Άγιο Γάλας: Η Ελληνίδα DiPetsa «ταΐζει» μοντέλα με μητρικό γάλα γιορτάζοντας τη μητρότητα
- 23 ΣΕΠ 2026
Σε ένα από τα πολλά αξιοθέατα που έχει η Χίος (κατάγομαι από εκεί, οπότε θα ευλογήσω λίγο τα γένια του τόπου μου), υπάρχει ένα θαυμάσιο σπήλαιο, βορειοδυτικά του νησιού: το Άγιο Γάλας. Ένα σύμπλεγμα 3 σπηλαίων που επικοινωνούν μεταξύ τους και στο οποίο έχουν βρεθεί προϊστορικά ευρήματα από τη Νεολιθική εποχή. Υπάρχει, επίσης, ένα λευκό, ασβεστολιθικό υγρό που στάζει από το σπήλαιο και μοιάζει με γάλα, εξού και το όνομά του. Σύμφωνα, δε, με την παράδοση, το γαλακτώδες αυτό υγρό είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Όταν είδα την έγκυο Leigh-Anne Pinnock στο φινάλε του show της Ελληνίδας σχεδιάστριας DiPetsa, με ένα λευκό υγρό σαν γάλα να στάζει από το στήθος της, μού ήρθε στο μυαλό το ιστορικό αυτό σπήλαιο της Χίου.
Αν και οι αναφορές δεν είναι ακριβώς οι ίδιες με αυτές του show της DiPetsa, υπό μία έννοια θα μπορούσε κανείς να βρει μια σύνδεση μεταξύ τους. Το μητρικό γάλα που έρεε από το στήθος της Pinnock και το οποίο θρέφει και βοηθά στην ανάπτυξη των βρεφών από τη γέννησή τους, συνδέεται, έστω και συμβολικά, με τη θεραπευτική ιδιότητα που αποδίδει ο χιώτικος μύθος στο γαλακτώδες υγρό του Αγίου Γάλακτος.
Η γυναικεία υπόσταση και ύπαρξη αποτελούσε πάντα βασική πηγή έμπνευσης για τις δημιουργίες της DiPetsa (Dimitra Petsa), η οποία μέσα από το σώμα, τον αισθησιασμό, την κίνηση και, φυσικά, τα ρούχα έχει δημιουργήσει μια πολύ χαρακτηριστική αισθητική. Μια αισθητική που, για να είμαι ειλικρινής, δεν έχει κανένας άλλος/η δημιουργός -αν εξαιρέσουμε, φυσικά, τα copycats που αντιγράφουν τη δουλειά της από τη στιγμή που ξεκίνησε το brand της.
Η χαρακτηριστική wet look τεχνική των σχεδίων της, που βασίζεται σε παραδοσιακές τεχνικές, έχει εξάλλου αγαπηθεί από πολλές γυναίκες παγκοσμίως, με πολλές καλοντυμένες celebrities να έχουν φορέσει τις δημιουργίες της, από τη Gigi Hadid και την FKA Twigs μέχρι την Kim Kardashian. Αλλά αυτό που, κατ’ εμέ, την κάνει πραγματικά να ξεχωρίζει -ακόμη και τις στιγμές που η δουλειά της επαναλαμβάνεται- είναι η «οπτική γλώσσα» που έχει καταφέρει να δημιουργήσει από τότε που ίδρυσε το brand της.
Τα ρούχα της είναι μια ωδή στη γυναικεία ενδυνάμωση, τη φροντίδα και την αυτοέκφραση, στοιχεία που δεν έλειπαν από τη Spring 2027 συλλογή που παρουσίασε στην Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου. Μια συλλογή-ωδή στη μητρότητα, την οποία ανέδειξε όχι μόνο μέσα από την έγκυο Leigh- Anne Pinnock, αλλά και μέσα από τα καλοδουλεμένα ρούχα της.
DiPetsa Spring 2027: Μια συλλογή για το σώμα, τη μητρότητα και τη μεταμόρφωση
Η Spring 2027 συλλογή της DiPetsa, με τίτλο HOLY MILK, αντιμετώπισε τη μητρότητα όχι απλώς ως τη διαδικασία μέσα από την οποία μια γυναίκα φέρνει στη ζωή έναν άνθρωπο, αλλά και ως μια διαρκή διαδικασία μεταμόρφωσης.
Το show έμοιαζε περισσότερο με ένα τελετουργικό παρά με μια κλασική επίδειξη μόδας, με μωρά να εμφανίζονται στην πασαρέλα, την έγκυο Leigh- Anne Pinnock στο φινάλε και μοντέλα να παρουσιάζουν τις δημιουργίες μέσα σε ένα σκηνικό που έμοιαζε να περιστρέφεται γύρω από το μητρικό γάλα. Η συλλογή συνέχισε τη σχέση της DiPetsa με το σώμα, τον αισθησιασμό και την κίνηση, με τα ρούχα ακολουθούν και να κινούνται μαζί με το σώμα.
Διαφάνειες, ντραπέ, υφάσματα που «μαζεύονται», στρίβουν και ακολουθούν το σώμα, αλλά και πιο scuptural δημιουργίες απέδωσαν αυτό το χαρακτηριστικό second- skin αποτέλεσμα που χαρακτηρίζει τη δουλειά της.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η αισθησιακή πλευρά των ρούχων δεν βασίζεται απλώς στο γυμνό. Η DiPetsa χρησιμοποιεί την τεχνική και το ύφασμα για να μετατρέψει το ίδιο το σώμα σε μέρος της κατασκευής του ρούχου, δημιουργώντας μια ισορροπία ανάμεσα στον περιορισμό και την ελευθερία.
Οι διαφάνειες κάνουν ακόμη πιο εμφανή τη σχέση ανάμεσα στο δέρμα και το ρούχο, ενώ οι ντραπέ και οι flowly γραμμές δίνουν την αίσθηση ότι τα ρούχα είναι σαν να «βγαίνουν» σχεδόν από το σώμα αυτού/της που τα φοράει.
Και κάπως έτσι, η γυναίκα της DiPetsa δεν παρουσιάζεται μέσα από μία μόνο εκδοχή της θηλυκότητας.
Είναι ταυτόχρονα ευάλωτη και δυναμική, αισθησιακή και επιβλητική, τρυφερή και γεμάτη αυτοπεποίθηση. Μια γυναίκα που δεν χρειάζεται να επιλέξει μία μόνο πλευρά του εαυτού της και αυτό είναι, τελικά, αυτό που τη κάνει τη συλλογή τόσο ενδιαφέρουσα.
