Η Gen Z βρίσκει τον πολυεστέρα «προσβλητικό» σαν βρισιά. Μία millennial απαντά
- 31 ΑΥΓ 2026
Πρόσφατα άνοιξα TikTok και είχα την ευκαιρία να γευτώ από «κοντά» τον φανταστικό αυτό κόσμο που έχει δημιουργήσει η Gen Z. Προφανώς, η γνωστή κοινωνική πλατφόρμα δεν φτιάχτηκε από Zoomers, αλλά ενισχύεται και θριαμβεύει χάρη σε αυτή τη γενιά που, σε αντίθεση με εμάς τους/τις millennials, μεγάλωσε και μεγαλώνει μέσα στη νέα πραγματικότητα της τεχνολογικής επανάστασης που έχει κάνει τη ζωή της να καθοδηγείται, σε μεγάλο βαθμό, από τα social media. Δεν κατηγορώ κανέναν, απλά facts are facts. Στον εντελώς διαφορετικό μικρόκοσμο του TikTok, λοιπόν, δεν λείπουν τα never-ending βίντεο με fashion hauls. Και δεν μιλάμε απαραίτητα για πολυτελή brands, αλλά για τα “love-to-hate” fast fashion. Από Shein και Zara μέχρι Uniqlo και όποιο άλλο brand μπορείς να φανταστείς, πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι αυτής της γενιάς ακολουθούν το ρεύμα της εποχής.
Όλα καλά. Όχι και τόσο «καλά», δηλαδή, μιας και αυτή η συνήθεια ενισχύει μια ήδη ασφυκτικά καταναλωτική κοινωνία και την κουλτούρα του «ψωνίζω ασταμάτητα». Ειδικά όταν πρόκειται για εταιρείες που, με τις πρακτικές τους, επιβαρύνουν σημαντικά το περιβάλλον. Φυσικά, για αυτή τη συνθήκη δεν φταίει η Gen Z, αλλά μια ήδη άκρως καπιταλιστική κοινωνία μέσα στην οποία γεννήθηκε και η οποία τρέφεται από το marketing και τις μεγάλες corporate εταιρείες μόδας -και φυσικά όχι μόνο.
Παρ’ όλα αυτά, αυτή την κουλτούρα η συγκεκριμένη γενιά την ενισχύει, είτε το κάνει συνειδητά είτε όχι. Σωστά; Γι’ αυτό και βρίσκω κάπως τρομερά διασκεδαστικό το γεγονός ότι η Gen Z σχολιάζει αρνητικά τη χρήση του «βασιλιά» των υφασμάτων που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τις εταιρείες μαζικής παραγωγής ρούχων: τον πολυεστέρα.
Το νέο trend, σύμφωνα με τη Gen Z, είναι ότι βρίσκουν τον πολυεστέρα κάτι σαν προσβολή. Τι σημαίνει αυτό; Ότι χρησιμοποιούν τη λέξη «πολυεστέρας» για να υποτιμήσουν κάποιον/α -μια έκφραση που, στην ουσία, είναι μια νέα εκδοχή του “basic b*tch”. Ή αλλιώς, το αντίστοιχο δικό μας «Άι ρε παλιολινάτσα!». Ή σαν να λέμε «τι τσίτι ειναι αυτό»;
Αν γελάς ήδη με όσα διαβάζεις, να ξέρεις, είμαι μαζί σου. Διαβάζοντας την είδηση στον Guardian, σκέφτηκα το εξής: «Σε δουλειά να βρισκόμαστε». Από την άλλη, όσο κι αν γελάω με μία είδηση που βρίσκω τρομερά αντιφατική από τη στιγμή που η Gen Z έχει στενή σχέση με τη fast fashion παρά τις συχνά υποκριτικά conscious απόψεις της, είναι γεγονός ότι ο πολυεστέρας είναι ένα από τα πιο προβληματικά υλικά της σύγχρονης μόδας.
