Στα πόσα likes στο Instagram νικιέται το ανικανοποίητο;

Millennials και αίσθημα του ανικανοποίητου, εγωκεντρισμός, εθισμός στα social media ή αλλιώς πώς ένα βίντεο με έβαλε σε προβληματισμό με το που ξύπνησα.

Πρωινό Πέμπτης. Το ξυπνητήρι χτυπά στην ίδια ακριβώς ώρα καθημερινά. 08.34. Συνήθεια χρόνων, ο αριθμός που θα επιλέξω να ξυπνήσω να τελειώνει σε 4. Και 4, και 14, και 24 και 34 και 44. Κολλήματα του μυαλού, άσκοπα, αλλά τι να κάνεις. Κλείνω την ενοχλητική μελωδία, πίνω το χάπι που έχω πάντοτε στο κομοδίνο μου και κατευθύνομαι στο μπάνιο για τα γνωστά. Πλύσιμο, περιποίηση προσώπου, μακιγιάζ, hairstyling. Οι κινήσεις είναι ίδιες κάθε πρωί. Τόσο ίδιες που νομίζω πως όλα αυτά μπορώ πια να τα κάνω με κλειστά μάτια. Και μετά έρχεται η ώρα του πρωινού. Στύβω τα πορτοκάλια, φτιάχνω το τοστ, πιάνω το κινητό στα χέρια και κάθομαι στο γνωστό σημείο. Τώρα που το σκέφτομαι ούτε ένα πρωινό δεν έχω κάτσει μόνη μου, με τις σκέψεις μου, να φάω με την ησυχία μου. Πάντα δίπλα μου το κινητό μου. Έτσι και σήμερα.

Πρώτη κίνηση, ανοίγω Instagram. Για να δούμε τι θα δούμε. Τι πόσταρε η x, τι πόσταρε η ψ; Αααα η x έχει ξυπνήσει εδώ και 3 ώρες, έχει μαγειρέψει, έχει βγάλει το σκύλο της βόλτα, έχει βαφτεί, έχει στολιστεί και έχει ήδη πάρει τους δρόμους, η ψ από την άλλη πόσταρε όλη νύχτα non stop insta stories από τη βραδινή της έξοδο. Βγήκε και διασκέδασε με την ψυχή της και μας το έδειξε με κάθε πιθανό τρόπο μέσα από τα δεκάδες stories με τους φίλους της. Για πάμε παρακάτω, τι άλλο έχει ο μπαχτσές;

 

Αφού χάζεψα κι άλλο το feed μου και δε βρήκα τίποτα ιδιαίτερα ενδιαφέρον να με κρατήσει, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά και στο Facebook το οποίο έχω ψιλοπαρατήσει εδώ και αρκετό καιρό. Βλέπεις το Instagram έχει γίνει πιο hot. Εκεί έχει πια όλο το καλό «πράμα».

Αφού διάβασα κανά 2-3 ειδήσεις έπεσα πάνω σε ένα motivational video που πόσταρε η φίλη μου η Έλενα. Γενικά δεν πολυπαρακολουθώ τέτοιου είδους βίντεο. Δεν τα πάω πολύ καλά με τους ανθρώπους που πουλάνε αέρα και παρουσιάζουν θεωρίες για ιδανικές ζωές. Για κάποιο λόγο πάτησα κλικ και παρακολούθησα το βίντεο με τίτλο ''This is Why You Don't succeed - One of the Best Motivational Speeches Ever'' του Simon Sinek, ο οποίος μιλούσε για τους Millennials στο χώρο εργασίας καθώς και για τον εθισμό στα social media.

Σου παραθέτω το βίντεο κι αν έχεις να διαθέσεις λίγα λεπτά από τη ζωή σου παρακολούθησέ το.

 

Τη στιγμή, λοιπόν, που έπινα το χυμό μου και δάγκωνα το γερμανικού τύπου ψωμί που τρώω από τη στιγμή που ξεκίνησα διατροφή (δοκίμασέ το δεν είναι τελικά τόσο χάλια), προσπαθούσα να αντιληφθώ αυτά που ανέλυε ο Simon Sinek, ο οποίος ξέχασα να σου πω πως έχει σπουδάσει ανθρωπολογία και πλέον είναι συγγραφέας, motivational speaker και marketing consultant.

