74 μαστιγώματα για εμφάνιση χωρίς χιτζάμπ: Στο Ιράν οι τραγουδίστριες τιμωρούνται όταν έχουν φωνή
- 19 ΙΟΥΝ 2026
Το να μην φοράει μια γυναίκα χιτζάμπ στο Ιράν είναι πολιτικός ακτιβισμός. Στην Τεχεράνη, οι νεαρές ακτιβίστριες παραβιάζουν ολοένα και περισσότερο τους νόμους περί υποχρεωτικότητας του χιτζάμπ, δημοσιεύοντας βίντεο στα social που περπατούν στους δρόμους ακάλυπτες. Δεν μπορεί να τις συλλάβει όλες η αστυνομία ηθικής. Από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η χρήση του χιτζάμπ (το κάλυμμα κεφαλής) είναι υποχρεωτική στο Ιράν για όλες τις γυναίκες, ακόμη και τις αλλοδαπές, που πρέπει να κρύβουν τα μαλλιά τους σε δημόσιους χώρους.
Παραβίαση των χρηστών ηθών και μαστιγώματα στο Ιράν
Γιατί η 29χρονη τραγουδίστρια Parastoo Ahmadi και 8 μέλη της ομάδας της συμπεριλαμβανομένων μουσικών, φέρεται να καταδικάστηκαν σε 74 μαστιγώματα επειδή εμφανίστηκαν σε συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά στο κανάλι της Ιρανής τραγουδίστριας (που δηλώνει ότι μένει στον Καναδά) στο YouTube το 2024;
Γιατί οι θεοκρατικές Αρχές στο Ιράν είναι πλέον αντιμέτωπες με πράξεις ανυπακοής εκ μέρους των γυναικών σχετικά με τη χρήση του χιτζάμπ, άρα προσπαθούν να αυστηροποιήσουν τα μέτρα ανακοινώνοντας περισσότερους ελέγχους, κυρίως χρησιμοποιώντας κάμερες και συλλαμβάνοντας διάσημες ηθοποιούς και τραγουδίστριες που ποζάρουν χωρίς χιτζάμπ στα κοινωνικά δίκτυα. Η μη χρήση χιτζάμπ σε δημόσιους χώρους στο Ιράν αντιμετωπίζεται ποινικά ως «προσβολή της δημόσιας ευπρέπειας» και εξακολουθεί να προβλέπει ποινές.
Τι έγινε στην περίπτωση της Parastoo Ahmadi;
Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, το ποινικό δικαστήριο της επαρχίας Qom καταδίκασε τους καλλιτέχνες σε μαστίγωμα, 2ετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και απαγόρευση συμμετοχής σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, με κατηγορίες που περιλαμβάνουν προσβολή της δημόσιας αιδούς μέσω της παραγωγής και δημοσίευσης «χυδαίου και ανήθικου περιεχομένου» στο διαδίκτυο.
Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε το πατριωτικό τραγούδι Az Khoone Javanane Vatan (Από το Αίμα της Νεολαίας της Πατρίδας) χωρίς χιτζάμπ σε μια ζωντανή μετάδοση που έγινε viral. Πρέπει να ακούσουμε προσεκτικά τα κορίτσια και τις γυναίκες που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να μας πουν για την καταπίεση στον ισλαμισμό και για τους Ισλαμιστές άντρες στην εξουσία, που αστυνομεύουν τα σπίτια και τις χώρες τους.
Η Parastoo Ahmadi είχε συλληφθεί στο παρελθόν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» και αμφισβήτησε για άλλη μια φορά τους καταπιεστικούς νόμους του Ιράν εμφανιζόμενη χωρίς χιτζάμπ. Οι προηγούμενες συναντήσεις της με τον νόμο περιελάμβαναν την αφαίρεση του τραγουδιού της Από το Αίμα της Νεολαίας της Πατρίδας από όλες τις πλατφόρμες, επιδεικνύοντας τον φόβο του καθεστώτος για τη δύναμη της φωνής της. Είναι σύμβολο ελπίδας για πολλές νέες γυναίκες στην πατρίδα της.
Η Bahar Ghandehari, διευθύντρια υπεράσπισης στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν, με έδρα τις ΗΠΑ, δήλωσε ότι «η τιμωρία τηςParastoo Ahmadi με 74 μαστιγώματα επειδή απλώς τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ, αποτελεί άλλη μια υπενθύμιση ότι οι συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν δεν έχουν αλλάξει, παρά την προπαγανδιστική εκστρατεία των ιρανικών αρχών κατά τη διάρκεια του πολέμου που στόχευε στη βελτίωση της εικόνας τους».
Η επιβολή ποινής μαστίγωσης εναντίον καλλιτεχνών, ακτιβιστών δεν αποτελεί μόνο ζήτημα εσωτερικού ποινικού δικαίου. Εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών να απαγορεύουν τα βασανιστήρια και να διασφαλίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το να μένεις σιωπηλός για ένα καθεστώς που μαστιγώνει τις γυναίκες και δολοφονεί πολίτες επειδή απαιτούν τα στοιχειώδη δικαιώματά τους, απλά σημαίνει ότι το ενθαρρύνεις να συνεχίσει την τυραννική του πορεία.
Ο Ali Khamenei θεωρούσε ότι η ισλαμική μαντίλα είναι ζωτικής σημασίας «για τη διατήρηση της αξιοπρέπειας των γυναικών και τον περιορισμό των πολύ ισχυρών και επικίνδυνων σεξουαλικών ορμών». Δηλαδή ευθύνονται οι γυναίκες για τις σεξουαλικές ορμές των αντρών, όχι οι άντρες. Τέλος λόγικης, το. Και φυσικά, έλεγχος του γυναικείου σώματος. Ο ηγέτης τους πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν ζει και βασιλεύει.
