ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ

Ιωάννα Τριανταφυλλίδου: Μιλά για την πραγματικότητα της μητρότητας και ετοιμάσου να ταυτιστείς

Instagram/ioannatri

H Ιωάννα Τριανταφυλλίδου έφερε στον κόσμο τον γιο της, Ορφέα, (όπως τον βάφτισε πρόσφατα με τον σύζυγό της, Κίμωνα Κουρή), το πρωί του Σαββάτου 6 Σεπτεμβρίου. Από τότε ζει μια διαφορετική ζωή. «Εδώ και μερικές μέρες, για μένα ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος» έγραφε τότε στα social media.

Η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου αναφέρθηκε σε αυτόν τον «μη ίδιο κόσμο» σε νέα της ανάρτηση στο Instagram, αυτή τη φορά όμως, με έναν διαφορετικό τρόπο. Η ίδια μίλησε με ειλικρίνεια για την πραγματικότητα της μητρότητας, αποκαλύπτοντας πως η καθημερινότητα μετά τον ερχομό του γιου της δεν είναι πάντα τόσο εύκολη ή ισορροπημένη όσο ίσως είχε φανταστεί.

Μέσα από την ανάρτησή της, περιέγραψε την εξάντληση, το FOMO, τις ανασφάλειες και την προσπάθεια να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας της ζωής, χωρίς να χάνει τον εαυτό της. Παρά τις δυσκολίες, όμως, υπάρχουν εκείνες οι μικρές στιγμές που κάνουν τα πάντα να μοιάζουν πιο απλά.

«Πίστευα ότι θα γίνω η μαμά που θα καταφέρει να ισορροπήσει τα πάντα. Θα παραμείνει δραστήρια και κοινωνική και φρέσκια και ακούραστη! Ούτε καν! Και ενώ το fomo καλά κρατεί, και η εξάντληση διογκώνεται και οι ανασφάλειες για το αν αντεπεξέρχομαι όπως θα “έπρεπε” μπορούν να μαυρίσουν τις στιγμές που κάθομαι να πάρω μια ανάσα, μετά έρχεται ένα γέλιο ή μια αγκαλιά που τα σβήνει όλα! (Μέχρι να πάρω την επόμενη ανάσα τουλάχιστον…) Υ.Γ. Ναι έτσι το camera roll μου πια!» συμπλήρωσε στη λεζάντα του άλμπουμ που ανάρτησε, που βλέπουμε τρυφερές στιγμές μεταξύ γιου και μαμάς.

Με αυτόν τον τρόπο, η ηθοποιός έδωσε μια αυθεντική εικόνα της μητρότητας, μακριά από τις εξιδανικευμένες προσδοκίες και τις τέλειες εικόνες που συχνά προβάλλονται στα social media.

Η Ιωάννα Τριανταφυλλίδου είχε γράψει, μεταξύ άλλων, για τον ερχομό του γιου της λίγο μετά τη γέννησή του: «Και ξεκινάς με υπερένταση, γεμάτη αγωνία. Και φόβο. Και λαχτάρα. Και περνούν οι ώρες. Και σε εκπλήσσει το σώμα σου, η αντοχή σου, η ξαφνική ψυχραιμία που δεν μπορείς να καταλάβεις από πού προκύπτει. Και φτάνει η στιγμή. Και μέχρι να ακουστεί το κλάμα ο χρόνος σταματά. Και μετά εκρήγνυνται όλα μέσα σου. Και νιώθεις ευγνώμων που βίωσες αυτό το θαύμα. Όλο αυτό το διάστημα. Ή τουλάχιστον έτσι ένιωσα εγώ. Ευγνώμων προς τη φύση. Ευγνώμων προς τον γιατρό μου».

Exit mobile version