Μία νύχτα στο Έναστρον αρκεί για να καταλήξεις σε μία μεγάλη αλήθεια: Νατάσα και Σάκης δεν γίνεσαι, γεννιέσαι

Υπάρχουν οι συνεργασίες μεγάλων ονομάτων και υπάρχει κι αυτή η φετινή, της Νατάσας και του Σάκη στο Έναστρον που δεν χάνεται. Το να συμπράττουν αγαπημένοι καλλιτέχνες επί σκηνής αποτελεί πάντα μια ευχάριστη συνθήκη για το κοινό και πλέον, μια κανονικότητα για τις αθηναϊκές πίστες που στηρίζουν θερμά τους δυνατούς συνδυασμούς.

 Ό,τι συμβαίνει όμως αυτή τη σεζόν στην οδό Πειραιώς, δεν είναι κάτι στημένο, κάτι που «πρέπει» να βγει καλά στο πλαίσιο μιας συνεργασίας δύο τραγουδιστών- star. Εδώ υπάρχει κάτι άλλο, που είναι φανταστικό όταν συμβαίνει: Οι πρώτοι που περνάνε καλά και αυτό βγαίνει απολύτως προς τα έξω είναι πρωτίστως οι ίδιοι οι καλλιτέχνες: η Νατάσα Θεοδωρίδου και ο Σάκης Ρουβάς τραγουδάνε, χορεύουν, παίζουν, γελάνε, πειράζουν ο ένας τον άλλο, όλα απροσποίητα, επειδή το θέλουν, το έχουν ανάγκη και το απολαμβάνουν. Κι αυτός είναι και ο λόγος που τα Παρασκευοσάββατα δεν πέφτει καρφίτσα στο Enastron.

Μας τα έλεγαν και οι ίδιοι στις παραμονές της πρεμιέρας τους και βγήκαν αληθινοί. «Το θέμα είναι να περάσουμε καλά, δεν έχουμε να αποδείξουμε κάτι. Έχουμε έρθει για να προσφέρουμε χαρά». 

Αυτό το βράδυ Παρασκευής λοιπόν, λίγο μετά τις 23:00 μάς βρίσκει να καθόμαστε σε έναν από τους αναπαυτικούς καναπέδες του ανανεωμένου Enastron. Τα φώτα χαμηλώνουν, η μουσική δυναμώνει και οι 2 λαμπεροί καλλιτέχνες κάνουν πιασμένοι χέρι χέρι την πιο δυναμική είσοδο, τραγουδώντας ο ένας μεγάλες επιτυχίες του άλλου. Αν υπάρχει παράδεισος ο Σάκης και Ξανά η Νατάσα στο ξεκίνημα και είναι να απορείς γιατί αυτή η μουσική σύμπραξη άργησε τόσο (Νατάσα Θεοδωρίδου ευχαριστούμε που το θέλησες και το επεδίωξες). 

Το πρόγραμμα είναι ένα εκρηκτικό μουσικό medley δοσμένο σε τέλεια ισορροπημένες δόσεις. Η εκρηκτική pop ενέργεια του Σάκη Ρουβά διασταυρώνεται υπέροχα με το διαχρονικό λαϊκό ρεπερτόριο της Νατάσας Θεοδωρίδου. Άψογες φωνές, άψογες ερμηνείες, 2 καλλιτέχνες σε μεγάλα κέφια, σκηνικές παρουσίες εν πλήρη εξελίξει. 

Ο Σάκης σε μεγάλη φόρμα, «δεν κρατιέται». Κρεμιέται από κάγκελα στο Εμένα Θες, αλληλεπιδρά με το μπαλέτο του όπως μόνο εκείνος ξέρει στο ‘Αντεξα, είναι αεικίνητος, σταθερός, ανεξάντλητος, ένας αληθινός star που πατάει γερά στα πόδια του- όταν δεν πετάει χορευτικά στον αέρα-. Πολύ ωραίο εύρημα το flash back από το 1992 μέχρι σήμερα στο video wall και η τεράστια προτομή του που εμφανίζεται στη σκηνή την ώρα που κάνει τη solo του εμφάνιση. 

Και ύστερα, ήρθε η Νατάσα Θεοδωρίδου και παραδοθήκαμε σ’ εκείνη. Μια μοναδική παρουσία που δεν χορταίνουμε να ακούμε και να απολαμβάνουμε να ερμηνεύει. Πιο όμορφη από ποτέ- κατά γενική ομολογία- τραγουδάει με την υπέροχα βαθιά και ζεστή φωνή της όπως μόνο εκείνη ξέρει για το «μαζί», το «χώρια», το «πάντα» και το «ποτέ» παρασύροντας το κοινό συναισθηματικά, ξυπνώντας αναμνήσεις, στιγμές, έρωτες, το ανεκπλήρωτο το ίδιο. 

Highlight, η στιγμή που ανταλλάσσουν μουσικά μονοπάτια. Ο Σάκης πατάει πιο λαϊκά, η Νατάσα πιο pop και η ορχήστρα τους είναι εκεί για να δώσει και να πάρει πειράγματα και να συνδράμει σε υπέροχες ερμηνείες. 

Από το Enastron φύγαμε πλήρεις από χορό (γρήγορα αποχαιρετήσαμε την άνεση του καναπέ και δεν ξανακαθίσαμε ποτέ) και με ένα χαμόγελο απόλυτης ικανοποίησης για όσα ζήσαμε χάρη σε αυτούς τους 2 μαγικούς καλλιτέχνες. Αν κι εσύ θες να πας Ξανά, Δεν σ’ Αδικώ.