Το Cosmo.gr πάει θέατρο: Τι γυρεύει η Ιωάννα Παππά στην οδό Πολυδούρη;

Παραστάσεις για όλα τα γούστα. Η Χαρά Κιούση πήγε, είδε και σας προτείνει.

Αυτές είναι οι τελευταίες παραστάσεις που είδαμε και έχουμε άποψη.

Από τη Χαρά Κιούση

"Fit" του Νίκι Σίλβερ, θέατρο Βικτώρια

Ο Νίκι Σίλβερ, " το κακό παιδί " του Μπρόντγουέη γνωστός ήδη στο Ελληνικό κοινό, με την νέα του μαύρη κωμωδία μας παρουσιάζει τους ήρωές του και τις "δυσλειτουργικές τους σχέσεις ", με μια αισιόδοξη ματιά.

Το έργο γραμμένο το 1996, όταν το να είσαι οροθετικός ισοδυναμούσε  με θάνατο, διασκευάσθηκε από τον Δ. Κομνηνό σύμφωνα με  τις σύγχρονες επιστημονικές ανακοινώσεις για τον ιό HIV.

Ο 'Αρλοκ Σίμσον παιδί ακόνη ζει τον χωρισμό των γονιών του. Όταν πεθαίνει ο ζάπλουτος πατέρας του τον καθιστά γενικό κληρονόμο του, γεγονός που εξοργίζει την αλκοολική και ιδιόρρυθμη μητέρα του, που του αποσπά διαρκώς χρήματα. Όταν ο 'Αρλοκ πληροφορείται τον θάνατο του πρώην εραστή του από πνευμονία, αποφασίζει να κάνει κάποιες εξετάσεις. Καθώς περιπλανιέται στους δρόμους, στεναχωρημένος για τις άσχημες απαντήσεις καθ' ότι είναι φορέας του AIDS, συναντά τον Μπόιντ. Ο νεαρός όμορφος άντρας φορά φτερά αγγέλου, γιατί παίζει σε μια θεατρική παράσταση για παιδιά. Ο 'Αρλοκ σαγηνευμένος από την παρουσία του, σαν άγγελος που κατέβηκε από τον ουρανό, τον καλεί στο σπίτι του όπου και εγκαθίσταται. Την ζωή τους θάρθει να αναστατώσει, ή μάλλον να συμπληρώσει η Νέσσα, που εγκατέλειψε τον πουριτανό σύζυγό της Καρλ και ζητά καταφύγιο κοντά στον γιο της.

Η Ζ. Σεβαστιανού ως Νέσσα υποστηρίζει το πνεύμα και το χιούμορ του συγγραφέα, τρικλίζοντας από την εξάρτηση του αλκοόλ. Είναι μια γυναίκα γεμάτη ανασφάλειες που κουράστηκε να ζει με τον Καρλ ", ένα τύπο όλος θέματα, που τον τρομοκρατούν τα συναισθήματα ". Δίχως κάποιο ουσιαστικό στόχο, μια φευγάτη προκλητικά επιπόλαιη, μια μάνα σάϊκο τελείως που κάνει αταξίες και προξενεί το γέλιο μέσα από τις προσωπικές της επιθυμίες και νευρώσεις, γέλιο που θα πάρει αργότερα μια επώδυνη δραματικότητα.

Κοντά της οι άλλοι ήρωες ολοκληρώνουν  και φωτίζουν με ρεαλισμό τις ιδιαιτερότητες και την διαφορετικότητά τους, αποτελώντας μιαν " άλλη τύπου οικογένεια ", χωρίς ταμπού , βλακώδη ήθη, υποκρισία κι' ένα αίσθημα απελευθέρωσης ".

Το λιτό μοντέρνο σκηνικό σε χρώμα ασπρόμαυρο, ο φιλικός φωτισμός, η πρωτότυπη μουσική η καλή σκηνοθεσία και οι δυνατές ερμηνείες έδωσαν μιαν " εξωφρενικά αστεία " παράσταση, που ωστόσο πραγματεύεται με αισιόδοξη προοπτική, δραματικές και προβληματικές καταστάσεις κοινωνικής αντήχησης.

