7 ενδυναμωτικοί τρόποι για να στηρίξεις ένα «προβληματικό» παιδί

Συχνά προβάλλεται υπερβολικά ό,τι κάνει «λάθος» ένα παιδί. Κάποιες φορές, η συμπεριφορά του μεγεθύνεται και παρουσιάζεται ως ένα τεράστιο πρόβλημα. Η κοινωνία μας είναι ιδιαίτερα αυστηρή με τα παιδιά. Οι ενήλικες συχνά περιμένουν από αυτά να συμπεριφέρονται σαν ώριμοι άνθρωποι ή απαιτούν να αλλάξουν στάση από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτή η αρνητικότητα αναπόφευκτα επηρεάζει όποιον βρίσκεται δίπλα στο παιδί. Οι επικρίσεις δημιουργούν άγχος, εκνευρισμό ή ακόμα και αίσθημα αμηχανίας. Παρόλο που είναι σαφές ότι η αλλαγή και η εξέλιξη απαιτούν χρόνο, η επιθυμία να προστατευτεί ένα παιδί από τον πόνο της αμφισβήτησης και της κριτικής είναι απόλυτα φυσιολογική.

Θυμήσου: «Όλοι δουλεύουν πάνω σε κάτι»

Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τους δικούς του, μοναδικούς ρυθμούς. Μια πολύ χρήσιμη οπτική που διατηρεί την ψυχραιμία σε τέτοιες στιγμές είναι η παραδοχή ότι «όλοι δουλεύουν πάνω σε κάτι». Για παράδειγμα, ένας αριστούχος μαθητής μπορεί να προσπαθεί να μάθει να μην τσακώνεται με τα αδέρφια του. Μια δασκάλα μπορεί να προσπαθεί να διαχειριστεί το καθημερινό της άγχος, ενώ ένας προπονητής μπορεί να προσπαθεί να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση.

Αλλάζοντας την οπτική γωνία, οι δυσκολίες ενός παιδιού μπαίνουν στις πραγματικές τους διαστάσεις. Ναι, μπορεί να του λείπουν ορισμένες δεξιότητες κοινωνικές ή ακαδημαϊκές, αλλά με τη κατάλληλη καθοδήγηση μπορεί να τις αναπτύξει. Όπως ακριβώς κάνει όλος ο κόσμος.

Όταν λοιπόν εμφανίζονται παράπονα και η πίεση μεγαλώνει, οι παρακάτω τρόποι θα σε βοηθήσουν να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου και να προσφέρεις ουσιαστική στήριξη.

7 ενδυναμωτικοί τρόποι για να στηρίξεις ένα «άτακτο» ή «προβληματικό» παιδί

1. Μην ξεκινάς τη συζήτηση την πιο έντονη στιγμή

Η κουβέντα δεν πρόκειται να πάει καλά αν προσπαθήσεις να μιλήσεις ενώ υπάρχει ακόμη θυμός ή φόρτιση. Περίμενε να περάσει λίγος χρόνος και άνοιξε το θέμα όταν θα υπάρχει ηρεμία και θετική διάθεση.

2. Δώσε στο παιδί χώρο να εξηγήσει τι συνέβη

Μια απλή ερώτηση όπως: «Έμαθα ότι είχες μια δύσκολη μέρα σήμερα. Τι συνέβη;» επιτρέπει στο παιδί να εκφράσει τη δική του οπτική γωνία, βοηθώντας στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.

3. Ενεργοποίησε το παιδί στη διαδικασία επίλυσης

Η αλλαγή έρχεται πολύ πιο εύκολα όταν το ίδιο το παιδί αντιλαμβάνεται την αξία και τα οφέλη της. Είναι προτιμότερο να γίνετε συμμέτοχοι στις λύσεις, παρά να επιβάλλονται απλώς κανόνες.

4. Εστίασε στις μικρές νίκες και τη βελτίωση

Η ουσιαστική εξέλιξη χρειάζεται χρόνο. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται και να επιβραβεύονται οι μικρές, καθημερινές επιτυχίες του παιδιού, όσο μικρές κι αν φαίνονται.

5. Αναζήτησε ένα υποστηρικτικό δίκτυο

Η επικοινωνία με άλλους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις βοηθά στη διαχείριση της πίεσης και διώχνει το αίσθημα της απομόνωσης.

6. Επικοινώνησε με στόχο τη συνεργασία

Η επικοινωνία με δασκάλους, διευθυντές ή προπονητές πρέπει να επικεντρώνεται στην επίλυση του προβλήματος και όχι στην απόδοση κατηγοριών. Αν η συζήτηση παίρνει επικριτικό ύφος, είναι ωφέλιμο να στρέφεται η προσοχή στην αναζήτηση κοινών λύσεων.

7. Κάνε ερωτήσεις που ξεκλειδώνουν την ταμπέλα του «άτακτου παιδιού»

Εφόσον οι ενήλικες δεν μπορούν να είναι παρόντες σε κάθε περιβάλλον του παιδιού, οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να συμβάλλουν ενεργά στην αλλαγή εντός του σχολείου. Για να μετατραπεί η συζήτηση σε συνεργασία, βοηθούν ερωτήσεις όπως:

• «Ποιες δεξιότητες θεωρείτε ότι χρειάζεται να αναπτύξει το παιδί;»

• «Τι σχεδιάζετε να κάνετε στο σχολείο για να το βοηθήσετε να τις καλλιεργήσει;»

• «Τι μπορεί να γίνει εκτός σχολείου για να ενισχυθεί αυτή η προσπάθεια;»

Τι να θυμάσαι

Κανένα παιδί δεν είναι «άτακτο» ή «προβληματικό» απλώς μαθαίνει. Με υπομονή, σωστή επικοινωνία και σταθερά βήματα, κάθε ενήλικας μπορεί να γίνει ο σύμμαχος που χρειάζεται ένα παιδί για να ξεπεράσει τις δυσκολίες του.