Σε μερικά σημεία τον βρήκα υπερβολικό αλλά σε πολύ περισσότερα σημεία συμφώνησα απόλυτα μαζί του. Ο ίδιος μου ο εαυτός, οι συνήθειές μου, οι σκέψεις και οι προβληματισμοί μου επιβεβαίωναν αυτομάτως πολλές προτάσεις που έβγαιναν από τα χείλη του.

Γενιά των Millennials και ανικανοποίητο

- Eίναι ιδεαλιστές, εγωκεντρικοί, παίζουν την τεχνολογία στα δάχτυλα και χαρακτηρίζονται από την «επιθυµία να ζουν τη στιγµή», σύμφωνα με έρευνα του Boston Consulting Group.

- Eίναι η πιο αγχωτική, στρεσαρισμένη και καταθλιπτική γενιά από οποιαδήποτε άλλη αυτή τη στιγµή στον πλανήτη, σύμφωνα με έρευνα της Harris Interactive.

- Είναι τα άτομα που διακατέχονται από το «σύνδρομο FOMO» (Fear of Missing out). Δε θέλουν να χάσουν κάτι που συμβαίνει στον έξω κόσμο, κάποιο party, event ή opening, σύμφωνα με έρευνα της Eventbite.

Αυτά είναι μόνο μερικά πράγματα που μπορείς να βρεις στο διαδίκτυο αν ψάξεις τις έρευνες που έχουν γίνει για τους Millennials. Όχι και τόσο κολακευτικά τα όσα γράφονται. Και κάπου εδώ θα επιστρέψω στην ομιλία του Sinek ο οποίος ανέλυσε το ΓΙΑΤΙ η γενιά αυτή έχει το αίσθημα του ανικανοποίητου και γιατί έχει κολλήσει τόσο πολύ με τα social media. (Τι μου μπήκε ο διάολος για προβληματισμούς πρωί πρωί; Μια χαρά δεν ήμουν άλλα πρωινά που χάζευα τα posts με ρούχα, διαγωνισμούς, ταξίδια κλπ;). Όχι δεν ήμουν μια χαρά και ναι καλά έκανα που πάτησα το κλικ σε αυτό το βίντεο που μου έδωσε τροφή για σκέψη.

Πολλές φορές στη ζωή μου έχω αναρωτηθεί γιατί είμαι ανικανοποίητη. Γιατί παρόλο που έχω έναν υπέροχο σύντροφο, μία οικογένεια που είναι δίπλα μου σε όλα, αληθινές φίλες να με στηρίζουν, ωραίο σπίτι, καλή θέση στη δουλειά, normal οικονομικά και μια ποιοτικά καλή ζωή εγώ γκρινιάζω για το παραμικρό και μιζεριάζω εύκολα; Γιατί ποτέ δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένη με όσα έχω καταφέρει στη ζωή μου και πάντα θα κυνηγάω το κάτι παραπάνω;

Την απάντηση μου την έδωσε ορθά ο Sinek σε αυτή του την ομιλία. Οι περισσότεροι της γενιάς μου έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με πολλές απαιτήσεις. Από το σχολείο και την οικογένεια τότε, μέχρι το πανεπιστήμιο και το χώρο εργασίας τώρα, υπήρχαν και υπάρχουν τρομερά υψηλές απαιτήσεις. Θα μου πεις γιατί στη γενιά των γονιών μας δεν υπήρχαν; Όχι δεν υπήρχαν τόσο μεγάλες, διότι οι εποχές ήταν τελείως διαφορετικές. Η δική μου γενιά γεννήθηκε σε μια εποχή που όλα ήταν καλά, το χρήμα έρεε άφθονο και όλα ήταν εφικτά. Οι γονείς μας είχαν ξεπεράσει τις δυσκολίες και θεωρούσαν πως εμείς ήμασταν οι κατάλληλοι άνθρωποι να χτίσουμε ένα λαμπρό μέλλον. Έπαιρνες στον έλεγχο 18; Έπρεπε να φτάσεις 19,5. Πώς θα καταφέρεις αλλιώς να γίνεις γιατρός, όπως σου αξίζει, ε;

