Η φιλία μπορεί να μην κρατήσει για πάντα και τα Girls το απέδειξαν

Μερικές σκέψεις για το φινάλε μιας πολύ αγαπημένης μας σειράς.

“Η φωνή της γενιάς της” ή, έστω, “μια φωνή μιας γενιάς” ολοκλήρωσε τον πρώτο μεγάλο της κύκλο, μετά από έξι σεζόν. Η Lena Dunham, δημιουργός των Girls, της σειράς που ξεκίνησε το 2012 και ολοκληρώθηκε χτες, υποδύθηκε για εξήντα δυο επεισόδια τη νεαρή συγγραφέα Hannah Horvath. Η σειρά αφηγήθηκε τη ζωή της Hannah λίγο μετά την αποφοίτηση από το κολέγιο και την πρώτη βουτιά στα αχαρτογράφητα νερά της πραγματικής ενηλικίωσης, συναισθηματικής και επαγγελματικής.

Η Hannah, η Marnie, η Jessa και η Shoshanna μάς παρουσιάστηκαν αρχικά ως τέσσερις φίλες που, μέσα από τις ομοιότητες και τις – τεράστιες – διαφορές τους, εξερευνούσαν τη ζωή, τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και τις προκλήσεις της, κάθε μία με τον δικό της τρόπο, πάντα στο πλαίσιο της κοινής τους σχέσης. Το show περιστρεφόταν κυρίως γύρω από την κεντρική πρωταγωνίστρια, καθένα όμως από τα Κορίτσια είχε το δικό της μερίδιο εμφάνισης/ ζωής στον τηλεοπτικό του χρόνο.

Οι βασικοί άξονες ανάπτυξης της ιστορίας ήταν τα εκάστοτε ζητούμενα κάθε πρωταγωνίστριας. Γνωρίσαμε τη φιλία των κοριτσιών σε κάθε δυναμική της, σε τετραμελή, τριμελή σύνθεση ή ανά δίπολο, μέσα από την εκάστοτε φάση που διερχόταν κάθε μία. Η Hannah πέρασε τις πρώτες σεζόν προσπαθώντας να γράψει και να εκδώσει τη “φωνή” της και μόλις το κατάφερε πέρασε ξανά στην αναζήτησή της, μέσα από το πρίσμα της ειλικρινούς – πλέον – προσπάθειας βελτίωσης του εαυτού της και της ζωής της. Η Marnie αποζητούσε τον τίτλο της sweetheart της παρέας, αν όχι του κόσμου όλου, περιπλανήθηκε επαγγελματικά στον κόσμο των εικαστικών τεχνών μέχρι να καταλήξει στη μουσική, παντρεύτηκε και χώρισε ψάχνοντας την αληθινή αγάπη. Η Jessa ακροβατούσε ανάμεσα στην ορμή της αντισυμβατικής ύπαρξης και στην προσπάθεια εξιλέωσης για τα παλιά της λάθη, απέναντι στον εαυτό της και τους άλλους, μέχρι τη στιγμή που θα έβρισκε τη γαλήνη – ενδεχομένως για να την χάσει ξανά με την πρώτη ευκαιρία. Η Shoshanna, μικρότερη από όλες, έψαχνε την προσωπική ισορροπία μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις, στοχεύοντας παράλληλα σε ένα πτυχίο, μια καλή δουλειά και μια καλή ζωή στα μέτρα των επιθυμιών της, για τις οποίες δεν ήταν, βέβαια, πάντα σίγουρη.

 

Η φιλία των Κοριτσιών ξεκίνησε ως θέσφατο του κόσμου τους. Hannah, Marnie και Jessa γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο και η Shoshanna αποτέλεσε την πιο πρόσφατη προσθήκη στην παρέα, ως η μικρή ξαδέρφη της τελευταίας. Το πρώτο πλήγμα στη φιλία των Hannah και Marnie ήρθε με το τέλος της συγκατοίκησής τους στην πρώτη σεζόν. Το πρόβλημα για τη Marnie ήταν ο εγωκεντρισμός της Hannah, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η πρώτη κάλυπτε μόνη της επί καιρό όλους τους λογαριασμούς του σπιτιού. Η μετακόμιση άλλαξε για πρώτη φορά τη δυναμική της σχέσης τους, όμως – φαινομενικά τουλάχιστον – δεν κατάφερε να αλλάξει τα συναισθήματα μεταξύ τους.

