Οι γέννες, η Kate και το σύνδρομο της τελειότητας

Από πότε η γέννα έγινε άθλημα;

Θυμάμαι μόνο ότι τα μάτια μου και η μύτη μου ήταν κόκκινα από τα κλάματα, (ναι, φυσικά και είχα κλάψει, όλες κλαίμε στο τέλος, είτε από χαρά, είτε από ανακούφιση…). Το πρόσωπό μου είχε αγριέψει, το δέρμα μου ήταν τραχύ, τα μαλλιά μου ιδρωμένα, έπειτα από ένα δεκάωρο στο roller-coaster του τρόμου (ωδίνες, διαστολή, πόνοι, σπρώξιμο, εξέταση, πόνοι, πόνοι, πόνοι, επισκληρίδιος, χειρουργείο, γέννα, καισαρική, ράμματα… ).

Ίσως και  να ήμουν πρησμένη, από τις κατακρατήσεις - έτσι κι αλλιώς για πολύ καιρό, ένιωθα σαν αδέξιο, παραφουσκωμένο μπαλόνι, που «κολυμπάει» σε μια θάλασσα αναμονής. Και βέβαια, μέχρι να περάσει η αναισθησία, ξερνούσα κάθε μισή ώρα -ναι, μάλλον δεν ήμουν στα καλύτερά μου τις πρώτες ώρες μετά τη γέννα. Σχεδόν καμιά γυναίκα δεν είναι. Και καμιά δεν την νοιάζει πραγματικά –  στις περισσότερες περιπτώσεις, εκείνο το συναίσθημα της  ξέφρενης, υπερβολικής ευτυχίας, που μας πυρακτώνει από μέσα, τα σκεπάζει όλα.

Καταρχάς, λοιπόν, συμπλέω με το κύμα της ιερής αγανάκτησης , με 'κείνο το τεράστιο «μα πώς»  που προκάλεσε η εμφάνιση της μαμάς-Kate, αμέσως μετά τη γέννηση του πρίγκηπα.  Όμορφη,  δροσερή και chic, σαν ατσαλάκωτο, γυαλιστερό εξώφυλλο περιοδικού για μαμάδες, -ούτε υποψία πρηξίματος, κούρασης  κτλ. -  η Δούκισσα του Cambridge (με τη βοήθεια ενός καλού και «ετοιμοπόλεμου» επιτελείου, είναι σίγουρο αυτό υποστήριξε αποτελεσματικά τον μύθο της δημόσιας τελειότητας, που συνοδεύει, πια, όλες τις celebrity εγκυμοσύνες. Επειδή απλούστατα,  το θέλει – δεν το θέλει, αυτή είναι η δουλειά της: να ενσαρκώνει αδιαμαρτύρητα, να επικοινωνεί συστηματικά, να «πουλάει» χαμογελαστά το ροζ πριγκιπικό της όνειρο (σ.σ. νομίζω πως σε αυτή τη φάση μπορούμε να συμφωνήσουμε πως η βρετανική μοναρχία δεν είναι πια θεσμός αλλά μάλλον ένα brand, πολύ δημοφιλές)  στο πλήθος και στα λαϊκά tabloids που το αγοράζουν.

AP Photo/Kirsty Wigglesworth

To αστείο είναι α) ότι η Kate δέχτηκε όλη αυτή την κριτική περί «εξω- ανθρώπινης τελειότητας» από ανθρώπους που «φωτοσοπάρουν» τις πόζες τους με 45 διαφορετικά φίλτρα πριν ανεβάσουν μια φωτογραφία στο Instagram και β), το ότι όλοι παριστάνουμε πως μια celebrity εγκυμοσύνη ή μια γέννα, είναι μια κοινή, φυσική διαδικασία, και οι star με τις «φουσκωμένες κοιλίτσες» τη βιώνουν ήρεμα και απροβλημάτιστα . Μόνο που δεν είναι.

Κατά κανόνα, οι εγκυμοσύνες αυτού του είδους είναι κανονικά, εξελισσόμενα μιντιακά projects

Από την ανακοίνωση μέχρι τη γέννα και τις πρώτες πόζες, κάθε στιγμή των διάσημων μαμάδων και των μωρών τους, καταγράφεται, βιντεοσκοπείται, φωτογραφίζεται και μοσχοπουλιέται. Και βέβαια, το ίδιο σύστημα που «ντιλάρει» την ροζ μαμαδοσύνη, ταυτόχρονα  ασελγεί απάνω της, με περισσή χαρά – η εμφάνιση ή το βάρος της εγκύου/λεχώνας είναι πλέον το πιο προσφιλές πεδίο κριτικής. Δεν είναι σαφές το πότε ακριβώς έγινε δόκιμο το να κριτικάρει κάποιος  το look μιας γυναίκας, οποιασδήποτε γυναίκας σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, το να μιλάει ανάλαφρα για τα ρούχα, τα μαλλιά ή το βάρος της, αγνοώντας το ιδιαίτερο ιατρικό ιστορικό της, την ψυχική της υγεία ή τις ανάγκες του μωρού που κυοφορεί. Πάντως συνέβη. Και είναι τρομακτικό. Θυμάμαι  ξεκάθαρα πώς π.χ. τα tabloids «κατασπάραζαν» την Kim Kardashian ή, πριν απ’αυτήν την Jessica Simpson, επειδή είχαν παχύνει υπερβολικά και «δεν χωρούσαν να μπουν στο αυτοκίνητο», ενώ την ίδια ώρα αποθέωναν την Amal Clooney, με τα υπέροχα σύνολα που άφηναν ελάχιστα να διαφαίνεται η «κομψή, μικρή κοιλίτσα» της. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, η έξοδος μιας celebrity λεχώνας από το μαιευτήριο, με look «σούπερ αδύνατη, σαν να μη γέννησε ποτέ»  εξελίσσεται σε επιδημία ( Σε δεύτερο επίπεδο υπάρχει και το  «η γλυκιά μανούλα Χ, ξαναβρήκε γρήγορα τη φόρμα της» ή το «ένα μήνα μετά τη γέννα μας δείχνει τους κοιλιακούς της» - λες και το να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί  είναι ολυμπιακό άθλημα και πρέπει, μετά από μια περίοδο κάμψης, να ξαναβρεθείς οn top of your game για τους Αγώνες…). 

Jordan Strauss/Invision/AP

Όλα αυτά είναι δείγματα του «συνδρόμου τελειότητας» της δυτικής κουλτούρας  που σαρώνει πλέον τα πάντα: εικόνες, δουλειές, σχέσεις, φαγητά, ηλιοβασιλέματα, έρωτες, σώματα, λεφτά,  social media υποκύπτουν στο ψυχαναγκασμό του να είναι  (ή να φαίνονται) ιδανικά - ούτε καν η «απαραβίαστη» μητρότητα δεν είναι λόγος για να αφεθείς και να είσαι κάτι λιγότερο από τον καλύτερο εαυτό σου, πάντα, για όλους, συνέχεια. Στο βάθος όμως, όλοι ξέρουμε την αλήθεια. Ακριβώς όπως ξέρουμε πως μετά (πριν κατά τη διάρκεια) το show για τα media, η Δούκισσα με το κομψό, κατακόκκινο Jenny Packham maternity dress θα πρέπει να ανυπομονούσε να πάει σπίτι για να βγάλει αυτόν τον καταραμένο τον κορσέ και να φορέσει τις παντόφλες της …

Κεντρική φωτογραφία: AP Photo/Kirsty Wigglesworth

Κάλλια Καστάνη

Γεννήθηκε στη Σπάρτη. Μικρή, ήθελε να γίνει χειρουργός, διπλωμάτης ή αλεξιπτωτίστρια. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Έγινε δημοσιογράφος, που υπό μία έννοια, συνδυάζει όλα τα παραπάνω. Εδώ και πολλά (δεν λέει πόσα, γιατί κατά βάθος είναι και κοκέτα) χρόνια εργάζεται σε περιοδικά, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση. Είναι βιβλιοφάγος, λατρεύει το σινεμά, τις σοκολάτες bitter, τη Βιέννη τα Χριστούγεννα, το electro-tango. Πιστεύει, πως το μόνο πράγμα που τη χαρακτηρίζει πραγματικά, είναι ένα: είναι η μαμά του Γιώργου. Και ΑΕΚ.

SHARE

ΕΓΓΡΑΦΗ

LADYLIKE NEWSLETTER

Όσα θέλει μία γυναίκα στο email της

Clinique Beautylike

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