O Tom Rutkowski είναι η «Αγγελική Νικολούλη» των χαμένων κατοικιδίων και μας λέει όσα θες να μάθεις κι εσύ
- 4 ΟΚΤ 2026
Μία ευχαριστήρια ανάρτηση προς τον εκπαιδευτή σκύλων Tom Rutkowski και τον σκύλο του, εμφανίστηκε στο feed μου στο Facebook και με έκανε να σταθώ λίγο παραπάνω. Η ανάρτηση ήταν για μία γάτα που είχε χαθεί και τελικά επέστρεψε με τη συμβολή τους στο σπίτι της. Ο Tom και η ομάδα του, εκτός από εκπαίδευση σκύλων έχει μία άλλη ασυνήθιστη υπηρεσία που προσφέρει. Βρίσκει κατοικίδια που έχουν χαθεί από τα σπίτια τους, που ξέφυγαν κάποια στιγμή τρομαγμένα ή περίεργα για τον κόσμο από την επίβλεψη των χούμανς τους και τους άφησαν να αναποδογυρίζουν όλο τον κόσμο για να τα βρουν. Όταν η αναζήτηση δεν φέρνει άμεσα καρπούς, είναι η στιγμή του Tom Rutkowski και των δικών του αγαπημένων κατοικίδιων ζώων, που εκπαίδευσε για να βρίσκουν τα χαμένα μας ζωάκια στην πόλη. Κι αυτό το ευχαριστήριο post μπροστά μου ήταν η απόδειξη ότι υπάρχουν ιστορίες με happy end.
Ο Tom Rutkowski είναι 31 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και ασχολείται με την εκπαίδευση σκύλων από το 2013. Μαζί με τους 2 σκύλους του γίνεται η «Αγγελική Νικολούλη» που τόσο έχουν ανάγκη οι πανικόβλητοι άνθρωποι που ζητούν τα κατοικίδιά τους που έχουν χάσει. Παράλληλα, μεγαλώνει την ομάδα του για να αποκτήσει έναν ακόμα συνεργάτη που θα μπορεί να αναζητά τα χαμένα μας ζωάκια στην πόλη. Η αφοσίωσή του στα ζώα ξεκίνησε από μικρή ηλικία και συνεχίζεται ακάθεκτη. Οι ιστορίες του καταλήγουν πάντα στο πιο ωραίο συναίσθημα ανακούφισης και σε εικόνες όπου οι άνθρωποι και τα κατοικίδιά τους επανενώνονται και μοιράζονται τη συγκίνηση μαζί του.
Θυμάμαι ακόμα πώς ένιωσα όταν η αξέχαστη γάτα μου η Μάγια εξαφανίστηκε από τον ακάλυπτο της πολυκατοικίας. Έκανα κάθε βήμα που μπορούσα να σκεφτώ για να την εντοπίσω, περπάτησα χιλιόμετρα κάνοντας απλά τον γύρο 2 τετραγώνων από το σπίτι μου ξανά και ξανά, μίλησα σε όποιον έβλεπα στον δρόμο, τύπωσα και κόλλησα αφίσες, κι όμως ο πανικός γινόταν απόγνωση όσο περνούσαν οι ώρες. Στην περίπτωσή μου η Μάγια έκανε το ίδιο με μένα, νιαούριζε σε όποιον περνούσε κάτω από την ταράτσα ενός σχολείου όπου είχε εγκλωβιστεί στα 50 μέτρα από το σπίτι της. Κάπως έτσι οι επικοινωνίες μας συναντήθηκαν στο πρόσωπο ενός γείτονα που στη βόλτα με τον σκύλο του την άκουσε και σε επόμενη βόλτα με τον σκύλο του είδε την αφίσα της κι εμένα με τον σύντροφό μου να συνεχίζουμε τις απελπισμένες μας αναζητήσεις. Αν ήξερα τότε για τον Tom ίσως να μην είχα περάσει σαν κινούμενο κουρέλι σχεδόν 24 ώρες, βασιζόμενη στην τύχη μου και την ομιλητικότητα της Μάγιας.
Το αίσθημα αυτό είναι σκληρό και δύσκολο. Η επανένωση με τα ζωάκια μας είναι το λιγότερο ανακουφιστική. Και ένας άνθρωπος που συμβάλει σε αυτό σίγουρα αγαπά πολύ τα ζώα. Γι΄ αυτό τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ζώων (4 Οκτωβρίου) έψαξα να βρω τον Tom Rutkowski και να τον ρωτήσω πώς ασχολήθηκε με όλα αυτά, αν μπορεί κάθε σκύλος να εκπαιδευτεί στην ιχνηλάτηση για να βρίσκει χαμένα ζωάκια, και να ακούσω τις πιο απαιτητικές αλλά και τις πιο χαρούμενες ιστορίες του από αναζητήσεις ζώων. Ε, τον ρώτησα και τι πρέπει να κάνει κανείς αμέσως με το που αντιληφθεί ότι το κατοικίδιό του λείπει από το σπίτι. Αχρείαστα να ΄ναι, αλλά κράτα σημειώσεις.