Παρόμοια γεγονότα συνέβησαν κατά συρροή στις έξι σεζόν της σειράς. Οι πράξεις κάθε μίας από τις ηρωίδες προκαλούσαν κάθε είδους αντιδράσεις ανάμεσα στις υπόλοιπες. Ο ενθουσιασμός και η σιχαμάρα εναλλασσόταν σε κάθε μικρό ή μεγάλο περιστατικό που τις αφορούσε, σε οποιαδήποτε σύνθεση της παρέας. Στις κοινές τους εμπειρίες συμπεριλαμβανόταν η ζωή και οι επιλογές κάθε μίας.

Από το κέντρο απεξάρτησης της Jessa ως το ταξίδι της Shoshanna στην Ιαπωνία, όλα μαρτυρούσαν το γεγονός ότι η ζωή συμβαίνει εκεί έξω και μπορεί να “απειλήσει” τις σταθερές της καθημερινότητας με τρόπο άγριο. Όμως, η ειλικρίνεια και οι καλές προθέσεις ίσως να ήταν αρκετές για να εξασφαλίσουν την ανάπτυξη των σχέσεών τους.

Η απόσταση ανάμεσα στα Κορίτσια τονίστηκε εκ μέρους των συντελεστών της σειράς με τρόπο σταδιακό. Σε κάποιες περιπτώσεις την επέφεραν ακραίες συμπεριφορές. Σε αυτές συγκαταλέγεται για παράδειγμα η επιλογή της Jessa να προχωρήσει τη ζωή με τον Adam, τη μεγάλη σχέση και εμμονή της Hannah τις πρώτες σεζόν. Μετά από αυτή τη συμπεριφορά, θα ήταν απίθανο τα δυο Κορίτσια να παραμείνουν φίλες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, η απόσταση επήλθε με τρόπο ύπουλο. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι δεν χτυπούσε το τηλέφωνο ή ότι δεν συναντούσε η μια την άλλη. Η τυπική επικοινωνία υπήρχε και μάλιστα ήταν υπεύθυνη για την επίφαση της ειλικρίνειας ανάμεσά τους. Το πρόβλημα δεν ήταν η κατά τόπους μιζέρια των φύσει και θέσει νευρωτικών ζωών τους. Η ζωή στις μεγάλες πόλεις της δυτικής κοινωνίας περιλαμβάνει πάντα ένα τέτοιο μίζερο κομμάτι, που συνήθως αποτελείται – ενδεικτικά – από ένα μικρό άσχημο διαμέρισμα, μια δουλειά χωρίς προοπτική και μια προβληματική σχέση. Ποιο ήταν, λοιπόν, το πρόβλημα;

 

Η απάντηση δόθηκε ξεκάθαρα στο προτελευταίο επεισόδιο της σειράς και μάλιστα από το καταλληλότερο για τον σκοπό αυτό στόμα. Η Shoshanna εξέφρασε μετά από πολλά χρόνια αυτό που έμενε από τις σχέσεις των Κοριτσιών, από τη στιγμή που θα αφαιρούσες το fun και τις – όλο και πιο σπάνιες ανά τα χρόνια – στιγμές δημιουργικού διαλόγου.

Γιατί έφτασαν τα πράγματα ως εκεί; Πολύ απλά, γιατί καμία δεν προσπάθησε στ' αλήθεια μαζί με τις υπόλοιπες.

“Συνειδητοποίησα πόσο εξαντλητική και ναρκισσιστική και εντέλει βαρετή είναι αυτή η δυναμική και επιτέλους αισθάνομαι αρκετά γενναία ώστε να κρατήσω μια απόσταση για τον εαυτό μου”. Αμέσως μετά από αυτή τη βόμβα ειλικρίνειας, συμπλήρωσε ότι πλέον έχει νέες φίλες, που διαθέτουν “δουλειές και τσάντες και όμορφες προσωπικότητες”. Η επιτηδευμένη αεργία στο πλαίσιο της προσωπικής αναζήτησης και η αντισυμβατικότητα στην εξωτερική εμφάνιση που εξυπηρετούσε μόνο τον φορμαλισμό πονούσαν την Shoshanna εξίσου με την έλλειψη καλών προθέσεων σε επίπεδο χαρακτήρα. Αυτά έβλεπε και ζούσε μέσα από τις φίλες της. Αυτά έκανε και η ίδια, ως ένα βαθμό. Ήταν, όμως, η πρώτη που δεν φοβήθηκε να το παραδεχτεί και να πάρει τα μέτρα της.

