7 «αθώες» φράσεις που δείχνουν ότι ένα παιδί ζητάει βοήθεια και δεν το καταλαβαίνουμε
- 20 ΦΕΒ 2026
Είναι αυτές οι στιγμές που η καθημερινότητα τρέχει με 1000, το Netflix παίζει στο background, εσύ προσπαθείς να σκεφτείς το αυριανό lunchbox και το παιδί σού πετάει μια κουβέντα «έτσι, για να την πει». Μόνο που σύμφωνα με την ψυχολογία, οι λέξεις σπάνια είναι απλώς λέξεις. Είναι κώδικες.
Η ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες που προσπερνάμε. Πίσω από ένα «βαριέμαι» μπορεί να μην κρύβεται η έλλειψη δραστηριότητας, αλλά μια συναισθηματική υπερφόρτωση που το μικρό σου δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί. Ακολουθούν οι 7 «αθώες» φράσεις που λειτουργούν ως ψυχολογικά red flags.
Φράσεις που δείχνουν ότι ένα παιδί ζητάει βοήθεια
1. «Δεν πειράζει, αλήθεια»
Όταν ένα παιδί υποχωρεί συνεχώς, ακόμα και όταν αδικείται κατάφωρα, δεν είναι «καλόβολο». Ίσως νιώθει ότι οι δικές του ανάγκες επιβαρύνουν το κλίμα στο σπίτι. Αν το «δεν πειράζει» γίνει η μόνιμη επωδός του, ψάξε μήπως φοβάται ότι αν διεκδικήσει το δίκιο του, θα χάσει την αποδοχή σου.
2. «Είμαι απλώς κουρασμένος/η» – Η φράση που μπορεί να λειτουργεί ως μάσκα θλίψης
Στην ενήλικη ζωή, η κούραση θέλει ύπνο. Στην παιδική ψυχολογία, η χρόνια κούραση χωρίς σωματική αιτία, είναι συχνά το «ένδυμα» του άγχους. Αν το παιδί σου αποσύρεται στο δωμάτιό του λέγοντας διαρκώς ότι νυστάζει ή δεν έχει ενέργεια, ίσως προσπαθεί να κάνει shut down σε συναισθήματα που τον τρομάζουν.
3. «Ξέχνα το, δεν έχει σημασία»
Αυτή η φράση πονάει. Είναι η στιγμή που το παιδί αποφασίζει ότι η προσπάθειά του να επικοινωνήσει μαζί σου απέτυχε. Δείχνει ότι νιώθει πως δεν το καταλαβαίνεις ή ότι οι προβληματισμοί του σου φαίνονται «μικροί». Είναι συχνά το πρώτο βήμα προς την πλήρη απομόνωση.
4. «Βαριέμαι τα πάντα» – Η φράση που δείχνει απώλεια της χαράς
Η δημιουργική βαρεμάρα είναι υπέροχη. Η γενικευμένη βαρεμάρα για πράγματα που παλιά λάτρευε (το ποδόσφαιρο, το gaming, τις βόλτες) είναι ανησυχητική. Στη γλώσσα των ειδικών λέγεται ανηδονία και είναι ένα από τα πιο ισχυρά σημάδια ότι το παιδί περνάει μια καταθλιπτική φάση.
5. «Είμαι χαζός/η»
Όταν το παιδί χρησιμοποιεί σκληρούς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό του μετά από ένα λάθος, σου δείχνει ότι ο εσωτερικός του κριτής έχει γίνει αμείλικτος. Δεν ζητάει να του πεις «δεν είσαι», ζητάει να του μάθεις πώς να συγχωρεί τον εαυτό του.
6. «Όλοι στην τάξη με μισούν» – Η φράση που δείχνει κοινωνική απομόνωση
Πριν βιαστείς να πεις «υπερβάλλεις, ο Γιωργάκης σε συμπαθεί», στάσου. Αυτή η απόλυτη πρόταση δείχνει ότι το παιδί νιώθει τελείως απροστάτευτο κοινωνικά. Για εκείνο, εκείνη τη στιγμή, το «όλοι» είναι η πραγματικότητά του.
7. «Μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα;»
Δεν είναι πάντα κόλπο για να γλιτώσει τον ύπνο. Αν η ανάγκη για την παρουσία σου στο δωμάτιο έγινε ξαφνικά επιτακτική και συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα (πονόκοιλος, σφίξιμο), το παιδί σου βιώνει άγχος αποχωρισμού. Το σκοτάδι απλώς κάνει τους φόβους της ημέρας να φαίνονται μεγαλύτεροι.
