Είδα μια παράσταση που εξηγεί πόσο κακοποιητική ήταν η τηλεόραση των 90s για την ελληνική οικογένεια
- 21 ΙΑΝ 2026
Είχα την εντύπωση ότι θα δω έναν από τους πιο τρυφερούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες στο ελληνικό θέατρο σε ένα (μάλλον αυτοβιογραφικό) μονόλογο για το τι σημαίνει να μεγαλώνεις ως gay αγόρι στα -βυθισμένα στην ομοφοβία – ελληνικά 90s. Κι όμως αυτή δεν είναι άλλη μια queer παράσταση. Είναι μια παράσταση που λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, σου εξηγεί μέσα σε 80 λεπτά περίπου γιατί έχεις τόσες προκαταλήψεις. Γιατί έβλεπες κακοποιητική τηλεόραση ως παιδάκι, τηλεόραση που κανονικοποίησε τη λεκτική βία, τα χαστούκια σε γυναίκες που δεν σε ήθελαν ή σε απάτησαν, τις μπουνιές με φίλους επειδή μαλώσατε, την ομοφοβία, την τοξικότητα και την αμάθεια. Ακόμη και στις τηλεοπτικές σειρές που θεωρείς αστείες, κωμικές και αθώες. Ο Βασίλης Βηλαράς με την Εκδίκηση του Φώτη σού εξηγεί γιατί η ελληνική τηλεόραση των 90s γέμισε τραύματα κάθε γκέι παιδί εκεί έξω. Κι αγκαλιάζει κάθε gay, queer, straight παιδί που ταυτίζεται με τον Φώτη.
Τι είναι Η Εκδίκηση του Φώτη και γιατί πρέπει να τη δει κάθε γκέι γιος παρέα με τους γονείς του;
Ξέρουμε άραγε πόσο προβληματική είναι η τηλεοπτική κληρονομιά της χώρας; Ο Βασίλης Βηλαράς έχει χιούμορ (και μπόλικη ευαλωτότητα) κι αυτό βγαίνει σε κάθε παράσταση του. Είναι ειρωνικός αλλά χωρίς φθηνά slur αστεία. Δεν σε προσβάλει. Στη σκηνή bijoux de kant HOOD art space (θέλω να βάλετε απλά μια λάμπα στις σκάλες να βλέπουμε που πατάμε) μας συστήνει τον Φώτη, ένα παιδάκι με πολλά άλυτα θέματα. Που παίρνει την μεγάλη απόφαση να αποκοπεί από τον εχθρικό για τη ψυχοσύνθεσή του εξωτερικό κόσμο και να χαθεί σε ένα μικρό μαύρο κουτάκι.
Κι εκεί είδε τους αγαπημένους του ηθοποιούς (από το σίριαλ Δύο Ξένοι μέχρι την παρέα στο Εμείς κι Εμείς) να κοροϊδεύουν τις «αδελφές». Τα στερεότυπα δεν χτίζονται μέσα σε μια μέρα, η ελληνική τηλεόραση το γνωρίζει αυτό που στοχοποιούσε με κάθε τρόπο την ομοφυλοφιλία (ρεπορτάζ σε δελτίο ειδήσεων με ερωτήσεις σε ηλικιωμένους τι θα έκαναν αν έβλεπαν στο δρόμο 2 άντρες να φιλιούνται, μια βαθιά προβληματική ερώτηση).
Ο Βασίλης Βηλαράς έγραψε μια παράσταση για να σου αποδείξει ότι η ομοφοβία στην ελληνική κοινωνία είναι θεσμική, και η έννοια της αρρενωπότητας ένα κατασκεύασμα. Και η τηλεόραση έθρεψε τον οχετό των σχολίων στα social media. Η Εκδίκηση του Φώτη είναι να είναι ελεύθερος να είναι απλά ο εαυτός του και να φιλιέται με ένα αγόρι μπροστά σε όλο τον κόσμο. Δηλαδή να δημιουργεί ένα safe space όπου κανείς δεν νοιάζεται αν είσαι γκέι (δεν ξέρω αν νοιάζεται που είσαι Bear ή Twink και δεν ξέρω αν η Gen Z βάζει ακόμη τέτοιες ταμπέλες). Η Βάσια Ατταριάν (η θεότητα) στους φωτισμούς και στη μουσική η Ecati. Αν αυτό το συγκλονιστικό τσιφτετέλι της Μαρίνας Κουντουράτου το έμαθε ο Ευστράτιος Γιαννίκος στον Βασίλη, συγχαρητήρια.
Η παράσταση αυτή σου λέει πώς ο gay άντρας δεν είναι μια καρικατούρα για να γελάς εις βάρος του σε ελληνικά σίριαλ. Και αν αρχίσουμε να θεωρούμε την comfort και δήθεν cult τηλεόραση τον πολιτισμικό μάς καθρέπτη, καλύτερα να τη σπάσουμε κι αυτή και τον καθρέπτη.
Υ.Γ.: αυτό που θέλω να πω εγώ σε όλους τους σεναριογράφους τηλεοπτικών σειρών εκεί έξω ειναι να μας δώσουν επιτέλους μια σειρά σαν το Heated Rivarly. Δεν θέλουμε τραυματικές και απαγορευμένες γκει σχέσεις, έχουμε ανάγκη απλά σχέσεις ερωτευμένων και παθιασμένων ανθρώπων.
Infο: Ο Βασίλης Βηλαράς αναμετριέται με την Pop Μυθολογία μιας ολόκληρης γενιάς στην παράσταση «Η Εκδίκηση του Φώτη», κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο bijoux de kant HOOD art space, Πολυκλείτου 21, Μοναστηράκι. Εισιτήρια εδώ.
