Duane Michals/Conde Nast via Getty Images
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Πόσο όμορφος είναι ο επιχειρηματικός κόσμος της Ομορφιάς; 3 γυναίκες μιλούν για τη δύσκολη απόφαση να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους

Συνηθίζουμε να μιλάμε για την επιχειρηματικότητα μέσα από αριθμούς, ποσοστά, λανσαρίσματα, νέες συνεργασίες και ιστορίες ανάπτυξης. Πολύ λιγότερο συζητάμε για το τι συμβαίνει όταν μια επιχείρηση παύει να είναι βιώσιμη ή όταν οι προσωπικές συνθήκες αλλάζουν τόσο, ώστε η συνέχισή της να μην αποτελεί πλέον προτεραιότητα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικείας Επιχειρηματικότητας, στις 19 Νοεμβρίου, ρίχνουμε φως σε μια πλευρά της επιχειρηματικότητας που σπάνια πρωταγωνιστεί στα αφιερώματα και ειδικά σε εκείνα της Ομορφιάς: Τις ιστορίες γυναικών που αποφάσισαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους.

Πόσο εύκολο είναι, τελικά, να δημιουργείς και να διατηρείς μια μικρή επιχείρηση ομορφιάς στην Ελλάδα του 2026; Ποιο είναι το οικονομικό και προσωπικό τίμημα; Και τι συμβαίνει όταν το όνειρο της δημιουργίας έρχεται αντιμέτωπο με την πραγματικότητα της επιχειρηματικής επιβίωσης;

3 γυναίκες, 3διαφορετικές επιχειρηματικές διαδρομές

3 γυναίκες με διαφορετικές επαγγελματικές διαδρομές στον χώρο της Ομορφιάς, η Στέλλα Π. που δημιούργησε το δικό της beauty brand, η Βασιλική Π. που άνοιξε μαζί με την αδερφή της έναν χώρο περιποίησης νυχιών και η Κατερίνα Μ. που συνέχισε την οικογενειακή παράδοση στον χώρο της κομμωτικής, μιλούν ανοιχτά για το δικό τους ταξίδι στο χώρο του επιχειρείν- τις προκλήσεις που συχνά παραμένουν αθέατες πίσω από την καθημερινή λειτουργία μιας επιχείρησης ομορφιάς, τον ανταγωνισμό, τις προσωπικές αντοχές, τις αλλαγές προτεραιοτήτων, τις αποφάσεις που χρειάστηκε να πάρουν και όσα έμαθαν στην πορεία τους.

Η εύρεση κατάλληλων συνεργατών είναι μία από τις μεγαλύτερες – αν όχι η πιο- μεγάλη δυσκολία. Και οι 3 γυναίκες αναφέρονται στη δυσκολία να βρουν ανθρώπους που να μοιράζονται την επαγγελματική τους φιλοσοφία, να διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις και να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της δουλειάς. Παράλληλα, περιγράφουν την απουσία ουσιαστικής κρατικής στήριξης, όπως τη βίωσαν οι ίδιες, ενώ τα λειτουργικά έξοδα και οι οικονομικές υποχρεώσεις αποτελούν σημαντικό μέρος της επιχειρηματικής πραγματικότητας.

Η μητρότητα και η προσωπική ζωή αποτελούν ένα ακόμη ιδιαίτερα ενδιαφέρον κεφάλαιο. Όχι επειδή αποτελούν από μόνες τους τροχοπέδη στην επιχειρηματικότητα, αλλά επειδή φέρνουν στο προσκήνιο την υποστήριξη που έχει πραγματικά στη διάθεσή της μία γυναίκα όταν αποφασίσει να συνδυάσει την οικογένεια με τη λειτουργία της επιχείρησής της. Παράλληλα, η συνεχής πίεση από τα social media- νέες επιχειρήσεις, προϊόντα και τάσεις που εμφανίζονται διαρκώς εντείνουν τις συνθήκες ανταγωνισμού.

