Οι 12 χώρες που κυβερνώνται από γυναίκες

Οι μοναδικές γυναίκες που σπάνε τον ανδροκρατούμενο κανόνα της ηγεσίας ενός κράτους.

Μια προτροπή και μία αίσθηση: Ο αριθμός των γυναικών στις ύψιστες κυβερνητικές θέσεις ενός κράτους χρόνο με τον χρόνο αυξάνει. Όλο και περισσότερα θηλυκά πιάνουν νευραλγικά πόστα όχι μόνο στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα. Μακάρι, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο πάντα πιο δυσάρεστη από την εξιδανικευμένη θεωρία. Μείωση λοιπόν, αντί για άνοδο σε σχέση με το 2017, σύμφωνα με τα στατιστικά του Φεβρουαρίου του 2018, σημειώνει ο αριθμός των γυναικών πρωθυπουργών και προέδρων χωρών του πλανήτη. Γυναίκα στο τιμόνι της χώρας της, ένα είδος μόνιμα απειλούμενο. 

Συγκεκριμένα, το 6,3% του συνόλου των διεθνών ηγετών κι αρχηγών κράτους είναι γυναίκες. Αν από το ποσοστό αυτό αφαιρέσουμε τις γυναίκες που είναι βασίλισσες και άρα όχι αιρετές και υπολογίσουμε μόνο εκείνες που έχουν επιλεγεί από το εκλογικό σώμα, το ήδη μικρό ποσοστό κατρακυλάει επιπλέον. Συγκεκριμένα, στο 5,6%. Σε απλούς αριθμούς, όσο γράφονται αυτές οι γραμμές, μόλις δώδεκα χώρες κυβερνώνται από «πρώτες κυρίες».

Με δεδομένο ότι η βασίλισσα Ελισάβετ είναι η αρχηγός του βρετανικού κράτους και των υπερπόντιων εδαφών που υπάγονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι μοναδικές δύο χώρες αυτή τη στιγμή στον κόσμο με όχι μία, αλλά δύο γυναίκες επικεφαλής, είναι η Μεγάλη Βρετανία, τα σκήπτρα της οποίας κρατούν η πατροπαράδοτη βασίλισσα Ελισάβετ και η πρωθυπουργός Theresa May, και η Νέα Ζηλανδία με πρωθυπουργό την 39χρονη, Jacinda Ardern, τη νεαρότερη στη λίστα με τις ηγέτιδες κρατών.

AP Photo/Mark Baker

Η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, Jacinda Ardern.

Ωστόσο, αυτό ίσως να μην σημαίνει τίποτα σε ουσιαστικό κοινωνικό επίπεδο, από τη στιγμή που η μακρινή χώρα το 2017 σημείωσε χαμηλό ρεκόρ συμμετοχής των γυναικών στις ηγετικές θέσεις του ιδιωτικού τομέα. Κι όλα αυτά στον τόπο που πρώτος απ' όλους αναγνώρισε το δικαίωμα της ψήφου στις γυναίκες (το 1893) και που στις αρχές του 2000 κατέγραψε ένα ιστορικό ρεκόρ έμπρακτου φεμινισμού, αφού πρωθυπουργός, αρχηγός της αντιπολίτευσης, το ένα τρίτο των υπουργών και η γενική κυβερνήτρια του κράτους μαζί με την πρόεδρο της μεγαλύτερης ιδιωτικής επιχείρησης της χώρας ήταν θηλυκά.

Ένα ακόμα δεδομένο; στις περισσότερες από τις «γυναικοκρατούμενες» χώρες, το φαινόμενο της ανέλιξης ενός θηλυκού στο ανώτατο αξίωμα του κράτους είναι πρωτοφανές. Όπως για παράδειγμα, στην Αφρική και συγκεκριμένα στον κοσμοπολίτικο Μαυρίκιο του 1.2 εκατομμυρίου και κάτι κατοίκων, οι οποίοι το 2015 εξέλεξαν για πρόεδρό τους την 60χρονη βιοεπιστήμονα Ameenah Gurib-Fakim.

Zoltan Mathe/MTI via AP

Αντίστοιχα, η 52 ετών πρωθυπουργός της Ναμίμπια, Saara Kuugongelwa κατέχει και αυτή την αποκλειστικότητα του αξιώματος στη χώρα της. Η πολιτικός έχει σπουδάσει στο πανεπιστήμιο Lincoln και έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών.

 

Και πάμε στην Ασία, όπου oι μοναδικές γυναίκες ανάμεσα στους ηγέτες των συνολικά 48 κρατών της ηπείρου είναι η νυν πρόεδρος και τέως υπουργός Άμυνας του Νεπάλ, Bidhya Devi Bhandari η οποία ανήκει στο κομμουνιστικό κόμμα της χώρας, και η πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές, Sheikh Hasina Wajed, η οποία διανύει την τρίτη θητεία της από το 2009.

AP Photo/Niranjan Shrestha

Η Bidhya Devi Bhandari

AP Photo/Victoria Calaguian

Η Sheikh Hasina Wajed

Στην Ωκεανία, η Hilda Heine, εκτελεί χρέη προέδρου στα Νησιά Μάρσαλ. Η Heine είναι ο μοναδικός άνθρωπος ανάμεσα στους περίπου 53.000 κατοίκους της χώρας της που κατέχει διδακτορικό τίτλο σπουδών.