Ο λόγος στον Tom Rutkowski, τον «ντετέκτιβ ζώων» που δεν ξέραμε ότι είχαμε ανάγκη.
- Πώς ασχολήθηκες με την εκπαίδευση σκύλων;
Η αγάπη μου για τα σκυλιά υπήρχε από πολύ μικρή ηλικία και πάντα με μάγευε η διαδικασία της εκπαίδευσής τους. Μόλις τελείωσα το σχολείο, αποφάσισα να κάνω το πάθος μου επάγγελμα: έφυγα στο εξωτερικό, όπου σπούδασα σε εξειδικευμένη σχολή εκπαίδευσης σκύλων. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου, αφοσιώθηκα πλήρως σε αυτό το αντικείμενο.
– Είχες από μικρός κατοικίδια; Είχες βρεθεί ποτέ στη θέση του να εξαφανιστεί ένα δικό σου κατοικίδιο;
Ναι, από πολύ μικρή ηλικία είχα πάντα διάφορα κατοικίδια όχι μόνο σκύλους καθώς ήταν κάτι που με ενθουσίαζε και μου άρεσε να τους αφιερώνω πολύ χρόνο. Όσον αφορά το αν έχασα ποτέ δικό μου ζώο, μου είχε τύχει ένα περιστατικό πριν ακόμα δημιουργήσω την ομάδα. Σε μια βόλτα, το σκυλί μου τρομαγμένο έφυγε όταν το κυνήγησε ένας άλλος σκύλος. Ευτυχώς, επειδή ήταν ήδη πολύ καλά εκπαιδευμένο, δεν απομακρύνθηκε άσκοπα: γύρισε κατευθείαν μόνος του στο σπίτι και με περίμενε έξω από την πόρτα!

– Πότε πήρες την απόφαση να εκπαιδεύσεις τον δικό σου σκύλο για να βρίσκει ένα χαμένο κατοικίδιο;
Αρχικά εκπαίδευα τη σκυλίτσα μου, την Alma, πάνω στην έρευνα γενικότερα και στην ιχνηλασία, καθώς είχε εξαιρετικές και πολύ δυνατές ικανότητες. Η ιδέα για τη συγκεκριμένη εξειδίκευση ήρθε όταν ο αδερφός μου μού έστειλε μια ανάρτηση στο Facebook από έναν άνθρωπο που έψαχνε απεγνωσμένα έναν εκπαιδευμένο σκύλο έρευνας για να βρει τη χαμένη του γάτα.
Εκεί γεννήθηκε η ιδέα και ξεκίνησε η ιστορία της ομάδας μας. Αποφάσισα να επικεντρωθώ και να εκπαιδεύσω την Alma αποκλειστικά πάνω στην ανεύρεση χαμένων ζώων. Η Alma τα πήγε εξαιρετικά σε αυτό το κομμάτι σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της, μέχρι τη στιγμή που αποσύρθηκε λόγω ηλικίας. Πλέον, με την ίδια αφοσίωση και αυστηρά επαγγελματικές μεθόδους, η ομάδα μας συνεχίζει αυτό το εξειδικευμένο έργο.»
– Μπορεί κάθε σκύλος να εκπαιδευτεί σε αυτό ή χρειάζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά;
Όχι, δεν κάνουν όλα τα σκυλιά για αυτή τη συγκεκριμένη δουλειά.
«Πέρα από την εξαιρετική οσφρητική ικανότητα, ο σκύλος έρευνας χρειάζεται να έχει πολύ ισχυρό κίνητρο (drive), επιμονή και μεγάλη αντοχή, καθώς οι αναζητήσεις μπορεί να διαρκέσουν ώρες κάτω από δύσκολες συνθήκες. Επίσης, απαιτείται σταθερός χαρακτήρας, συγκέντρωση και να μην επηρεάζεται από έντονους εξωτερικούς παράγοντες, όπως η κίνηση της πόλης ή η παρουσία άλλων ζώων».
Η εκπαίδευση είναι μακροχρόνια και απαιτητική, οπότε χρειάζεται ο κατάλληλος συνδυασμός προσωπικότητας και φυσικής κατάστασης.
