Τo AI φιλί στο στόμα του Δημήτρη Παπαϊωάννου κάνει trigger κάθε πικραμένο ομοφοβικό
- 2 ΦΕΒ 2026
Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είναι ένας σπάνιος δημιουργός. Τόσο ταλαντούχος που η δική του σκηνική γλώσσα μπορεί να σε παρασύρει σε ένα συναισθηματικό, ξεσηκωτικό ταξίδι. Μπορεί να σε κάνει να νιώσεις. Το Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα είναι ένα ιστορικό performance-installation, από τα εμβληματικότερα performance- installation του κορυφαίου χορογράφου και του διεθνώς αναγνωρισμένου συνθέτη και Καλλιτεχνικού Διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργου Κουμεντάκη. Είναι ένας θρήνος, ένα εικαστικό μοιρολόι για την γκέι κοινότητα των 90s, –«για τους φίλους που χάθηκαν από AIDS». Αυτή η παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου και του συνθέτη Γιώργου Κουμεντάκη, σε μια νέα ανάγνωση του έργου από τον διεθνή μαέστρο Θεόδωρο Κουρεντζή είναι 100% το πολιτιστικό γεγονός της χρονιάς, τα εισιτήρια για τις 12 παραστάσεις εξαφανίστηκαν αμά τη εμφανίσει, το έργο θα ταξιδέψει στο Théâtre du Châtelet και θα συνεχίσει να μιλά για τα δικαιώματα σε μια εποχή νεοσυντηρητισμού, ακραίου σκοταδισμού, ατομικισμού και μισαλλοδοξίας.
To AI φιλί στο στόμα που ανήρτησε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου
O Δημήτρης Παπαϊωάννου δεν υπάρχει για να προβοκάρει. Υπάρχει. Αν θεωρείς αχρείαστο, άβολο, αμήχανο, προβληματικό, προσβλητικό αντιαισθητικό και περιττό το AI βίντεο που ανήρτησε στην προσωπική του σελίδα και τον δείχνει να φιλά με τρυφερότητα τον Θεόδωρο Κουρεντζή, είσαι προβλέψιμα ομοφοβικός. Γιατί πρέπει να σχολιαστεί ένα φιλί; Ξέρεις πόσοι άντρες φοβούνται να φιλήσουν τον σύντροφό τους, να του κρατήσουν το χέρι και να τον αγκαλιάσουν δημόσια; Φοβούνται το κράξιμο, τη βία, τα επίμονα βλέμματα και την καταδίκη της επιθυμίας τους. Γιατί πρέπει οι ομοφυλόφιλοι να θεωρούν απαγορευμένο το φιλί δημόσια ενώ οι ετερόφυλοι κάνουν ό,τι θέλουν; Για να επιβεβαιώσεις εσύ τον σεξουαλικό προσανατολισμό σου πρέπει να μη φιλιούνται δημόσια οι ομοφυλόφιλοι; Αυτή η ομοφοβία (κραυγαλέα ή ανεπαίσθητη) πρέπει να αμφισβητηθεί.
Δόξα και τιμή στον Δημήτρη Παπαϊωάννου που δεν φοβάται και βγαίνει μπροστά
Η αρρενωπότητα δεν είναι προνόμιο των ετερόφυλων ανδρών. Η ανδρική τρυφερότητα και ευαλωτότητα δεν είναι απειλή, η έλλειψη της όμως είναι προβληματική και δυνητικά επικίνδυνη. Τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση του Δημήτρη Παπαϊωάννου αποδεικνύουν ότι οι ομοφοβικές διακρίσεις είναι κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας ( οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι παράνομες).
Και φαντάσου, για να μην ντρέπονται να σχολιάσουν στο προφίλ του Παπαϊωάννου, πόση παρενόχληση βιώνουν καθημερινά οι gay άνδρες της διπλανής πόρτας.
Δεν υπάρχει τίποτα το άσεμνο στο φιλί μεταξύ ομοφυλόφιλων ή ετεροφυλόφιλων
Το ευχολόγιο «ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό μας προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου μας, θα πρέπει ζούμε την καθημερινότητά μας απαλλαγμένοι από βία και μίσος» είναι απλά perfomative. Μακάρι ένα φιλί να έχει τη δυναμική να καταστρέψει την ομοφοβική (ηθικολογογική για φασίστες) κοσμοθεωρία. Το φιλί που δεν συνέβη ποτέ όμως φανέρωσε μια δυσάρεστη αλήθεια. Στην Ελλάδα, μπορείς να είσαι γκέι, λεσβία, bi, trans, non binary στα κρυφά, «σπίτια σας». Κι αυτό είναι ο τεράστιος ελέφαντας στο δωμάτιο της δήθεν προοδευτικής χώρας μας που τελικά όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι.
Στην ομοφοβική, ετεροσεξιστική και μεροληπτική κουλτούρα μας μαθαίνουμε ότι το να μην είναι κανείς ετεροφυλόφιλος είναι κατά κάποιο τρόπο τρελό, κακό, λάθος ή ανήθικο. Μακάρι κι άλλοι τόσο προβεβλημένοι άνθρωποι να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Δημήτρη Παπαϊωάννου ώστε ακόμη και με ένα ψεύτικο, digital φιλί να μετατοπιστεί η ετεροσεξιστική, καταπιεστική κοινωνία από μια στάση ομοφοβίας (δεν θα προσηλυτίσουν τα παιδιά σας οι gay, ας τους το πει κάποιος) σε μια στάση αποδοχής.
