ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΟΔΑΣ

PFW: H νέα συλλογή Chanel είναι homage στην Coco (και ίσως η καλύτερη του οίκου ως τώρα)

Launchmetrics Spotlight

«Η Chanel είναι ένα παράδοξο. Η Chanel είναι λειτουργικότητα. Η Chanel είναι φαντασία. Η Chanel είναι λογική, η Chanel είναι αποπλάνηση. Είναι μέρα, είναι νύχτα. Αντιπροσωπεύει την ελευθερία του να επιλέγεις ανάμεσα στην κάμπια και την πεταλούδα όποτε το θελήσεις. Θέλω να δημιουργήσω έναν καμβά όπου οι γυναίκες μπορούν να είναι, αναπολογητικά, αυτό που είναι και αυτό που θέλουν να γίνουν», σχολιάζει ο Matthieu Blazy, που πήρε τα ηνία του γαλλικού οίκου Chanel ως καλλιτεχνικός διευθυντής πριν από 1 χρόνο περίπου. Μέσα σε αυτό το διάστημα, ο Blazy έχει διαμορφώσει το δικό του όραμα για έναν οίκο που τα τελευταία χρόνια είχε χάσει την δυναμική του, παρόλο που πρόκειται για έναν που χάρη στην Coco Chanel και αργότερα στον Karl Lagerfeld, είχε μάθει να κοιτά πάντα μπροστά.

Η Gabrielle Chanel επαναστάτησε στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη γυναικεία μόδα, αμφισβητώντας τα όρια του τι μπορούσε ή δεν μπορούσε να φορέσει μια γυναίκα. Έφερε το κοστούμι στη γυναικεία γκαρνταρόμπα, ενσωμάτωσε τα αθλητικά στοιχεία και καθιέρωσε το παντελόνι ως βασικό κομμάτι του γυναικείου ντυσίματος.

Αυτή η επαναστατική παρουσία της μόδας, αποτελεί και τη βασική έμπνευση πίσω από τη νέα συλλογή που παρουσίασε ο οίκος στην Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι. Η Fall 2026 συλλογή, με τίτλο La Conversation-Part Two, είναι ένας δημιουργικός διάλογος ανάμεσα στη φιλοσοφία της ιδρύτριας και τη σύγχρονη ματιά του Blazy. Είναι η 3η συλλογή του για τον οίκο και ίσως, η καλύτερή του ως τώρα.

Chanel vs. Blazy: Ένας διάλογος ανάμεσα σε 2 δημιουργούς

Κεντρικό θέμα της συλλογής, είναι οι αντιθέσεις. Ένα στοιχείο που πάντα χαρακτήριζε την ταυτότητα του οίκου. Πρακτικότητα και φαντασία, απλότητα και διακοσμητικά στοιχεία, καθημερινό ντύσιμο και βραδινή λάμψη συνυπάρχουν σε μια γκαρνταρόμπα που κινείται ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους.

Ο Blazy αντλεί έμπνευση από τις δεκαετίες που σημάδεψαν την ιστορία του οίκου. Σιλουέτες που εμπνέονται από τα 20s, τα 30s, τα 50s και τα 60s εμφανίζονται μέσα από πολυεπίπεδα σχέδια που αποπνέουν μια χαλαρότητα, παρά το complexity τους, ενώνοντας το παρελθόν με το παρόν.

Στο επίκεντρο της συλλογής Chanel, βρίσκεται το εμβληματικό κοστούμι. Ο Blazy το αντιμετωπίζει ως ένα ευέλικτο κομμάτι της γκαρνταρόμπας και το μεταμορφώνει μέσα από τα υλικά αλλά και τις τεχνικές που χρησιμοποιεί, εξελίσσοντάς το κι άλλο. Παραδοσιακά tweed υφάσματα συνδυάζονται με rib πλεκτά, ενώ νέα υφάσματα συνδυάζουν τεχνητές ίνες και lurex με φυσικές γάζες (ένα λεπτό φυσικό ύφασμα).

Αυτές οι αντιθέσεις στις οποίες βασίστηκε ο Blazy, διευρύνονται ακόμη περισσότερο μέσα από κομμάτια που δανείζονται στοιχεία από τη workwear γκαρνταρόμπα: πουκάμισα από μπουκλέ tweed ή blousons φορέματα από πιεσμένο tweed δίνουν μια πιο casual αισθητική στο tailoring. Παράλληλα, τα πιο ανάλαφρα και χαλαρά σύνολα από μεταξωτό ζέρσεϊ αποδίδουν μια ελαφρότητα που παραπέμπει στις ντραπέ σιλουέτες του ‘20.

Καθώς η συλλογή εξελισσόταν, οι υφές γίνονταν όλο και πιο φωτεινές και οι γραμμές πιο ρευστές. Τα daywear κομμάτια μετατράπηκαν σταδιακά σε βραδινά ρούχα: μακριά παλτό και φορέματα χαλαρές, drop-waist σιλουέτες άρχισαν σιγά-σιγά να αγκαλιάζουν το σώμα, δημιουργώντας μια πιο βραδινή αίσθηση -κάτι το οποίο ο Blazy περιέγραψε κάπως ποιητικά ως “papillon de nuit”, η «πεταλούδα της νύχτας».

Όπως και στην 1η του συλλογή για τον οίκο Chanel, έτσι και σε αυτή, τα αξεσουάρ δεν έχουν συμπληρωματικό ρόλο, αλλά πρωταγωνιστικό: είδαμε κοσμήματα από σμάλτο και ρητίνη αλλά και κομμάτια από πέρλες σε έντονες αποχρώσεις και τσάντες σε πρακτικά σχέδια, αλλά και statement με tweed και διακοσμητικά στοιχεία.

Ο Blazy πάει το homage στην ιδρύτρια του οίκου σε άλλο επίπεδο, παρουσιάζοντας μια τσάντα που εμπνέεται από έναν καπιτονέ καναπέ που είχε η Coco Chanel στο διαμέρισμά της, ενώ μια clutch bag σε σχήμα ροδιού προσθέτει μια πιο βραδινή, statement διάσταση στα αξεσουάρ.

Με αυτή τη συλλογή, ο Matthieu Blazy δείχνει ότι κατανοεί βαθιά το παράδοξο που ορίζει τον οίκο Chanel: το «πάντρεμα» της λειτουργικότητας με το όνειρο. Και ίσως αυτή η ισορροπία να έκανε τη συλλογή τόσο πετυχημένη.

Exit mobile version