Συντελεστές

Μετάφραση / διασκευή / σκηνοθεσία: Δημήτρης Κομνηνός

Παιζουν (κατά σειρά εμφάνισης): Σταμάτης Ζακολίκος, Ζώγια Σεβαστιανού, Γιώργος Σουξές, Δημήτρης Παπαδάκης

Εισιτήρια

Γενική είσοδος: 18 €

Φοιτητικό/Νεανικό (έως 25 ετών): 10 €

Πέμπτη και Κυριακή: 10 €

Για κατόχους δελτίου ανεργίας: 5 €

Προπώληση εισιτηρίων: 10 € (για όλες τις ημέρες)

Σημεία προπώλησης: Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots

Online: Viva.gr

Πληροφορίες εκδήλωσης

Θέατρο Βικτώρια

Μαγνησίας 5 & Γ. Σεπτεμβρίου 119, +0302108233125 , http://www.theatrovictoria.gr/

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21.00

Διάρκεια: 120’ με διάλειμμα

Είσοδος 5 - 18 ευρώ

"Η οδός Πολυδούρη" της Ρούλας Γεωργακοπούλου, θέατρο Βασιλάκου

"'Ενας δρόμος που κατοικείται από όλες τις γυναίκες του κόσμου..." και περπατιέται από " όσους έχουν φτιάξει τον μύθο της Μαρίας Πολυδούρη, συχνά χωρίς την συγκατάθεσή της ".

Παρακολουθώντας την πρεμιέρα της παράστασης με τους πολυπληθείς θεατές να επιβραβεύουν την ικανότατη Ιωάννα Παππά στο τέλος έμεινα με μια διάθεση μελαγχολική και πικραμένη. " Αν και η απόσταση είναι αυτή που επιτρέπει την συνάντηση " περίμενα κάποιοι στίχοι της αναγνωρισμένης ποιήτριας ν' ακουσθούν, απαριθμώντας την " Οδό ", δημιουργώντας μιαν ατμόσφαιρα ρομαντική. Μια δικαίωση των " διαβατικών τραγουδιών " της που το περιεχόμενό τους αφήνει να εννοηθούν ο ήχος των πλήκτρων της γραφομηχανής. Καθώς κι' ο σφοδρός της έρωτας προς τον Καρυωτάκη, η ύπαρξη του οποίου επισημαίνεται, με την δημοσίευση του θανάτου του στον τύπο της εποχής.

Η σκηνογραφική πρόταση μας μεταφέρει σ' ένα εξεταστήριο σανατορίου με τις συσκευές οξυγόνου, τα φαρμακευτικά φιαλίδια και τα σκορπισμένα χάπια στο δάπεδο και το " νηπενθές " ενέσιμο, τις δυο τελευταίες ημέρες της ζωής της. Μια ξύλινη καρέκλα θαλάσσης προσδιορίζει την παιδική ηλικία και τον τόπο καταγωγής της, που λούζεται από τους νοτιάδες και τα μοιρολόγια της Μεσσηνιακής Μάνης. Και τα δυο επηρεάζουν την ψυχική και σωματική της υγεία, κάτι που παρουσιάζει η πολυτάλαντη πρωταγωνίστρια, ντυμένη με ασπρόμαυρο μαγιό εποχής. Στο πρόσωπό της διάχυτη λύπη και θλίψη για " τον πόνο των ανθρώπων και των πραγμάτων " και μια συνεχής επιστροφή και κάλεσμα της μάνας της, που έχασε σε τρυφερή ηλικία, αλλά ωστόσο σημάδεψε την ζωή της με το ανήσυχο πνεύμα της.

Μνήμες από ανθρώπους των γραμμάτων που σύχναζαν στο σπίτι τους, ο διορισμός της στην Νομαρχία κι' η μετάθεσή της στην Αθήνα, η φυγή της  στο Παρίσι, η φυματίωση κι' η αντίδραση να υπακούσει σε  ιατρικές οδηγίες. Η Ι. Παππά στον " πολυφωνικό " αυτόν μονόλογο μέσα από την σκηνοθετική ματιά , ενσαρκώνει με φυσική απλότητα  την απελευθερωμένη από κοινωνικές συμβάσεις " εκκεντρική, ποιοτική φιγούρα ". Απογοητευμένη, ατίθαση, αντιδραστική και περήφανη, διακατεχόμενη από μιαν απαξίωση προκλητική, αποπνέει το ανικανοποίητο, τον σπαραγμό του έρωτα και του θανάτου, τραγουδώντας ωστόσο Αττίκ , χορεύοντας

Fox-trot, πίνοντας και καπνίζοντας ακατάπαυστα.

Ωσότου σβήσει η " απίστευτα μοναχική ψυχή της " σε φθισικές κρίσεις δύσπνοιας και χτύπους πληκτρολογίου.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης.

Ερμηνεύει η Ιωάννα Παππά.

Πληροφορίες: «Η οδός Πολυδούρη» από τις 8 Μαϊου και για 16 παραστάσεις στο θέατρο Βασιλάκου.

 Ημέρες παραστάσεων: Πέμπτη έως Κυριακή, 21:00.

Θέατρο Βασιλάκου, προφ. Δανιήλ 3 και Πλαταιών, τηλ. 210.3470707.

