Γιατί είναι τόσο τρομακτικό να παραδεχτείς τι πραγματικά θέλεις; Γιατί το πάθος και η επιθυμία μάς γεμίζουν ανασφάλεια; Αυτά τα ερωτήματα προσπάθησαν να απαντήσουν 4 από τις πιο πολυσυζητημένες και εμπορικά επιτυχημένες ταινίες τρόμου της χρονιάς καταγράφοντας τεράστια επιτυχία ακόμα και στο λεγόμενο undersexed κοινό της Gen Z. Oι παρακάτω ταινίες μάς έκαναν φέτος να νιώσουμε ταυτόχρονα ταύτιση και τρόμο.

1. Obsession: Η μονομερής επιθυμία που γίνεται εμμονή

Όταν η ανεξάρτητη ταινία τρόμου Obsession του 26χρονου Curry Barker κυκλοφόρησε στις αίθουσες, κατάφερε να συγκεντρώσει 300 εκατομμύρια δολάρια με budget μόλις 750.000 δολαρίων.

Η υπόθεση παρακολουθεί τον Bear, έναν αμήχανο νεαρό που χρησιμοποιεί ένα «μαγικό ραβδί» για να ευχηθεί η φίλη του, Nikki, να τον ερωτευτεί παράφορα. Η ευχή πραγματοποιείται, αλλά η εμμονή της Nikki μετατρέπεται γρήγορα σε κάτι σκοτεινό και δαιμονικό. Ο πραγματικός τρόμος όμως δεν είναι το δαιμόνιο που καταλαμβάνει το σώμα της, αλλά η διαπίστωση ότι όλα αυτά συνέβησαν επειδή ο Bear φοβόταν να της αποκαλύψει τα πραγματικά του συναισθήματα εξαρχής. Όταν εκείνη τον ρώτα αν τη συμπαθεί, εκείνος απαντά ένα «όχι» προτιμώντας να εγκλωβίσει και τους 2 σε έναν εφιάλτη παρά να φανεί ευάλωτος και να επικοινωνήσει τα αισθήματά του με έναν λιγότερο creepy τρόπο.

2. Leviticus: Ο απαγορευμένος πόθος

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Adrian Chiarella μάς μεταφέρει σε μια συντηρητική, θρησκευόμενη κωμόπολη της Αυστραλίας. Εκεί, 2 έφηβοι στοιχειώνονται από μια οντότητα που παίρνει τη μορφή αυτού που επιθυμούν περισσότερο: δηλαδή ο ένας τον άλλον. Η κατάσταση κλιμακώνεται όταν ένας ιερέας επιχειρεί να κάνει τελετή «θεραπείας» για να τους αλλαξοπιστήσει.

Παρά το γεγονός ότι η θεματική είναι γνωστή, η ταινία καταφέρνει να προσφέρει μια από τις πιο αισθησιακές και παράλληλα τρομακτικές ιστορίες της χρονιάς, δίνοντας ένα ηχηρό μάθημα: πρέπει να αγκαλιάζουμε αυτά που λαχταράμε, ακόμη κι όταν μας τρομάζουν.

3. Teenage Sex and Death at Camp Miasma: Ο καταπιεσμένος πόθος

 

Η νέα ταινία της Jane Schoenberg, που κέρδισε τον Queer Φοίνικα στο 79ο Φεστιβάλ των Καννών, πηγαίνει το είδος των slasher movies σε εντελώς άλλο επίπεδο. Η νεαρή σκηνοθέτρια Kris (Hannah Einbinder) μεγαλωμένη με ταινίες τρόμου των 80ς-90ς, προσπαθεί να πείσει τα στούντιο να χρηματοδοτήσουν το μεγάλο της όνειρο: να αναβιώσει το Camp Miasma, ένα ξεχασμένο horror franchise όπου ένας gender-fluid δολοφόνος τρομοκρατεί νεαρούς κατασκηνωτές σε μια λίμνη. Και θέλει να επιστρατεύσει την πάλαι ποτέ έφηβη -και νυν 60χρονη- πρωταγωνίστρια των original ταινιών Billy (Gillian Anderson) . Μόνο που εκείνη έχει μυστηριωδώς αποσυρθεί. Η κοπέλα ταξιδεύει «στον τόπο του εγκλήματος» για να τη συναντήσει – με σκοπό να την πείσει να πρωταγωνιστήσει και στο remake. Όταν τελικά συναντιούνται, βυθίζονται σε ένα αιματοβαμμένο χάος πόθου, τρόμου και τρέλας.

Πρόκειται για την πιο horny ταινία του καλοκαιριού, γεμάτη αιματηρές αλλά και άκρως αισθησιακές σκηνές. Στον πυρήνα της, η ταινία διαπραγματεύεται την υποταγή της πρωταγωνίστριας στον “Little Death” της ταινίας που λειτουργεί ως αλληγορία για τον οργασμό.

4. The Invite: Η ανεκπλήρωτη επιθυμία

Σκηνοθετημένο από την Olivia Wilde η οποία πρωταγωνιστεί στην ταινία μαζί με τους Penélope Cruz, Seth Rogen και Edward Norton, η ταινία The Invite είναι ίσως η λιγότερο «παραδοσιακή» ταινία τρόμου της λίστας, αλλά η αίσθηση δυσφορίας που αφήνει είναι βαθύτερη από κάθε κλασικό slasher.

Το ζευγάρι της ταινίας, η Angela και ο Joe (Wilde και Rogen), βιώνουν μια κρίση στον γάμο τους επειδή δεν υπήρξαν ποτέ ειλικρινείς για το τι ζητούν ο ένας από τον άλλον. Όταν οι εκκεντρικοί γείτονες του επάνω ορόφου (Cruz και Norton) έρχονται στο διαμέρισμά τους για ένα κρασί, οι ισορροπίες διαλύονται. Η ταινία προσφέρει μια αστεία, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά άβολη ματιά στο τι συμβαίνει σε μια σχέση όταν οι επιθυμίες μένουν για χρόνια στο σκοτάδι.

Όπως σημειώνει το The Cut, το φετινό σινεμά τρόμου μάς υπενθύμισε κάτι βασικό: τα τέρατα και οι δολοφόνοι είναι τρομακτικοί, αλλά η αποκάλυψη των πιο κρυφών μας επιθυμιών στους ανθρώπους που αγαπάμε μπορεί να απαιτεί ακόμα μεγαλύτερο θάρρος.