AP Photo/Frank Franklin II

 Η Hilda Heine

Στη Λατινική Αμερική, το μέρος που γέννησε την Εβίτα Περόν, η Cristina Fernandex de Kirchner, πρόεδρος της Αργεντινής από το 2007 έως και το 2015 ήταν σημείο αναφοράς για πολλές γυναίκες ανά τον κόσμο, όπως άλλωστε η Margaret Thatcher και η Indira Gandhi . Από 'κει κει και πέρα, η μοναδική εκλεγμένη αρχηγός κράτους στη Χιλή άκουγε στο όνομα Michelle Bachelet, η οποία ολοκλήρωσε τη τετραετή θητεία της τον Μάρτη του 2018.

 

Το φτωχό πρότυπο της Ευρώπης

Λέγεται Kolinda Grabar-Kitarović και ήταν η πιο πολύτιμη μη-παίκτρια του φετινού Mundial. Η φανταστική κυρία πρόεδρος της Κροατίας διέπρεψε, χωρίς καν να παίξει μπάλα, αλλά σίγουρα έβαλε γκολ, χάρη στον αυθορμητισμό και την ευαισθησία που επέδειξε κατά τη βράβευση των ομάδων στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

AP Photo/Petr David Josek

Η Kitarović ταξίδεψε στην οικονομική θέση, φόρεσε τη φανέλα της ομάδας της, αγκάλιασε τους πάντες, ηττημένους και νικητές και βράχηκε υπομονετικά από την μπόρα ενώ παραδίπλα της ο Ρώσος ομόλογός της, πρόεδρος Putin, έστεκε αγέρωχος και κυρίως στεγνός κάτω από την ομπρέλα του σωματοφύλακά του.

Και μπορεί στην Ευρώπη η ισχυρότερη γυναίκα πολιτικός να είναι η Καγκελάριος Angela Merkel, αλλά σε ένα crash test δημοφιλίας η Κροάτισσα Kitarović ή ακόμα και η πρωθυπουργός της Ισλανδίας των 340.000 κατοίκων, Katrín Jakobsdóttir, θα ήταν ανάμεσα στις επικρατέστερες. Η 43χρονη Ισλανδή είναι μητέρα τριών γιων και στις πάνω- πάνω γραμμές τις ατζέντας της είναι σημειωμένες λέξεις όπως, «περιβάλλον», «ισότητα των φύλων», «υποδοχή προσφύγων» και «ενότητα» .

AP Photo/Michael Sohn

Merkel και Jakobsdóttir στην τελευταία τους συνάντηση το Μάρτιο στο Βερολίνο.

Γυναίκα πρόεδρος και για τους Εσθονούς. Η Kersti Kaljulaid εκλέχθηκε πέμπτη πρόεδρος του κράτους σε ηλικία 46 ετών. Η Λιθουανή ομόλογός της, Dalia Grybauskaite με μακρά προϋπηρεσία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι η μόνη γυναίκα στην ιστορία της χώρας- κι από τις ελάχιστες στον κόσμο- που έχουν επανεκλεγεί πρόεδροι.

AP Photo/Mindaugas Kulbis

Kersti Kaljulaid και Dalia Grybauskaite

Η πρόοδος που έχει σημειωθεί σε ό,τι αφορά στην ισότιμη μεταχείριση των δύο φύλων είναι σπουδαία, αυτό είναι αναμφισβήτητο. Στο παρελθόν οι τίτλοι εξουσίας παραχωρούνταν στις γυναίκες αναγκαστικά, επειδή ο πατέρας, ο αδερφός ή ο άντρας τους έπεφταν θύματα δολοφονίας, χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια παρά μόνο στο πλαίσιο ενός συστήματος νεποτισμού. Το φύλο εξακολουθεί ωστόσο, έστω και υποσυνείδητα, να παίζει το ρόλο του στην επιλογή ηγετών, παρόλο που καμία από τις γυναίκες που τα έχουν καταφέρει δεν το προέταξαν προκειμένου να κερδίσουν την εύνοια των ψηφοφόρων. Κι αν υπάρχει ένα ζητούμενο, ας είναι λοιπόν αυτό: Να έρθουμε ακόμα πιο γρήγορα κοντά σε μία εποχή που οι ηγέτες θα κρίνονται για τον τρόπο που οι ίδιοι φέρονται στον άνθρωπο, είτε είναι άντρας, είτε γυναίκα.

«Η ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα να επιτευχθεί όταν οι γυναίκες θα μπορούν να κάνουν τα ίδια λάθη με τους άνδρες και δεν θα δέχονται επίθεση γι' αυτό».

Amelia Varcacel, Ισπανίδα φιλόσοφος.

 

Κεντρική φωτογραφία: AP Photo/Mindaugas Kulbis

SHARE

ΕΓΓΡΑΦΗ

LADYLIKE NEWSLETTER

Όσα θέλει μία γυναίκα στο email της

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