του Γ. Καματερού που «γιατρεύει» τον καρκίνο (ήταν απλό νερό χωρίς καμιά θεραπευτική ιδιότητα). Και φυσικά τη βλέπουμε επί σκηνής να δέχεται αμφιλεγόμενες αγαθοεργίες και να στήνει μια καλοστημένη επιχείρηση (υπήρχε και μια περίεργη αυτοκτονία δια απαγχονισμού που θα δεις και στην παράσταση).
Η Έλλη Τρίγγου έχει πολλούς followers και μια παραθρησκευτική αίρεση που την κάνει ζάμπλουτη
Η ηρωίδα της παράστασης καταλαβαίνει πόσο εύκολα μπορείς να κάνεις προϊόν τον αέρα κοπανιστό και ποστάροντας βιντεάκια σε ένα διψασμένο για μια καλύτερη ζωή κοινό, θα τα καταφέρεις. Ζούμε στην εποχή της μεγάλης ψευδαίσθησης και αν το παρακολουθείς από απόσταση είσαι σε απόγνωση.
Εκεί που η λογική πάει για να πεθάνει
Αυτή η παράσταση σου λέει ξεκάθαρα (και με χιούμορ) ότι η ανθρώπινη απελπισία είναι το μεγαλύτερο καπιταλιστικό αγαθό. Κι ότι ακόμη και το 2026, τα ίδια άτομα που δεν πιστεύουν στα εμβόλια αλλά σε ψευδεπίγραφους σωτήρες, ζουν ανάμεσά μας. Η παράσταση ρίχνει μια ειρωνική ματιά στο ελληνικό παρελθόν που δεν μοιάζει τόσο μακρινό.
Ελίνα Γιουνανλή
Ο εναρκτήριος μονόλογος του Γιώργου Νούση είναι από τις καλύτερες στιγμές της παράστασης (και της φετινής κάπως πενιχρής θεατρικής χρονιάς σε αξιόλογες ερμηνείες). Γέλασα πολύ με τον χαρακτήρα του θείου (Θανάσης Βλαβιανός). Τα μέλη της παραθρησκευτικής οργάνωσης Χείρα Θεού (Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Αλέξανδρος Τούντας) είναι επικά τρολ (και υπέροχες αμφότερες στους ρόλους της μητέρας).
Η Έλλη Τρίγγου ντυμένη με νυφικό στη σκηνή της ανάστασής της είναι η κωμική ηθοποιός που δεν ξέραμε πόσο ανάγκη έχει το ελληνικό θέατρο. Η Γεωργία Μπούρδα έκανε σπουδαία δουλειά με τα κοστούμια.Οι εικαστικές συνθέσεις είναι του Γιώργου Μπούνια και η μουσική σύνθεση της Ερατώς Κρεμμύδα. Την κίνηση υπογράφει η Σεσίλ Μικρούτσικου και τον σχεδιασμό φωτισμών ο Σάκης Μπιρμπίλης. Έχει κάποιες αδυναμίες η παράσταση αλλά σίγουρα το μήνυμά της είναι ευθύβολο.
Υ.Γ.: Σε κανένα σημείο της παράστασης δεν χλευάζεται η πραγματική πίστη.
Info: «αθανασία», το νέο έργο της Νεφέλης Μαϊστράλη στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Εισιτήρια εδώ.