Οι ιστορίες που ακολουθούν μάς προ(σ)καλούν να εξετάσουμε τι σημαίνει πραγματικά να δημιουργείς, να διατηρείς και τελικά να αποφασίζεις να βάλεις τέλος σε μια επιχείρηση που κάποτε ενδεχομένως υπήρξε ένα μεγάλο προσωπικό όνειρο. Γιατί πίσω από την απόφαση να κλείσει μια επιχείρηση μπορεί να βρίσκονται οικονομικές δυσκολίες, προσωπικές απώλειες, εξάντληση ή απλώς η ανάγκη για μια διαφορετική ζωή με άλλες προτεραιότητες. Και καμία από αυτές τις αποφάσεις δεν μπορεί να αποτυπωθεί μόνο με τους όρους της επιτυχίας και της αποτυχίας.

Στέλλα Π.: Όταν η δημιουργικότητα δίνει τη θέση της στην εξάντληση

Για τη Στέλλα Π., η δημιουργία του δικού της beauty brand ξεκίνησε από μια δική της, προσωπική ανάγκη: Να γνωρίζει τι ακριβώς βάζει στην επιδερμίδα της. Η επαφή με τις εναλλακτικές συνταγές- θεραπείες ομορφιάς της προγιαγιάς της, αποτέλεσε μια επιπλέον πηγή έμπνευσης.

«Η ιδέα ξεκίνησε με μεγάλη αφέλεια, θα πω, κυρίως από τη δική μου ανάγκη να γνωρίζω τι βάζω στην επιδερμίδα μου και από ένα γενικό οικογενειακό υπόβαθρο, κυρίως από την ενασχόληση της προγιαγιάς μου με εναλλακτικές συνταγές- θεραπείες ομορφιάς. Τα πρώτα βήματα, αν και ήταν δειλά, έκρυβαν μεγάλο ενθουσιασμό αλλά και άγχος για το τι θα ακολουθήσει, αν θα το αγαπήσει ο κόσμος όπως εγώ».

Στην πορεία, μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν να βρει συνεργάτες που θα μοιράζονταν τη δική της φιλοσοφία γύρω από τις πρώτες ύλες και τη φυσική περιποίηση.

«Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η εύρεση κατάλληλων συνεργατών, ανθρώπων που είχαν παρόμοια οπτική στο θέμα των πρώτων υλών και της έννοιας του «φυσικού», όσο γίνεται. Ακολουθούσαν όλοι σχεδόν την πεπατημένη και αυτό που ήδη γνώριζαν, χωρίς να έχουν διάθεση να το ψάξουν ή να ακούσουν κάτι διαφορετικό. Ευτυχώς, όμως, στην πορεία όλα πήγαν καλά».

«Η βοήθεια από το κράτος είναι σχεδόν ανύπαρκτη και, όποτε υπάρχει, με το σταγονόμετρο. Όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρξε η παραμικρή βοήθεια».

Με τον καιρό, η καθημερινότητά της άρχισε να αλλάζει. Η ίδια είχε αναλάβει και τη διαχείριση των social media του brand, μια διαδικασία που σταδιακά έπαψε να της προσφέρει την ίδια ικανοποίηση και χαρά για δημιουργία. Την ίδια στιγμή, τα έξοδα συνέχιζαν να «τρέχουν», ενώ οι πωλήσεις ακολουθούσαν πτωτική πορεία. Η απόφαση να σταματήσει η λειτουργία του brand δεν ήρθε ξαφνικά, ούτε έγινε εύκολα αποδεκτή.

«Η απόφασή μας αυτή ήταν από τις πιο δύσκολες που έχω πάρει και η συνειδητοποίηση ότι έπρεπε να κλείσουμε ωρίμασε αργά μέσα μου. Ο σύζυγός μου και συνεργάτης μου το είχε καταλάβει αρκετά πιο πριν. Έβλεπε τα σημάδια αντικειμενικά και ρεαλιστικά, ενώ εγώ ήμουν πιο συναισθηματική. Είχα κουραστεί από το συνεχές κυνήγι μιας τέλειας φωτογραφίας, καθώς ασχολιόμουν η ίδια με τα social media του brand. Η δημιουργικότητά μου είχε πέσει στο ναδίρ και δεν το έκανα με την ίδια αγάπη πλέον.

«Δουλεύαμε όλη μέρα χωρίς αυτό να αποδίδει ουσιαστικά. Τα έξοδα, βέβαια, έτρεχαν, οι πωλήσεις έπεφταν και υπήρχε μια γενική μιζέρια στον χώρο, ακόμη και από συνεργάτες χονδρικής. Δεν υπήρχε λόγος να σπαταληθώ κι άλλο».