Και είναι παντού. Κυριολεκτικά παντού. Σε φορέματα, παντελόνια, παλτά, ρούχα γυμναστικής, ακόμη και σε ρούχα που, βλέποντάς τα online, ορκίζεσαι ότι είναι φτιαγμένα από κάποιο άλλο, καλύτερης ποιότητας ύφασμα. Άλλωστε, αυτό ήταν πάντα το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του: η δυνατότητά του να μιμείται άλλα υλικά. Κάπως έτσι, το συνθετικό αυτό ύφασμα έγινε τόσο δημοφιλές που κατέληξε να είναι σχεδόν συνώνυμο με τη μαζική παραγωγή ρούχων.
Και κάπου εδώ αρχίζει να γίνεται λίγο πιο κατανοητό το γιατί η Gen Z το έχει βάλει στο στόχαστρο. Όχι μόνο γιατί συνδέεται με το «φθηνό» ή το κακοφτιαγμένο ρούχο, αλλά και γιατί υπάρχει πλέον μια μεγαλύτερη συζήτηση γύρω από το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα. Ο πολυεστέρας είναι ένα συνθετικό υλικό που προέρχεται από ορυκτά καύσιμα και η παραγωγή και χρήση του συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την απελευθέρωση μικροπλαστικών.
Τι καλό έχει κάνει τελικά το wokeness της Gen Z;
Και εδώ είναι που, παρά το fakeness, τις αντιφάσεις και την τάση της Gen Z να μετατρέπει σχεδόν τα πάντα σε μια άποψη, πρέπει να της αναγνωρίσουμε κάτι: έχει καταφέρει να βάλει στο τραπέζι ξανά τη συζήτηση γύρω από τα υφάσματα που χρησιμοποιούνται στα ρούχα μας.
Γιατί, κακά τα ψέματα, πόσοι/ες από εμάς κοιτούσαμε πραγματικά τη σύνθεση ενός ρούχου πριν από μερικά χρόνια; Μπορεί να εξετάζαμε το σχέδιο, την εφαρμογή και φυσικά την τιμή, αλλά το μικρό καρτελάκι που έγραφε «100% polyester» ήταν, για πολλούς/ές, απλώς μια πληροφορία που δεν είχε ιδιαίτερη σημασία.
Σήμερα, όμως, ειδικά οι νεότεροι/ες καταναλωτές/τριες δείχνουν να κρίνουν ένα ρούχο από την ποιότητά του και, όσο απλοϊκό κι αν μπορεί να ακούγεται όταν αυτό μετατρέπεται σε ένα ακόμη TikTok trend, αυτή η νέα αντίληψη έχει αρχίσει να επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο τα brands επικοινωνούν τα προϊόντα τους: σύμφωνα με νέα στοιχεία, εταιρείες όπως η Zara και η Urban Outfitters χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο φυσικά υφάσματα, με τη χρήση της λέξης «βαμβάκι» να έχει αυξηθεί αισθητά. Αυτό δείχνει ότι τα brands έχουν καταλάβει πως υπάρχει πλέον ένας πιο conscious καταναλωτής.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της υπόθεσης. Όχι ότι ξαφνικά η Gen Z αποφάσισε να σταματήσει να αγοράζει fast fashion ή ότι το να γράψεις «πολυεστέρας» κάτω από ένα σχόλιο στο TikTok αποτελεί απαραίτητα πράξη ακτιβισμού. Αλλά ότι, μέσα από αυτή την -καμιά φορά υπερβολική- ευαισθητοποίηση, έχει αρχίσει να δημιουργείται μια διαφορετική σχέση με το ίδιο το ρούχο.
Μπορεί ο πολυεστέρας να μην είναι ο διάβολος και το βαμβάκι το αγγελάκι της sustainable μόδας. Άλλωστε, η σχέση μας με τα υλικά είναι πολύ πιο περίπλοκη από ένα σχόλιο στο TikTok που γράφει «θυμίζει Shein».
Αν λοιπόν η Gen Z καταφέρει να κάνει ακόμα περισσότερους ανθρώπους να διαβάζουν προσεκτικά την ετικέτα ενός ρούχου πριν το αγοράσουν, τότε ναι, ίσως το wokeness της να έχει κάνει, τελικά, και κάτι χρήσιμο.
