101 χώρες δεν είχαν ΠΟΤΕ γυναίκα ηγέτη: Γιατί η εξουσία παραμένει αντρική υπόθεση;
- 11 ΑΥΓ 2026
Βρισκόμαστε στο 2026 και, αν νομίζεις ότι η ισότητα στην πολιτική είναι πλέον μια λυμένη υπόθεση, τα νέα στοιχεία του ΟΗΕ έρχονται να σε προσγειώσουν απότομα. Μήπως αναρωτήθηκες ποτέ γιατί οι πιο κρίσιμες αποφάσεις για τη ζωή, την οικονομία και το μέλλον σου εξακολουθούν να παίρνονται σχεδόν αποκλειστικά από άντρες; Η αλήθεια είναι μία και είναι σκληρή: η πρόοδος όχι μόνο έχει κολλήσει, αλλά σε ορισμένους τομείς κάνει βήματα προς τα πίσω.
Σύμφωνα με πρόσφατη, αποκαλυπτική έκθεση του UN Women και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU), η παρουσία των γυναικών σε θέσεις εξουσίας και σε κέντρα λήψης αποφάσεων παγκοσμίως, παραμένει απελπιστικά χαμηλή. Αν σου φαίνεται υπερβολή, ρίξε μια ματιά στα νούμερα που μιλούν από μόνα τους:
- Μόλις 28 χώρες σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν σήμερα γυναίκα αρχηγό κράτους ή κυβέρνησης.
- 101 χώρες δεν είχαν ΠΟΤΕ στην ιστορία τους γυναίκα στο τιμόνι.
- Μόνο 1 στις 7 χώρες διοικείται από γυναίκα.
Η οπισθοδρόμηση των υπουργείων και τα «κλασικά» στερεότυπα
Και σαν να μην έφτανε ότι η άνοδος των γυναικών στα κοινοβούλια γίνεται με ρυθμούς χελώνας (μόλις στο 27,5% παγκοσμίως), αλλά στα υπουργικά συμβούλια καταγράφεται πλέον καθαρή υποχώρηση. Το ποσοστό των γυναικών υπουργών έπεσε στο 22,4%, δείχνοντας ότι μετά από χρόνια αργής προόδου, η πολιτική εξουσία ξανακλείνει τις πόρτες της στις γυναίκες.
Το ακόμα πιο εξοργιστικό; Ακόμα κι όταν καταφέρνεις να φτάσεις σε μια υπουργική καρέκλα, το σύστημα τείνει να σου εμπιστεύεται συγκεκριμένα, «παραδοσιακά» χαρτοφυλάκια.
- Οι γυναίκες ηγούνται στο 90% των υπουργείων Ισότητας και στο 73% των υπουργείων Οικογένειας.
- Αντίθετα, τα υπουργεία Άμυνας, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Οικονομίας παραμένουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα ανδροκρατούμενα.
Η Εκτελεστική Διευθύντρια του UN Women, Sima Bahous, το έθεσε στην πιο σωστή του βάση:
«Όταν αποκλείεις τις γυναίκες από την πολιτική ηγεσία σε μια περίοδο παγκόσμιας αβεβαιότητας, εξασθενείς την ικανότητα της κοινωνίας να αντιμετωπίσει τις κρίσεις. Οι γυναίκες φέρνουν οπτικές και εμπειρίες απαραίτητες για τη λήψη καλύτερων αποφάσεων».
Online μίσος, εκφοβισμός και το «τίμημα» της συμμετοχής στα κοινά
Στην εξίσωση μπορείς να προσθέσεις ότι πολλές ικανές γυναίκες διστάζουν να μπουν στην πολιτική. Γιατί; Επειδή το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν είναι δυσανάλογα μεγάλο.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της συγκεκριμένης έρευνας το 76% των γυναικών βουλευτριών έχει υποστεί εκφοβισμό και παρενόχληση από το κοινό (τόσο στο διαδίκτυο όσο και στον φυσικό κόσμο), έναντι 68% των ανδρών συναδέλφων τους.
Η ψηφιακή βία, η αμφισβήτηση και η τοξικότητα λειτουργούν ως ένα αόρατο «φρένο» που στοχεύει στο να κρατήσει τη γυναικεία φωνή στο περιθώριο.
Ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε το αυτονόητο
Η ισότητα στα κέντρα αποφάσεων δεν είναι μια πολυτέλεια ή μια «χάρη» που μας γίνεται. Είναι ηθική υποχρέωση και δημοκρατική ανάγκη. Όπως δήλωσε η Πρόεδρος της IPU, Tulia Ackson, οι θεσμοί παίρνουν ασύγκριτα καλύτερες και πιο δίκαιες αποφάσεις όταν αντιπροσωπεύουν πραγματικά την κοινωνία που υπηρετούν.
Οι ποσοστώσεις, η πολιτική βούληση και η μηδενική ανοχή στη βία κατά των γυναικών στην πολιτική δεν είναι απλά αιτήματα. Είναι ο μόνος δρόμος για ένα μέλλον όπου η εξουσία θα έχει, επιτέλους, και γυναικείο πρόσωπο.
