"Η γιαγιά μου η Ευτυχία" είναι πάντα νέα

Η παράσταση- θρίαμβος κάνει τουρ στην Ελλάδα. Η Κάλλια Καστάνη συνάντησε την Ευτυχία Παπαγιανοπούλου και την Νένα Μεντή.

Αν έχεις τραγουδήσει έστω και μια φορά, το "Είμαι αητός χωρίς φτερά", τότε την ξέρεις. Η Ευτυχία το ΄γραψε. Το ίδιο και το "Όνειρο απατηλό", τη "Φαντασία", τα "Ηλιοβασιλέματα", το "Όλα είναι ένα ψέμα", "Πήρα απ΄τη νιότη χρώματα", "Πάρε το δάκρυ μου", "Στο τραπέζι που τα πίνω", "Τα καβουράκια", "Πετραδάκι πετραδάκι", "Τι έχει και κλαίει το παιδί", "Περασμένες μου αγάπες". Κι άλλα, κι άλλα.

Στιχουργός – η μόνη γυναίκα, για πολλά χρόνια, στο σκληρό, αντρικό σύμπαν του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού – χαρισματική ποιήτρια, ηθοποιός παλιότερα (σ.σ. δασκάλα είχε σπουδάσει), η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου υπήρξε μια περσόνα πληθωρική, παθιασμένη, κωμική, τραγική, άναρχη. Στοιχειωμένη από τα πάθη της, τραυματισμένη βαριά από τις απώλειές της – την προσφυγιά, το χαμό του άντρα της, του παιδιού της. Προικισμένη, ωστόσο, με ένα ζωηρό, ακατάβλητο ταλέντο για ζωή.

Η ιστορία της έγινε βιβλίο από την εγγονή της Ρέα Μανέλη ("Η γιαγιά μου η Ευτυχία", εκδ. Άγκυρα), που με την σειρά του, έγινε το υλικό μιας έξοχης θεατρικής αφήγησης – ένας μονόλογος, με τον ίδιο τίτλο, που υπογράφει και σκηνοθετεί ο Πέτρος Ζούλιας. Πρωταγωνιστεί, η Νένα Μεντή.

 

Tην πρώτη φορά την είδα το 2007 στο θέατρο Βασιλάκου, τη δεύτερη πριν από κανά δυό σεζόν, στο "Χώρα", στην Κυψέλη. Και μετά πάλι πρόσφατα,  μια Πέμπτη, με καύσωνα και άπνοια, σε έναν κηπάκο, στη Βιβλιοθήκη της Αγίας Παρασκευής, όρθια, πίσω από μια ελιά. Ο κόσμος "ξεχείλιζε" σε καρέκλες, σκαμπό, πεζουλάκια και παρτέρια, κρεμόταν από διπλανά παράθυρα, έκλεινε απέξω το πεζοδρόμιο. Το επόμενο βράδυ, 2.000 άνθρωποι την αποθέωναν όρθιοι στο Βύρωνα, στο Θέατρο Βράχων – μερικοί απ’αυτούς έχουν δει την παράσταση τρεις, πέντε, επτά φορές.

Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται όταν – χάρη σε ένα κείμενο γραμμένο με μαεστρία και σκηνοθετημένο με απλότητα και μέτρο -  η Νένα συναντά την Ευτυχία. Κι όταν μαζί, οι δυό τους ανεβάζουν στη σκηνή τον Τσιτσάνη, τον Χιώτη, την Κοτοπούλη, μάνες, γιαγιάδες, καράβια, χώρες, την Μικρασία που χάνεται στο βάθος, καημούς, μεράκια, έρωτες, πάθη, θανάτους, ναυάγια - τόσο ζωντανά, ώστε τελειώνοντας o μονόλογος, έχεις την εντύπωση πως τώρα δα παρέλασε από μπροστά σου θίασος ολόκληρος. Γίνεται, κυρίως, όταν βλέπεις την Νένα Μεντή - αυτό το "τέρας" ταλέντου – σε μια performance που είναι ξεκάθαρα ο ρόλος της ζωής της. Αλλά δεν έχει σημασία, γιατί δεν τις ξεχωρίζεις – τι τεράστια τιμή αυτή για μια ηθοποιό! Αλλά και τι προνόμιο να είσαι θεατής της. Για μία, για δύο ή τρεις φορές. Ακόμα και όρθια, πίσω από μια ελιά…

ΙΝFO

Πρόγραμμα περιοδείας:

2-3 Ιουλίου Βόλος, Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο "Μελίνα Μερκούρη"

6 Ιουλίου Χαλάνδρι, Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς

7 Ιουλίου, Παπάγου, Κηποθέατρο

25-29 Αυγούστου, Θεσ/νίκη, Θέατρο Κήπου

1 Σεπτεμβρίου Γαλάτσι, Άλσος Βεϊκου

17 -19 Σεπτεμβρίου Χανιά, Πολυχώρος Μega Place

20 - 22 Σεπτεμβρίου Ηράκλειο, Κινηματοθέατρο ΑΣΤΟΡΙΑ-CYTA

26 - 28 Σεπτεμβρίου, Πάτρα, Θέατρο "Πάνθεον"

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο - Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά κοστούμια: Αναστασία Αρσένη

Φωτισμοί: Ανδρέας Μπέλης

Επιλογή τραγουδιών: Ελεάνα Βραχάλη

Μουσική επένδυση: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος

Φωτογραφίες: Γιώργος Καβαλλιεράκης

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: CULTURE FACTORY Α.Ε.

 

TAGS:

SHARE

ΕΓΓΡΑΦΗ

LADYLIKE NEWSLETTER

Όσα θέλει μία γυναίκα στο email της

equalizer

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