– Πώς αισθάνθηκες την πρώτη φορά που κατάφερες να βοηθήσεις κάποιον να βρει το ζωάκι του;
Η χαρά ήταν πραγματικά απερίγραπτη. Βλέποντας τη συγκίνηση και την ανακούφιση των ιδιοκτητών τη στιγμή που επανασυνδέθηκαν με το κατοικίδιό τους, ένιωσα ένα βαθύ και πανέμορφο συναίσθημα. Αυτή η πρώτη επιτυχία μου έδωσε τεράστια δύναμη και αποτελεί μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσω αυτό που ξεκινήσαμε τότε με την Alma.
– Ποια από τις φορές που έχεις συνδράμει έχεις ξεχωρίσει και γιατί;
Μία από τις πιο ξεχωριστές και απίθανες ιστορίες ήταν όταν καταφέραμε με την Alma να εντοπίσουμε μια γάτα που αγνοούνταν για 45 ολόκληρες ημέρες. Το περιστατικό εξελίχθηκε σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή, όπου οι μυρωδιές και τα ερεθίσματα είναι αμέτρητα, καθιστώντας την έρευνα εξαιρετικά δύσκολη.
«Παρόλο που το ζωάκι βρισκόταν περίπου 150 μέτρα μακριά από το σπίτι του, η Alma μέσα σε μόλις μία ώρα κατάφερε να ακολουθήσει το ίχνος και να με οδηγήσει ακριβώς στο σημείο όπου κρυβόταν. Η ανακούφιση και η συγκίνηση μετά από 1,5 μήνα αγωνίας ήταν κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ».
– Η πιο απαιτητική ιστορία ανεύρεσης ποια ήταν;
Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια επιχείρηση μέσα στη νύχτα, σε ορεινή περιοχή με λόφους και πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, συνθήκες που κάνουν τη διασπορά της μυρωδιάς και το έργο του σκύλου εξαιρετικά δύσκολο. Ενώ είχαμε ήδη ανέβει σε αρκετό υψόμετρο, η Alma έπιασε ξαφνικά στον αέρα τη μυρωδιά από τον απέναντι λόφο. Άλλαξε αμέσως πορεία και με οδήγησε κατευθείαν προς τα εκεί.
Μόλις φτάσαμε, ζήτησα από τον ιδιοκτήτη να φωνάξει το όνομα του αγνοούμενου σκύλου του και το σκυλάκι ξεκίνησε να αντιδράει και να κλαίει.
Ακολουθώντας τις ενδείξεις της Alma, φτάσαμε στον αγνοούμενο σκύλο, που ήταν μεγάλης ηλικίας και πολύ φοβισμένος. Ήταν μια εξαιρετικά απαιτητική έρευνα, αλλά και μια σωτήρια παρέμβαση, καθώς το ζωάκι δεν θα άντεχε για πολύ ακόμα σε εκείνο το σημείο λόγω ηλικίας και κρύου.
– Τι σου δίνει κίνητρο να συνεχίζεις να το κάνεις;
Η χαρά του ιδιοκτήτη τη στιγμή που ξανασυναντά το χαμένο του κατοικίδιο είναι κάθε φορά μοναδική, αλλά εξίσου βαθιά συγκινητική και για μένα προσωπικά.
«Αυτή η εικόνα της ανακούφισης και της απόλυτης ευτυχίας στα μάτια τους είναι το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίζω. Είναι ο λόγος που αφοσιώνω ακόμα περισσότερο χρόνο σε αυτό το έργο και προσπαθώ συνεχώς να εκπαιδεύω ακόμα καλύτερα σκυλιά».
– Ποιες είναι οι πρώτες κινήσεις που θα συμβούλευες έναν άνθρωπο να κάνει μόλις καταλάβει ότι το ζωάκι του έχει χαθεί;
Πάνω από όλα, το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Στη συνέχεια, οι κινήσεις πρέπει να γίνουν παράλληλα:
- Άμεση αναζήτηση στο πεδίο: Βγαίνουμε αμέσως έξω για να ψάξουμε στην περιοχή.
- Άμεση ενημέρωση περαστικών: Όσο ψάχνουμε, ενημερώνουμε κάθε άνθρωπο που συναντάμε στον δρόμο ότι αγνοείται το ζωάκι μας.
- Οργάνωση από τρίτους & Social Media: Παράλληλα, ζητάμε από έναν φίλο ή συγγενή να αναλάβει να τυπώσει αφίσες και να κάνει άμεσα μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να κινητοποιηθεί ο κόσμος.
- Δήλωση Microchip: Δηλώνουμε αμέσως την απώλεια στο microchip του ζώου, ώστε να καταγραφεί επίσημα ότι αγνοείται.
Αν όλες αυτές οι ενέργειες δεν αποδώσουν καρπούς μέσα στις πρώτες ώρες, τότε είναι η στιγμή να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μου. Όσο πιο άμεσα έρθουν σε επικοινωνία με την ομάδα μας, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχουμε να μπορέσουμε να εντοπίσουμε το κατοικίδιο.