Η Κλέλια Ρένεση μιλά για τη μονογονεϊκότητα και μετράμε αλήθειες
- 2 ΝΟΕ 2026
Για τη μητρότητα και την προσωπική της ζωή μίλησε μεταξύ άλλων ως καλεσμένη στην εκπομπή For You του ANT1, το Σάββατο 31 Οκτωβρίου η Κλέλια Ρένεση. Η ηθοποιός που πρωταγωνιστεί στη σειρά Ντέρτι, του ΑΝΤ1, αναφέρθηκε στην κόρη της, Κοραλία, την οποία απέκτησε το 2019 και μεγαλώνει έκτοτε ως single μαμά.
Η Κλέλια Ρένεση έχει τη βοήθεια της μητέρας της, όπως είπε, σε πρακτικά ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα με την κόρη της, ωστόσο η ευθύνη που έχει για την ανατροφή της δεν μοιράζεται ποτέ. Επιπλέον όπως είπε, αυτή η ευθύνη δεν θα άλλαζε ούτε αν είχε έναν σύντροφο στο πλευρό της. Η παρουσία ενός συντρόφου στη ζωή της δεν θα σήμαινε αυτόματα και τη συμμετοχή του στο κομμάτι της γονεϊκότητας, όπως εξήγησε η ηθοποιός.
«Είμαι cool αλλά είμαι από πάνω. Είμαι και μόνη. Είμαι από πάνω πάνω. Η μαμά μου ζει κοντά μου και βοηθάει όσο μπορεί, αλλά αυτό που λέμε βοήθεια σε καθημερινό πλαίσιο, μια φροντίδα τύπου κάποιος να είναι εκεί, να υπάρχει φαγητό μαγειρεμένο, το παιδί διαβασμένο, αυτό και τα λοιπά, όχι. Έχω άνθρωπο που πληρώνεται γι’ αυτό και έρχεται και την κρατάει όταν εγώ λείπω. Αλλά εγώ κρατάω τις Θερμοπύλες. Δηλαδή εγώ παίρνω τις αποφάσεις, εγώ έχω τα γένια, εγώ έχω τα χτένια. Εγώ το πληρώνω το έργο», είπε η Κλέλια Ρένεση.
Όπως εξήγησε δεν γνωρίζει αν το να μεγαλώνει ένα παιδί ως μονογονέας είναι πιο απαιτητικό από το να την μεγάλωνε μαζί με έναν σύντροφο, καθώς από την πρώτη ημέρα με την Κοραλία ήταν οι δυο τους.
«Πού να ξέρω; Δεν το έχω κάνει το άλλο έργο να το συγκρίνω. Έχω δει και περιπτώσεις χειρότερες, δηλαδή να είναι πιο δύσκολο το έργο γιατί υπάρχει ασυνεννοησία στο ζευγάρι σε σχέση με τις επιλογές. Μπορεί να είναι και πολύ καλύτερο. Πιο πολύ η ευθύνη είναι που μοιράζεται», είπε η Κλέλια Ρένεση.
Η ίδια σημείωσε ότι δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να μπει ένας σύντροφος στη ζωή της. Αυτό ωστόσο για εκείνη δεν σημαίνει και μοίρασμα της γονεϊκότητας. Όπως είπε «Μπορώ να το κάνω, αλλά ποτέ δεν θα είναι μοίρασμα του μεγαλώματος του παιδιού».
«Δηλαδή, ο σύντροφος μπαίνοντας στη ζωή μου θα στηρίξει εμένα, τις επιλογές μου και το πλαίσιό μου. Εντάξει, θα μπορεί να αγαπήσει το παιδί μου, αλλά επί της ουσίας λόγω εμού είναι. Δηλαδή αν σταματήσει η σχέση, δεν πιστεύω ότι θα συνεχίσει η σχέση με το παιδί. Εγώ είμαι ο αγωγός που τα ενώνει όλα. Πάλι εγώ», τόνισε η Κλέλια Ρένεση.
Μπορείς να δεις όλη τη συνέντευξή της στο For You, στο παρακάτω βίντεο. Το απόσπασμα για τη μονογονεϊκότητα θα το βρεις μετά το 17′.
Για τη μοναξιά που δεν είναι πρόκληση μόνο στη γονεϊκότητα αλλά και γενικά στον σύγχρονο τρόπο ζωής είχε μιλήσει η Κλέλια Ρένεση στο παρελθόν σε συνέντευξή της στο Ladylike.
«Το απόλυτο και πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό ως πρόσκληση δεν αφορά μόνο τις μογονεϊκές οικογένειες. Αυτό που έχω να πω είναι η απόλυτη μοναξιά. Η αστική ζωή έχει καταντήσει πάρα πολύ μοναχική. Και το απύθμενο βάρος που φέρει μία γυναίκα μόνη της όταν φέρνει στον κόσμο ένα παιδί και δεν έχει τη βοήθεια μίας κοινότητας να την πλαισιώσει, είναι κάτι άκαρδο και θα έπρεπε να απαγορεύεται.
Η ίδια η διαδικασία της γέννησης για να φέρει στη ζωή ένα πλάσμα μία γυναίκα, είναι από μόνο του ένα τόσο ενεργοβόρο πράγμα. Χρειάζεται πολλή στήριξη και θαλπωρή ο άνθρωπος που ηγείται αυτής της κατάστασης, η μάνα.
Όταν το κάνεις αυτό μόνος σου εντελώς και ζεις σε μία πόλη τόσο αδιάφορη σε σχέση με τα συναισθήματα και τους κόπους, είναι πρόκληση», σημείωνε τότε η Κλέλια Ρένεση.
Όσο για την προσπάθειά της να μεγαλώσει το παιδί της με τρόπο που να ενισχύσει την ανεξαρτησία και την αυτονομία του, η ίδια εξηγούσε: «Θεωρητικά προσπαθώ όσο μπορώ να την απελευθερώνω πιο πολύ από το δικό μου βλέμμα και τη δική μου κριτική. Όταν βλέπω δηλαδή ότι η Κοραλία κάνει κάτι και με ρωτάει “μαμά, το έκανα καλά;” με πιάνει μία ανατριχίλα. Δεν μου αρέσει να είμαι το σημείο αναφοράς της να κρίνω αυτό που κάνει. Προσπαθώ με χαζούς κι απλοϊκούς τρόπους να της πω ότι “Αν αισθάνεσαι καλά εσύ, γιατί με ρωτάς εμένα;”. Προσπαθώ να της δείξω τι μπορεί να σημαίνει ότι δεν περνάει το συναίσθημα το δικό σου από το φίλτρο το δικό μου.
Μου αρέσει η πολυφωνία, να της αρέσει κάτι κι εμένα κάτι άλλο. Δεύτερον μου αρέσει να διαμορφώσει μία δική της άποψη για τα πράγματα από νωρίς, αλλά να μπορεί να την επεξηγήσει με συναισθήματα».
