Ταξιδέψαμε μέχρι την Ιταλία για ένα μεσημέρι, μέσω Bella Vespa

Αφού φάγαμε το μισό κατάλογο του νέου Bella Vespa, τον κρίναμε κιόλας. Μama mia, τι μενού είναι αυτό;

Πέμπτη μεσημέρι στο γραφείο. Ο όγκος δουλειάς τεράστιος. Η πείνα στα κόκκινα. Χτυπά το τηλέφωνο. Βγάζω ακουστικά. ''Ποιος είναι πάλι Θεέ μου'' ψιθυρίζω από μέσα μου. Κι εκεί που σκέφτομαι πως σίγουρα θα  προστεθεί κάτι ακόμη στη λίστα με τα ''to do'' της ημέρας, ευτυχώς κάνω λάθος. ''Σου έχω πρόταση. Θέλετε να περάσετε αύριο το μεσημέρι να δοκιμάσετε το νέο μενού του Bella Vespa στο Κολωνάκι;'' ήταν η μαγική ατάκα, στη σωστή στιγμή. ''Εννοείται ναι'', η απάντησή μου. Λακωνικότατη, εκεί που πρέπει.

Φωτογραφίες: Θεοφύλακτος Μιχαήλ

Δεν τολμώ να κοιτάξω ευθεία μπροστά μου τη Δέσποινα, ούτε αριστερά μου τη Μάριον, καθώς γνωρίζω πως τα κορίτσια κάνουν διατροφή. Τι εννοείς δεν το έχεις καταλάβει; Διάβασε εδώ το challenge της Μάριον, η οποία γυμναζόταν non stop επί 30 ολόκληρες ημέρες και πάρε την έμπνευση που χρειάζεσαι για να αρχίσεις επιτέλους γυμναστήριο.

Και συνεχίζω. Στρέφω το βλέμμα μου στον σωστό άνθρωπο. ''Μαριλέλλα θέλεις να πάμε αύριο να φάμε στο Bella Vespa μετά τη δουλειά;''. Δε δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να πει το "ναι" και να σου την επόμενη ημέρα βρεθήκαμε στην οδό Σπευσίππου, στον αριθμό 30, στο Κολωνάκι.

 

Το Bella Vespa το ξέρουμε και το εμπιστευόμαστε τα τελευταία 2μιση χρόνια στη Γλυφάδα. Το ότι άνοιξε και στο Κολωνάκι δεν μας παραξένεψε καθόλου. Όταν κάτι είναι επιτυχημένο, πρέπει να εξελίσσεται, να μεγαλώνει. Η κολωνακιώτικη βερσιόν του Bella Vespa σε κερδίζει με το που μπαίνεις στο χώρο του. Η διακόσμησή του είναι minimal, με industrial πινελιές, κομψή και χαλαρή, ιδανική για να απολαύσεις το φαγητό σου.

 

Το ξύλο είναι το κυρίαρχο στοιχείο που κάνει την ατμόσφαιρα πιο ζεστή και φιλόξενη. Αυτό που σε εμάς άρεσε πολύ είναι οι τοιχογραφίες και ιδιαίτερα η παρακάτω:

 

Ας πάμε όμως και στο ψητό (όπου ψητό, βλέπε φαγητό). Στο menu του Bella Vespa θα συναντήσεις κάθε πιθανή γωνιά της Ιταλίας. Τα επιλεγμένα, αυθεντικά ιταλικά του προϊόντα βέβαια είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά.  

Αφού ήπιαμε το κρασάκι μας ξεκινήσαμε δειλά-δειλά να δοκιμάζουμε τα πιάτα. Έχουμε και λέμε:

Mozzarela Burrata με τοματίνια, baby ρόκα, βασιλικό, άνθο αλατιού, βαλσάμικο και ελαιόλαδο

 

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Αν και γενικά δεν πολυσυμπαθώ τις σαλάτες με ρόκα (είπα το ναι γιατί η Μαριλέλλα επέμενε), αυτή μου άρεσε. Η ρόκα δεν ήταν πολύ πικρή και η sauce με τον βασιλικό ήταν πάρα πολύ δροσερή. Τα τοματίνια και η mozzarella ολοκλήρωσαν σωστά το πιάτο.

Μαριλέλλα: Όπως καταλαβαίνεις αυτή η σαλάτα ήταν δική μου επιλογή καθώς μπορώ να τρώω τη ρόκα με το τσουβάλι. Η συγκεκριμένη πέρα από νόστιμη ήταν και «πλούσια». Σαλάτα σε μεγάλη ποσότητα, δεν έχω καλύτερο. Όσο για τη mozzarela, έψαχνα να βρω το βουβάλι στον κήπο. ΤΟΣΟ ΦΡΕΣΚΙΑ.

Carpaccio από μοσχαρίσιο φιλέτο, λαδολέμονο λευκής τρούφας, άγρια ρόκα και flakes παρμεζάνας

 

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Δεν είμαι ιδιαίτερα «φίλος» του ωμού βοδινού, αλλά το συγκεκριμένο δε με «ξένισε» καθόλου. Με εντυπωσίασε η φίνα γεύση του και ομολογώ πως ενώ στην αρχή είχα ενδοιασμό για αυτό το πιάτο, τελικά στο προτείνω ανεπιφύλακτα.

