ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

5 κοινοί αλλά επικίνδυνοι μύθοι για την ψυχική υγεία που πρέπει να σταματήσεις να πιστεύεις

Jonathan Castañeda/Unsplash+

Από τη χρόνια κατάθλιψη μέχρι τις καθημερινές κρίσεις άγχους, οι παρανοήσεις γύρω από την ψυχική υγεία συνεχίζουν δυστυχώς να υπάρχουν.

Αν πιστεύεις ότι η ψυχική υγεία είναι απλώς «πολυτέλεια», ότι οι πάσχοντες είναι εκ φύσεως επικίνδυνοι ή ότι η ψυχοθεραπεία είναι μόνο για όσους βρίσκονται σε βαθιά κρίση, τότε ίσως έχεις πέσει θύμα των πιο διαδεδομένων μύθων της εποχής μας. Σε έναν κόσμο όπου σχεδόν 1 στους 4 ενήλικες έρχεται αντιμέτωπος με κάποια ψυχική διαταραχή ετησίως, η ημιμάθεια δεν είναι απλώς άγνοια, είναι επικίνδυνη. Η σύγχρονη νευροεπιστήμη και η ψυχιατρική μιλούν ξεκάθαρα: αυτά είναι μερικά στερεότυπα που πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε σήμερα.

1. Μύθος: «Η ψυχική ασθένεια είναι σημάδι αδυναμίας ή έλλειψης θέλησης»

Η επιστημονική πραγματικότητα: Πρόκειται για τον πιο ανθεκτικό και καταστροφικό μύθο. Κανείς δεν θα έλεγε ποτέ σε έναν ασθενή με διαβήτη τύπου 1 ή υπέρταση να «σφίξει τα δόντια και να το ξεπεράσει». Οι ψυχικές διαταραχές είναι πολυσύνθετες ιατρικές καταστάσεις. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι διαταραχές αυτές προκύπτουν από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση:

  • Βιολογικών παραγόντων: Γενετική προδιάθεση και ανισορροπία νευροδιαβιβαστών (όπως η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη) στον εγκέφαλο.
  • Περιβαλλοντικών παραγόντων: Χρόνιο στρες, βίωση τραυματικών γεγονότων ή παιδική κακοποίηση.

Το να ζει κανείς με μια διαταραχή και να αναζητά βοήθεια απαιτεί τεράστια ψυχική ανθεκτικότητα (resilience) και δεν έχει καμία σχέση με μειωμένη θέληση.

2. Μύθος: «Οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι βίαιοι και επικίνδυνοι»

Η επιστημονική πραγματικότητα: Ο κινηματογράφος και οι εντυπωσιοθηρικοί τίτλοι των ειδήσεων έχουν συνδέσει άδικα την ψυχική ασθένεια με την εγκληματικότητα. Τα δεδομένα όμως λένε το ακριβώς αντίθετο.

Μελέτες μεγάλων οργανισμών υγείας, αποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων με ψυχικές παθήσεις δεν διαπράττει ποτέ βίαιες πράξεις. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι αυτοί είναι έως και 10 φορές πιο πιθανό να πέσουν οι ίδιοι θύματα βίαιων εγκλημάτων παρά να γίνουν οι θύτες.

Το στίγμα αυτό απομονώνει τους ασθενείς (ιδιαίτερα όσους πάσχουν από σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή), με αποτέλεσμα το 32% των πολιτών σε παγκόσμιες έρευνες να εξακολουθεί λανθασμένα να τους θεωρεί απειλή.

3. Μύθος: «Η ψυχοθεραπεία χρειάζεται μόνο αν φτάσεις στο “σημείο μηδέν” ή σε κρίση»

Η επιστημονική πραγματικότητα: Το να περιμένεις να καταρρεύσεις για να επισκεφθείς ψυχολόγο είναι σαν να περιμένεις να πάθεις έμφραγμα για να ελέγξεις την πίεσή σου.

Η πρώιμη αντιμετώπιση, αλλάζει ριζικά την πορεία της υγείας μας. Η ψυχοθεραπεία (όπως η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία – CBT) είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για τη διαχείριση του καθημερινού εργασιακού burnout, των προβλημάτων στις σχέσεις, του ήπιου άγχους ή του πένθους. Η επιστήμη δείχνει ότι οι άνθρωποι που αναζητούν υποστήριξη νωρίς προλαμβάνουν την εξέλιξη των συμπτωμάτων σε βαριά κλινική κατάθλιψη.

4. Μύθος: «Τα φάρμακα σού αλλάζουν την προσωπικότητα και σε κάνουν ζόμπι»

Η επιστημονική πραγματικότητα: Τα σύγχρονα ψυχιατρικά φάρμακα δεν σχεδιάστηκαν για να «ναρκώνουν» τον άνθρωπο ή να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του.

Ο ρόλος των αντικαταθλιπτικών ή των σταθεροποιητών διάθεσης, είναι να αποκαθιστούν τη χημική ισορροπία στον εγκέφαλο, μειώνοντας τα εξουθενωτικά συμπτώματα (όπως ο συνεχής τρόμος του πανικού ή η πλήρης απάθεια). Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν ότι με τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, η οποία ιδανικά συνδυάζεται με ψυχοθεραπεία νιώθουν ξανά ο εαυτός τους, καθώς απελευθερώνονται από το βάρος της ασθένειας.

5. Μύθος: «Τα παιδιά και οι έφηβοι δεν έχουν πραγματικά προβλήματα, είναι απλώς ορμόνες»

Η επιστημονική πραγματικότητα: Η άποψη ότι η παιδική ηλικία είναι μια ανέμελη περίοδος χωρίς βαθύ ψυχικό πόνο στερεί από εκατομμύρια νέους τη βοήθεια που δικαιούνται. Τα στατιστικά στοιχεία  για την ψυχική υγεία των εφήβων είναι συγκλονιστικά:

  • Το 50% των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως ξεκινά ήδη από την ηλικία των 14 ετών, και το 75% μέχρι την ηλικία των 24.
  • Περίπου το 14% των εφήβων παγκοσμίως αντιμετωπίζει κλινικά διαγνωσμένο πρόβλημα ψυχικής υγείας.
  • Η αυτοκτονία αποτελεί μία από τις κορυφαίες αιτίες θανάτου στις ηλικίες 15-19 ετών.

Οι έντονες αλλαγές στη συμπεριφορά, η απόσυρση από τους φίλους ή η ξαφνική πτώση στους βαθμούς δεν είναι πάντα «εφηβικά ξεσπάσματα», αλλά συχνά καμπανάκια κινδύνου που απαιτούν προσοχή.

Τι να θυμάσαι για την ψυχική υγεία

Η αποδόμηση αυτών των μύθων για την ψυχική υγεία δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Όσο συντηρούμε τα στερεότυπα, τόσοι περισσότεροι άνθρωποι θα υποφέρουν στη σιωπή, φοβούμενοι την κριτική του περιβάλλοντός τους.

Η ψυχική υγεία είναι, πάνω από όλα υγεία και η αντιμετώπισή της πρέπει να βασίζεται στην επιστήμη, την ενσυναίσθηση και την έγκαιρη φροντίδα.

Exit mobile version