Η Ορσαλία Παρθένη μας αφηγείται τη δική της αληθινή ιστορία μαγειρικής

«Για εμένα θα ήταν πιο εύκολο να ασχοληθώ με το φαγητό παρά με τα ρούχα.»

Μία κουβέντα διαφορετική από ό,τι θα περίμενε κανείς αν άκουγε το όνομα της Ορσαλίας Παρθένη. Μόδα, σχέδια, τάσεις και υφάσματα. Γράψε λάθος. Θα το πάμε αλλιώτικα. Με φόντο μία κουζίνα και αφορμή την εξαιρετική ιδέα της NEFF να δημιουργήσει το «The food gang» project. Μία ετερόκλητη παρέα μαζεύεται και υπό τις οδηγίες του σεφ Μιχάλη Νουρλόγλου μαγειρεύει προσφέροντάς μας γευστικά επεισόδια που μας ταξιδεύουν στις κουζίνες του κόσμου. Χωρίς σενάριο και λόγια αλλά με μπόλικο ενθουσιασμό και αυθορμητισμό διάλεξαν τα υλικά τους και έφτιαξαν τη συνταγή που είχε για αυτούς ο σεφ. Η Ορσαλία σέρβιρε γαρίδες τάι με αχνιστά αλμυρίκια σε ένα ιδιαίτερο πάντρεμα κρητικής και ταϊλανδέζικης κουζίνας. Πώς έφτασαν όμως μέχρι την Ορσαλία; Μιλήσαμε μαζί της και μας αφηγήθηκε τη δική της αληθινή ιστορία μαγειρικής.

 

Θα ήταν πιο εύκολο να ασχοληθώ με το φαγητό παρά με τα ρούχα.

Μου αρέσει και να μαγειρεύω αλλά και να τρώω. Κι επειδή είμαι πολύ απαιτητική δυσκολεύομαι πολύ να φάω σε εστιατόριο.

Η γεύση δε χρειάζεται να είναι πολύπλοκη για να είναι καλή. Το αντίθετο θα έλεγα. Αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα.

Στα 17 μου πήγα να σπουδάσω μόνη μου στην Αμερική. Τον πρώτο χρόνο παρασύρθηκα κι έφαγα έξω αλλά μετά μπήκα στην κουζίνα κι άρχισα να μαγειρεύω.

 

*Φωτογραφίες: Σύλβια Σαχίνη

Στην Αμερική αγάπησα τα θαλασσινά γιατί του Ατλαντικού είναι πιο ήπια στη γεύση. Αστακό μαγείρεψα εκεί για πρώτη φορά.

Σολομό έμαθα να μαγειρεύω εκεί. Ρωτούσα τους υπαλλήλους που αγόραζα τα ψάρια να μου πουν τον τρόπο.

Έχω μία συνταγή για σολομό που την κάνω ακόμα. Με μέλι, βούτυρο και λεμόνι. To κάνω στο φούρνο και καραμελώνει.

Ρωτάω πώς μαγειρεύονται τα φαγητά. Η συνταγή δε θα σου πει το πώς ακριβώς. Θα σου πει τι να βάλεις.

Αγαπημένο μου βιβλίο μαγειρικής είναι ένα με τίτλο «Τα Σαρακοστιανά». Μου το είχε δώσει η μαμά μου όταν πήγα να σπουδάσω.

Μαγειρική για εμένα είναι ψυχοθεραπεία. Όποτε είχα τις μαύρες μου πήγαινα και ψώνιζα για πολλά φαγητά. Δε καλούσα κανέναν. Όλο το Σάββατο ή την Κυριακή μαγείρευα και μετά έπαιρνα τους φίλους μου τηλέφωνο και τους έλεγα «υπάρχει φαγητό, όποιος θέλει έρχεται». Το έκανα χωρίς την πίεση του έχω τραπέζι.

Το απολαμβάνω το μαγείρεμα και μου αρέσουν τα δύσκολα. Έχω καθίσει με τη μαμά μου να τυλίξω ντολμαδάκια.

Όταν το αφήνεις σε αφήνει. Τον τελευταίο καιρό με τα παιδιά έχω μαγειρικές συνήθειες που πρέπει να είναι αποδεκτές και από αυτά οπότε έχω φύγει από τα πιο πολύπλοκα.

Η κρητική κουζίνα είναι η πιο αγαπημένη μου. Και τα ιδιαίτερα κρητικά φαγητά μου αρέσουν πάρα πολύ κι ας είναι βαριά. Στην Κρήτη μου αρέσει και ο τρόπος που κάνουν το κρέας αν και γενικά δεν το προτιμώ.

Στην Κρήτη τρώω ψαρονέφρι με στάκα που δεν υπάρχει περίπτωση να το φάω πουθενά αλλού. Τυρί και κρέας δε μου αρέσει συνδυασμένο.

Από την κουζίνα δε λείπουν μπαχαρικά και μυρωδικά.

Μου αρέσουν τα καυτερά. Ταμπάσκο έχω πάντα στο ψυγείο μου.

Σιχαινόμουν τους αχινούς και μόλις δοκίμασα άλλαξα γνώμη. Τώρα τρελαίνομαι. Το πρώτο πράγμα που κάνω όταν πάω στα Χανιά είναι να φάω αχινούς.

Δοκιμάζω εύκολα και λέω δε μου αρέσει. Στα 9 μου έφαγα βατραχοπόδαρα.

Δε μεγάλωσα σε μία πολύ παραδοσιακή οικογένεια ως προς τα μεγάλα τραπέζια αλλά θυμάμαι πολύ έντονα την τραπεζαρία μας στην οποία καθόταν πάντα στην κεφαλή κι έκανε τα ραντεβού του και τις δουλειές του. Υπήρχε συνέχεια φαγητό αλλά επειδή ο μπαμπάς μου είναι της ασκητικής διατροφής μάθαμε κι εμείς σε αυτό.

 

Παρασκευή τροφής γινόταν στο σπίτι μας. Φτιάχναμε ψωμί, γιαούρτι, απλώναμε τραχανά.

Τον άντρα μου τον γνώρισα στη Θεσσαλονίκη και πήγαμε μαζί στα Χανιά για να κάνουμε Πρωτοχρονιά. Εκεί τον «έριξα», σε ένα μήνα μου έκανε πρόταση γάμου. Την Κρήτη την έχω συνδέσει με την ιστορία αγάπης μας.

Μου άρεσε πολύ η ιδέα του «The food gang» project. Το να μαγειρέψεις πλάι σε έναν επαγγελματία σεφ ήταν πρόκληση.

Το να σε ψυχογραφήσει ήταν πολύ ενδιαφέρον. Κάναμε μία κουβέντα, του είπα πως μου αρέσει η κρητική και η ταϊλανδέζικη κουζίνα και δημιούργησε τη συνταγή γαρίδες τάι με αχνιστά αλμυρίκια.

Ένα τέτοιο φαγητό εγώ δε θα το σκεφτόμουν να το φτιάξω ποτέ.

Η παρέα ήταν πολύ καλή και το διασκεδάσαμε. Ήταν ωραία η μίξη της παρέας και φάγαμε και πολύ καλά.

 

Για να παρακολουθήσετε τα υπόλοιπα επεισόδια μπείτε στο THE FOOD GANG

SHARE

ΕΓΓΡΑΦΗ

LADYLIKE NEWSLETTER

Όσα θέλει μία γυναίκα στο email της

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