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά.

" Στο χείλος " της Κλωντίν Γκαλεά, 'Ιδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη

Στα πλαίσια του Φεστιβάλ σύγχρονου " γαλλικού θεάτρου  a la grecque ", το Ι.Μ.Κ διευρύνει το διαπολιτιστικό του στόχο, με μιαν ακόμη παράσταση, " έναν μονόλογο - ημερολόγιο μιας κατασκευής ενός εν δυνάμει κειμένου, με παρονομαστή το βίωμα και την φαντασίωση ".

Η φωτογραφία που δημοσιεύθηκε στην Washington Pst το 2004  από τις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ, όπου εικονίζεται μια Αμερικανίδα στρατιώτης να σέρνει με λουρί έναν φυλακισμένο άνδρα, προξένησε την ανάγκη της γραφής αυτής, στην Κλωντίν Γκαλεά. Η φρικαλεότητα του εικονιζόμενου " διακυβευμένου " σώματος και η εικόνα της ντροπής, φαντασιώνουν την μνήμη και την ανάμνηση, σ' έναν πόλεμο εσωτερικό που συγκρούεται βίαια " στην αστάθεια της χρονικότητας ", με την πολιτική θηριωδία.

Ο υπόγειος χώρος του Ιδρύματος ειδικά διαμορφωμένος δίνει αυτήν την προοπτική του βάθους σε χρόνο, συναίσθημα, φαντασιακό και πραγματικότητα. Επίσης με τον εξαιρετικό φωτισμό δημιουργεί την αίσθηση του εγκλεισμού της φυλακής και κάθε απωθητικής φρίκης, που προξενεί ένα κακοποιημένο και βασανισμένο σώμα. Μια κατάσταση συντριβής στην οποία περιέρχεται ο θεατής και ενισχύεται από τους ανάλογους ήχους, άλλοτε απόκοσμος κι' άλλοτε σαν ριπές ξαφνικές από το έρεβος της οδύνης.

Η Ασπασία Κράλλη υποδύεται την γυναίκα, που δεμένη απ' το δικό της λουρί στην προσωπική της φυλακή, παρατηρεί την προαναφερόμενη φωτογραφία, καρφωμένη στον τοίχο με πινέζες. Η φρικαλεότητα του βασανισμένου σώματος που αντικρίζει κάνει να αναδυθούν  στο ασυνείδητό της αναμνήσεις της οικογενειακής βίας που έζησε, η σεξουαλικότητά της που απευθύνεται σε γυναίκες, καθώς και μια ερωτική συγκίνηση για την βασανίστρια, Στην ουσία δεμένη στην άκρη" au bord "του λουριού της, " ανασκευάζει, ταυτίζει, νοσταλγεί, επαναφέρει, διαγράφει, ξαναρχίζει τον κύκλο της βίας ".

Η πρωταγωνίστρια καθισμένη στην άκρη ενός υψηλού μεταλλικού τραπεζιού ακίνητη, μας αποκαλύπτει, μας καταθέτει τις μύχιες σκέψεις της, με ιερή θεατρικότητα και μουσικότητα του πυκνού λόγου. Στα πόδια της μπροστά κείτεται το ταπεινωμένο γυμνό αντρικό σώμα, εν προκειμένω του Νέστορα Κοψιδά. Κάποιοι μυικοί σπασμοί γίνονται βαθμιαία μια κοπιαστική κίνηση χεριού  και τέλος ένα βασανιστικό αργό κύλισμα ωσότου φθάσει το σώμα σ' έναν ολόφωτο χώρο, στην άκρη του σκηνικού. Ο τρόπος, ο ρυθμός, η κίνηση κι' η ακινησία, με τα οποία παίζει η εμπνευσμένη σκηνοθεσία, εμπλέκουν τον θεατή στον τερατώδη κόσμο του κάθε βασανιστηρίου και στην φρίκη του κάθε πολέμου.

 Η " θεατρική αύρα " που σε ακολουθεί φεύγοντας, σε συνδυασμό με την υποδειγματική ευγένεια του προσωπικού, δικαιώνει τις επιλογές των φιλόμουσων για το Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη.

Συντελεστές

“Στο Χείλος”, Κλωντίν Γκαλεά

“Au Bord”, Claudine Galea

Μεγάλο Βραβείο Θεατρικού Έργου 2011, Γαλλία

Σκηνοθεσία: Θέμελης Γλυνάτσης

Ερμηνεύουν:

Γυναίκα: Ασπασία Κράλλη

Ένα Σώμα: Νέστορας Κοψιδάς

TAGS:

SHARE

ΕΓΓΡΑΦΗ

LADYLIKE NEWSLETTER

Όσα θέλει μία γυναίκα στο email της

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