Όπως κι αν ξεκίνησε η φιλία των Κοριτσιών, δεν είχε πλέον σημασία. Η προσέγγισή τους, ανά δυάδα, τριάδα και τετράδα ήταν το αντίθετο από αυτό που υποστήριζαν ότι πρέσβευαν στον έξω κόσμο, δηλαδή την αναζήτηση της αλήθειας και των πραγματικών επιθυμιών τους. Είχαν επιλέξει την επιφάνεια. Ακόμα και στις περιπτώσεις που η μία συνέτρεχε την άλλη σε δύσκολες ώρες και στιγμές, σπάνια κατάφερναν να προσπεράσουν τη φόρμα της σχέσης τους και να εισέλθουν στην ουσία. Νόμιζαν ότι η ειλικρίνεια των λεγομένων τους ήταν αρκετή. Στην πραγματικότητα, όμως, η ειλικρίνεια ήταν μια καλοντυμένη επίκριση, η οποία δεν στηριζόταν σε καλές προθέσεις, όσες διορθωτικές κινήσεις κι αν υποστήριζαν πως έκαναν, απέναντι στους εαυτούς τους και τους άλλους.

 

Η συμφιλίωση των Κοριτσιών, όπως και όπου συνέβη, δεν έχει τόση σημασία. Υπάκουσε κι αυτή στον φορμαλισμό, παρότι ενείχε, έστω και την ύστατη στιγμή των διαπροσωπικών τους σχέσεων, μια καλή δόση ειλικρίνειας και μεταμέλειας. Γιατί έφτασαν τα πράγματα ως εκεί; Πολύ απλά, γιατί καμία δεν προσπάθησε στ' αλήθεια μαζί με τις υπόλοιπες. Είναι απολύτως λογικό οι προτεραιότητες και οι επιθυμίες ενός ανθρώπου να μεταβάλλονται. Τα αυτονόητα είχαν ειπωθεί εξαρχής στη συγκεκριμένη σειρά. Καμία, όμως, δεν βρήκε διάθεση και χρόνο να γυρίσει λίγο το κεφάλι της στην άλλη, τη στιγμή που εκείνη δεν κοιτούσε προς το μέρος της, ώστε να καταλάβει στην πραγματικότητα με ποια μιλάει. Να αντιληφθεί τι θέλει, πώς αισθάνεται, πώς πονάει, πώς χαίρεται, πώς ζει και πώς θέλει να ζήσει στο μέλλον. Καμία δεν άκουσε την άλλη να μιλάει.

Όλες μιλούσαν μόνες τους, για τον εαυτό τους, διαιωνίζοντας την μοναξιά τους στο βωμό των κοινών τους εμπειριών, τις οποίες αποκαλούσαν κατ' ευφημισμό, φιλία.

Η συμπεριφορά τους συμπυκνώθηκε συχνά σε δυο, ας τις πούμε, λέξεις. “Mieh” και “Ew”, χλιαρό συναίσθημα και αηδία, που καταδείκνυαν την έλλειψη διάθεσης εμβάθυνσης σε οτιδήποτε. Έφταιξε κάτι σε αυτό, πέραν του χαρακτήρα κάθε μίας; Σίγουρα οι καθημερινές δυσκολίες έβαλαν τα εμπόδιά τους σε αυτή τη φιλία. Η καθημερινότητα, όμως, είναι κάτι που υπήρχε πάντα. Πού χάθηκε το μέτρο και πώς θα μπορούσε το ίδιο να συμβεί στη δική μας ζωή; Αυτή είναι μια πολυεπίπεδη απάντηση, την οποία δεν μπορούμε να δώσουμε αμέσως, ακόμα κι αν έχουμε τελειώσει φιλίες με τρόπο παρόμοιο αυτού της Shoshanna. Η αλήθεια κρύβεται κάπου ανάμεσα στις λέξεις “ζωή” και “επιλογές”. Αυτό ήταν και το Girls, εξάλλου: η ζωή - απλή σαν τον τίτλο της σειράς κι όμορφη και άγρια και ασταμάτητη - μέσα από τις επιλογές μας.

Nαταλί Σαϊτάκη

Η Ναταλί Σαϊτάκη γεννήθηκε με ένα περιοδικό στο ένα χέρι και ένα κουτί jelly beans στο άλλο. Μετακόμισε από την Κρήτη στην Αθήνα για να σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αγαπάει τους Beatles, τους ‘Απαράδεκτους’, τη δεκαετία του ’60 και τα βιβλία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Όταν δεν περπατάει στην Αθήνα, μαγειρεύει, σπάει ποτήρια στο πλύσιμο και βλέπει σειρές. Μια μέρα θα τελειώσει το βιβλίο που γράφει.

LADYLIKE SHOPPING

SHARE

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΣ

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