Η ερώτηση που θα σε κάνει να αλλάξεις το πώς χρησιμοποιείς το κινητό σου

Μιλάμε ασταμάτητα για το τι τρώμε. Διαβάζουμε ετικέτες, μετράμε μακροστοιχεία, αναλύουμε τα βλαβερά συστατικά. Όμως, σπάνια δείχνουμε την ίδια αυστηρότητα σε αυτό που ταΐζουμε το μυαλό μας κάθε μέρα. Και αυτή η «διατροφή», όπως αποδεικνύεται, έχει την ίδια, αν όχι μεγαλύτερη, σημασία. Υπάρχει μια συγκεκριμένη οπτική που θα αλλάξει ολοκληρωτικά τη σχέση σου με την οθόνη του κινητού σου: Κάθε scroll είναι μια προσευχή. Όχι με τη θρησκευτική έννοια, αλλά με την πιο κυριολεκτική.

Προσευχή είναι μια πράξη κατευθυνόμενης προσοχής. Στρέφεσαι προς κάτι και λες: «Αυτό έχει σημασία». Κάθε φορά που ανοίγεις μια εφαρμογή, που σέρνεις το δάκτυλό σου στην αρχική σελίδα ή πατάς μια ειδοποίηση, κάνεις ακριβώς αυτό. Λες στο σύμπαν: «Δείξε μου τι είναι πραγματικό. Δείξε μου για τι πρέπει να νοιαστώ». Ο αλγόριθμος σού απαντά. Και πίστεψέ με, δεν το κάνει έχοντας κατά νου τη δική σου ψυχική υγεία.

Τι ταΐζεις τη συνείδησή σου μέσα από το κινητό σου;

Το μυαλό, ακριβώς όπως και το σώμα, γίνεται αυτό που προσλαμβάνει συστηματικά.

• Αν το ταΐσεις φόβο, μαθαίνει να περιμένει τον κίνδυνο.
• Αν το ταΐσεις σύγκριση, ξεχνάει όλα όσα ήδη έχει.
• Αν το ταΐσεις τοξική οργή, χάνει την ικανότητα να κάθεται ήσυχα με τον εαυτό του.

Αυτό δεν είναι ένα κάλεσμα για να διαγράψεις τα social media ή να κλειστείς σε μοναστήρι. Είναι κάτι πολύ πιο απλό και ταυτόχρονα ριζοσπαστικό: διαμόρφωσε τον ψηφιακό σου χώρο σαν να ήταν ιερός.

Σκέψου πώς διακοσμείς ένα δωμάτιο που αγαπάς. Επιλέγεις τι θα κρεμάσεις στους τοίχους. Απομακρύνεις ό,τι σου ρουφάει την ενέργεια. Κρατάς μόνο ό,τι σου θυμίζει τον άνθρωπο που θέλεις να γίνεις. Η αρχική οθόνη του κινητού σου, οι λογαριασμοί που ακολουθείς, οι ρυθμίσεις των ειδοποιήσεών σου – αυτοί είναι οι τοίχοι του δωματίου στο οποίο «ζεις» για αρκετές ώρες κάθε μέρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν σχεδιάσει ποτέ συνειδητά αυτό το δωμάτιο. Απλώς το άφησαν να γεμίσει σκουπίδια.

Η επιστήμη είναι αμείλικτη για το πώς χρησιμοποιούμε το κινητό μας

Τα επιστημονικά δεδομένα ερευνών δείχνουν σταθερά ότι η υπερβολική χρήση των social media σχετίζεται άμεσα με αυξημένο άγχος, διαταραχές στον ύπνο και μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης. Δηλαδή την ίδια ακριβώς ικανότητα που χρειάζεσαι για να κάνεις μια ουσιαστική δουλειά, να έχεις αληθινές συζητήσεις και να είσαι παρών/παρούσα στη ζωή σου.

Η προσοχή σου δεν είναι άπειρη. Είναι ένας πολύτιμος πόρος. Και ο τρόπος που τον ξοδεύεις καθορίζει τι σου απομένει για όλα τα υπόλοιπα. Τα καλά νέα; Η κατάσταση είναι πλήρως αναστρέψιμη και δεν απαιτεί κάποιο ακραίο, πολυήμερο digital detox. Χρειάζεσαι μόνο 10 λεπτά και λίγη ειλικρίνεια.

Η ερώτηση-κλειδί για να αλλάξεις το πώς χρησιμοποιείς το κινητό σου

Άνοιξε την εφαρμογή που χρησιμοποιείς περισσότερο. Δες τους λογαριασμούς που ακολουθείς και κάνε στον εαυτό σου αυτή τη μία και μοναδική ερώτηση για τον καθέναν από αυτούς:

«Αυτό που βλέπω με επεκτείνει ή με συρρικνώνει;»

Όχι «αν είναι διασκεδαστικό». Όχι «αν συμφωνώ μαζί του». Αλλά: Αφού αλληλεπιδράσω με αυτό το περιεχόμενο, νιώθω περισσότερη περιέργεια, ηρεμία και καλοσύνη – ή μήπως νιώθω πιο μικρή/ος, πιο αγχώδης και συναισθηματικά μουδιασμένη/ος;

• Κάνε unfollow σε ό,τι σε συρρικνώνει

Κράτα και βάλε στα αγαπημένα ό,τι πραγματικά διευρύνει τη διαύγεια, την ευγένεια ή το θάρρος σου.

• Enjoy the silence

Κάνε και ένα βήμα παραπάνω: δώσε χώρο στην πραγματική σιωπή. Όχι σε έναν κενό χρόνο που θα τον γεμίσεις αμέσως με ένα podcast ή με περισσότερο scroll, αλλά στην απόλυτη σιωπή.

Απόλαυσε έναν περίπατο χωρίς ακουστικά στα αυτιά ή ένα γεύμα χωρίς οθόνη μπροστά σου.

Τι να θυμάσαι για τη σχέση με το κινητό σου

Αυτές οι αλλαγές μπορεί να σου φαίνονται πολύ μικρές για να κάνουν τη διαφορά. Όμως, με την πάροδο των εβδομάδων και των μηνών, η σωρευτική επίδραση στην ψυχική σου υγεία θα είναι τεράστια.

Δεν θα προσκαλούσες ποτέ στο σπίτι σου κάποιον που σε έκανε να νιώθεις χάλια κάθε μέρα. Κάποια στιγμή θα σταματούσες να του ανοίγεις την πόρτα. Το feed στο κινητό σου είναι το σπίτι σου. Εσύ αποφασίζεις ποιος θα περάσει την πόρτα. Ο «βωμός» της προσοχής σου ήταν πάντα εκεί. Το θέμα είναι τι επιλέγεις να ακουμπήσεις πάνω του από εδώ και πέρα.