 

Τα υψηλά standards, η ανυπομονησία για κάτι καλύτερο,  η βιασύνη να γίνουν όλα άμεσα, οδήγησαν σε αυτό το αίσθημα του ανικανοποίητου, σύμφωνα με τον Sinek. Γιατί ό,τι και να πετύχεις πάντα θα υπάρχει κάτι ακόμα. Έπιασες υψηλά νούμερα στη δουλειά σου; Μπράβο σου, αυτό σημαίνει ότι μπορείς και παραπάνω. Μόλις, λοιπόν, πέρασες το πρώτο μαξιλαράκι και πρέπει να τρέξεις για το επόμενο. Πιο υψηλός, πιο αγχωτικός, πιο δύσκολος ο επόμενος στόχος. Εσύ όμως μπορείς να τα καταφέρεις ή μάλλον πρέπει να τα καταφέρεις. Αυτό περιμένουν όλοι από εσένα. Και κάπου εδώ ξεκινά ένας φαύλος κύκλος. Ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν καταφέρνεις δεν είναι ποτέ αρκετό, πρώτα για τον εαυτό σου (γιατί έτσι έχεις μάθει) κι έπειτα για τους άλλους. Και να σου τα ερωτήματα στο κεφάλι σου για το πού πας, τι θες από τη ζωή σου, τι είναι αυτό που θα σε κάνει τέλος πάντων πια ευτυχισμένη. Δεν έχεις απάντηση ε; Λογικό.

Millennials, social media και εθισμός

Και πάμε στο δεύτερο section της ομιλίας που είναι και αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο. Γιατί οκ για το πρώτο πάνω-κάτω γνώριζα τι φταίει, ασχέτως που δεν έβαλα ποτέ τον εαυτό μου στη διαδικασία να μου ρίξει μια σφαλιάρα όποτε με έπιανε αυτό το ενοχλητικό ανικανοποίητο, αυτή η μιζερίτσα.

Επόμενο fact. Σύμφωνα με έρευνες οι Millennials είναι εθισμένοι στα social media. Ερώτηση στον εαυτό μου όσο κατάπινα την τελευταία μου μπουκιά. «Είσαι εσύ καλέ εθισμένη στα social media;», «Άντε καλέ! Εγώ; Αποκλείεται. Δεν ποστάρω όλη μέρα όπως κάνουν άλλοι, δεν εκθέτω κάθε λεπτό της καθημερινότητάς μου στα insta stories, απλά χαζεύω.» Αμ δε.

Ακούγοντας τα λόγια του Sinek όλο και συνειδητοποιούσα πόσο κολλημένη είμαι με αυτά. Με το που ανοίξω τα μάτια μου χαζεύω σε αυτά. Πριν κοιμηθώ χαζεύω σε αυτά. Όσο τρώω το πρωινό μου χαζεύω σε αυτά. Όσο τρώω το μεσημεριανό μου στη δουλειά παρέα με τους συναδέλφους μου χαζεύω σε αυτά. Όσο βρίσκομαι για καφέ με φίλες χαζεύω σε αυτά. Όσο τρώω με τον σύντροφό μου βραδινό χαζεύω σε αυτά. Σπανίως θα αφήσω το κινητό μου σε άλλο δωμάτιο από αυτό που βρίσκομαι και θα πω πως αδιαφορώ για την παρουσία του. Δεν είναι εθισμός αυτός; Τα social media (και ειδικά το Instagram) με τις τόσες φωτογραφίες, stories και άφθονη ροή, σε βάζουν σε μια διαδικασία να θέλεις να βλέπεις διαρκώς τι παίζει. Μη και είσαι εκτός και χάσεις κάτι, ουαί και αλίμονό σου.