Το κλάμα που έριξα με το τελευταίο post στο Instagram, αλλά και όταν μιλούσα με την Καλομοίρα (από το «Πριγκιπώ») στο τηλέφωνο, ήταν λυτρωτικό».

Ποιο είναι το βασικότερο «μάθημα» που κρατά από τη δική της διαδρομή στον χώρο του επιχειρείν;

«Τίποτα δεν μπορείς να καταφέρεις μόνος/η σου. Η ομάδα που θα σε πλαισιώσει είναι πολύ σημαντική για να μπορέσεις να αντέξεις την ανηφόρα της επιχειρηματικότητας».

Βασιλική Π.: Η εύρεση προσωπικού γίνεται η μεγαλύτερη πρόκληση

Η Βασιλική Π. και η αδερφή της αποφάσισαν να δημιουργήσουν τον δικό τους χώρο περιποίησης για νύχια, έχοντας ήδη επαγγελματική εμπειρία στον κλάδο και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία για την ποιότητα των υπηρεσιών τους.

«Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από την κοινή μας επιθυμία να κάνουμε κάτι δικό μας με την αδερφή μου. Εκείνη ξεκίνησε από πολύ νέα στον χώρο της ομορφιάς -κυρίως με τα νύχια- οπότε, η τέχνη και οι ιδέες υπήρχαν ήδη.Έχοντας δουλέψει στο παρελθόν σε άλλα μαγαζιά, θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο που να βασίζεται στην ποιότητα των υπηρεσιών, στις σχέσεις εμπιστοσύνης με τον πελάτη δημιουργώντας παράλληλα, συνθήκες που πραγματικά σέβονται τη δουλειά μας.

«Στα πρώτα βήματα, οι προσδοκίες μας ήταν απολύτως ρεαλιστικές. Γνωρίζαμε τις απαιτήσεις και τις δυσκολίες της επιχειρηματικότητας, οπότε, ο στόχος μας ήταν η διαρκής εξέλιξη της αρχικής μας ιδέας, μέρα με τη μέρα».

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισε στην πορεία και πόσο διαφορετική αποδείχθηκε η πραγματικότητα από αυτό που είχε αρχικά φανταστεί;

Όπως εξηγεί η Βασιλική, «η γραφειοκρατία είναι σίγουρα ένα αγκάθι στο επιχειρείν, όμως τα διαδικαστικά, ο χώρος και τα χαρτιά είναι θέματα που αργά ή γρήγορα λύνονται.

«Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσαμε στην πορεία και παραμένει η πιο απαιτητική πρόκληση στον κλάδο της παροχής υπηρεσιών, είναι η εύρεση ικανού και αξιόλογου προσωπικού. Εκεί εντοπίζεται και η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα σ’ αυτό που φαντάζεσαι και στην πραγματικότητα.».

Το να βρεις ανθρώπους που να διαθέτουν όχι μόνο την τεχνική κατάρτιση, αλλά και το ίδιο πάθος, ήθος και σεβασμό προς τον πελάτη, είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Ξεκινάς έχοντας στο μυαλό σου κυρίως το δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς, αλλά στην πράξη συνειδητοποιείς ότι η μεγαλύτερη επένδυση χρόνου και ενέργειας αφορά τη διαχείριση της ομάδας και τη διασφάλιση ότι κάθε συνεργάτης θα ανταποκρίνεται στα υψηλά πρότυπα ποιότητας που έχεις θέσει.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, κρατική βοήθεια δεν υπήρξε απολύτως καμία!

«Στην Ελλάδα, το να διατηρείς μια μικρή επιχείρηση ή να εργάζεσαι ως ελεύθερος επαγγελματίας σημαίνει συχνά ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις καθημερινά πολλά εμπόδια, χωρίς ουσιαστική βοήθεια από το κράτος. Αντί για κίνητρα και ουσιαστική στήριξη, νιώθεις ότι το σύστημα περισσότερο σε αποθαρρύνει παρά σε ενθαρρύνει».

Είναι μάλιστα λυπηρό να βλέπεις ότι, ενώ ο Έλληνας επιχειρηματίας προσπαθεί να ανταποκριθεί μόνος του στις δυσκολίες, συχνά παρέχονται πολύ ευνοϊκότερες συνθήκες και προνόμια σε ξένους επενδυτές.

«Θα θέλαμε ειλικρινά ένα κράτος που να στέκεται δίπλα στον μικρομεσαίο Έλληνα επιχειρηματία που προσπαθεί να δημιουργήσει και να προσφέρει στον τόπο του, αντί να τον δυσκολεύει».

Η απόφαση να κλείσουν το nail salon ήταν το άθροισμα διαφορετικών συνθηκών: Το υψηλό λειτουργικό κόστος, η δυσκολία στελέχωσης και οι αλλαγές στην προσωπική τους ζωή- η μητρότητα της αδερφής της.

«Η απόφαση να κλείσουμε την επιχείρησή μας ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και ενός συνδυασμού συνθηκών και timing. Σίγουρα τα οικονομικά έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Τα ενοίκια έχουν φτάσει σε υπερβολικά επίπεδα και η φορολογία μαζί με τη συνολική έλλειψη στήριξης από το κράτος, κάνουν τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης πολύ δύσκολη. Ωστόσο, το βασικότερο όλων ήταν το πρόβλημα με το προσωπικό.

«Η δυσκολία να βρεις ανθρώπους που θα εμπιστευτείς και να πορευτείτε μαζί, ήταν ένα βάρος που τελικά δεν μπορούσε να υποστηριχθεί επ’ αόριστον, ειδικά σε συνδυασμό με τις προσωπικές αλλαγές και τη μητρότητα της αδερφής μου. Όλα αυτά μαζί, μας οδήγησαν στη δύσκολη απόφαση να κλείσουμε την επιχείρηση».

Η παρουσία στα social media ήταν ακόμη μία απαίτηση στην οποία δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν με τον τρόπο που θα ήθελαν.

«Σίγουρα η πίεση των social media είναι μεγάλη, αλλά στη δική μας περίπτωση υπήρχε και ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας: Ούτε εγώ ούτε η αδερφή μου τα χρησιμοποιούμε ιδιαίτερα στην προσωπική μας ζωή. Λόγω της έλλειψης χρόνου, αλλά κυρίως εξαιτίας της υποστελέχωσης και του τεράστιου φόρτου εργασίας στο πρακτικό κομμάτι, ήταν αδύνατον να αφιερώσουμε την ενέργεια που απαιτούν αυτές οι πλατφόρμες. Αντί, λοιπόν, να κυνηγάμε τους αλγόριθμους, επιλέξαμε να δώσουμε όλη μας την προσοχή εκεί που ξέραμε ότι μπορούμε σίγουρα: Στη διά ζώσης επαφή, στην καλύτερη ποιότητα των υπηρεσιών μας και στη φροντίδα του πελάτη μέσα στον χώρο μας.

«Το μεγαλύτερο κέρδος μας -και κάτι για το οποίο είμαστε περήφανες- είναι ότι, ακόμα και με ελάχιστη παρουσία στα social media, καταφέραμε να κερδίσουμε την αληθινή εμπιστοσύνη του κοινού μας αποκλειστικά με τη δουλειά και την αφοσίωσή μας».

Τι τη δίδαξε αυτή η εμπειρία για την επιχειρηματικότητα και τι θα ήθελε να γνωρίζει μια γυναίκα που σκέφτεται αυτή τη στιγμή να δημιουργήσει τη δική της επιχείρηση ομορφιάς;

«Αν κάτι μας δίδαξε αυτή η διαδρομή, είναι ότι το να επιβιώνεις ως ελεύθερος επαγγελματίας σ’ έναν τόσο απαιτητικό και ανταγωνιστικό κλάδο σε μεταμορφώνει σε όλα τα επίπεδα. Σε μαθαίνει να διαχειρίζεσαι με ψυχραιμία ανθρώπους, καταστάσεις και κρίσεις που δεν φαντάζεσαι καν στην αρχή.

«Ζούμε πλέον στην εποχή των social media και των online reviews, που καλείσαι να αντιμετωπίσεις από την ωμή κακία και τα ψεύτικα reviews έως τοξικές συμπεριφορές από ανθρώπους. Αυτό σε σκληραγωγεί. Σε μαθαίνει να βάζεις όρια, να φιλτράρεις την κριτική και να κρατάς μόνο ό,τι είναι εποικοδομητικό».

Παράλληλα, όλος αυτός ο τεράστιος ανταγωνισμός λειτουργεί τελικά σαν κίνητρο. Σου δίνει πείσμα, σε αναγκάζει να μην επαναπαύεσαι ποτέ και σε ωθεί να γίνεσαι διαρκώς καλύτερη, αναβαθμίζοντας τις υπηρεσίες σου και την ποιότητα της δουλειάς σου.

«Ακόμα κι όταν ο κύκλος μιας επιχείρησης κλείνει, η εμπειρία που κουβαλάς είναι τεράστια: Σε κάνει πιο ανθεκτική, πιο έμπειρη και απόλυτα έτοιμη για ό,τι κι αν έρθει στο μέλλον».

Κατερίνα Μ.: Η συνειδητή αλλαγή προτεραιοτήτων

Με σπουδές αρχικά σε διαφορετικό αντικείμενο, η Κατερίνα Μ. ακολούθησε τελικά, την οικογενειακή παράδοση στην κομμωτική. Έχοντας μεγαλώσει σ’ ένα περιβάλλον όπου η ομορφιά αποτελούσε μέρος της επαγγελματικής καθημερινότητας των γονιών της, αποφάσισε να εκπαιδευτεί και η ίδια πάνω σ’ αυτό και να αναλάβει ενεργό ρόλο στο κομμωτήριο του πατέρα της.

«Εγώ μπήκα στον χώρο λίγο ανορθόδοξα.Τελείωσα το Πάντειο Πανεπιστήμιο και μετά έκανα ένα μεταπτυχιακό στο Deree. Μιας και ο κλάδος που είχα διαλέξει (Εγκληματολογία) ήταν ιδιαίτερα δύσκολος, μετά από κάποια χρόνια και καθώς οι γονείς μου και η αδερφή μου είχαν ήδη κομμωτήρια, ήταν κάπως προδιαγεγραμμένο το μέλλον μου σ΄ αυτόν τον κλάδο! Έτσι, έφυγα στην Αγγλία για σπουδές κομμωτικής και όταν γύρισα ανέλαβα ενεργά ένα κομμάτι του κομμωτηρίου. Πάντα μου άρεσε ο κόσμος της ομορφιάς. Έχω τελειώσει και μακιγιάζ στη σχολή του Φρέντυ Καλομπράτσου και πάντα με εντυπωσίαζε το πώς μπορούσε να μεταμορφωθεί ένας άνθρωπος αν υπάρχει γνώση και αισθητική. Έτσι μπήκα στον χώρο με πολλή διάθεση!»

Σε αντίθεση με κάποιον που ξεκινά μια επιχείρηση από το μηδέν, η Κατερίνα δεν χρειάστηκε να αναζητήσει επαγγελματικό χώρο. Αυτό, ωστόσο, δεν σήμαινε ότι η λειτουργία του κομμωτηρίου δεν είχε προκλήσεις που έπρεπε να διαχειριστεί.

«Εγώ μπήκα σε έναν χώρο «έτοιμο», μιας και προϋπήρχε από τους γονείς μου, οπότε δεν είχα την επιλογή τοποθεσίας ή την ευκαιρία να βάλω τη δική μου αισθητική. Το ξεκίνημά μου, λοιπόν, ήταν εύκολο. Δεν χρειάστηκε να ψάξω χώρο, να τον διαμορφώσω ανάλογα με τα υγειονομικά κριτήρια κ.λπ. Σίγουρα, βέβαια, για να κρατήσεις και το ενδιαφέρον των πελατών, πρέπει πάντα ο χώρος να είναι σύγχρονος, για να τραβάει αρχικά το ενδιαφέρον, και λειτουργικός για τους εργαζομένους, ώστε να γίνεται εύκολη η καθημερινότητα. Οπότε, οι ανακαινίσεις στη δική μας περίπτωση ήταν αρκετά συχνές.

«Ένα από τα δυσκολότερα κομμάτια της επιχειρηματικότητας είναι η εύρεση προσωπικού».

Πρώτα απ’ όλα, είναι πολύ δύσκολο να βρεις ανθρώπους με τους οποίους να ταιριάζει ο τρόπος που δουλεύετε, να σου αρέσει το πώς επικοινωνούν με τους πελάτες, να καταλαβαίνουν τη φιλοσοφία σου και γενικότερα να υπάρχει ένα όμορφο κλίμα, γιατί οι ώρες που περνάς μαζί τους είναι πάρα πολλές. Πέρα από αυτό, πολλές φορές, τα παιδιά που βγαίνουν από τις σχολές κομμωτικής στην Ελλάδα, χρειάζονται μεγάλο χρονικό διάστημα για να μάθουν να κάνουν ακόμη και τα βασικά».

