Τα group chats μάς κάνουν ηλίθιους: Δεν μιλάμε μεταξύ μας και δεν δουλεύει καλά το μυαλό μας

 Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής

Μια ανάλυση που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο στο Perspectives on Psychological Science σε περισσότερους από 2.000 ανθρώπους διαπίστωσε ότι οι Αμερικανοί και οι πολίτες αρκετών άλλων χωρών μιλούν με περίπου 300 λέξεις λιγότερες την ημέρα. Αλλά, όσο λίγες κι αν μπορείνα ακούγονται οι 338 λέξεις την ημέρα, η απώλεια αυτών των καθημερινών λέξεων αναπόφευκτα συσσωρεύεται. Αυτό σημαίνει ότι, κάθε χρόνο, μιλάμε με 120.000 λέξεις λιγότερες από ό,τι το προηγούμενο έτος. Όταν μιλάμε λιγότερο, συνδεόμαστε λιγότερο.  

Ζούμε την παρακμή της προφορικής αλληλεπίδρασης 

Η Valeria Pfeifer, επικεφαλής της μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια ψυχολογίας και συμβουλευτικής στο University of Missouri-Kansas City., κατέληξε στο εύρημα τυχαία. Μελετούσε τις διαφορές των φύλων στην ομιλία όταν παρατήρησε κάτι απροσδόκητο στα δεδομένα: Οι άνθρωποι φαινόταν να μιλάνε λιγότερο. Μόνο όταν εξέτασε ολόκληρο το 14ετές διάστημα έγινε εμφανής η κλίμακα των χαμένων λέξεων.

Οι ψηφιακές συνομιλίες συμβάλλουν στην απώλεια του προφορικού λόγου;

Η έρευνα εγείρει ένα προφανές ερώτημα σχετικά με την επιρροή των smartphones, των γραπτών μηνυμάτων, της τηλεργασίας και άλλων πλατφορμών που μας έχουν επιτρέψει να ζούμε την καθημερινή μας ζωή χωρίς να ανοίγουμε το στόμα μας. Σήμερα, η ομιλία γίνεται προαιρετική. Η Google μπορεί να δώσει οδηγίες. Το ChatGPT εξαλείφει κάθε αλληλεπίδραση που κάποτε θα απαιτούσε να μιλήσεις με ένα άλλο άτομο. 

Μια συζήτηση θέτει ιδιαίτερες απαιτήσεις στη μνήμη εργασίας και την προσοχή. Πρέπει να παρακολουθείς τι έχει πει ένα άλλο άτομο, να αποφασίζεις πώς να απαντάς και να ακούς. Τα γραπτά μηνύματα και τα ηλεκτρονικά μηνύματα μειώνουν μέρος αυτής της πίεσης. Ένα μήνυμα μπορεί να εξεταστεί, να αναθεωρηθεί και να αναθεωρηθεί ξανά πριν αποσταλεί.

Η σιωπή κάνει κακό στον εγκέφαλό σου 

Η παραγωγή ακόμη και μιας συνηθισμένης πρότασης απαιτεί από τον εγκέφαλο να ανακτήσει λέξεις, να τις οργανώσει, να συντονίσει τους μύες, να ερμηνεύσει την απάντηση ενός άλλου ατόμου και να διατυπώσει τι ακολουθεί, όλα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Περιοχές στον εγκέφαλό μας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Broca στο αριστερό ημισφαίριο, παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και την άρθρωση του λόγου.

Δεν μιλάμε απλώς λιγότερο. Περνάμε λιγότερο χρόνο μαζί. Δεκαετίες έρευνας έχουν συνδέσει την κοινωνική σύνδεση και τη γνωστική διέγερση με καλύτερη υγεία, ενώ η απομόνωση έχει συσχετιστεί με χειρότερα αποτελέσματα.

Οι γλωσσικές δυσκολίες είναι συχνές στην άνοια και σε άλλες νευρολογικές διαταραχές. Μερικοί ασθενείς δυσκολεύονται να ανακαλέσουν λέξεις ή να εκφραστούν. Άλλοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι τους λέγεται. Αυτή η σχέση συνήθως γίνεται κατανοητή προς μία κατεύθυνση: Ο εγκέφαλος αλλάζει και μαζί του αλλάζει και η ομιλία. 

Έρευνες δείχνουν ότι η συνομιλία με αγνώστους κάνει τους ανθρώπους πιο ευτυχισμένους και πιο συνδεδεμένους.

Το Gen Z stare είναι η απόδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά 

Πολλοί νέοι έχασαν κρίσιμα χρόνια κοινωνικοποίησης με φυσική παρουσία κατά τη διάρκεια των lockdown λόγω της covid-19.

Το να περνάμε χρόνο με άλλους ανθρώπους είναι καλό για τον εγκέφαλό μας, την υγεία και τη διάθεσή μας, ενώ, όπως το έθεσε τόσο ξεκάθαρα ο γενικός χειρουργός των ΗΠΑ το 2023, «η έλλειψη κοινωνικής σύνδεσης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου όσο το κάπνισμα έως και 15 τσιγάρων την ημέρα».

Φοράω τα ακουστικά μου από τη στιγμή που φεύγω από το σπίτι για το γραφείο μέχρι τη στιγμή που επιστρέφω. Αν το σκεφτείς, είναι καταθλιπτικό να ακούω φωνές άλλων και όχι τη δική μου.