Mαριλέλλα: Τέτοιο καρπάτσιο δεν έχεις ξαναφάει. Πολλά συγχαρητήρια σε όποιον σκέφτηκε να το «βρέξει» με λευκή τρούφα και λαδολέμονο. Έφαγα τα 2/3 του πιάτου κι έχω και μάρτυρα.

Κροκέτες πατάτας με κοτόπουλο, lime, πικάντικη μαγιονέζα, κόλιανδρο και σάλτσα σόγιας

 

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Τις ήθελα και τις πήρα. Δε θα παραγγέλνει εκείνη ό,τι θέλει. Ε μα. Είμαι λάτρης της πατάτας σε κάθε πιθανή μορφή και ναι, αυτό το πιάτο με ικανοποίησε πλήρως. Η μαγιονέζα ήταν όσο πικάντικη χρειαζόταν και το lime σε συνδυασμό με τη σάλτσα σόγιας έδινε το απαραίτητο twist στο πιάτο.

Mαριλέλλα: Όταν είδα «πικάντικη μαγιονέζα» στον κατάλογο, σκέφτηκα πως θα έρθει κάτι που δε μου αρέσει, αλλά δεν ήθελα να χαλάσω χατίρι στη Δήμητρα που το ήθελε. Ένα μόνο θα σου πω, παλεύαμε για το τελευταίο κομμάτι. Η μαγιονέζα σεβάστηκε τον ευαίσθητο ουρανίσκο μου και η κροκέτα ήταν πολύ ελαφριά, μην πάει το μυαλό σου σε κάτι τηγανητό.

Prosciutto με mozzarella, λάδι τρούφας, νιφάδες παρμεζάνας, σάλτσα ντομάτας και φύλλα ρόκας

 

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Αριστούργημα. Λεπτή, τραγανή ζύμη με την σωστή ποσότητα υλικών από πάνω. Μύρισε Ιταλία με τα όλα του.

Μαριλέλλα: Ελαφριά, ζυμάρι λεπτό, ιταλική 100%.

Pappardelle με σιγομαγειρεμένα short ribs, κρέμα πεκορίνο και λάδι λευκής τρούφας

Eντυπώσεις

Δήμητρα: Με το που ακούμπησαν αυτό το πιάτο στο τραπέζι μας ενημέρωσαν ότι είναι από τα πιο βαριά του καταλόγου. Μία που το είπαν, μία που το ξέχασα. Μύριζε τόσο ωραία που αδιαφόρησα πλήρως για την ευγενική προειδοποίηση. Τα short ribs ήταν λουκούμι και οι παπαρδέλες πολύ σωστά βρασμένες. Η σειρά μου, λοιπόν, να πω πως έφαγα τα 2/3 του πιάτου. Και όχι, δε μου φάνηκε βαρύ.

Μαριλέλλα: Τα short ribs έλιωναν στο στόμα, το οποίο μαρτυρά σωστό μαγείρεμα. Η παπαρδέλα πλούσια, παρά το γεγονός ότι είναι ένα κόκκινο πιάτο, το λάδι τρούφας έδεσε ωραία (κάπου εκεί είχα αρχίσει να σκάω από το φαΐ).

Casarecce με πέστο βασιλικού, τοματίνι και παρμεζάνα

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Λατρεύω τη σάλτσα pesto, την οποία όμως δυστυχώς δε χωνεύω εύκολα. Δε συνέβη όμως σε αυτήν την περίπτωση . Η pesto έδεσε άψογα με τα casarecce (μοιάζουν με τα κρητικά σκιουφιχτά) και τα τοματίνια έδιναν την απαραίτητη ανάσα στο πιάτο. Like και πάλι like.

Mαριλέλλα: Αν μου έλεγαν «έχεις την ευκαιρία να φας ΈΝΑ μόνο πιάτο στο Bella Vespa», θα επέλεγα αυτό. Ξανά και ξανά. Τα Casarecce είναι σαν μακαρούνες, η πέστο είχε γίνει «ένα» με την παρμεζάνα κι εγώ έβγαζα κραυγές ευχαρίστησης.

Calzone με ελαφριά κρέμα σιμιγδαλιού, πραλίνα, κόκκινα φρούτα και παγωτό βανίλια

Εντυπώσεις

Δήμητρα: Ok, δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά, το ξεκαθαρίζω από τώρα. Λατρεύω τη σοκολάτα, τα calzone και τα κόκκινα φρούτα. Διάνα πέτυχαν με το συγκεκριμένο πιάτο. Μία λέξη θα πω και θα σωπάσω: ΕΠΟΣ.

Μαριλέλλα: Φεύγοντας ζήτησα να μου φέρουν το σεφ να του σφίξω το χέρι. Άρρωστο.

Until next time Bella Vespa. Το (ιταλικό) φαγητό είναι έρωτας. Τελεία και παύλα.

TAGS:

SHARE

Clinique Beautylike

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