Η μητρότητα αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο στην επαγγελματική της διαδρομή που όμως, δεν είχε την κρατική υποστήριξη που περίμενε ως επιχειρηματίας.

«Δεν υπήρξε καμία ουσιαστική κρατική στήριξη. Ως ελεύθερη επαγγελματίας, όταν αποφάσισα να γίνω μητέρα, διαπίστωσα ότι οι παροχές ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτες. Αν δεν είχα την αμέριστη υποστήριξη του συζύγου μου, δεν θα μπορούσα να αφιερώσω στο παιδί μου τον χρόνο που ήθελα, ιδιαίτερα το πρώτο διάστημα».

Δεν έλαβα κανένα επίδομα και η μοναδική οικονομική ελάφρυνση που είχα ήταν η μείωση των ασφαλιστικών μου εισφορών για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα».

Η απόφαση να κλείσει το κομμωτήριο συνδέθηκε με την απώλεια του πατέρα της και την αλλαγή προτεραιοτήτων στη ζωή της.

«Εγώ αποφάσισα να κλείσω το μαγαζί όταν αρρώστησε και έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν αυτός που διαχειριζόταν όλα τα οικονομικά, τις παραγγελίες, τις μισθοδοσίες κ.λπ. Είχα ήδη κάνει και τον δεύτερό μου γιο και ο χρόνος μου μοιραζόταν στο μαγαζί και στο σπίτι, κάτι που μου στερούσε πάρα πολύ χρόνο από τα παιδιά μου. Καθώς δεν ήταν οικονομικά απαραίτητο να συνεχίσω να εργάζομαι, αποφάσισα να δώσω προτεραιότητα στην οικογένειά μου και να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στα παιδιά μου».

Σ’ ότι έχει να κάνει με τα social media και τον «ανταγωνισμό» που προκύπτει μέσα από αυτά απαντά: «Με τα social media είχα και έχω πάρα πολύ καλή σχέση, οπότε δεν με δυσκόλεψε ποτέ να έχω επαγγελματική παρουσία σε αυτά. Ο ανταγωνισμός ποτέ δεν με ενοχλούσε. Ίσα ίσα που ένιωθα να ανζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για εξέλιξη. Όταν έχεις την ασφάλεια ότι είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, νομίζω δεν σε φοβίζει ο ανταγωνισμός, μόνο σε κινητοποιεί!»

Κοιτάζοντας πίσω, η Κατερίνα θεωρεί ότι η επιχειρηματικότητα οφείλει να είναι μία συνειδητή επιλογή.

«Αυτό που έμαθα μέσα από τη δική μου διαδρομή στο χώρο του εποιχειρείν είναι ότι στην επιχειρηματικότητα δεν είναι όλα ρόδινα. Χρειάζεται «γερό στομάχι», γιατί πέρα από το δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς, καλείσαι να διαχειριστείς όλο το στήσιμο της επιχείρησης: Την οργάνωση και τη λειτουργία, τις οικονομικές υποχρεώσεις, αλλά και τις καθημερινές σχέσεις με τους συνεργάτες σου.

«Πιστεύω, επίσης, ότι η επιχειρηματικότητα δεν είναι για όλους. Στην Ελλάδα επικρατεί συχνά η νοοτροπία να θέλεις να γίνεις και να λέγεσαι αφεντικό».

Κατά τη γνώμη μου, όμως, δεν ταιριάζουν όλα σε όλους και σε καμία περίπτωση το να εργάζεσαι ως υπάλληλος δεν είναι κάτι υποτιμητικό.

Θεωρώ πως το να ανοίξεις τη δική σου επιχείρηση ομορφιάς θα έπρεπε να αποτελεί ένα επόμενο βήμα στην επαγγελματική σου εξέλιξη, αφού πρώτα έχεις αποκτήσει ουσιαστική εμπειρία.

Ένα ώριμο και συνειδητό βήμα, που δεν θα βασίζεται αποκλειστικά στο οικονομικό όφελος, αλλά κυρίως στην επιθυμία να δημιουργήσεις κάτι διαφορετικό, που θα έχει πραγματική αξία».

 

Exit mobile version