H Μάγκυ, το MasterChef και τα χταπόδια της οργής

Αγάπη και έμπνευση. Και μια ωραία ''νίκη της κατσαρόλας'' φτιαγμένη από απλά υλικά.

«Κανείς δε μου χάρισε τη θέση που βρίσκομαι τώρα, την απέκτησα με το σπαθί μου και με την αγάπη μου για τη μαγειρική», δήλωσε στο τέλος του επεισοδίου. Λίγο πριν, τη στιγμή ακριβώς που η Μάγκυ Ταμπακάκη κέρδιζε τον Χρήστο Γλωσσίδη, στην τελική δοκιμασία του Siver Award, στο Master Chef, χιλιάδες  τηλεθεάτριες (απλές γυναίκες χωμένες σε ζεστές κουζίνες, όπου συνήθως αχνίζουν φασολάκια, κιμάδες και άλλα «φαγάκια της μαμάς» και όχι χτένια με σάλτσα σαφράν ή φρικασέ με δράκαινα) ούρλιαξαν και ανέμισαν θριαμβευτικά τις κουτάλες τους.

Καλώς ή κακώς, το γεγονός χαιρετίστηκε ως περήφανη «γυναικεία νίκη» - ίσως επειδή και η ίδια η παίκτρια, έχει αναφερθεί πολλές φορές στο φύλο της, στην ηλικία της και στην ανάγκη της να «αποδείξει πως αξίζει». Υπερβολή, ίσως. Αναμενόμενη υπερβολή, αν θυμηθεί κανείς πως όταν η Μάγκυ είχε βγει προσωρινά από το παιχνίδι, είχε κατακριθεί σκληρά από τους άντρες συναδέλφους της, που είχαν χαρακτηρίσει (το λιγότερο) «ηθικά επιλήψιμη» την απόφασή της να επιστρέψει στο μαγειρικό reality, αντί να σταθεί, ως όφειλε, «δίπλα στο παιδί της που την χρειαζόταν…»

 

Μπροστά σε αυτή την αιφνίδια νίκη, το ελληνικό Τwitter, όπως ήταν  αναμενόμενο, μοιράστηκε στα δύο : οι μισές αναρτήσεις, βρέθηκαν να επαινούν το ταλέντο, την επιμονή και τη φινέτσα της παίκτριας. Και οι άλλες μισές της επιτέθηκαν συντονισμένα επειδή «η Μάγκυ έχει σπουδάσει, άρα δεν είναι ερασιτέχνις», (ότι ; Αν, ας πούμε έχεις σπουδάσει ιατρική, ξέρεις και να κάνεις εγχείριση χολής;) κι επειδή «η Μάγκυ είναι ψωνάρα» και «αν δεν της έσωζε ο σεφ το χταπόδι, θα είχε γίνει κάρβουνο». Πολλοί, γκρίνιαξαν με την επιμονή της να «χρησιμοποιεί» το φύλο της ή να θέτει ένα question de genre στην κουζίνα, επειδή «το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα επαγγέλματα, το θέμα είναι να αξίζεις, άμα αξίζεις θα προχωρήσεις». Κι εδώ, μάλλον, υπάρχει μια μικρή παρεξήγηση :

Το ότι μια γυναίκα μπορεί να αμφισβητείται ως γιατρός, δικηγόρος ή οδηγός φορτηγού, δεν το κάνει,  προφανώς  πιο δίκαιο ή φυσιολογικό όταν συμβαίνει το ίδιο με μια μαγείρισσα. Το κάνει άδικο για όλες.

Η αλήθεια είναι πως το ερώτημα «ποιος μαγειρεύει καλύτερα, οι άντρες ή οι γυναίκες» (μαζί με το βασικό υπο-ερώτημα άλφα «γιατί τότε υπάρχουν τόσο πολλοί άντρες σεφ και καμία γυναίκα»), είναι τόσο παλιό, που αν μαζεύαμε ένα ευρώ για κάθε φορά που ακούγεται, μέχρι σήμερα θα 'χαμε ξεπληρώσει το ελληνικό χρέος, και η χώρα θα 'τρεχε  με υπερηχητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. 

Οι υποστηρικτές της «φυσικής» θεωρίας περί αντρικής υπεροχής,  αναφέρονται συνήθως στις διαφορές που παρουσιάζουν οι εγκέφαλοι των δύο φύλων – οι γυναίκες, λένε είναι καλύτερες στο multitasking, πιο επιδέξιες στο να εκτελούν ταυτόχρονα πολλές, διαφορετικές δραστηριότητες, ενώ οι άντρες αποδίδουν καλύτερα σε μεμονωμένα έργα, που συνδέονται με αισθητικοκινητικά ερεθίσματα, όπως η μαγειρική. Συνοψίζοντας αυτή τη θέση, ο master chef, Fernard Point, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της γαλλικής κουζίνας, είχε δηλώσει κάποια στιγμή (με μπόλικη υπεροψία): «Μόνο οι άντρες έχουν την τεχνική, την πειθαρχία και το πάθος που μετατρέπει τη μαγειρική σε τέχνη». (Σε απάντηση, χιλιάδες γυναίκες -μαμάδες, απλώς έριξαν στον φούρνο, ακόμα έναν μουσακά- ποίημα, προορισμένο να εκπαιδεύσει τους «καλλιτεχνικούς» ουρανίσκους των αγοριών τους …)

 

Γιατί δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες σεφ ; Η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι, δυστυχώς, πολύ πιο πεζή : οι περισσότερες γυναίκες, (όντας, συνήθως και σύζυγοι/μητέρες, με την ευθύνη ενός νοικοκυριού στις πλάτες τους) δεν αντέχουν τα εξαντλητικά ωράρια της συγκεκριμένης δουλειάς, το γεγονός πως δεν έχουν Σαββατοκύριακα και αργίες, ή πως, συνήθως αναγκάζονται να εργάζονται μέσα σε «καυτές» κουζίνες, σε υψηλές συνθήκες πίεσης. Μια γυναίκα στην κουζίνα, επικεφαλής ενός δύστροπου team ανδρών, πρέπει να αποδείξει την αξία της ή να επιβληθεί, ακόμα και με το «μαστίγιο» – αλλά όταν το κάνει, κατά κανόνα θεωρείται «τελειομανής», «στρυφνή» ή «σκύλα». Το ίδιο πράγμα, από τον Gordon Ramsey, θεωρείται «χαριτωμένη εκκεντρικότητα» και γίνεται εκπομπή….

TAGS:

Κάλλια Καστάνη

Γεννήθηκε στη Σπάρτη. Μικρή, ήθελε να γίνει χειρουργός, διπλωμάτης ή αλεξιπτωτίστρια. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Έγινε δημοσιογράφος, που υπό μία έννοια, συνδυάζει όλα τα παραπάνω. Εδώ και πολλά (δεν λέει πόσα, γιατί κατά βάθος είναι και κοκέτα) χρόνια εργάζεται σε περιοδικά, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση. Είναι βιβλιοφάγος, λατρεύει το σινεμά, τις σοκολάτες bitter, τη Βιέννη τα Χριστούγεννα, το electro-tango. Πιστεύει, πως το μόνο πράγμα που τη χαρακτηρίζει πραγματικά, είναι ένα: είναι η μαμά του Γιώργου. Και ΑΕΚ.

LADYLIKE SHOPPING

SHARE

Clinique Beautylike

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