Και πάμε στη μανία του να είσαι εκεί. Στη μανία του να είσαι μέσα σε όλα. Στη μανία να δείχνεις σε όλους πως όλα είναι τέλεια, περνάς φανταστικά και είσαι πολύ γαμάτη. Φοράς το μεγαλύτερο χαμόγελό σου, παίρνεις την πόζα που σε κολακεύει, βάζεις 2-3 φίλτρα και ποστάρεις. Κάθε λίγο και λιγάκι επιστρέφεις στο προφίλ σου. Πόσα likes έχεις μαζέψει; Τι τόσα λίγα; Δεν τους άρεσες με αυτό το φόρεμα; Δεν τους ενθουσίασε το μέρος που είσαι; Γιατί ενώ εσύ θα έδινες με τα χίλια το like και το comment σου οι άλλοι δεν το κάνουν; Δεν είσαι τόσο δημοφιλής; Δεν είσαι τόσο όμορφη; Θα ποστάρεις πάλι αύριο για να μάθουν αυτοί. Θα βρεις καλύτερη φωτογραφία, θα ψάξεις στο διαδίκτυο κανένα άρθρο για το ποια τρικς να ακολουθήσεις για να πάρεις πολλά likes και θα επανέλθεις δριμύτερη. Θα πάρεις πολλά likes, θα διαβάσεις ένα σωρό εγκωμιαστικά σχόλια και θα γίνεις πολύ πολύ χαρούμενη που βιώνεις την όμορφη αποδοχή. Που έχεις αντίκτυπο και δεν πέρασες απαρατήρητη. Ναι, είσαι σημαντική στον κόσμο των social media.

 

Η αξία σου άλλωστε κρίνεται στα likes, τι όχι; Η αξία σου κρίνεται στους πόσους followers έχεις, δεν το ήξερες; Τι έχεις μόνο 976; Τόσους λίγους; Δε σου αξίζει να πας ταξίδι με γνωστή εταιρεία ρούχων. Πρέπει να έχεις πολλούς για να σε καλέσουν. Κάνε 20 διαγωνισμούς, ξόδεψε μερικά χρήματα στην προώθηση του προφίλ σου, μάζεψε πάνω από 10.000 followers για να έχεις το πολυπόθητο «swipe up» και θα δεις μετά πόσο σημαντική θα νιώσεις και πόσο διαφορετικά θα σε αντιμετωπίζουν πια οι γνωστοί άγνωστοι.

Η ουσία άλλωστε δεν είναι στην ποσότητα; Αχ όχι, μπερδεύτηκα, στην ποιότητα λένε. Ή μήπως και στην ποσότητα και στην ποιότητα; Εσύ μπορείς να τα καταφέρεις και τα δύο. Μπορείς. Πρέπει να τα καταφέρεις. Στους millennials δεν ανήκεις;

Δήμητρα Τσιγγενέ

Την βάφτισαν Δήμητρα αλλά προτιμά το dimi ή αλλιώς dimdim όπως την φωνάζουν οι φίλες της. Μην ακούσει να την φωνάξεις με το επίθετό της, βγάζει καπνούς από τα αυτιά (μα Τσιγγενέ; Σοβαρά τώρα;). Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Παιδοψυχολογία στο Λονδίνο, παρόλα αυτά πάντοτε ονειρευόταν να ασχοληθεί με τον χώρο των media. Λατρεύει τα ταξίδια, το ατελείωτο shopping, τα μπαλόνια, το σινεμά, τις βόλτες δίπλα στη θάλασσα, τις εκπλήξεις και οτιδήποτε έχει πάνω unicorns. Δε ζει χωρίς μουσική και γλυκά. Δεν είναι καθόλου φυσιολογικό άτομο μιας και δεν πίνει ούτε καφέ, ούτε αλκοόλ. Α ναι, έχει κόλλημα με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη από μικρό παιδί (είπαμε δεν είναι φυσιολογικό κορίτσι, τι δεν καταλαβαίνεις;).

SHARE

Clinique Beautylike

ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΕