Τι είναι το Paris syndrome και τι σχέση έχει με το ελληνικό καλοκαίρι και τους τουρίστες;

Τώρα σοβαρά υπάρχει αυτό το Paris syndrome;

Είναι μια πραγματική ψυχολογική πάθηση, που χαρακτηρίζεται ως σοβαρό πολιτισμικό σοκ, το οποίο οδηγεί σε παραισθήσεις, υψηλό καρδιακό ρυθμό, ζάλη και ναυτία, όπως ορίστηκε από τον ψυχίατρο Hiroaki Ota τη δεκαετία του 1980. Tα θύματα του συνδρόμου του Παρισιού είναι σχεδόν αποκλειστικά Ιάπωνες τουρίστες (που βλέπουν με τα ματάκια τους ότι η παριζιάνικη εικόνα της τελειότητας είναι τουριστικό κατασκεύασμα).

Σε απλά ελληνικά, είναι το αίσθημα της απογοήτευσης που σε χτυπάει όταν βρεθείς σε μια πόλη και αυτή απλώς δεν ανταποκρίνεται στην εικόνα που έχουμε δημιουργήσει στο κεφάλι μας. Η γραφική και παραμυθένια εικόνα του Παρισιού, που απεικονίζεται σε ταινίες (ναι, την Αμελί εννοώ), σε σειρές σαν την Emily in Paris και βιβλία ως μια πόλη του έρωτα, της μόδας και των λαμπερών ανθρώπων, δεν ταιριάζει πάντα με την πραγματικότητα αυτής της βρώμικης και πανάκριβης πόλης, και η συνειδητοποίηση είναι σκληρή για τους τουρίστες. 

Το Παρίσι δεν είναι πάντα τόσο όμορφο

Η πραγματικότητα της σύγχρονης πόλης του Παρισιού, με τη διαβόητα αγενή εξυπηρέτηση και τις περίπλοκες δημόσιες συγκοινωνίες, είναι σίγουρα ένα πολιτιστικό σοκ ακόμη και για travel bloggers. 

Ακραίο; 

Η ιαπωνική πρεσβεία στο Παρίσι επαναπατρίζει έως και 20 τουρίστες ετησίως, στέλνοντάς τους πίσω στην πατρίδα τους με γιατρό ή νοσοκόμα για να διασφαλιστεί ότι θα αναρρώσουν από το σοκ. 

Γιατί συμβαίνει σε όλους μας πλέον το διάσημο σύνδρομο του Παρισιού; 

Έχεις ρομαντικοποιήσει υπερβολικά κάποια πόλη ή ένα νησί, ή οποιονδήποτε προορισμό, αλλά τελικά η πραγματικότητα δεν ταιριάζει με τις προσδοκίες; Κοινωνικές προσδοκίες vs πραγματικότητα, είναι να ψάχνεις parking στην Αρεόπολη τον Δεκαπενταύγουστο ή να είσαι σε μποτιλιάρισμα στη Νάξο και να προσεύχεσαι να βρεις αλμυρίκι να απλώσεις την πετσέτα σου σε (insert κυκλαδίτικη παραλία). 

Σύνδρομο Παρισιού στην τοποθεσία Κουφονήσια; 

Δωμάτια με θέα στη θάλασσα, ήρεμα πρωινά, φρέσκο ​​ψάρι, ατελείωτο καλοκαίρι. Αυτός δεν είναι ο ορισμός των καλοκαιρινών διακοπών; Ε, είναι κι αυτό κοινωνική κατασκευή φτιαγμένη για τους τουρίστες. Πολλά από αυτά που βλέπουμε στο Instagram δεν είναι ακριβώς «αυθεντικά». Δεν είναι κάθε προορισμός τέλειος σαν καρτ ποστάλ. Και οι ειδυλλιακές παραλίες είναι γεμάτες τουρίστες. 

Είναι υπερεκτιμημένο το ελληνικό καλοκαίρι;

Αν υπολογίσεις πόσο θα σου κοστίσει (ξαπλώστρες, καφέδες, διαμονή, μετακίνηση, βενζίνη, φαγητό, ποτά) και αν έχεις ματώσει τα πόδια σου για να κατέβεις σε ελεύθερη παραλία που δεν θυμίζει μια καθημερινή στο Νέο Δελχί και Χριστούγεννα στην Ερμού, ίσως. 

Αν με ρωτάς, το ελληνικό καλοκαίρι είναι λόγος να ζεις στην Ελλάδα.